ศักดิ์ศรีที่สั่นคลอน

เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินแผดเสียงก้องกังวาน บีบเค้นบรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์หรูให้ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องวับวาบ สะท้อนลงบนใบหน้าคมคายที่บึ้งตึงและดุดันยิ่งกว่าเดิมของคาร์ลอส วาเลนติโน่ ร่างสูงใหญ่ที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยไอความร้อนรุ่มและปรารถนาอันดิบเถื่อน กลับชะงักค้าง นัยน์ตาสีสนิมเหล็กคู่นั้นเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความมืดมนดั่งห้วงเหวไร้ก้นบึง ดร. อรินดา หอบหายใจถี่กระชั้น แผ่นอกบางกระเพื่อมไหวภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขา หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่ใช่เพราะสัมผัสวาบหวามเมื่อครู่ หากแต่เป็นเพราะภาพบนหน้าจอแท็บเล็ตที่ฉายหราอยู่เบื้องหน้า ร่างของใครบางคน... คนที่ควรจะนอนสงบนิ่งอยู่ใต้ดินลึกมานานถึงห้าปี กำลังก้าวผ่านระบบรักษาความปลอดภัยเข้ามาอย่างไร้ความเกรงกลัว "เป็นไปไม่ได้..." เสียงทุ้มต่ำหลุดลอดไรฟันของคาร์ลอส น้ำเสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง อรินดาขยับตัวถอยหลังหนีสัมผัสจากมือหนาที่เผลอคลายแรงยึดกุม เธอมองหน้าเขา สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวมาเฟียผู้ไม่เคยเกรงกลัวใคร ชายผู้กุมอำนาจล้นฟ้าในเวลานี้กลับมีแววตาไหววูบชั่วขณะ—แววตาของความตกใจระคนแค้นเคืองที่เขาพยายามกดมันเอาไว้ภายใต้หน้ากากความนิ่งเฉย "คุณรู้จักเขา..." อรินดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า แม้จะพยายามรักษาสติอันเยือกเย็นของศัลยแพทย์หัวใจเอาไว้แค่ไหน แต่สถานการณ์ตรงหน้ามันกลับบีบคั้นเกินกว่าจะควบคุม "ผู้ชายคนนั้น... คนที่ตายไปแล้วในสำนวนคดีของคุณ" คาร์ลอสไม่ตอบ ดวงตาคมกริบจ้องมองภาพจากกล้องวงจรปิดที่เคลื่อนไหวใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ บนจอภาพ ร่างสูงโปรดในชุดสูทสีเข้ม ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกความมืดของโถงทางเดินบังไว้ แต่รอยยิ้มมุมปากและท่าเดินนั้น... มันคือภาพหลอนจากอดีตที่คาร์ลอสฝังกลบมันด้วยคราบเลือดและกระสุนปืนมานานนับปี "มาร์คัส..." ชื่อนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากของมาเฟียหนุ่ม ราวกับเสียงคำรามจากสัตว์ป่าบาดเจ็บ "แกยังไม่ตาย..." บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ถูกระบบอัตโนมัติกดให้เบาลงเหลือเพียงเสียงตี๊ดเบา ๆ แต่ความกดดันกลับพุ่งสูงลิ่วจนผิวหนังรู้สึกชาหนึบ อรินดาลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอสัมผัสได้ถึงพายุอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นในตัวของชายร่างยักษ์ด้านข้าง รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวคาร์ลอสทำให้เธอรู้สึกราวกับยืนอยู่ปากปล่องภูเขาไฟที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ "เกมนี้มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหากล่ะ, คุณหมอ" คาร์ลอสละสายตาจากจอภาพ หันกลับมามองเธอมือหนาเอื้อมมาคว้าปลายคางมนของเธอไว้ด้วยความรุนแรงปานจะบดขยี้ แต่นัยน์ตากลับไม่ได้มองด้วยความใคร่เช่นเมื่อครู่ มันคือความดุดันที่เดือดดาลและเต็มไปด้วยแผนการอันตราย "ดูเหมือนว่าศัตรูเก่าของฉัน มันจงใจเลือกเวลาที่จะมาเยือนเราได้อย่าง... เร้าใจเสียจริง" "ปล่อยฉันนะ คาร์ลอส!" อรินดาปัดมือเขาออกอย่างไม่ยอมจำนน ศักดิ์ศรีและความถือดีลุกโชนขึ้นมาในอก เธอไม่ใช่ตุ๊กตาที่จะให้เขาโยนทิ้งหรือหยิบจับตามใจชอบ "เรื่องของคุณกับคนคนนั้นฉันไม่เกี่ยว ปล่อยฉันออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!" "เกี่ยวสิ... เกี่ยวเต็ม ๆ เลยล่ะ" คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจาง ๆ เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะแก้มของเธอกลิ่นอายอันตรายและบุหรี่ราคาแพง "ในเมื่อมันกล้าก้าวเท้าเข้ามาเหยียบอาณาจักรของฉันเพื่อแย่งชิงของ ๆ ฉัน... มันก็ต้องได้เห็นว่า คนอย่างคาร์ลอส วาเลนติโน่ ไม่มีวันยอมปล่อยให้ใครหน้าไหนมาแย่งสิ่งที่อยู่ในมือไปได้" "ฉันไม่ใช่ของ ๆ ใคร!" เธอกัดฟันกรวด ดวงตากลมโตจ้องตอบเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้เนื้อตัวจะสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก "คุณไม่มีสิทธิ์มาขังฉันไว้ที่นี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!" "ไม่มีสิทธิ์งั้นเหรอ?" คาร์ลอสกระิบเสียงพร่าชิดริมใบหูของเธอ ความร้อนจากริมฝีปากของเขาที่แตะผ่านใบหูทำให้อรินดาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "จำใส่สมองอันชาญฉลาดของคุณเอาไว้, อรินดา... ทุกตารางนิ้วในตัวคุณ ทุกหยดเลือด และทุกลมหายใจนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป เป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น" ก่อนที่เธอจะทันได้โต้เถียงอะไรกลับไป เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ดังขึ้นจากลิฟต์ส่วนตัวด้านนอกก็ทำลายความเงียบทั้งหมดลง ลิฟต์ตัวหรูหยุดนิ่งอยู่ที่ชั้นเพนต์เฮาส์... และเสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดับลงอย่างกะทันหัน ราวกับระบบถูกแฮกจากภายนอกโดยสมบูรณ์ คาร์ลอสผละออกจากตัวเธอช้า ๆ นัยน์ตาสีสนิมเหล็กฉายแววดุดันและเหี้ยมเกรียมขึ้นอย่างถึงขีดสุด มือหนาไม่ได้เอื้อมไปหยิบปืนพกสั้นที่เหน็บไว้ด้านหลังอย่างที่ควรจะเป็น ทว่าเขากลับคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้แน่น ลากจูงให้ก้าวตามไปประชิดตัวอย่างเด็ดขาด "อยู่ใกล้ ๆ ฉันไว้, คุณหมอ..." คาร์ลอสกระซิบเสียงต่ำด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจและเยือกเย็นจนน่ากลัว "ถ้าไม่อยากเห็นเลือดของคนที่คุณเกลียด... หรือแม้แต่เลือดของฉันเอง" ประตูกระจกนิรภัยของลิฟต์ค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงโปรดของชายแปลกหน้าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ เขากำลังก้าวเท้าเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก และทันทีที่สายตาของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญกวาดมาสบเข้ากับร่างของคาร์ลอสและอรินดาที่ยืนคลอเคลียกันอยู่... บรรยากาศรอบตัวก็ระเบิดออกด้วยความตึงเครียดที่แทบจะเชือดเฉือนผิวเนื้อได้ทันที "เซอร์ไพรส์ไหมล่ะ, คาร์ลอสเพื่อนรัก..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยทักทายขึ้น พร้อมกับที่ดวงตาคู่คมของแขกผู้มาเยือนหันมาสบตากับอรินดาเต็ม ๆ "ดูท่า... ฉันจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทของคุณเข้าสินะ, ดร. อรินดา..." หัวใจของศัลยแพทย์สาวกระตุกวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อตระหนักได้ทันทีว่า... ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ได้เป็นเพียงแค่อดีตที่ตายไปแล้วของคาร์ลอส แต่นรกกำลังก้าวเข้ามาหาพวกเขาถึงห้องนอนแล้วจริง ๆ ขอบพระคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ รี้ดเดอร์ที่รักทุกท่าน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ