อำนาจเงินที่สั่นสะเทือนวงการ

"เซ็นสัญญาซะ... ก้องเกียรติ" เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิทดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรู กลิ่นอายของความกดดันแผ่ซ่านจนแทบทำให้ผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่หายใจไม่ออก ก้องเกียรติกัดฟันกรอด จ้องมองเอกสารสิทธิ์ครอบครองที่ดินแปลงทองใจกลางย่านธุรกิจมูลค่าหลายพันล้านในมือของชายหนุ่มที่เขาเคยเหยียบย่ำราวกับเป็นฝุ่นผงเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ดวงตาของก้องเกียรติแดงก่ำ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความเคียดแค้นและอับอายขายหน้า "แก... แกใช้วิธีสกปรกอะไร รินทร์! ที่ดินตรงนั้น ตระกูลของฉันเจรจามาเป็นปี!" รินทร์แย้มรอยยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คราบไคลของความยากจนที่เคยเกาะกุมตัวเขาในอดีตถูกชะล้างจนหมดสิ้น เหลือเพียงรัศมีของอำนาจเงินตราที่สามารถพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ในพริบตา เขานั่งไขว่ห้างอย่างไร้ความเร่งรีบ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะเชื่องช้า ทว่าทรงพลังเหมือนเสียงเคาะนาฬิกาแห่งความตายของศัตรู "วิธีสกปรกงั้นหรือครับ?" รินทร์ทวนคำด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยความเยียบเย็นเสียดกระดูก "โลกของธุรกิจไม่มีคำว่าสกปรกหรอกครับ มีแค่คำว่า 'มีปัญญาซื้อ' กับ 'ไม่มีปัญญาซื้อ' ก็เท่านั้น และบังเอิญว่า... บัตรในกระเป๋าผมมันจุใจพอกับทุกข้อเสนอที่พวกคุณปฏิเสธไม่ได้" มินตรา ซึ่งนั่งเคียงข้างรินทร์มาตลอดทาง เฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ มือเรียวเล็กของเธอวางทับอยู่บนหลังมือของรินทร์อย่างแผ่วเบา เป็นการส่งผ่านความอบอุ่นและย้ำเตือนว่า ไม่ว่าเขาจะก้าวไปไกลถึงจุดที่สูงส่งเพียงใด เธอก็ยังคงเป็นร่มเงาที่คอยเคียงข้างเขาเสมอมาตั้งแต่วันที่พวกเขายังต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิต รินทร์หันไปสบตากับมินตรา แววตาที่เคยแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยพิษสงกลับอ่อนโยนลงในเสี้ยววินาที เขากุมมือเธอกลับแน่นขึ้นก่อนจะหันกลับมามองเหยื่อตรงหน้าด้วยสายตาเฉียบคมดั่งเดิม "ผมให้เวลาคุณคิดอีกสามวินาทีครับ ก้องเกียรติ" รินทร์เอ่ยเสียงเรียบ "ถ้าตระกูลของคุณยังดึงดันจะแข่งกับผม โครงการคอนโดมิเนียมหรูหราสามแห่งที่พวกคุณกำลังกู้เงินธนาคารมาสร้าง... พรุ่งนี้เช้า หนี้สินทั้งหมดจะถูกโอนมาเป็นของผม และผมคงไม่ต้องบอกนะครับว่า ผมจะสั่งฟ้องล้มละลายหรือยึดทรัพย์พวกคุณเป็นรายแรก" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง เป็นความเงียบที่หนักอึ้งจนได้ยินเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของก้องเกียรติ ชายหนุ่มผู้หยิ่งผยองมาตลอดชีวิต บัดนี้กลับไร้ซึ่งหนทางหนี มือที่ถือปากกาเซ็นสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเสียหน้า แต่มันคือการล่มสลายของตระกูลอภิมหาเศรษฐีที่สั่งสมชื่อเสียงมาหลายสิบปี จังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของรินทร์ก็ดังขึ้น ขัดจังหวะความตึงเครียดในห้อง *ติ๊ง!* [ระบบแจ้งเตือน: ภารกิจกว้านซื้ออสังหาริมทรัพย์ใจกลางเมืองสำเร็จลุล่วง 85% ได้รับแต้มประสบการณ์ 500,000 แต้ม และปลดล็อกสิทธิ์เข้าซื้อกิจการเครือโรงแรมระดับ 7 ดาวในเครือคู่แข่ง] รินทร์เหลือบมองหน้าจอเล็กน้อยก่อนจะเก็บเข้ากระป็อบสูทอย่างไม่ใส่ใจ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทราคาแพงให้เข้าที่ แล้วก้มลงกระซิบข้างหูก้องเกียรติที่กำลังนั่งทรุดตัวลงบนเก้าอี้ด้วยความสิ้นหวัง "จำค่ำคืนนี้เอาไว้ให้ดีนะครับ... นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นของการชำระบัญชีที่พวกคุณเคยทำกับผม" รินทร์ยื่นมือไปโอบไหล่มินตราอย่างทะนุถนอม ทั้งคู่เตรียมจะก้าวเดินออกจากห้องรับรองวีไอพีท่ามกลางความอัปยศอดสูของคู่ปรับตัวฉกาจ ทว่า ในวินาทีที่ประตูกระจกบานใหญ่กำลังจะเปิดออก เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากพร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอกขวางทางพวกเขาไว้ *แปะ... แปะ... แปะ...* รินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อมองเห็นเงาร่างของบุคคลที่ก้าวเข้ามา ท่ามกลางแสงไฟสลัวของโถงทางเดิน ปรากฏร่างของชายสูงวัยสวมแว่นตากลมและสูทสั่งตัดพิเศษ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความเจ้าเล่ห์ แต่นัยน์ตากลับคมกริบดั่งเหยี่ยว บุคคลที่ปรากฏตัวขึ้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'ท่านประธานชัชชัย' ผู้ทรงอิทธิพลตัวจริงแห่งตลาดทุนเบื้องหลังที่แม้แต่ตระกูลของก้องเกียรติยังต้องก้มหัวให้ และที่สำคัญ... เขาคือชายผู้กุมความลับเบื้องหลังการตายของพ่อรินทร์เมื่อสิบปีก่อน "ไม่นึกเลยว่าเด็กหนุ่มที่เคยถูกไล่ออกจากการเป็นยามหน้าบริษัทฉันในวันนั้น จะกลายมาเป็นมหาเศรษฐีที่เที่ยวไล่ซื้อตึกกินรวบเมืองในวันนี้..." ชัชชัยเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏบนมุมปาก "ยินดีต้อนรับสู่เกมที่ใหญ่กว่าเดิมนะ... รินทร์" มินตราเผลอสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ มือที่จับแขนรินทร์ไว้เริ่มสั่นน้อยๆ ทว่ารินทร์กลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย รอยยิ้มที่มุมปากของเขายิ่งฉีกกว้างขึ้น แววตาคู่นั้นเปล่งประกายความกระหายเลือดออกมาอย่างชัดเจน "ผมรอคุณมานานแล้วครับ... ท่านประธานชัชชัย" -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!