เซียนเกมสายบวกกับคุณชายผู้คุมกฎแห่งดันเจี้ยนนิรันดร์•ตอนที่ 16

แผนซ้อนแผนสุดเดือด

ผลงานโดย ชาโดว์ฮันเตอร์
เสียงระเบิดกัมปนาทสั่นสะเทือนไปทั่วชั้นที่สิบสี่ของมหาดันเจี้ยนนิรันดร์ เศษหินและฝุ่นผงคละคลุ้งจนแทบมองไม่เห็นทางข้างหน้า แต่สำหรับ “เรย์” เกมเมอร์อัจฉริยะผู้ผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วนแล้ว ทัศนวิสัยที่มืดมิดไม่ใช่ปัญหา เขากำลังพุ่งทะยานผ่านซากปรักหักพังด้วยความเร็วสูงสุด รองเท้าบูทหนังสั่งทำพิเศษกระแทกกับพื้นศิลาจนเกิดประกายไฟ ท่ามกลางเสียงไซเรนสีแดงฉานที่ร้องเตือนดังลั่นระรัวจาก “ระบบหลัก” *“ประกาศเตือน: ผู้เล่นเรย์และผู้คุมกฎซีค ฝ่าฝืนกฎข้อที่เจ็ด กระทำการรบกวนแกนกลางดันเจี้ยน ระบบกำลังดำเนินการกวาดล้าง…”* เสียงสังเคราะห์ไร้ชีวิตชีวาของ AI ควบคุมดันเจี้ยนดังซ้ำไปซ้ำมา มันไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือเสียงก้องจากเบื้องบนที่พร้อมจะเปลี่ยนพื้นที่ตรงนี้ให้กลายเป็นหลุมศพฝังกลบพวกเขาทั้งเป็น เรย์สบถเบาๆ ในลำคอ ขณะที่มือข้างหนึ่งกระชับดาบเลเซอร์คู่ใจที่พลังงานกำลังกะพริบเตือนใกล้หมด ส่วนมืออีกข้าง… กำลังกุมมือของใครอีกคนไว้แน่น “วิ่งให้มันเร็วกว่านี้หน่อยสิ คุณชายผู้คุมกฎ! ถ้าขาคุณสั้นนัก เดี๋ยวผมอุ้มพาดบ่าให้เอาไหมครับ” เรย์หันไปเอ่ยปากแซวคนข้างกาย ทั้งที่ลมหายใจหอบถี่ ใบหน้าคมคายเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าควัน แต่นัยน์ตากลับพราวระยับด้วยความท้าทาย ซีค ผู้คุมกฎระดับสูงผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและระเบียบวินัยขั้น A+ ชายหนุ่มในชุดสูทเข้ารูปที่ตอนนี้ยับยู่ยี่และมีรอยขาดจากการต่อสู้ ขมวดคิ้วมุ่นจนรอยย่นแทบจะผูกกันเป็นปม เขาตวัดสายตาคมกริบมองมือของเรย์ที่กุมข้อมือเขาอยู่ ก่อนจะสะบัดออกอย่างไม่สบอารมณ์—แม้ว่าลึกๆ แล้วเขาจะไม่ได้พยายามดึงออกจริงๆ เลยก็ตาม “หุบปากไปเลย เรย์ ถ้าไม่ใช่เพราะแผนบ้าบิ่นของคุณที่เราต้องสลับรหัสผ่านกับฐานข้อมูลหลัก เราคงไม่ต้องมาวิ่งหนีระบบประหารตัวเองแบบนี้หรอก” ซีคสวนกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบทุ้มต่ำ แต่นัยน์ตาสีไพลินกลับวาวโรจน์ด้วยความระทึกใจที่แปลกประหลาด “ก็เพราะมันบ้าบิ่น ถึงได้สนุกไม่ใช่เหรอครับ?” เรย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของคนมองกระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ “ยอมรับมาเถอะว่าคุณติดใจการเล่นนอกกรอบแบบนี้ไปแล้ว” “เพ้อเจ้อ” ซีคพ่นลมหายใจออกทางจมูก แต่จังหวะก้าวเท้ากลับสอดประสานกับเรย์ได้อย่างไร้ที่ติ ทั้งสองคนหลบวิถีลำแสงเลเซอร์สีฟ้าที่กวาดลงมาจากเพดานอย่างเฉียดฉิว เรย์ดึงเอวของซีคเข้ามาประชิดตัวเพื่อหลบเศษเสาหินที่ถล่มลงมาทับบล็อกเส้นทางเบื้องหน้า สัมผัสแนบชิดท่ามกลางความโกลาหลทำให้ลมหายใจของทั้งคู่สะดุด กลิ่นอายเฉพาะตัวของซีคที่เจือจางด้วยกลิ่นอายเย็นเยียบของระบบ ดึงดูดสัญชาตญาณดิบของเรย์ให้พุ่งพล่าน ในขณะที่ความร้อนรุ่มและดิบเถื่อนของเรย์ ก็กำลังหลอมละลายกำแพงน้ำแข็งที่ซีคสร้างไว้รอบตัวทีละน้อย “ปล่อยผมได้แล้ว เรย์ เรายังไม่ปลอดภัย” ซีคกระซิบเสียงพร่า เมื่อรู้ตัวว่าใบหน้าของพวกเขาอยู่ห่างกันเพียงคืบเดียว ดวงตากลมโตเป็นประกายดื้อรั้นของเรย์จ้องมองตรงมาที่ริมฝีปากของเขา ราวกับกำลังประเมินว่าควรจะฉวยโอกาสตรงนี้ดีหรือไม่ “รู้แล้วน่า…” เรย์หัวเราะในลำคอ ยอมคลายอ้อมแขนออกอย่างเสียดาย แต่สายตายังคงไม่ละไปไหน “แต่ก่อนอื่น เราต้องหาทางออกจากเขาวงกตนี่ก่อน ระบบกำลังปิดกั้นประตูทุกบานในโซนนี้แล้ว” เบื้องหน้าของพวกเขาคือทางตัน กำแพงเหล็กกล้าหนาทึบที่สลักด้วยอักษรเวทมนตร์เรืองแสงสีแดงกำลังเลื่อนลงมาปิดผนึกเส้นทางหลบหนีอย่างรวดเร็ว หากพลาดจังหวะนี้ไปแม้แต่วินาทีเดียว พวกเขาจะถูกขังไว้ในห้องนิรภัยที่อุณหภูมิติดลบและเต็มไปด้วยก๊าซพิษ “ถอยไป” ซีคเอ่ยเสียงเฉียบขาด เขาขยับตัวขึ้นมาอยู่ด้านหน้า มือเรียวยาวประสานกันเป็นอินทูสวดมนต์เพื่อเรียกพลังสิทธิ์ผู้คุมกฎ สีหน้าของเขากลับมาเคร่งขรึมจริงจังอีกครั้ง ดวงตาเปล่งประกายแสงสีทองจางๆ บ่งบอกถึงการดึงขีดจำกัดสูงสุดของระบบมาใช้ “เฮ้ คุณจะใช้พลังนั้นอีกแล้วเหรอ? มันกินพลังชีวิตของคุณนะ!” เรย์ร้องท้วง ความเป็นห่วงฉายชัดขึ้นมาในน้ำเสียงที่ปกติจะมีแต่ความกวนประสาท “ไม่มีเวลาให้เลือกแล้ว เรย์ ถ้าเราไม่ทำลายประตูนี้ตอนนี้ เราจะตายด้วยกันทั้งคู่” ซีคหันมาสบตา ประโยคเรียบๆ ที่แฝงความหนักแน่นทำให้เรย์เงียบลงทันที เรย์กัดฟันกรอด เขารู้ดีว่าซีคดื้อรั้นแค่ไหนเมื่อตัดสินใจอะไรลงไปแล้ว แต่ในฐานะเกมเมอร์สายบวก เขาไม่มีทางปล่อยให้คนข้างกายต้องรับภาระนี้คนเดียวเด็ดขาด เรย์ก้าวเข้าไปประชิดด้านหลังของซีค วางมือทั้งสองข้างทาบลงบนไหล่แกร่ง ถ่ายทอดพลังงานมานาสีม่วงเข้มของตนเองเข้าไปสนับสนุนระบบป้องกันของอีกฝ่ายทันที “งั้นก็พังมันไปด้วยกันนี่แหละครับ!” เรย์คำรามในลำคอ กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งเครียด พลังงานสองขั้ว—ความระเบียบไร้ที่ติของซีคและความบ้าระห่ำนอกกฎของเรย์—หลอมรวมเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกสีฟ้าอมม่วงแผ่ขยายออกไปรอบทิศทาง *ตูมมมม!* กำแพงเหล็กกล้าหนาเตอะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แรงอัดมหาศาลซัดพวกเขาทั้งสองคนปลิวทะลุออกไปสู่อีกฟากหนึ่งของทางเดิน ร่างของเรย์และซีคกลิ้งคลุกคลินไปกับพื้นหินอ่อนของโถงกว้างก่อนจะหยุดนิ่ง เรย์นอนหอบหายใจโยนตัวอยู่บนพื้น เขายันศอกขึ้นมองหาอีกคน “ซีค! เป็นไงบ้าง?” ซีคพยุงตัวลุกขึ้นช้าๆ มือข้างหนึ่งยกขึ้นปาดเลือดจางๆ ที่มุมปาก ใบหน้าของเขายังคงนิ่งสงบ แม้ว่าลมหายใจจะขาดห้วงเล็กน้อย “ผมยังไม่ตาย… ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนที่… น่ารำคาญของคุณ” เรย์ยิ้มกริ่ม ยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปใกล้ซีคที่กำลังปัดฝุ่นตามเสื้อผ้า สายตาดุดันคู่นั้นมองสำรวจสำตัวซีคอย่างถือวิสาสะ “ปากแข็งชะมัด… ไหนดูซิ ตรงไหนบาดเจ็บอีกไหม” “ผมดูแลตัวเอง—อุ๊บ!” ยังไม่ทันที่ซีคจะพูดจบ เรย์ก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวและใช้มือข้างหนึ่งรวบเอวสอบเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนเรียวปากที่กำลังเอ่ยคำปฏิเสธนั้นทันที เป็นจูบที่ทั้งดุดัน เร่งรีบ และแฝงไปด้วยความโล่งใจที่รอดตายมาได้ แต่มันกลับอบอุ่นจนทำให้ซีคเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สมองของซีคขาวโพลนไปชั่วขณะ มือที่ตั้งใจจะผลักออกกลับเปลี่ยนเป็นกำเสื้อของเรย์ไว้แน่น ปฏิกิริยาตอบสนองที่เก้ๆ กังๆ แต่ยอมจำนนนั้นทำให้เรย์ยิ่งได้ใจ ขบเม้มริมฝีปากอีกฝ่ายเบาๆ เป็นการลงโทษก่อนจะผละออกช้าๆ อย่างอ้อยอิ่ง ทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก “รางวัลสำหรับคนเก่งครับ” เรย์กระซิบเสียงพร่าข้างใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของซีค ซีคเม้มปากแน่น ใบหน้าที่เคยเย็นชาตอนนี้ขึ้นสีแดงจัดอย่างเห็นได้ชัด เขากำลังจะเอ่ยปากด่าหรือฟาดมือใส่คนตรงหน้าสักที แต่ทว่า… *“ติ๊ง! ตรวจพบผู้บุกรุกเพิ่มเติมในพื้นที่เป้าหมาย”* เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่เสียงของคอมพิวเตอร์ไร้ชีวิตชีวา… แต่มันคือเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบที่กำลังก้าวเข้ามาในโถงกว้างแห่งนี้ พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาทึบจนแทบหายใจไม่ออก เรย์และซีคหันขวับไปมองที่ประตูทางเข้าฝั่งตรงข้ามที่พังเสียหาย เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำสนิทของ “หน่วยพิฆาตผู้คุมกฎระดับสูง (Enforcer Elite)” ก้าวเดินออกมาจากความมืด ทีละก้าว… ทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคง ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของเรย์และซีคกระตุกวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่ใช่กองกำลังนับสิบนั้น… แต่เป็นบุคคลที่ก้าวออกมาจากแถวหน้าสุด มือข้างหนึ่งถือดาบยาวที่อาบไปด้วยออร่าสีดำทมิฬ ดวงตาสีอำพันคู่นั้นกวาดมองมาที่พวกเขาทั้งสองด้วยรอยยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก “คิดว่าจะหนีพ้นเงื้อมมือของฉันไปได้ตลอดหรือไง… น้องชายตัวแสบของฉัน” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมผจญภัยไปกับความเดือดระอุนี้ด้วยกันนะครับ!
สารจากนักเขียน (ชาโดว์ฮันเตอร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมสายบวกกับคุณชายผู้คุมกฎแห่งดันเจี้ยนนิรันดร์ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%