เสียงรูดบัตรที่ไม่มีวันเต็มวงเงิน

"ขอโทษด้วยนะครับคุณรินทร์ ตึกสี่ชั้นใจกลางย่านธุรกิจนี้ ทางเราได้ทำการตกลงขายให้กับคุณก้องเกียรติเรียบร้อยแล้ว เงินมัดจำก้อนแรกก็วางไว้ครบถ้วนตามสัญญา… หากคุณสนใจจริงๆ คงต้องรอให้ทางผู้ซื้อรายใหม่เขาพิจารณาปล่อยเช่าแทนนะครับ" น้ำเสียงของนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ระดับท็อปเอเชียไม่ได้แฝงความเสียใจเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม รอยยิ้มที่เหยียดยิ้มมุมปากและสายตาที่มองกราดตั้งแต่หัวจรดเท้าของชายวัยกลางคนในสูทแบรนด์เนม สะท้อนความดูแคลนออกมาอย่างชัดเจน… ชัดเจนเสียจนมินตราที่ยืนกุมมือรินทร์อยู่ข้างกายเผลอสะดุ้งด้วยความอึดอัด โลกทุนนิยมใบนี้โหดร้ายเสมอสำหรับคนที่มีแต่มือเปล่า… และก้องเกียรติก็รู้จุดนี้ดี "ได้ยินชัดเจนแล้วใช่ไหมไอ้จนตรอก?" เสียงหัวroเยาะเย้ยของก้องเกียรติลอยมาแต่ไกล ร่างสูงโปรดในชุดสูทตัดเย็บพิเศษก้าวเข้ามาในห้องรับรองวีไอพีของสำนักงานขายด้วยท่าทีราวกับเจ้าของโลก สองมือล้วงกระเป๋า กางสีหน้าเย่อหยิ่งทับถม "ตึกแกรนด์พลาซ่าแห่งนี้ ฉันซื้อเพื่อจะเอาไว้เปิดคลินิกเสริมความงามเล่นๆ ให้เด็กในสังกัดของฉัน… ส่วนแก? แค่ค่ากาแฟในตึกนี้ แกยังมีปัญญาจ่ายหรือเปล่ารินทร์?" ข้างกายก้องเกียรติคือหญิงสาวหน้าตาดีที่เคยเป็นอดีตคนรักของรินทร์ หล่อนส่งสายตาสมเพชเวทนามาให้ราวกับรินทร์เป็นเศษฝุ่นใต้รองเท้าคู่แพง มินตราเม้มปากแน่น ดวงตากลมโตสั่นไหวด้วยความโกรธระคนน้อยใจ นางกระตุกชายเสื้อรินทร์เบาๆ เป็นเชิงบอกว่าพอกเถอะ… เรากลับกันเถอะนะพี่รินทร์ ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา แต่รินทร์กลับไม่ขยับเขยื้อน ชายหนุ่มยืนสงบนิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยผ่านความอัปยศอดสูมานับครั้งไม่ถ้วนเวลานี้เรียบเฉยราวกระจกเงา ไม่มีร่องรอยของความโกรธเกรี้ยวให้เห็นแม้แต่น้อย มีเพียงประกายตาคู่คมกริบที่ลึกล้ำราวกับห้วงสมุทรสีดำ รินทร์ยกมือขึ้นตบเบาๆ บนหลังมือของมินตรา รอยยิ้มอ่อนโยนที่ส่งให้หญิงสาวข้างกายอบอุ่นและมั่นคงต่างจากฟ้ากับเหวเมื่อเทียบกับสายตาที่เขากวาดมองไปยังกลุ่มศัตรู "มินตรา… เชื่อใจผมไหมครับ?" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามอย่างใจเย็น มินตราเงยหน้าขึ้นสบตาคู่ที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นนั้น หัวใจที่กำลังเต้นระส่ำด้วยความหวาดกลัวค่อยๆ สงบลง นางพยักหน้าน้อยๆ "ค่ะ… ไม่สิครับ… ผมเชื่อใจพี่รินทร์เสมอครับ" (นางรีบปรับคำพูดตามความคุ้นเคย) รินทร์ยิ้มรับ ก่อนจะหันกลับไปมองนายหน้าอสังหาริมทรัพย์และก้องเกียรติที่กำลังยืนกอดอกรอหัวเราะเยาะ "ตกลงว่า… ตึกนี้ยังเป็นสิทธิ์ของผมได้ใช่ไหมครับ ถ้าผมจ่ายเงินสดครบเต็มจำนวนในวินาทีนี้" รินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่ทรงพลังสะกดห้องรับรองให้เงียบกริบ นายหน้าอสังหาริมทรัพย์หัวเราะพรืดออกมาทันที "คุณรินทร์ครับ… ตื่นจากฝันได้แล้วครับ! มูลค่าของตึกนี้รวมภาษีและค่าธรรมเนียมเบ็ดเสร็จคือสามร้อยล้านบาทถ้วน! คุณก้องเกียรติเขาววางมัดจำและมีหนังสือค้ำประกันจากธนาคารระดับประเทศแล้ว เอกสารสัญญาซื้อขายกำลังจะเซ็นกันในอีกห้านาทีนี้ ต่อให้คุณมีเงินสดในบัญชีตอนนี้ ก็ไม่มีทาง…." ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของรินทร์ดังขัดจังหวะขึ้นมา ท่ามกลางความเงียบงัน [ระบบเปย์เงินร้อยล้าน แจ้งเตือน: ท่านได้รับยอดโอนเงินพิเศษเพื่อการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ วงเงินคงเหลือในระบบ: ไร้ขีดจำกัด (Infinite Black Card Status Activated)] รินทร์ไม่ได้แสดงสีหน้าตกใจแม้แต่น้อย เขายื่นมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจเย็น ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ผสมไทเทเนียมขอบทองคำแท้ขึ้นมา แสงไฟในห้องสะท้อนบนพื้นผิวเรียบเนียนไร้รอยต่อจนเกิดประกายวาววับ มันคือ "บัตรดำอัลตร้าแบล็ค" บัตรที่ออกให้เฉพาะบุคคลระดับมหาเศรษฐีโลกที่ถือครองความลับของระบบการเงินสูงสุด บัตรที่ไม่มีวันเต็มวงเงิน และไม่มีลิวงเงินจำกัด! รินทร์วางบัตรใบนั้นลงบนกระจกโต๊ะรับรองอย่างแผ่วเบา แต่เสียงกระทบกลับดังชัดเจนก้องในความรู้สึกของทุกคน "รูดเต็มจำนวนครับ รวมค่าธรรมเนียมทั้งหมดด้วย" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่นัยน์ตากลับคมกริบดั่งใบมีดที่จ่อลำคอศัตรู นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ชะงัก รอยยิ้มเยาะค้างเติ่งบนใบหน้า เขาหยิบบัตรดำใบนั้นขึ้นมาพินิจด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย… เมื่อสัมผัสกับเนื้อวัสดุและลวดลายชิปอัจฉริยะที่ซ่อนอยู่ สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนจากความดูแคลนกลายเป็นความซีดเผือดไร้สีเลือด! ในฐานะนายหน้ามืออาชีพ เขาย่อมรู้จักบัตรประเภทนี้ดี มันไม่ใช่บัตรเครดิตธรรมดา แต่มันคือสัญลักษณ์ของอำนาจที่เงินหลายหมื่นล้านก็ซื้อไม่ได้! "ระ… รูดไม่ได้หรอกครับ! ตึกนี้เซ็นสัญญาจะซื้อจะขายกับคุณก้องเกียรติไปแล้ว…" นายหน้าละล่ำละลักเสียงสั่น ก้องเกียรติหน้าถอดสี รีบก้าวเข้ามาตบโต๊ะเสียงดังลั่น "ไอ้รินทร์! แกเอาบัตรปลอมที่ไหนมาหลอกลวงที่นี่! เจ้าหน้าที่! แจ้งตำรวจจับมันเดี๋ยวนี้! มันข้อหาปลอมแปลงเอกสารและสร้างความปั่นป่วน!" รินทร์ไม่แม้แต่จะชายตามองก้องเกียรติ เขาหันไปพยักหน้าให้พนักงานสาวผู้ดูแลระบบการเงินที่ยืนตัวสั่นอยู่มุมห้อง "เชิญทำรายการได้เลยครับ รูดเต็มสามร้อยล้านบาท… และถ้าคุณก้องเกียรติยังส่งเสียงดังรบกวนการทำธุรกรรมของผม ช่วยเชิญเขาออกไปข้างนอกด้วยนะครับ" พนักงานสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นางเดินเข้ามาด้วยมือที่สั่นเทาแล้วรูดบัตรดำลงบนเครื่องรูดอีＤＣรุ่นพิเศษ แป้นพิมพ์ถูกกดรหัสผ่านหหลักสี่ตัวอย่างมั่นใจ… หน้าจอเครื่องรูดบัตรนิ่งไปสองวินาที… ก่อนที่กระดาษใบเสร็จสีขาวจะพุ่งพรวดออกมาพร้อมกับเสียงพิมพ์หัวใจสำคัญที่ดังระรัว *ครืนนน… ติ๊ง!* ข้อความบนหน้าจอเครื่องแสดงผลตัวหนังสือสีเขียวเด่นชัด: **[TRANSACTION APPROVED - PAID IN FULL: 300,000,000.00 THB]** ห้องรับรองทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสนิท ชนิดที่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจที่สะดุดของก้องเกียรติ นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันทีด้วยความตกตะลึง ขณะที่สลิปกระดาษใบยาวถูกพิมพ์ออกมาอย่างต่อเนื่องยืนยันยอดเงินสามร้อยล้านบาทที่ถูกหักผ่านไปอย่างไร้ร่องรอยความกังวล รินทร์ดึงบัตรดำกลับมาเก็บใส่กระเป๋าอย่างช้าๆ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเข้าไปยืนประจันหน้ากับก้องเกียรติที่กำลังหน้าซีดเผือดสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก รินทร์โน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูกลุ่มคนผู้เคยหยิ่งผยองด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่น้ำเสียงนั้นกลับเยือกเย็นเสียจนบาดลึกถึงกระดูกดำ "ตึกนี้ผมซื้อไว้ให้มินตราทำร้านกาแฟเล่นๆ แล้วนะครับ… ส่วนคุณก้องเกียรติ ถ้าสนใจจะเช่าพื้นที่เปิดคลินิก… ลองยื่นเรื่องขออนุมัติกับผมดูอีกทีนะครับ… เผื่อผมจะเมตตาปล่อยให้เช่าในฐานะ 'ขอทาน' คนหนึ่ง" ก้องเกียรติเบิกตากว้าง อ้าปากค้างจนพูดไม่ออก ร่างกายสั่นเทาราวกับถูกสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ ขณะที่มินตราบีบมือรินทร์แน่นด้วยความตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้า ทว่า ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังสมบูรณ์แบบนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของรินทร์ก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง… หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปลอมที่ไม่มีในบันทึก แต่มีรหัสพื้นที่จากต่างประเทศ รินทร์กดรับสายโดยไม่ลังเล เสียงทุ้มต่ำลึกลับจากปลายสายดังขึ้นทันทีด้วยถ้อยคำที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของรินทร์ต้องชะงักงัน: *"คุณรินทร์ครับ… ยินดีด้วยกับตึกใหม่… แต่เกรงว่าคุณคงต้องรีบไปดู 'ของขวัญ' ชิ้นต่อไปที่ตระกูลของคุณเพิ่งส่งไปยึดสำนักงานใหญ่ของคุณในอีกสิบนาทีข้างหน้านี้… ก่อนที่ทุกอย่างจะกลายเป็นจุลนะครับ"* -------------------------------------------------- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมมาโดยตลอด รี้ดเดอร์ทุกท่านคือแรงขับเคลื่อนที่ทำให้ผมสร้างสรรค์เรื่องราวเหล่านี้ออกมาด้วยความตั้งใจสูงสุด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ - เงาฮันเตอร์ไร้เงา