มรดกจากอดีตกาล

กราบสวัสดีท่านรี้ดผู้ร่วมวิถีกระบี่ทุกท่านนะครับ วันนี้ "เพลิงโอสถสวรรค์" ขอพาทุกท่านก้าวเข้าสู่มหากาพย์การบำเพ็ญเพียรในตอนที่ 4 ที่เข้มข้นและลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ขอเชิญรับชมได้เลยครับ *** ไอปราณทมิฬที่พวยพุ่งจากหน้ากระดาษหนังมนตรามิใช่สิ่งที่จะสะกดข่มไว้ได้ด้วยเจตจำนงอันสามัญ ภายในห้องโถงลับใต้หอคัมภีร์หมื่นวิถี อากาศรอบกายพลันทอประกายสีครามเข้มจนเกือบดำ ความกดดันจากคัมภีร์ต้องห้ามระดับบรรพกาลแผ่ซ่านเสียดแทงผิวเนื้อ ราวกับมีเข็มนับหมื่นเล่มทิ่มแทงเข้ามาจากทุกสารทิศ "ระวังตัวด้วย หลินซี" เฟิงอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำทุบ ภายในอกข้างซ้ายชีพจรเต้นเร้าด้วยจังหวะที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิม นัยน์ตาคมกริบดุจพญาอินทรีจดจ้องไปยังวัตถุเบื้องหน้า มือข้างหนึ่งกุมด้ามกระบี่ไร้ลักษณ์แน่นจนข้อต่องอเกร็ง ปราณกระบี่ในกายพร้อมทะยานออกระเบิดทุกเมื่อหากเกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อย ร่างระหงของหลินซียืนนิ่งดั่งรูปสลักน้ำแข็งกลางพายุหิมะ ไอปราณเหมันต์บริสุทธิ์แผ่ขยายออกเป็นรัศมีสามเชียะรอบกาย เพื่อต้านทานแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจากคัมภีร์โบราณ นางไม่แม้แต่จะชายตามองความอันตรายรอบตัว แต่สายตากลับจับจ้องไปยังรอยแยกบนหน้าปกหนังอสูรโบราณที่หนาเตอะด้วยคราบกาลเวลา "วิชาเซียนตระกูลหลินของข้า... สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ถูกผนึกมานานนับหมื่นปี" เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำค้างแข็งบนยอดเขาเหมันต์เอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ทว่ากังวานลึกซึ้งในโถงถ้ำ นางยกมือเรียวดุจหยกขาวขึ้น สะบัดปลายนิ้ววาดอักขระเซียนกลางอากาศสามครา เพื่อสร้างเกราะคุ้มกันขั้นสูงสุด "มันไม่ใช่แค่คัมภีร์ต้องห้ามธรรมดา" เฟิงอวี่ก้าวเข้าไปใกล้ก้าวหนึ่ง ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกับความเย็นเยือกที่หลินซีแผ่ออกมา ก่อเกิดเป็นละอองหมอกบางเบาระหว่างคนทั้งสอง "ข้าเคยได้ยินอาจารย์เล่าขานถึงตำนาน 'มรดกจากอดีตกาล' ที่สูญหายไปพร้อมกับการล่มสลายของสำนักกระบี่บรรพกาล... ไม่นึกเลยว่ามันจะซ่อนอยู่ภายในหน้ากระดาษซ้อนของคัมภีร์ต้องห้ามเล่มนี้" นิ้วมือที่หยาบกร้านจากการผ่านศึกและจับด้ามกระบี่มานับครั้งไม่ถ้วนของเฟิงอวี่ เอื้อมไปสัมผัสรอยเย็บโบราณบนสันคัมภีร์อย่างระมัดระวัง ฉับพลัน! กระแสลมปราณโบราณสายหนึ่งก็พุ่งทะยานสวนออกมาจากหน้ากระดาษ ดุจพญามังกรคำรามก้องในความมืด มันกระแทกเข้าที่หน้าอกของเฟิงอวี่อย่างจังจนร่างสูงต้องถอยหลังไปสามก้าว รสชาติคาวเลือดอุ่นๆ ไหลซึมที่มุมปาก แต่แววตาของเขากลับมิได้มีความหวาดกลัว มีเพียงประกายแห่งความท้าทายที่ลุกโชน "ท่านพี่...!" หลินซีอุทานเบาๆ ความเย็นชาที่ปกคลุมร่างนางมาตลอดหลายปีคล้ายจะร้าวรานลงชั่วขณะ นางขยับกายเข้าไปประคองแขนของเขาโดยไม่รู้ตัว ปราณเหมันต์ถูกส่งผ่านไปเพื่อบรรเทาอาการบาดเจ็บภายในอย่างรวดเร็ว "ข้าไม่เป็นไร" เฟิงอวี่ยกมือขึ้นห้ามด้วยรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก ริมฝีปากเปื้อนเลือดขับเน้นความทรนงองอาจให้เด่นชัดยิ่งขึ้น "พลังต้านทานรุนแรงเช่นนี้ ยิ่งยืนยันว่าสิ่งที่อยู่ข้างในคือสมบัติล้ำค่าที่จะพลิกชะตากรรมของเราได้" เขากัดฟันใช้ปลายกระบี่ไร้ลักษณ์กรีดลงบนสันคัมภีร์อย่างแม่นยำ เสียง 'แคว่ก' ของหนังโบราณที่ขาดออกจากกันดังสะท้อนก้อง กลิ่นอายของยาอายุวัฒนะและเลือดมังกรโชยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ แสงสีทองเจิดจ้าบาดตาพวยพุ่งทะลุเพดานหิน เผยให้เห็นม้วนคัมภีร์โบราณอีกม้วนหนึ่งที่ซ่อนอยู่ภายในแกนกลางของเล่ม ม้วนคัมภีร์นั้นทำจากหนังสัตว์ประหลาดที่ไม่อาจระบุชนิด บนผิวหนังจารึกอักขระปราณโบราณที่ขยับเคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต มันคือเคล็ดวิชาที่สูญหายไปจากยุทธภพ— 'วิชากระบี่กลืนฟ้า ดาราดับสูญ'! หลินซีเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย—ปฏิกิริยาที่หายากยิ่งสำหรับนาง นางพินิจมองตัวอักษรบนม้วนคัมภีร์นั้นด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น "นี่มัน... เคล็ดวิชาต้องห้ามที่แม้แต่เจ้าสำนักปัจจุบันยังไม่กล้าแตะต้อง เพราะมันฝืนกฎแห่งฟ้าดินโดยตรง ผู้ใดฝึกฝนจะต้องทัณฑ์สวรรค์เก้าชั้นฟ้า..." "ถ้าฟ้าดินไม่ยุติธรรม ข้าก็จะใช้กระบี่เล่มนี้แหละแหกฟ้าดินเสีย!" เฟิงอวี่แค่นหัวเราะเสียงต่ำ แววตาฉายแววอาฆาตแค้นต่ออดีตที่พรากอาจารย์ผู้มีพระคุณไป เขาเอื้อมมือออกไปหมายจะคว้าจับม้วนคัมภีร์มรดกจากอดีตกาลนั้นมาครอบครอง ทว่า... ในวินาทีที่ปลายนิ้วของเขากำลังจะสัมผัสกับผิวหนังสัตว์โบราณนั้นเอง อากาศทั่วทั้งห้องโถงก็พลันหยุดนิ่ง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับเสียงอสุนีบาตก็ดังขึ้นจากทางเดินมืดมิดเบื้องหลัง พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่บาดลึกถึงจิตวิญญาณ "ฮ่าๆๆๆ... ช่างกล้าหาญนักนะ เจ้าหนูตระกูลเฟิง คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะหาญกล้าขโมยสมบัติบรรพกาลถึงเพียงนี้ สมควรแก่ตายยิ่ง!" เงาร่างมหึมาในชุดคลุมสีดำสนิทปรากฏขึ้นตรงปากทางเข้า รัศมีพลังกดดันระดับขอบเขตหลอมรวมวิญญาณขั้นสมบูรณ์แผ่พุ่งจนหินผารอบด้านสั่นสะเทือน นัยน์ตาสสีแดงฉานจ้องมองคนทั้งสองด้วยจิตสังหารอันเข้มข้น และที่สำคัญ... ผู้อาวุโสผู้นั้นไม่ได้มาเพียงลำพัง! *** ขอขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางในวิถีกระบี่นี้ด้วยกันนะครับ พบกันใหม่ตอนหน้าครับ (เพลิงโอสถสวรรค์)