ศึกชิงเมืองท่า

"น้ำทะเลไม่ใช่ที่ทางของพวกเรา เอลาร่า... แต่มันคือสุสานที่กว้างใหญ่ที่สุดที่ข้าจะมอบให้กองเรือของมาลอส" เซนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะทอดสายตามองผืนน้ำสีครามเบื้องล่างจากบนหอคอยบัญชาการ เรือรบดัดแปลงลำมหึมาที่เขาเรียกมันว่า 'อสรพิษเหล็ก' กำลังแล่นตัดกระแสคลื่นด้วยกลไกขับเคลื่อนที่ผสานเวทมนตร์และวิศวกรรมจากโลกเดิมของเขา กลิ่นอายของน้ำมันเครื่องผสมกับกลิ่นไอเกลือทะเลอบอวลอยู่ในอากาศ เอลาร่ายืนเคียงข้าง มือที่สวมถุงมือเหล็กของนางกำด้ามดาบแน่น สายตาของอดีตแม่ทัพหญิงกวาดมองกองเรือรบตระการตาของจักรวรรดิมาลอสที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้า กองเรือเหล่านั้นประดับด้วยสัญลักษณ์รูปกะโหลกเพลิง ดูโอ่อ่าและน่าเกรงขาม แต่ในสายตาของเซน มันเป็นเพียงเป้าซ้อมยิงขนาดใหญ่ "ข้าไม่เคยกังขาในสติปัญญาของท่าน เซน" เอลาร่าตอบโดยไม่หันมามอง "แต่เรือไม้พวกนั้นมีจำนวนมากกว่าเราสามเท่า หากพวกเขาบุกประชิดตัวและกางแผ่นไม้ข้ามมา... กองทัพของท่านจะกลายเป็นหนูที่ติดอยู่ในกรงเหล็ก" "นั่นคือสิ่งที่มาลอสคิด" เซนแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาเย็นชาของเขาฉายแวววับเหมือนคมมีด "เขาประเมินค่าความกล้าหาญต่ำไป และประเมินค่าเทคโนโลยีสูงเกินไป... หรือในทางกลับกัน เขากำลังเดินเข้าสู่กับดักที่เขาสร้างขึ้นเอง" เสียงสัญญาณแตรศึกจากฝั่งศัตรูดังสนั่นหวั่นไหว กองเรือของจักรพรรดิมาลอสเริ่มเคลื่อนที่เข้าหาดุจฝูงฉลามที่ได้กลิ่นเลือด เซนไม่ได้ตื่นตระหนก เขากลับยกมือขึ้นช้าๆ เป็นสัญญาณให้พลปืนประจำเรือเตรียมพร้อม "หันหัวเรือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สามองศา... เล็งไปที่เรือธงลำกลาง" เซนสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "ไม่ต้องรอให้พวกมันเข้ามาใกล้กว่านี้ ยิงถล่มด้วยกระสุนระเบิดอาคมให้หมด" ทันใดนั้น เรืออสรพิษเหล็กก็สั่นสะเทือน เสียงกึกก้องของปืนใหญ่ที่ติดตั้งอยู่ข้างลำเรือคำรามขึ้น แรงสะท้อนทำให้ผืนน้ำรอบๆ แตกกระจาย กระสุนระเบิดอาคมพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูง ก่อนจะตกลงกลางกองเรือศัตรูอย่างแม่นยำ ตูม! ตูม! ตูม! แรงระเบิดสร้างเปลวเพลิงสีน้ำเงินที่กัดกินเนื้อไม้จนกลายเป็นเถ้าถ่าน เรือลำยักษ์ของจักรวรรดิมาลอสที่เคยดูน่าเกรงขาม กลับกลายเป็นเพียงกองเศษไม้ที่แตกกระจายในชั่วพริบตา เอลาร่าเบิกตากว้าง นางเห็นแม่ทัพศัตรูที่กำลังยืนตระหง่านอยู่บนดาดฟ้าเรือถูกคลื่นกระแทกจนร่างกระเด็นหายไปในทะเล "ยิงต่อเนื่อง ห้ามหยุดจนกว่าน้ำทะเลจะย้อมด้วยสีเลือดของพวกมัน" เซนกล่าวต่อโดยไม่กระพริบตา ภาพการทำลายล้างเบื้องหน้าไม่ได้ทำให้เขารู้สึกยินดี แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกผิด... ในสมรภูมิแห่งนี้ มีเพียงผู้ล่าและผู้ถูกล่าเท่านั้น ทว่า ในขณะที่ชัยชนะดูเหมือนจะอยู่ในกำมือ ท้องฟ้าที่เคยสดใสกลับเริ่มมืดครึ้มลงอย่างประหลาด ลมพายุพัดโหมกระหน่ำจนเรือโคลงเคลงไปมา เซนขมวดคิ้วแน่น เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่บิดเบี้ยว มันไม่ใช่พายุธรรมชาติ แต่มันคือเวทมนตร์ระดับสูงที่ถูกร่ายขึ้นเพื่อเปลี่ยนกระแสน้ำ "ท่านเซน! ดูนั่น!" เอลาร่าชี้ไปยังใจกลางของกองเรือศัตรูที่เหลือรอด เงาร่างมหึมาที่อยู่ใต้น้ำเริ่มปรากฏชัดขึ้น มันไม่ใช่เรือ แต่เป็นสัตว์อสูรทะเลดึกดำบรรพ์ที่ถูกจักรพรรดิมาลอสควบคุมด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์ มันกำลังมุ่งหน้ามาทางเรืออสรพิษเหล็กด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่าเรือใบใดๆ เซนกัดฟันกรอด ความทรงจำที่เขาพยายามลบเลือนในอดีตเกี่ยวกับเพื่อนร่วมทีมที่จมหายไปในมหาสมุทรหวนกลับมาอีกครั้ง แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะอ่อนแอ "เปลี่ยนแผนทันที" เซนตะโกนสั่งการ "หันปืนใหญ่ทั้งหมดไปที่โคนหนวดของมัน อย่าให้มันเข้าใกล้เรือ... และเอลาร่า เตรียมชุดเกราะและอาวุธของเธอให้พร้อม หากมันขึ้นมาถึงดาดฟ้าได้ เราต้องจัดการมันด้วยมือของเราเอง" ในจังหวะที่เซนกำลังเตรียมรับมือกับสัตว์ร้าย ความผิดปกติหนึ่งก็เกิดขึ้น กลางความวุ่นวายของสนามรบ เรือลำเล็กๆ ลำหนึ่งที่ติดธงขาวโผล่ออกมาจากกลุ่มหมอกมรณะ บนดาดฟ้าเรือนั้นมีชายหนุ่มผู้หนึ่งที่สวมหน้ากากเงินยืนอยู่เพียงลำพัง เขาคือสายลับที่เซนส่งไปในเมืองมานานหลายเดือน แต่การที่เขาปรากฏตัวออกมาในเวลาเช่นนี้พร้อมกับม้วนคัมภีร์เวทมนตร์ในมือ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ชายหน้ากากเงินชูคัมภีร์ขึ้น ท้องฟ้าเหนือเรืออสรพิษเหล็กพลันเปิดออก เผยให้เห็นรอยแยกมิติสีม่วงเข้มที่ดูดกลืนทุกสรรพสิ่งเข้าหาความว่างเปล่า เซนหันไปมองร่างนั้นด้วยความรู้สึกที่คาดไม่ถึง นี่ไม่ใช่แผนการของมาลอส แต่มันคือแผนซ้อนแผนจากคนที่เขาไว้ใจที่สุด "ท่านเซน... ดูเหมือนว่าการรบครั้งนี้ไม่ได้มีแค่เรากับจักรพรรดิมาลอสเสียแล้ว" เอลาร่าพึมพำพร้อมกับชักดาบออกมาเตรียมพร้อมรับมือกับวิกฤตที่เพิ่งโผล่ออกมา เซนมองรอยแยกมิติด้วยสายตาที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็ง ก่อนจะเอ่ยเบาๆ ว่า "หักหลังกันงั้นหรือ... ช่างเป็นเกมที่น่าสนุกจริงๆ" แล้วพบกันในบทต่อไปครับ - ลอร์ดออฟดาร์กเนส