เมื่อความหวานเริ่มขม

"คุณทำไปเพื่ออะไรคะธาวิน... เพื่อการแก้แค้นที่พังทลายทุกอย่าง หรือเพื่อสะใจที่คุณได้เห็นร้านนี้ค่อยๆ แตกสลายไปกับมือตัวเอง!" เสียงของรินรดาสั่นพร่า ทว่าแฝงด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรง เธอกระแทกสมาร์ทโฟนลงบนเคาน์เตอร์ไม้ขัดมันจนเกิดเสียงดังสนั่น ท่ามกลางความเงียบงันในร้านยามค่ำคืนที่เหลือเพียงกลิ่นอายของเมล็ดกาแฟคั่วเข้มจางๆ ธาวินที่กำลังเช็ดโต๊ะตัวริมหน้าต่างชะงักมือ ร่างสูงสง่าในผ้ากันเปื้อนสีเข้มยืนนิ่งราวกับรูปปั้น เขาวางผ้าในมือลงช้าๆ ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับหญิงสาว นัยน์ตาคมคู่นั้นที่เคยอ่อนโยนบัดนี้กลับวูบไหวด้วยพายุอารมณ์ที่ยากจะหยั่งถึง "ริน... คุณไปเจออะไรมา" น้ำเสียงของเขาแหบพร่า ทว่าเย็นชาจนน่าใจหาย "ไม่ต้องตอบ! เพราะไม่ว่าเหตุผลของคุณคืออะไร มันก็ไม่คุ้มกับความไว้วางใจที่ฉันมอบให้เลยสักนิด" รินรดาเดินเข้าหาเขา ก้าวเท้าอย่างมั่นคงแม้หัวใจจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เธอจำความรู้สึกตอนที่อ่านเอกสารนั่นได้ดี มันไม่ใช่แค่การขายที่ดิน แต่มันคือการหักหลังความฝันของคนในชุมชนนี้ และที่สำคัญ... คือการหักหลังหัวใจของเธอที่เผลอไผลไปรักผู้ชายที่มีเบื้องหลังดำมืดแบบเขา "คุณรู้ไหมว่ากวินทร์กำลังทำอะไร? เขากำลังจะเปลี่ยนที่นี่ให้กลายเป็นคอนโดหรู และคุณ... คุณคือคนที่เซ็นอนุมัติให้กระบวนการนี้เดินหน้าตั้งแต่แรก!" รินรดาตะโกนออกมาจนสุดเสียง น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้เริ่มเอ่อล้นคลอหน่วยตา ธาวินก้าวเข้ามาประชิดตัวเขา เขาใช้มือหนาจับไหล่ของเธอไว้แน่นราวกับต้องการดึงสติ "ฟังผมก่อนริน... เรื่องมันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด กวินทร์ไม่ได้แค่ต้องการที่ดิน แต่มันมีเรื่องของหนี้สินที่ครอบครัวผมก่อไว้ในอดีตที่ผมต้องชดใช้ ผมไม่ได้ต้องการทำลายร้านนี้ แต่ผมกำลังหาทางรักษาเอาไว้โดยแลกกับบางอย่างที่ผมยอมสูญเสียได้... แม้กระทั่งตัวผมเอง" "แลกด้วยความรักของเราหรือคะ?" รินรดาแค่นหัวเราะ ทั้งน้ำตา "ถ้าคุณคิดว่านั่นคือการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่า คุณคิดผิดแล้วธาวิน ความรักของฉันไม่มีราคากลาง และมันไม่ใช่หมากในเกมธุรกิจสกปรกของคุณ!" เธอสะบัดตัวจากการเกาะกุมอย่างแรง เดินถอยห่างออกมาจนหลังชนกับชั้นวางแก้วกาแฟ เสียงแก้วกระทบกันดังกังวานเป็นจังหวะแห่งความร้าวฉาน ธาวินนิ่วหน้า ความอดทนของเขาดูเหมือนจะสิ้นสุดลงเช่นกัน เขาไม่เคยเห็นรินรดาในมุมที่แข็งกร้าวขนาดนี้มาก่อน "คุณก็แค่บาริสต้าที่ฝันหวานถึงร้านกาแฟอบอุ่น คุณไม่มีวันเข้าใจว่าโลกของความจริงมันโหดร้ายแค่ไหนริน! ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ กวินทร์ก็จะใช้วิธีที่เลวร้ายยิ่งกว่าในการยึดที่นี่ไป และพวกเราทุกคนก็จะลงเอยด้วยการเป็นคนไร้บ้านในชั่วข้ามคืน!" "นั่นไม่ใช่ข้ออ้างของการโกหกค่ะ" รินรดากระซิบ เสียงของเธอเย็นเยียบ "เราจบกันแค่นี้เถอะค่ะธาวิน ฉันไม่อยากรู้จักคุณอีกต่อไป ในฐานะคนรัก... หรือแม้แต่ในฐานะเพื่อนร่วมงาน" ความเงียบเข้าปกคลุมร้านอีกครั้ง บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของวานิลลาและอบเชย บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นอายของความขมปร่าที่แผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ กาแฟที่เคยชงให้กันด้วยความรัก บัดนี้เหลือเพียงกากกาแฟที่เย็นชืดในถ้วยใบเดิม ธาวินมองหญิงสาวที่เขาเฝ้าทะนุถนอมมาตลอดด้วยสายตาที่แตกสลาย เขาอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกมา มือของเขาสั่นเทาพลางกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "ถ้าคุณเลือกแบบนั้น..." เขาเอ่ยเสียงแผ่ว "ผมก็ไม่มีอะไรจะรั้งคุณไว้ได้ เพราะแม้แต่ตัวผมเอง ผมก็ยังรั้งไว้ไม่ได้เลย" รินรดาหมุนตัวกลับเตรียมจะเดินออกไปจากร้าน ทว่าในจังหวะที่มือของเธอกำลังจะผลักบานประตูไม้ แสงไฟหน้ารถคันหรูที่จอดเทียบฟุตบาทก็สาดส่องเข้ามาภายในร้านอย่างจัง เสียงเบรกดังลากยาวจนน่าขนลุก ก่อนที่ประตูรถจะเปิดออกพร้อมกับร่างของกวินทร์ที่ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน "ว้าว... บรรยากาศดูมาคุจังเลยนะ" กวินทร์กวาดสายตามองทั้งคู่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม เขาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากเสื้อสูทแล้ววางลงบนเคาน์เตอร์ "ธาวิน... นายทำได้ดีมากที่จัดการรินรดาได้ตามแผน แต่น่าเสียดายนะ ที่นายลืมไปว่าสัญญาฉบับนี้น่ะ มันไม่ใช่แค่เรื่องที่ดิน แต่มันรวมถึงสิทธิ์ขาดในตัวนายด้วย" รินรดาหันกลับมามองด้วยความงุนงง ธาวินหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด เขาขยับปากจะพูดแต่กวินทร์กลับขัดขึ้นมาเสียก่อน "คุณรินครับ... รู้ไว้เถอะว่าธาวินไม่ได้แค่ขายที่ดินให้ผม แต่เขายัง 'ขายชีวิต' ของเขาเพื่อแลกกับการที่ผมจะเก็บร้านนี้ไว้ให้คุณเพียงคนเดียว" รินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เธอหันไปมองธาวินที่ยอมก้มหน้าลงเหมือนยอมรับโชคชะตาที่แสนโหดร้ายนี้... แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายที่สุด เพราะในจังหวะที่กวินทร์เดินผ่านตัวเธอไป เขาได้กระซิบประโยคที่ทำให้รินรดาถึงกับเข่าอ่อน "และที่สำคัญ... เรื่องของพ่อคุณที่เสียชีวิตไปน่ะ ริน... ธาวินนี่แหละ คือคนสุดท้ายที่อยู่กับเขาก่อนที่เขาจะจบชีวิตลง" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านรสชาติแห่งความขมขื่นไปกับรินรดาและธาวินในตอนนี้นะคะ เมฆหมอกสีชมพูจะรอทุกท่านในตอนหน้าค่ะ