เขตหวงห้าม

กลิ่นอายจางๆ ของยาสูบราคาแพงยังคงลอยวนอยู่ในห้องทำงานกว้างขวางราวกับเงาของเจ้าของห้องที่เพิ่งเดินจากไป อรินดายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีชิ้นใหญ่ ลมหายใจของเธอยังคงสะดุดติดขัดกับจังหวะหัวใจที่เต้นรัวโครมครามอยู่ในอก บรรยากาศรอบตัวช่างเงียบงันจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาโบราณบนผนังเดินสลับกับเสียงจังหวะชีพจรของตนเอง ดร.สาวผู้เคยผ่านวิกฤตบนโต๊ะผ่าตัดมานับไม่ถ้วน กลับต้องมาเสียอาการให้กับสัมผัสและสายตาคมกริบราวกับพญาเหยี่ยวของคาร์ลอส วาเลนติโน่ ร่างสูงเพรียวในชุดสูทเข้ารูปขยับถอยหลังเล็กน้อยเมื่อความรู้สึกผิดชอบชั่วดีร้องเตือน แต่ทว่า... ความอยากรู้อยากเห็นที่ซ่อนอยู่ใต้เกราะกำบังอันเยือกเย็นกลับทำหน้าที่ราวกับแรงดึงดูดประหลาด ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองไปรอบห้องทำงานส่วนตัวที่คนนอกแทบไม่มีโอกาสได้เหยียบย่างเข้ามา เอกสารบนโต๊ะถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ แต่มีแฟ้มสีดำสนิทเล่มหนึ่งที่ถูกซ่อนไว้ใต้กองสมุดบันทึกหนังแท้ ประตูบานเล็งด้านหลังชั้นหนังสือบิ้วท์อินขนาดใหญ่เผยให้เห็นรอยแง้มเล็กน้อย ราวกับเชิญชวนให้เธอก้าวข้ามเขตหวงห้ามที่อันตรายที่สุด ปลายนิ้วเรียวสั่นเทาเล็กน้อยเอื้อมไปแตะที่สันแฟ้มลับนั้น ความเย็นเฉียบของกระดาษสะท้อนเข้าสู่ผิวเนื้อ ทันทีที่เธอเปิดมันออก ภาพถ่ายและเอกสารลับที่ซ่อนอยู่ภายในก็ทำให้ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ *มาร์คัส...* ชื่อของคู่ปรับคนสำคัญของคาร์ลอสปรากฏหราอยู่บนเอกสารซื้อขายที่ดินริมอ่าว พร้อมกับผังโครงการลับที่เชื่อมโยงกับเครือข่ายฟอกเงินระดับชาติ แต่นั่นยังไม่น่าตกใจเท่ากับภาพถ่ายใบสุดท้าย—ภาพถ่ายของเธอกำลังก้าวเดินออกจากโรงพยาบาลเมื่อสัปดาห์ก่อน โดยมีเงาของใครบางคนสะท้อนอยู่ในกระจกเงาด้านหลัง คล้ายกำลังถูกสะกดรอยตามอย่างใกล้ชิด "สนุกไหมคะ กับการค้นหาความลับที่เธอ... ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมอง" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากความมืดบริเวณมุมห้อง น้ำเสียงนั้นเยียบเย็น ทรงอำนาจ และเต็มไปด้วยไอสังหารที่ทำให้อรินดาสะดุ้งเฮือก ร่างสูงใหญ่ของคาร์ลอสโผล่ออกมาจากเงาสลัวของผ้าม่านกำมะหยี่สีเข้ม เขาก้าวเข้ามาใกล้ด้วยฝีเท้าที่เบาราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุม อรินดารีบหุบแฟ้มในมือลง หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม แต่ศักดิ์ศรีและความแข็งกร้าวที่ติดตัวมานานทำให้เธอเชิดหน้าขึ้นสู้ ดวงตาคู่คมจ้องมองร่างสูงที่เคลื่อนกายเข้ามาประชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง "คุณ... คุณไม่ได้ออกไปจากห้องนี้" เธอกลั้นใจเอ่ยเสียงเรียบ แม้เรียวปากจะเริ่มสั่นระริก "ถ้าฉันออกไป... ฉันจะรู้ไหมล่ะว่าคุณหมอคนเก่งของฉัน แอบซุกซนข้ามเส้นเข้ามาในเขตหวงห้ามมากแค่ไหน" คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นมี้ลด์ทابากaccoปะทะเข้ากับซอกคอขาวผ่องของเธออย่างจงใจ ร่างสูงก้าวเข้ามาบีบบังคับให้อรินดาต้องถอยร่นจนแผ่นหลังบางแนบติดกับชั้นหนังสือด้านหลัง มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นทาบกับชั้นหนังสือ กักขังเธอไว้ในอ้อมแขนที่เปี่ยมด้วยพละกำลังและอำนาจมืด ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไปฉวยแฟ้มลับออกจากมือของเธออย่างง่ายดาย โยนมันกลับลงบนโต๊ะก่อนจะปัดมันให้พ้นทาง "ปล่อยฉันนะคะ คาร์ลอส!" อรินดาพยายามดันอกแกร่งเอาไว้ด้วยสองมือ แต่กล้ามเนื้อแน่นขนัดของเขาแข็งราวกับกำแพงหิน ยิ่งเธอออกแรงขัดขืนมากเท่าไหร่ เขากยิ่งเบียดกายเข้ามาชิดสนิทแนบมากเท่านั้นจนรับรู้ได้ถึงไอความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากร่างกายของกันและกัน "ปล่อยเหรอ? หึ..." คาร์ลอสหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าและเต็มไปด้วยแรงขับทางอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น "คุณเป็นคนก้าวเข้ามาในเขตอันตรายนี้เอง อรินดา... คุณคิดจริงๆ หรือว่าเข้ามาแล้วจะได้ออกไปง่ายๆ โดยไม่มีค่าผ่านทาง?" ดวงตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มกวาดมองริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันอย่างถือดี แววตาดิบเถื่อนและกระหายหิวฉายชัดขึ้นจนน่ากลัว เขาก้มลงกระซิบชิดริมใบหูเล็ก ผิวเนื้อของเธอร้อนผ่าวขึ้นทันทีที่ริมฝีปากหยักลึกเฉียดผ่านโครงหน้า "คุณกำลังเล่นกับไฟ อรินดา... และไฟดวงนี้พร้อมจะแผดเผาให้คุณแหลقคามือ" สัมผัสจากปลายนิ้วเรียวของเขาที่ลูบไล้ขึ้นมาจากข้อมือบาง ผ่านเรียวแขนเนียนนุ่ม ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ต้นคอระหง ทำให้สติอันน้อยนิดของศัลยแพทย์สาวแทบหลุดลอย อรินดากลั้นหายใจเมื่อเรียวปากร้อนจัดของเขาฉวยโอกาสครอบครองริมฝีปากเธอบดขยี้ลงมาอย่างดุดัน เร่าร้อน และเอาแต่ใจ รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยการลงทัณฑ์และเสน่หาอันบ้าคลั่งบดขยี้ทุกคำปฏิเสธให้หลอมละลายคาเรียวปากของเขา มือหนาสอดเข้าไปกระชับท้ายทอยเธอแน่นไม่ให้หลบหนี ขณะที่เรียวปากซุกซนไล้ลงมาซอกซอนซอกคอขาวจนเธอต้องหลุดเสียงครางแผ่วเบาอย่างลืมตัว ในห้วงเวลาที่สติกำลังจะพ่ายแพ้ให้กับแรงปรารถนาอันเร่าร้อน เสียงเคาะประตูดังปัง! ติดต่อกันหลายครั้งก็ทำลายบรรยากาศสีเทานั้นลงอย่างไม่ใยดี "นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว..." เสียงลูกน้องคนสนิทตะโกนแทรกเข้ามาหน้าประตูด้วยความร้อนรน "พวกของมาร์คัสบุกเข้ามาถึงชั้นใต้ดินของคฤหาสน์แล้วครับ!" คาร์ลอสชะงักกึก ดวงตาคมกริบดุดันขึ้นในพริบตา เขละมือออกจากเอวบางของอรินดาช้าๆ แต่สายตายังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอนิ่งนานราวกับจะจดจำทุกความรู้สึกนี้ไว้ ก่อนที่เขาจะหันไปคว้าปืนพกสีดำสนิทออกจากลิ้นชักลับอย่างรวดเร็ว "อยู่ในนี้... ห้ามออกไปไหนเด็ดขาดจนกว่าฉันจะกลับมา" คาร์ลอสเอ่ยเสียงต่ำสั่งขาดคำ ก่อนจะหมุนตัวก้าวฉับๆ ไปที่ประตู แต่ทว่า... ก่อนที่มือหนาจะเอื้อมถึงลูกบิด ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกระเบิดเปิดออกด้วยแรงถีบมหาศาล พร้อมกับร่างของชายแปลกหน้าในชุดสูทสีเข้มคนหนึ่งที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็น และกระบอกปืนที่เล็งตรงมาที่ร่างของคาร์ลอสอย่างแม่นยำ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและอินไปกับความดาร์กเร่าร้อนนี้นะคะ