ตระกูลเก่าแก่เริ่มเคลื่อนไหว

หน้าจอแท็บเล็ตราคาแพงบนโต๊ะทำงานหรูหราสั่นสะเทือนต่อเนื่อง เสียงแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของตระกูลดังระรัวราวกับเสียงกลองศึกที่กำลังเร่งเร้าจังหวะหัวใจของก้องเกียรติให้เต้นระรัวด้วยความหงุดหงิด นิ้วเรียวยาวที่สวมแหวนเพชรกระแทกลงบนพื้นโต๊ะไม้สักทองเสียงดัง *ปัง* จนเลขาฯ สาวที่ยืนตัวลีบอยู่มุมห้องต้องสะดุ้งสุดตัว "มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะ ระบบแจ้งเตือนการบุกรุกพื้นที่เขตเศรษฐกิจชั้นใน... แถมพิกัดยังเป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัทไอทีที่เพิ่งซื้อไปเมื่อวานนี้อีก!" ก้องเกียรติสบถออกมาด้วยความหัวเสีย ดวงตาเรียวรีฉายแววคุกกรุ่นด้วยโทสะ ความเย่อหยิ่งที่สะสมมาจากการเกิดมาบนกองเงินกองทองกำลังถูกสั่นคลอนด้วยตัวเลขและรายงานที่ไม่น่าเชื่อถือบนหน้าจอ เขากดทัชสกรีนเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดแบบเรียลไทม์ ภาพที่ปรากฏคือกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคน กำลังก้าวผ่านประตูหน้าตึกระฟ้าใจกลางเมืองด้วยท่าทีเยือกเย็นราวกับเจ้าของพื้นที่ตัวจริง เสียงเตือนระดับวิกฤตดังระคนกันจนเขาต้องกดปิดเสียงมันด้วยความรำคาญ "ท่านครับ... รายงานจากหัวหน้าชุดรักษาความปลอดภัยภาคสนามแจ้งว่า พวกมันแสดงเอกสารสิทธิ์ครอบครองฉบับสมบูรณ์ที่ออกโดยสภาวะฉุกเฉินทางการเงินครับ... แถม... แถมพวกมันยังบอกอีกว่า..." เลขาฯ หนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬผุดซึมเต็มกรอบหน้า "มันบอกว่าอะไร! พูดออกมาให้มันเคลียร์ๆ สิ อย่าอ้ำอึ้ง!" ก้องเกียรติคำรามลั่นห้องทำงาน ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ "มันบอกว่า... ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเราในโซนธุรกิจตะวันออก กำลังถูกโอนย้ายกรรมสิทธิ์เข้าสู่บัญชีกลางของบุคคลปริศนาในนาม 'รินทร์' เรียบร้อยแล้วครับ..." ชื่อนั้น... ชื่อของคนที่เขาเคยเหยียบย่ำให้อยู่ใต้รองเท้า ชื่อของไอ้กระจอกที่ไม่มีแม้แต่เงินจะกินข้าวแถมยังต้องก้มหัวให้เขาในอดีต กำลังกลับมาหลอกหลอนเขาอีกครั้งในฐานะ 'ภัยคุกคาม' ที่น่ากลัวที่สุด ก้องเกียรติผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เก้าอี้หนังราคาแพงไถลถอยหลังไปกระแทกผนังห้องเสียงดังสนั่น เขากัดฟันกรอดจนสันกรามปูดโปーン สมองอันปราดเปรื่องที่เคยใช้บงการธุรกิจมูลค่าหมื่นล้านกำลังประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง มันเป็นไปไม่ได้! คนอย่างรินทร์ต่อให้ทำงานจนตายก็ไม่มีปัญญาหาเงินมากว้านซื้อหุ้นระดับร้อยล้านในเวลาข้ามคืนได้ เว้นเสียแต่ว่า... มีกลุ่มทุนมหาอำนาจเบื้องหลังคอยชักใยอยู่ "สืบ! ไปสืบมาเดี๋ยวนี้ว่าไอ้สวะนั่นไปเอาเงินมาจากไหน!" ก้องเกียรติหันไปตวาดใส่เลขาฯ ก่อนจะคว้าโทรศัพท์มือถือราคาแพงขึ้นมากดโทรหาบิดาผู้ทรงอิทธิพลทันที ในขณะเดียวกัน ที่ห้องรับรองสุดหรูบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางมหานคร บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความเงียบสงบอันน่าเกรงขาม รินทร์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟานำเข้าจากอิตาลี สายตาทอดมองผ่านกระจกใสบานใหญ่ลงไปยังเบื้องล่าง รถยนต์หรูนับสิบคันกำลังเคลื่อนขบวนเข้ามาจอดเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ท่ามกลางแสงไฟนีออนของเมืองหลวงที่เริ่มสาดส่องยามพลบค่ำ มินตรานั่งอยู่เคียงข้าง มือเรียวบางของเธอบรรจงรินชาอุ่นๆ ลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบราคาแพง กลิ่นหอมละมุนลอยกรุ่นขึ้นมาตัดกับความตึงเครียดในอากาศ เธอมองใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่เธอรักสุดหัวใจ ดวงตาคู่นั้นไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความเยือกเย็น ดุดัน และเด็ดขาด ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่ทำให้เธอมั่นใจเสมอมาว่า การตัดสินใจยืนหยัดเคียงข้างเขาในวันที่ยากลำบากที่สุด คือสิ่งที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต "รินทร์คะ..." มินตราเอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงเจือความกังวลเล็กน้อย "ทางตระกูลก้องเกียรติคงไม่ยอมรามือแค่นี้แน่ค่ะ คุณพ่อของเขาคือนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลที่มีเส้นสายกว้างขวาง การที่เราไปยึดสำนักงานใหญ่ของพวกเขาแบบนี้..." รินทร์หันมาสบตาหญิงสาว รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นและอ่อนโยนที่สุดสำหรับเธอคนนี้ ต่างจากแววตาน้ำแข็งที่เขาใช้มองโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง ยื่นมือไปกุมมือเรียวบางของเธอไว้แน่นสัมผัสถึงความอบอุ่นที่คอยเยียวยาทุกบาดแผลในอดีต "มินตราครับ... มองหน้าผมนะ" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เต็มไปด้วยพลังอำนาจเอ่ยขึ้น "ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกมันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเรา เหยียบย่ำความพยายามของคุณ และหัวใจของผม... วันนี้ ถึงเวลาที่เจ้าของตัวจริงจะต้องทวงคืนทุกอย่างที่ควรจะเป็นแล้วครับ" ก่อนที่มินตราจะได้เอ่ยคำใดต่อ เสียงเคาะประตูก็กร่อนดังขึ้นสามครั้งอย่างมีมารยาท ก่อนที่ร่างของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยส่วนตัวจะก้าวเข้ามาโค้งคำนับด้วยความเคารพสูงสุด "นายท่านครับ... ฝ่ายกฎหมายของตระกูลก้องเกียรติส่งตัวแทนมาขอเจรจาเร่งด่วนครับ พวกเขาต้องการพบท่านภายในห้านาทีนี้..." รินทร์เลิกคิ้วเล็กน้อย รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ปรับสูทราคาแพงให้เข้าที่อย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปมองออกไปนอกหน้าต่างที่เวลานี้ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำโตกำลังร่อนลงจอดบนลานดาดฟ้าของตึก พร้อมกับแสงไฟสปอตไลท์ที่ส่องกราดลงมาตัดกับความมืดมิด ระบบแจ้งเตือนสีทองในห้วงความคิดของเขาสั่นไหว พร้อมกับข้อความใหม่ที่ปรากฏขึ้นเด่นชัด: *[ภารกิจกดดันตระกูลขั้วอำนาจเก่า: ขั้นตอนที่ 1 สำเร็จ 100% ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงบัญชีลับระดับสูง: อนุมัติวงเงินเบิกจ่ายไม่จำกัดในเขตภูมิภาคเอเชีย]* รินทร์แค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก้าวเท้าช้าๆ ไปยังลิฟต์แก้วส่วนตัวที่เชื่อมต่อกับลานจอดเฮลิคอปเตอร์โดยตรง "ให้พวกมันเข้ามาสิครับ... ผมอยากรู้เหมือนกันว่า คนที่เคยบอกว่าผมเป็นได้แค่ฝุ่นธุลี จะทำหน้าอย่างไรเมื่อรู้ว่า... ตอนนี้ผมคือกฎหมายของที่นี่" ประตูลิฟต์แก้วปิดลงพร้อมกับเสียงเตือนเบาๆ แต่ทว่า... ในวินาทีที่ตัวเลขบอกชั้นกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด หน้าจอสมาร์ตโฟนในกระเป๋าเสื้อของรินทร์กลับสั่นไหวอย่างรุนแรง หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกประหลาดที่ไม่มีรหัสพื้นที่ แต่กลับปรากฏเสียงปลายสายที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาดดังแทรกเข้ามาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและหวาดกลัวสุดขีด— *"แก... แกเป็นใครกันแน่... ทำไมข้อมูลบัญชีลับทั้งหมดของฉันถึงถูกลบหายไปในสามวินาทีวะ!"* ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเส้นทางแห่งอำนาจและการล้างแค้นนี้ด้วยกันนะครับ - เงาฮันเตอร์ไร้เงา