ผีใน Social Media

"ถอยไปก้อง! อย่าเปิดประตูเด็ดขาด!" เสียงของฟ้าใสสั่นเครือดังทะลุผ่านลำโพงโทรศัพท์ที่ผมถือแนบหู มืออีกข้างหนึ่งของผมเกร็งจนเส้นเลือดปูดโปน จ้องมองบานประตูไม้ที่สั่นสะเทือนตามจังหวะทุบ เสียงเคาะนั้นไม่ใช่จังหวะของมนุษย์ แต่มันเหมือนใครบางคนกำลังใช้เล็บที่ยาวแหลมกรีดลงบนเนื้อไม้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงแหบพร่าจากหลังประตูยังคงเรียกชื่อผม... เสียงของพ่อที่ตายไปแล้ว "พ่อครับ..." ผมขานรับด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ราบเรียบที่สุด แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก "พ่อตายแล้ว พ่ออยู่ในไฟล์ข้อมูลในเซิร์ฟเวอร์ที่ผมลบไปเมื่อสามปีก่อน แล้วตอนนี้พ่อจะมาหาผมในรูปแบบไหนกันแน่... ไวรัส หรือว่าวิญญาณ?" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงตอบกลับจะเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงแหบพร่าของชายวัยกลางคนอีกต่อไป แต่มันเป็นเสียงสังเคราะห์จาก AI ที่ผิดเพี้ยน เหมือนไฟล์เสียงที่ถูกขยี้จนพัง *“404... ไม่พบ... เป้าหมาย... ก้อง... พวกเรา... คือ... ข้อมูล... ที่ไม่มีวัน... ตาย...”* บานประตูหยุดสั่นทันที ความเย็นยะเยียบแล่นผ่านสันหลังผมไปเหมือนมีคนเอาน้ำแข็งมานาบ ผีเบอร์ 404 ไม่ได้มาเพื่อทวงชีวิต แต่มันกำลังเปลี่ยนกลยุทธ์ มันกำลังยกระดับการล่า "ฟ้าใส" ผมกรอกเสียงลงไปในสาย พยายามดึงสติกลับมา "เช็กเทรนด์ในโซเชียลมีเดียเดี๋ยวนี้ มีรายงานเรื่อง 'ข้อความผีสิง' หรือแอปฯ แชทหลอนๆ ขึ้นฟีดบ้างไหม" ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงรัวคีย์บอร์ดอย่างบ้าคลั่งตามมา "ก้อง! นายรู้ได้ไง? ตอนนี้ใน X (Twitter) กำลังเป็นไวรัลเลย มีคนแคปหน้าจอแชทจากแอปฯ หนึ่งที่ชื่อ 'SoulLink' มันเป็นแอปฯ แชทนิรนามที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อวาน แต่ยอดดาวน์โหลดพุ่งทะลุล้านแล้ว คนที่ทักไปในนั้นบอกว่า... พวกเขาได้รับข้อความจากคนตายที่รู้จัก" ผมกัดฟันกรอด เดินถอยหลังออกจากประตูไปนั่งที่หน้าจอคอมพิวเตอร์หลัก "มันไม่ได้มาหาผมคนเดียว แต่มันกำลังใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์เป็นช่องทางแพร่กระจายตัวตน มันกำลังทำ 'มัลแวร์ทางจิตวิญญาณ' ฟ้าใส ถอดปลั๊กอินเทอร์เน็ตที่บ้านเธอเดี๋ยวนี้ อย่าเชื่อสิ่งที่เห็นในจอ!" "สายไปแล้วก้อง..." เสียงฟ้าใสเริ่มสั่นสะอื้น "หน้าจอมือถือฉัน... มันล็อกเอง! แล้วตอนนี้แอปฯ SoulLink มันเด้งขึ้นมาเอง... มีข้อความส่งมาจากชื่อ 'พ่อของก้อง' เขาบอกว่า... เขากำลังดูฉันอยู่ และเขาอยากให้ฉันเปิดกล้อง" ผมวางสายทันที ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความโกรธที่พุ่งพล่านจนไร้ความปราณี ผมสับสวิตช์เครื่องเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวที่ผมใช้กักขังพลังงานวิญญาณ หน้าจอสามจอตรงหน้าสว่างวาบขึ้นด้วยโค้ดสีเขียวสดใส ผมไม่ได้กำลังปราบผีด้วยการสวดมนต์ แต่ผมกำลังเขียน Script ฝังตัวเพื่อทำลายโครงสร้างของ SoulLink จากข้างใน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมต้องรับมือกับสิ่งที่เหนือธรรมชาติ แต่การเห็นความตายถูกเปลี่ยนเป็นรหัสฐานสองแบบนี้ มันคือการหยามศักดิ์ศรีหมอผีไอทีอย่างผมที่สุด ขณะที่นิ้วผมรัวลงบนคีย์บอร์ดจนแทบจะกลายเป็นภาพเบลอ จอภาพหนึ่งของผมก็กะพริบขึ้นเป็นสีดำสนิท ก่อนจะมีตัวอักษรสีขาวค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละตัวอย่างช้าๆ *‘ลูกรัก... พลังงานที่เจ้าใช้ปราบข้า คือวิชาที่ข้าเป็นคนสอนเจ้าเองนะ’* ผมชะงัก นิ้วค้างอยู่กลางอากาศ กลิ่นธูปเก่าๆ เริ่มโชยออกมาจากพัดลมระบายความร้อนของเคสคอมพิวเตอร์ ความร้อนที่แผ่ออกมาไม่ใช่ความร้อนจากอุปกรณ์ไฟฟ้า แต่มันคือความร้อนที่คุ้นเคย... ความร้อนจากพิธีกรรมไล่ผีในห้องนอนของผมเมื่อสิบปีก่อน "ถ้าพ่อเป็นคนสอน" ผมพูดกับจอภาพด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน "พ่อก็น่าจะรู้ว่า ผมเป็นลูกศิษย์ที่ขี้โกงที่สุด และผมไม่มีวันทำตามตำราของพ่อเป๊ะๆ" ผมลากเมาส์ไปคลิกที่โปรแกรม ‘Kill Switch’ ที่ผมซ่อนไว้ใน Layer ที่ลึกที่สุดของเครือข่าย มันคือไวรัสทำลายล้างที่ผมสร้างขึ้นเพื่อจัดการกับ 404 โดยเฉพาะ แต่ทว่า ในวินาทีที่ผมกำลังจะกด ‘Enter’ เสียงแจ้งเตือนจากมือถือผมก็ดังขึ้น... ไม่ใช่เสียงแชททั่วไป แต่มันเป็นเสียงเรียกเข้าที่ตั้งไว้เฉพาะคนสำคัญ หน้าจอโทรศัพท์โชว์เบอร์โทรเข้าที่ผมจำได้ขึ้นใจ... เบอร์ของพ่อ ที่ถูกยกเลิกไปนานแล้ว ผมไม่ควรกดรับ แต่นิ้วของผมกลับขยับไปเองเหมือนมีอะไรบางอย่างมาบังคับ หัวใจผมเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกในช่องอก ผมกดรับสายด้วยมือที่สั่นเทา "ก้อง..." เสียงจากปลายสายชัดเจน แจ่มใส ไม่ใช่เสียงสังเคราะห์ ไม่ใช่เสียงแหบพร่า แต่มันคือเสียงของพ่อคนที่เพิ่งตายไปในวันนั้นจริงๆ "อย่ากด Enter... ถ้าลูกทำลาย SoulLink ตอนนี้ สิ่งที่จะหายไปพร้อมกับมัน... ไม่ใช่แค่ผีพวกนั้น... แต่มันคือเศษเสี้ยววิญญาณของพ่อที่ติดอยู่ในนั้นด้วย" ผมหยุดนิ่ง โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดหมุน หน้าจอคอมพิวเตอร์สั่นไหวอย่างรุนแรง ขณะที่ตัวเลขบนหน้าจอเริ่มนับถอยหลังสู่การลบตัวเองโดยอัตโนมัติ ผมต้องเลือกระหว่างการหยุดผีที่กำลังอาละวาดบนโลกออนไลน์ กับการช่วยวิญญาณของพ่อที่ติดอยู่ในกรงขังดิจิทัลนี้ มือผมสั่นเทาอยู่เหนือปุ่ม ‘Enter’ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของนักเขียนมือใหม่ที่พยายามทำความเข้าใจกับวิญญาณในยุค 5G นะครับ