ปฏิวัติความเชื่อ

"โยนหัวใจของมันลงไปในกองเพลิงเสีย" เสียงของเซนราบเรียบ ทว่าก้องกังวานไปทั่วจัตุรัสกลางเมืองที่เงียบกริบราวกับป่าช้า ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเขาจับจ้องไปยัง 'หัวใจศักดิ์สิทธิ์' ซึ่งเป็นผลึกหินสีเลือดที่ลอยเด่นอยู่เหนือแท่นบูชาของจักรพรรดิมาลอส สิ่งที่ผู้คนในอาณาจักรนี้กราบไหว้มานับร้อยปี ในฐานะตัวแทนของอำนาจที่กดขี่พวกเขาไว้ใต้รองเท้าบูต เอลาร่าที่ยืนเคียงข้างขยับดาบที่ข้างกายเบาๆ มือของนางสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงกดดันจากสายตาของชาวเมืองนับหมื่นที่จ้องมองมายังพวกเขา—สายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ความลังเล และความหวังที่ริบหรี่ "ท่านเซน... หากเราทำลายสิ่งนี้ ความโกรธแค้นของมาลอสจะตามมาถึงที่นี่ในไม่ช้า" เอลาร่ากระซิบ เสียงของนางแผ่วเบาจนแทบกลายเป็นสายลม "เรายังไม่พร้อมที่จะรับมือกับกองทัพเงาของมันโดยตรงนะครับ" เซนไม่หันกลับไปมอง เขาเพียงแค่ยกมือขึ้นห้าม ท่าทางนั้นสงบนิ่งดั่งภูผาที่ไม่มีวันสั่นคลอน "เอลาร่า ความกลัวไม่ได้เกิดจากสิ่งที่มาลอสทำ แต่มันเกิดจากความเชื่อที่ว่าเราเอาชนะเขาไม่ได้ต่างหาก การจะชนะในสงครามครั้งนี้ เราไม่ได้ต้องการแค่ดาบ แต่ต้องการ 'ความหมาย' ที่จะทำให้คนเหล่านั้นยอมตายเพื่อเรา" เขาก้าวเดินไปข้างหน้า เสียงรองเท้าบูตกระทบพื้นหินดังก้องในความเงียบ เซนไม่ได้ทำเพียงแค่เดินไปที่แท่นบูชา เขากำลังเดินเข้าไปในจิตวิญญาณของทุกคนที่นี่ "พวกเจ้าดูสิ" เซนชี้ไปยังหัวใจศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังเปล่งแสงสีแดงคล้ำ "มาลอสบอกพวกเจ้าว่านี่คือสิ่งที่ปกป้องพวกเจ้า แต่ดูรอยร้าวพวกนี้สิ มันคือรอยร้าวที่เกิดจากความหิวโหยของพวกเจ้า การรีดนาทาเร้นของพวกเจ้า และเลือดของเพื่อนพี่น้องที่ถูกสังเวยให้กับอำนาจมืดของมัน!" คำพูดของเซนเปรียบดั่งมีดที่กรีดลงบนแผลเป็นที่ฝังลึก ผู้คนเริ่มขยับเขยื้อน เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นเหมือนคลื่นที่กำลังจะก่อตัวเป็นพายุ "เขาพูดถูก... ลูกชายข้า... ลูกชายข้าก็หายไปเพราะพิธีกรรมพวกนี้" ชายชราคนหนึ่งในฝูงชนตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เซนหันไปสบตากับชายชราคนนั้น สายตาที่เย็นชาของเขาอ่อนลงเพียงชั่วครู่ มันเป็นความอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความเลือดเย็นของนักกลยุทธ์ เขาคว้าคบเพลิงจากทหารองครักษ์ข้างกายแล้วก้าวขึ้นไปบนแท่นบูชาอย่างองอาจ "วันนี้ ข้าไม่ได้มาเพื่อทำลายความเชื่อของพวกเจ้า" เซนประกาศก้อง "ข้ามาเพื่อ 'ปฏิวัติ' มัน! ข้าจะแสดงให้เห็นว่าอำนาจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในผลึกหินที่เปื้อนเลือด แต่มันอยู่ในกำมือของพวกเจ้าทุกคนที่กล้าลุกขึ้นสู้!" เขาทุ่มคบเพลิงลงบนแท่นบูชาทันที! เปลวไฟลุกโชนขึ้นทันควัน กัดกินหัวใจศักดิ์สิทธิ์ที่เปราะบางนั้นจนมอดไหม้ แสงสีแดงที่เคยน่าเกรงขามมอดดับลง เหลือเพียงควันสีดำที่ลอยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ผู้คนพากันหมอบกราบ ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อมาลอสอีกต่อไป แต่เป็นการหมอบกราบเพื่อถวายตัวให้กับผู้นำคนใหม่ที่กล้าเผชิญหน้ากับความตายแทนพวกเขา เอลาร่ามองภาพนั้นด้วยความทึ่ง นางเข้าใจแล้วว่าทำไมเซนถึงได้วางแผนการนี้ ความกลัวที่มาลอสสร้างขึ้นมานับสิบปี ถูกทำลายลงในพริบตาด้วยเปลวไฟเพียงกองเดียว ทว่า ในขณะที่เสียงแซ่ซ้องสรรเสริญเริ่มดังขึ้นจนกลายเป็นเสียงกู่ร้องแห่งชัยชนะ เซนกลับไม่ได้ยิ้ม มุมปากของเขาเพียงแค่ยกขึ้นเล็กน้อยอย่างผู้ที่มองเห็นหมากตาต่อไปบนกระดานที่มองไม่เห็น เขาหันกลับมาหาเอลาร่าที่ยังคงยืนตะลึง "เตรียมกองกำลังให้พร้อม" เซนกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบกว่าเดิม "เพราะตอนนี้ มาลอสได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของเราแล้ว และเขาไม่ได้มาเพียงลำพัง" "ท่านหมายความว่าอย่างไรนะครับ?" เอลาร่าถามด้วยความสงสัย เซนไม่ตอบทันที เขาหันไปมองยังเส้นขอบฟ้าที่บัดนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ ผิดธรรมชาติ บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดลงอย่างประหลาดจนแม้แต่เสียงลมหายใจยังดูดังเกินไป ในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของอัศวินชุดเกราะทมิฬนับร้อยก็ดังขึ้นจากทั้งสี่ทิศทางของจัตุรัส พวกมันไม่ได้มาเพื่อบุกจู่โจม แต่มาเพื่อ 'ล้อม' ราวกับรู้ว่าแผนการทั้งหมดเป็นเพียงกับดักที่เขาวางไว้เพื่อล่อให้พวกมันออกมา แต่สิ่งที่ทำให้เซนต้องหรี่ตาลงจนแคบที่สุด ไม่ใช่กองทัพอัศวินทมิฬเหล่านั้น หากแต่เป็นบุคคลที่ก้าวออกมาจากเงามืดของวิหารเบื้องหลัง ท่ามกลางความตื่นตระหนกของผู้คน บุคคลที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือ 'เอลีน่า' เพื่อนร่วมทีมที่เขาคิดว่าตายไปแล้วในสมรภูมิเมื่อสามปีก่อน นางก้าวเข้ามาด้วยแววตาที่ว่างเปล่า มือถือตราประทับแห่งจักรพรรดิมาลอสไว้มั่น ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ หลงเหลืออยู่ "จักรพรรดิมาลอสรอพบท่านอยู่... ในฐานะนักโทษคนสุดท้ายที่จะถูกเชือดเพื่อเป็นเกียรติแก่ความศรัทธาใหม่ของท่าน" เซนยืนนิ่ง ดาบในมือที่เคยเตรียมไว้สังหารศัตรูถึงกับสั่นไหวเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี... สงครามทางความคิดที่เขาวางแผนมาอย่างดี กำลังกลายเป็นเกมล้างแค้นที่เขากำลังจะสูญเสียทุกอย่างที่เหลืออยู่ไปจริงๆ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นนี้ แล้วพบกันตอนหน้าครับ - ลอร์ดออฟดาร์กเนส