รอยร้าวแห่งความไว้ใจ

แฟ้มเอกสารลับสันหนาที่ซุกซ่อนอยู่ใต้พื้นไม้สักทองของห้องทำงานนิรภัย ไม่ควรเป็นสิ่งที่ศัลยแพทย์หัวใจอย่าง ดร.อรินดา จะต้องมาพบเจอด้วยซ้ำ หากไม่ใช่เพราะความสะดุดใจในรอยต่อของกระเบื้องที่เผยอขึ้นเล็กน้อยยามที่ปลายรองเท้าส้นสูงของเธอเหยียบลงไป กลิ่นอายของกระดาษเก่าและหมึกพิมพ์ราคาแพงลอยแตะนาสิก ท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับจนได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้นระรัวในอก นิ้วเรียวที่มักจะกุมมือถือมีดผ่าตัดด้วยความมั่นคง กลับสั่นเทาเล็กน้อยขณะพลิกเปิดหน้ากระดาษแผ่นแรกผ่านแสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะ ชื่อของ ‘มาร์คัส’ คู่ปรับทางธุรกิจตัวฉกาจ ปรากฏหราอยู่บนหัวกระดาษข้อตกลงการซื้อขายหุ้นบริษัทเวชภัณฑ์ระดับประเทศ... และลายเซ็นที่กำกับอยู่ด้านล่าง เป็นลายมือชื่อของคาร์ลอส วาเลนติโน่ ชายหนุ่มผู้พร่ำบอกเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแววตาเว้าวอนเมื่อคืนก่อนว่า เขาจะปกป้องเธอให้พ้นจากเงื้อมมือของศัตรูทุกรูปแบบ “โกหก...” เสียงกระซิบหลุดจากริมฝีปากที่ซีดเผือดของอรินดา หัวใจดวงน้อยที่เคยเต้นระรัวด้วยความเสน่หา บัดนี้กลับถูกบีบอัดจนชาหนึบ ความรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรงกลางอากาศฉายชัดขึ้นในแววตาสีเข้ม ทุกสัมผัสเร่าร้อน ทุกรอยจูบอันดุดันที่เขาฝังตรึงไว้บนเรือนร่างของเธอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ราวกับถูกลบเลือนด้วยความจริงอันน่าสะอิดสะเอียนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า คาร์ลอสไม่ได้กำลังกำจัดมาร์คัสอย่างที่เขาพยายามแสดงละครตบตา... แต่พวกเขากำลังเล่นเกมการเมืองสีเทา โดยมีชีวิตและศักดิ์ศรีของเธอเป็นเบี้ยตัวหนึ่งในกระดาน “ช่างขยันขันแข็งเสียจริงนะครับ คุณหมอคนสวยของผม” เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากความมืดบริเวณมุมห้อง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ก้าวเข้ามาใกล้ อรินดาสสะดุ้งสุดตัว รีบปิดแฟ้มเอกสารในมือลง แต่ช้าเกินกว่าจะรอดพ้นสายตาคมกริบราวกับพญาอินทรีของคาร์ลอส ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลัง เงาของเขาแผ่ขยายทาบทับร่างระหงของเธอจนมิดชิด ราวกับกรงขังอันทรงอำนาจที่ไม่มีวันดิ้นหลุด “คุณปิดบังอะไรฉัน คาร์ลอส” อรินดาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า ดวงตาสองข้างวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวและความผิดหวังที่ปะปนกันจนแยกไม่ออก “เอกสารพวกนี้มันคืออะไร ทำไมคุณถึงทำธุรกิจลับหลังฉัน ทั้งๆ ที่คุณรู้ว่ามาร์คัสกำลังตามล่าฉันเพื่อใช้เล่นงานคุณ!” คาร์ลอสไม่ตอบทันที ร่างสูงก้าวเข้าไปหาทีละก้าวอย่างใจเย็น แววตาคมปลาบจับจ้องใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำด้วยความโกรธ เขายกมือขึ้นหมายจะเกลี่ยปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มของเธอ แต่อรินดาเบี่ยงตัวหลบด้วยความรังเกียจ ปฏิกิริยาที่ไร้ความเกรงกลัวนั้นทำให้มุมปากหยักลึกของมาเฟียหนุ่มกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยียบเย็น “ระวังคำพูดหน่อย อรินดา... คุณกำลังล้ำเส้นความอดทนของผม” เสียงของคาร์ลอสกดต่ำลงจนน่ากลัว บ่งบอกถึงพายุอารมณ์ที่กำลังก่อตัวใต้ความนิ่งสงบ “เส้นความอดทนงั้นเหรอ?” อรินดาแค่นหัวเราะออกมาด้วยความเจ็บปวด น้ำตาคลอเบ้าแต่เธอพยายามกะพริบไล่มันกลับเข้าไปอย่างแข็งกร้าว “คนที่ควรหมดความอดทนมันคือฉันต่างหาก! คุณมันก็แค่พ่อค้าความตายที่เห็นทุกอย่างเป็นผลประโยชน์ แม้แต่ความรู้สึกของฉัน คุณก็เอามาปั่นหัวเล่นเป็นส่วนหนึ่งของเกมธุรกิจใช่ไหม!” สิ้นคำพูดนั้น ร่างของอรินดาถูกกระชากเข้าหาแผ่นอกกว้างอย่างรุนแรงจนลมหายใจสะดุด ความแข็งแกร่งดั่งกำแพงเหล็กของคาร์ลอสบด เบียดเข้ามาจนแทบไม่มีช่องว่าง มือหนาข้างหนึ่งบีบเข้าที่คางอิ่มของเธอให้เงยขึ้นรับจูบอันดุดันและเอาแต่ใจ มันไม่ใช่จูบแห่งความเสน่หาที่เธอคุ้นเคย... แต่มันคือจูบแห่งการลงทัณฑ์ รสชาติของความดุดัน ความโกรธเกรี้ยว และความหึงหวงที่ระอุอุ่นผสมผสานกันจนรสสัมผัสเต็มไปด้วยความดิบเถื่อน ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างป่าเถื่อน ราวกับต้องการลบคำครหาและกลืนกินความหวาดระแวงทั้งหมดของเธอลงท้อง อรินดาทุบอกกว้างด้วยความโกรธและพยายามเบือนหน้าหนี แต่เรียวแรงอันน้อยนิดหรือจะสู้แรงมหาศาลของจ้าวแห่งโลกมืดได้ “อื้อ... ปล่อยนะ... คาร์ลอส!” เสียงประท้วงอู้อี้เล็ดลอดออกมาได้เพียงเท่านั้น เมื่อมืออีกข้างของเขาเลื่อนลงมาตรึงสะโพกกลมกลึงไว้มั่น บีบเคล้นสัดส่วนโค้งเว้าผ่านเนื้อผ้าอย่างแรงจนเธอต้องครางฮือในลำคอด้วยความวาบหวามที่ถูกปลุกเร้าขึ้นมาอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจ ร่างกายของเธอทรยศต่อจิตสำนึกอีกครั้ง ความร้อนรุ่มแล่นพล่านไปตามกระแสเลือดเมื่อปลายนิ้วแข็งแกร่งลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นชุดเดรส “ดื้อด้าน... และโง่เขลา” คาร์ลอสผริมฝีปากออกห่างเล็กน้อย ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหงที่กำลังสั่นสะท้าน เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดใบหูจนเธอขนลุกชัน “คุณคิดว่าตัวเองฉลาดพอที่จะขุดคุ้ยเรื่องของผมงั้นเหรอ อรินดา? คุณไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับโลกที่ผมยืนอยู่” “ถ้าโลกของคุณมันสกปรกนัก ทำไมไม่ปล่อยฉันไป!” อรินดาตะคอกใส่หน้าเขา น้ำตาหยดใสไหลรินอาบแก้มด้วยความคับแค้นใจ “ปล่อยฉันกลับไปใช้ชีวิตของฉันซะ!” “ปล่อยเหรอ?” คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาดำมืดสนิทจดจ้องมองเธอราวกับสัตว์ร้ายที่เจอเหยื่ออันโอชะ มือหนาเลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตนเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่มีรอยแผลเป็นจากการต่อสู้ประปราย “คุณคิดว่าก้าวเข้ามาในถ้ำเสือแล้ว จะมีปัญญาเดินกลับออกไปมือเปล่าได้หรือไง หืม... คุณหมอ?” ความหวาดหวั่นพุ่งพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจ เมื่อคาร์ลอสอุตรดึงร่างของเธอขึ้นมานั่งคร่อมบนโต๊ะทำงาน เอกสารกระจัดกระจายหล่นลงพื้น แรงกดดันจากร่างหนาที่ทาบทับลงมาทำให้เธอรู้สึกราวกับถูกตรึงไว้กับกรงขังที่ไม่มีวันหนีพ้น ริมฝีปากร้อนจัดซุกไซร้ซอกคอขาวผ่องอย่างดุดัน ขบเม้มจนเกิดรอยสีุ่กุหลาบช้ำเลือดเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ ขณะที่มือเรียวใหญ่สอดลูบไล้เข้ามาใต้ชายกระโปรง สัมผัสหยาบโลนแต่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศที่ระอุอุ่นทำให้สติสัมปชัญญะของอรินดาหลอมละลายลงทีละน้อย “หยุดนะ... คาร์ลอส... เราคุยกันยังไม่รู้เรื่อง...” เสียงของเธอขาดหช่วงลงเมื่อสัมผัสวาบหวามลากไล้ผ่านเรียวขาอ่อน จนความรู้สึกต่อต้านแปรเปลี่ยนเป็นความรัญจวนอย่างน่าละอาย “เรื่องของเราจะจบลงบนเตียงนี้... หรือไม่ก็ไม่จบเลยสักทาง” คาร์ลอสกระซิบเสียงพร่า แววตาคมกริบทอประกายดุร้ายและลุ่มลึกในเวลาเดียวกัน “จำใส่สมองของคุณไว้ อรินดา... ไม่ว่าผมจะปิดบังอะไร คุณก็ไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น” ทว่า ในขณะที่ริมฝีปากของเขากำลังจะทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากเธอนั้น เสียงเคาะประตูกระจกบานหนาจากด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ ตามด้วยเสียงเปิดประตูของบอดี้การ์ดคนสนิทที่พรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “นายครับ... แย่แล้วครับ! หน่วยปฏิบัติการพิเศษของตำรวจบุกเข้ามาล้อมคฤหาสน์แล้วครับ!” คาร์ลอสชะงักกึก ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองหน้าลูกน้องคนสนิททันที ร่างสูงผละออกจากอรินดาช้าๆ แต่สายตายังคงล็อกร่างของเธอไว้แน่นด้วยความระแวง อرินดาสูดหายใจเข้าปอดลึก พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจายกลับคืนมาในเสี้ยววินาที... ตำรวจมาที่นี่ได้อย่างไร? หรือว่านี่คือแผนการของใครบางคนที่จะพังทลายอาณาจักรของคาร์ลอสจากภายใน? และก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว เสียงระเบิดตูมสนั่นก็ดังขึ้นจากประตูด้านหน้าคฤหาสน์ พร้อมกับเสียงฝีเท้าจำนวนมากที่กรูเข้ามาด้านใน เสียงตะโกนก้องของเจ้าหน้าที่พร้อมอาวุธครบมือดังสะท้อนก้องโถงทางเดิน... และเงาร่างหนึ่งที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะในความมืด ก็ทำให้ทั้งคาร์ลอสและอรินดาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง (ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงมืดและเสน่หาอันเร่าร้อนนี้ร่วมกันนะคะ) **จูบแรกยามสายัณห์**