จุดเปลี่ยนผัน

เอกสารลับในแฟ้มหนังสีดำบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนภาพใบหน้าซีดเผือดของ ดร.อรินดา หัวใจของศัลยแพทย์มือหนึ่งเต้นระรัวราวกับกลองเพลในยามศึกสงคราม ปลายนิ้วเรียวสั่นเทาขณะกวาดสายตาอ่านตัวเลขบัญชีลับและชื่อโรงพยาบาลในเครือข่ายของมาร์คัส ศัตรูตัวฉกาจที่จ้องจะบดขยี้อาณาจักรของคาร์ลอส วาเลนติโน่ให้เป็นจุล นี่ไม่ใช่แค่เอกสารแบล็กเมลธรรมดา แต่มันคือหลักฐานชิ้นโบว์แดงที่สามารถโยนความผิดฐานฟอกเงินและฆาตกรรมอำพรางให้เธอรับไปเต็มๆ ในฐานะผู้บริหารมูลนิธิการแพทย์ที่พ่วงตำแหน่ง 'คนสนิท' ของเจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล ทางเลือกวางอยู่ตรงหน้าอย่างโหดร้าย... เซ็นชื่อลงนามในเอกสารยินยอมมอบสิทธิ์การบริหารกองทุนการแพทย์ทั้งหมดให้กลุ่มทุนของมาร์คัส เพื่อแลกกับการลบประวัติและอิสรภาพของเธอเอง ซึ่งหมายถึงการหักหลังและถอดเขี้ยวเล็บของคาร์ลอสให้กลายเป็นเหยื่อบนเขียง หรือจะยืนหยัดเคียงข้างมาเฟียไร้หัวใจผู้นั้น แล้วยอมพังพินาศไปพร้อมกับกระสุนนัดแรกที่จะพุ่งตรงมาปลิดชีพพวกเขาจากเงามืด "คิดนานเกินไปแล้วนะ คุณหมอคนสวย" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืดของห้องทำงาน ประตูห้องนิรภัยปิดสนิทตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มของคาร์ลอส วาเลนติโน่ก้าวออกมาจากเงาสลัว แววตาคมกริบดั่งพญาอินทรีคู่นั้นกวาดมองเอกสารบนโต๊ะสลับกับใบซีดเซียวของเธอ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน อรินดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอรีบหุบแฟ้มเอกสารฉนั้นลงทันที แต่ช้าไป... สายตาคมปลาบของคาร์ลอสจับพิรุธได้ตั้งแต่เสี้ยววินาทีแรก "อะไรอยู่ในนั้น" สุ้มเสียงของเขาไม่ได้ตะคอก แต่มันเย็นเยียบจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ไม่มีอะไรค่ะ... เป็นแค่รายงานการแพทย์ประจำเดือน" อรินดาพยายามบังคับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าหัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก คาร์ลอสไม่พูดพร่ำทำเพลง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอด้วยความเร็วราวกับเสือชีตาร์ มือหนาคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้มั่น แรงบีบนั้นหนักหน่วงจนเธอต้องนิหน้าด้วยความเจ็บปวด เอกสารในมือร่วงหล่นลงบนพรมหนานุ่ม "โกหกไม่เนียนเลยนะ อรินดา" คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มเนียน กลิ่นกายบุรุษเพศผสมกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและน้ำหอมกลิ่นไม้กฤษณาโชยเข้าจมูกปลุกเร้าสัญชาตญาณอันตราย เธอกลิ้งตัวหนีไม่ได้เพราะแผ่นหลังชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงานอย่างจัง กลายเป็นกรงข้อมือธรรมชาติที่เขากักขังเธอไว้อย่างสมบูรณ์แบบ "ปล่อยฉันนะคะ คาร์ลอส!" เธอเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้ข้างในจะหวั่นไหวจนแทบละลาย "ฉันไม่มีอะไรต้องอธิบาย" "แต่ฉันมีสิทธิ์ที่จะรู้... ในเมื่อสิ่งที่เธอกำลังซ่อน มันกำลังจะเอาชีวิตเราทั้งคู่" มืออีกข้างของมาเฟียหนุ่มเอื้อมไปหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาเปิดดู สายตาคมกริบกวาดอ่านข้อความเพียงไม่กี่วินาที กรามแกร่งของเขาก็กัดเข้าหากันจนขึ้นสันนูน บรรยากาศรอบตัวระอุขึ้นด้วยโทสะอันคุกรุ่น ดาร์กและอันตรายจนอากาศรอบตัวแทบหมดสิ้น "มาร์คัส... มันส่งข้อเสนอนี้มาให้เธอ เพื่อให้เธอเลือกที่จะทรยศฉันอย่างนั้นสินะ" คาร์ลอสก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความหึงหวงและโกรธเกรี้ยวที่ตีรวนอยู่ในอก "ตอบฉันซิ อรินดา... เธอกำลังชั่งใจอยู่ใช่ไหมว่าจะเลือกความถูกต้องปลอดภัยของตัวเอง หรือจะยอมตายไปพร้อมกับผู้ชายเถื่อนๆ อย่างฉัน" สายตาของเขาร้อนแรงราวกับเปลวเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง ร่างกายของเขากดทับแนบชิดกับเรือนร่างอรชรจนเธอรับรู้ได้ถึงมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งและแรงขับทางเพศที่ตื่นตัวขึ้นภายใต้ความโกรธ ความหวาดกลัวตีคู่มากับความวาบหวามที่วิ่งพล่านไปตามกระแสเลือดอย่างน่าละอาย อรินดากัดริมฝีปากแน่น เธอกำลังยืนอยู่บนปากเหวแห่งการตัดสินใจ ระหว่างความถูกต้องตามกฎหมายที่เธอเคยศรัทธา กับความอยู่รอดที่ผูกติดอยู่กับอ้อมแขนอันทรงอำนาจของปีศาจตนนี้ "ถ้าฉันเลือกความถูกต้อง... คุณก็จะฆ่าฉันใช่ไหมคะ" เธอถามเสียงสั่น รisปักลึกในดวงตากลมโตฉายแววท้าทายและตัดพ้อในคราวเดียวกัน คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ มือหนาเปลี่ยนจากการบีบข้อมือมาเป็นไล้ปลายนิ้วอุ่นร้อนขึ้นมาตามลำคอระหง ลากผ่านคางมนก่อนจะบีบปลายคางเธอไว้เบาๆ ให้แหงนเงยขึ้นรับจูบอันดุดันที่พุ่งเข้าจู่โจมอย่างไร้ความปรานี ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากนุ่มของเธออย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ อรินดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะถูกกระชากหายไปในความวาบหวามที่เขาเป็นผู้ชี้นำ ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างหิวกระหาย รสจูบที่ทั้งดุดัน ดิบเถื่อน และเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวทำให้สมองของเธอมึนงง มือเรียวที่เคยพยายามผลักไส ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว แรงดึงดูดระหว่างเขากับเธอบดขยี้ศักดิ์ศรีอันแข็งกร้าวของเธอให้หลอมละลายลงอย่างราบคาบ คาร์ลอสผริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโยนตัวโยนตนอยู่ใต้เงื้อมมือของเขา ใบหน้าหล่อเหลาคมคายอยู่ห่างเพียงคืบ แววตาของมาเฟียหนุ่มพราวระยับด้วยไฟปรารถนาและอำนาจเหนือกว่า "เธอไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรทั้งนั้น อรินดา..." เสียงกระซิบแหบพร่าดังชิดใบหู พร้อมกับปลายนิ้วมือที่เริ่มสอดแทรกเข้าไปใต้สาบเสื้อกาวน์แพทย์ ปัดป่ายผิวเนื้อเนียนนุ่มจนเธอสะท้านเยือกไปทั้งร่าง "เพราะไม่ว่าเธอจะเลือกทางไหน... ฉันก็จะไม่มีวันปล่อยให้เธอหลุดมือไปเด็ดขาด แม้แต่ความตายก็ไม่มีสิทธิ์พรากเธอไปจากฉัน" ในวินาทีที่ร่างบางสะท้านเฮือกด้วยความวาบหวามและแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุดนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยบอดี้าร์ดคนสนิทที่หน้าตาตื่นตระหนก "นายครับ! แย่แล้วครับ... ตำรวจกองปราบกำลังบุกเข้ามาตรวจค้นตึกนี้ตามหมายศาลฉุกเฉิน!" (ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันมืดมนนี้ด้วยกันนะคะ)