ความสุขที่สั้นนัก

กลิ่นอายจางๆ ของชาเขียวมัทฉะและกาแฟคั่วบดชั้นดีลอยวนอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของประธานหนุ่ม ทว่าบรรยากาศรอบกายในยามนี้กลับไม่ได้ผ่อนคลายตามกลิ่นหอมกรุ่นนั้นเลยแม้แต่น้อย "คุณไม่ควรทำตัวรุ่มร่ามแบบนั้นในเวลางานนะคะ ท่านประธานคิม" เสียงใสติดจะเย้าแหย่เล็กน้อยเอ่ยขึ้น พร้อมกับเรียวปากอิ่มที่คลี่ยิ้มบาง ทว่าดวงตากลับพราวระยับด้วยความท้าทาย พายขยับถอยหลังเพียงเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังชนเข้ากับผนังกระจกใสของห้องทำงาน โดยมีร่างสูงโปร่งของคิมหันต์ยืนกักขังพื้นที่ส่วนตัวเอาไว้ด้วยแขนทั้งสองข้าง คนถูกกล่าวหาว่า 'รุ่มร่าม' เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ดวงคมกริบกวาดมองคนปากเก่งตั้งแต่ปลายผมจรดปลายรองเท้าด้วยสายตาที่ถ้าเปลี่ยนเป็นไฟได้ พายคงละลายกลายเป็นจุลไปแล้ว "รุ่มร่ามตรงไหน ผมแค่จะหยิบเอกสารแบบแปลนโครงสร้างเฟสใหม่ที่ติดอยู่บนเสื้อของคุณ... หรือคุณคิดไปไกลกว่านั้นแล้วล่ะ หื้ม?" คิมหันต์จงใจโน้มใบหน้าลงมาต่ำจนลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ข้างแก้ม น้ำเสียงทุ้มต่ำที่มักจะใช้สั่งการลูกน้องนับร้อยในบริษัท กลับกล,ายเป็นเสียงกระซิบพร่าเลือนที่จงใจปั่นป่วนหัวใจคนฟังโดยเฉพาะ พายหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาวูบหนึ่งแต่เก่งเกินกว่าจะแสดงอาการเสียศูนย์ ปลายนิ้วเรียวแกล้งแตะลงบนปกเสื้อสูทเนื้อดีของอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะออกแรงผลักแผงอกกว้างเบาๆ "ถ้าสายตาของคุณมันโฟกัสที่กระดาษจริงๆ ไม่ใช่ที่เอวผมเมื่อกี้ คงไม่ต้องเปลืองแรงมาอธิบายแบบนี้หรอกค่ะ ท่านประธาน" คิมหันต์หลุดหัวเราะในลำคออย่างนึกหมั่นไส้ มือหนาคว้าข้อมือเล็กที่กำลังดันอกตัวเองไว้อย่างรวดเร็ว ไม่ได้ออกแรงบีบแต่ก็ไม่ยอมให้หลุดหนี เจ้าตัวก้มลงกระซิบชิดริมหูก20เปอร์เซ็นต์ความดุ 80 เปอร์เซ็นต์ความคลั่งรัก "ปากดีแบบนี้... คืนนี้คงต้องเคลียร์กันยาวหน่อยแล้วล่ะ" บรรยากาศหวานชื่นชนิดที่เรียกว่าน้ำตาลยังต้องยอมแพ้ถูกคั่นจังหวะลงด้วยเสียงเคาะประตูสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท และไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต ประตูบานหรูสีเข้มก็ถูกผลักเปิดออกกว้างโดยบุคคลที่ไม่ได้มีนัดหมาย คิมหันต์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความหงุดหงิดที่พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที เขายืดตัวตรง ปรับสีหน้ากลับมาเป็นท่านประธานผู้เยือกเย็นและไร้ความปรานีในเสี้ยววินาที ขณะที่พายรีบก้าวถอยหลังออกห่าง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ด้วยใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ ผู้ที่ก้าวเข้ามาคือ 'คุณหญิงรำไพ' มารดาผู้ทรงอิทธิพลแห่งตระกูลอัคร Theerapat Group ร่วมด้วย 'ธีรพัฒน์' ที่เดินตามหลังมาติดๆ ด้วยรอยยิ้มสุภาพแต่แฝงแววตาทะเยอทะยานอย่างปิดไม่มิด "แปลกใจจังนะคะคิม... ลูกชายแม่มีเวลามาหยอกล้อกับพนักงานด้วยเหรอคะ ทั้งๆ ที่บริษัทกำลังจะเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่จากความผิดพลาดในโปรเจกต์เรือธง" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนของคุณหญิงรำไพดังขึ้น ท่าทางเชิดหยิ่งและสายตาที่มองมายังพายเต็มไปด้วยความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง พายเม้มปากแน่น ความอบอุ่นเมื่อครู่มลายหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันตาเห็น "ถ้าคุณแม่จะมาแค่เพื่อเหน็บแนมคนของผม ผมเกรงว่าท่านจะเสียเวลาเปล่าครับ" คิมหันต์ก้าวเข้าไปยืนขวางหน้าพายไว้โดยสัญชาตญาณ สายตาคมกราบกรานมองมารดาและรุ่นพี่หนุ่มด้วยความเย็นชา "และโปรเจกต์ที่แม่พูดถึง มันยังดำเนินไปได้ด้วยดีภายใต้ความรับผิดชอบของทีมคุณพาย" "ดีงั้นเหรอ?" ธีรพัฒน์แทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพิษสง เขาหยิบแท็บเล็ตในมือขึ้นมาเปิดเอกสารบางอย่างแล้ววางกระแทกบนโต๊ะทำงานของคิมหันต์ "แต่บอร์ดบริหารคนอื่นๆ รวมถึงท่านรองประธาน ไม่ได้คิดแบบนั้นน่ะสิครับคิม... โดยเฉพาะเมื่อมีรายงานว่า 'แบบแปลน' ที่ทีมสถาปนิกของคุณพายออกแบบ มีความเสี่ยงที่จะละเมิดลิขสิทธิ์โครงสร้างของบริษัทคู่แข่งสำคัญ" พายเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ข้อมูลนั้นไม่เป็นความจริงแม้แต่น้อย! "คุณธีรพัฒน์พูดอะไรคะ นั่นมันงานที่ฉันและทีมทุ่มเทกันมาหลายเดือน ไม่มีทางที่จะไปลอกเลียนแบบใครแน่นอน!" "หลักฐานมันฟ้องอยู่ตรงนี้แล้วครับน้องพาย" ธีรพัฒน์ปรายตามองด้วยรอยยิ้มเยาะที่ซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากสุภาพบุรุษ "เอกสารชิ้นนี้ถูกส่งตรงถึงโต๊ะประธานกรรมการบริหารเมื่อเช้า และตอนนี้... บอร์ดบริหารกำลังลงมติ 'พักงาน' คุณพายชั่วคราวเพื่อสอบสวนวินัยร้ายแรงแล้วครับ" คิมหันต์หันขวับมามองหน้าคนรักทันที ดวงตาสีเข้มฉายแวววาวโรจน์ด้วยความโกรธกริ้วที่ไม่ใช่พาย แต่เป็นเกมการเมืองสกปรกในบริษัทที่พวกผู้ใหญ่จงใจเล่นงานเพื่อตัดแขนตัดขาเขาผ่านทางพาย มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวที่กำลังสั่นน้อยๆ ของพายไว้แน่น สัมผัสอุ่นๆ ส่งผ่านความมั่นคงไปให้อย่างชัดเจน คิมหันต์หันกลับไปเผชิญหน้ากับมารดาและธีรพัฒน์ด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่ทำเอาผู้สูงอายุถึงกับชะงัก "คิดจะเล่นเกมสกปรกกับคนของผม... อย่าหาว่าผมไม่เตือนก็แล้วกันว่าใครจะต้องพังก่อนกัน" ทว่าในจังหวะที่สงครามประสาทกำลังปะทุถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของคิมหันต์ก็แผדเสียงแหลมยาวขึ้น หน้าจอแสดงชื่อเลขานุการส่วนตัวที่โทรเข้ามาด้วยน้ำเสียงร้อนรน "ท่านประธานคะ... แย่แล้วค่ะ! ตอนนี้หุ้นของบริษัทร่วงลงสิบเปอร์เซ็นต์ติดต่อกันในเวลาสิบนาที หลังมีข่าวลือหลุดออกไปว่าโปรเจกต์เรือธงถูกระงับ และตลาดหลักทรัพย์กำลังส่งหนังสือตรวจสอบด่วนค่ะ!" ตุ๊กตาโบราณขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้กันมาโดยตลอดนะคะ