แผนลับเปิดโปงทุจริต

เสียงแฟ้มเอกสารกระแทกลงบนโต๊ะทำงานกระจกใสในห้องประชุมใหญ่ไม่ได้ดังจนน่าตกใจ แต่แรงปะทะของมันก็มากพอที่จะทำให้หน้าจอไอפาดของพายสั่นไหว สถาปนิกหนุ่มละสายตาจากแปลนอาคารสามมิติ เงยหน้าขึ้นมองร่างสูงของประธานบริษัทที่ยืนค้ำหัวอยู่ด้วยสีหน้าเรียบตึงจนแทบจะเป็นก้อนน้ำแข็ง "ถ้าคุณยังใช้สายตาแบบนั้นมองหน้าจอแทนที่จะมองเอกสารหลักฐานตรงหน้า โปรเจกต์ 'The Horizon' ของเราคงได้กลายเป็นแค่กองเศษกระดาษสมใจพวกบอร์ดบริหารสายอนุรักษ์นิยมพวกนั้นแน่ ๆ ค่ะ... ท่านประธานคิมหันต์" พายลากเสียงสูงที่ท้ายประโยคอย่างจงใจ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบางเบา ความกวนประสาทนี้คืออาประจำตัวที่มักจะทำให้คนตัวโตกว่าคิ้วกระตุกได้ทุกครั้ง คิมหันต์ถอนหายใจยาว ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้าเนียนใสของคนที่นั่งไขว่ห้างอย่างถือดี ปากก็บอกว่าให้จริงจังกับงาน แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นผิดจังหวะทุกครั้งที่กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ลอยมาแตะจมูก ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่พายดันเปิดประตูเข้ามาเห็นตอนที่เขากำลังเคลียร์ปراวกับเลขาฯ จอมจุ้น คิมหันต์ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดจนต้องหาเรื่องมาลงกับงานตรงหน้า "ผมไม่ได้เอาเวลามาเล่นนะคะคุณพาย" คิมหันต์ดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามมานั่งลง ทิ้งระยะห่างเพียงแค่คืบจนพายต้องขยับตัวถอยหนีเล็กน้อย "และไอ้หลักฐานเส้นทางการเงินที่พวกคุณธีรแอบยักยอกไปเนี่ย ถ้าเราสาวไม่ถึงตัวการใหญ่ในสัปดาห์นี้ คนที่จะซวยไม่ใช่แค่บริษัท แต่หมายถึงตำแหน่งหัวหน้าทีมสถาปนิกของคุณด้วย" "ห่วงตัวเองก่อนเถอะค่ะท่านประธาน..." พายยื่นหน้าเข้าไปใกล้ รอยยิ้มท้าทายฉาบอยู่บนเรียวปากสวย "ฉันน่ะมืออาชีพพอตัวอยู่แล้ว แต่คุณนั่นแหละ... สมาธิหลุดเพราะฉันกี่รอบแล้วคะวันนี้?" บรรยากาศในห้องประชุมพลันเงียบงันลงชั่วขณะ เคมีที่คุ้นเคยระหว่างความซึนปากร้ายกับความดื้อรั้นแพรวพราวเริ่มทำหน้าที่ของมันอีกครั้ง คิมหันต์ชะงักไปนิด ดวงตาคมเข้มหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อโดนจี้จุด เขาเกลียดนักเวลาที่อีกฝ่ายรู้ทัน แต่เกลียดมากกว่าคือการที่ตัวเองปฏิเสธไม่ได้เลยสักคำว่า 'จริง' "ผมแค่รำคาญ..." คิมหันต์หลบสายตาไปทางอื่น แสร้งทำเป็นสนใจกระดาษกราฟฟิกในมือ "รำคาญคนปากเก่งที่ชอบทำตัวน่าตี... เอกสารพวกนี้คุณเช็กละเอียดหรือยังตัวเลขตรงกับบัญชีลับที่ธีรมันซุกไว้หรือเปล่า?" "ระดับฉันแล้ว ไม่พลาดหรอกค่ะ" พายเปลี่ยนโหมดกลับมาจริงจังในพริบตา นิ้วเรียวจิ้มลงบนหน้าจอแท็บเล็ตเพื่อเปิดไฟล์หลักฐานชิ้นสำคัญที่เพิ่งกู้คืนมาได้ "นี่คือเส้นทางการเงินที่ถูกโอนเข้าบัญชีบริษัทนิติบุคคล ภายใต้ชื่อภรรยาเก่าของรองประธานวิชัย... คนที่พยายามจะเลขาฯ เลื่อยขาเก้าอี้คุณอยู่ตอนนี้ไงคะ" คิมหันต์ก้มมองข้อมูลบนหน้าจอ แววตาสมเพชและเย็นชาฉายชัดขึ้นวูบหนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความสุขุมรอบคอบ "หึ... คิดไว้ไม่ผิด ไอ้เฒ่านั่นแก่เพราะกินหญ้าจริง ๆ ถึงได้คิดจะฮุบโปรเจกต์พันล้านด้วยวิธีตื้น ๆ แบบนี้" "แล้วเราจะเอายังไงต่อดีคะท่านประธาน?" พายเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ กอดอกมองเจ้านายหนุ่มด้วยแววตารอคอยคำสั่ง "จะให้ฉันเอาหลักฐานนี้ไปโยนใส่หน้าพวกบอร์ดบริหารในที่ประชุมใหญ่พรุ่งนี้เลยไหม รับรองว่าหน้าซีดกันเป็นแถบแน่ ๆ" "ใจเย็นก่อนสدพาย..." คิมหันต์เอื้อมมือไปคว้าข้อมือบางที่วางอยู่บนโต๊ะไว้โดยไม่ทันตั้งตัว แรงบีบไม่ได้หนักหน่วงแต่ก็มากพอที่จะทำให้พายสะดุ้ง "ถ้าเราเล่นโต้ง ๆ แบบนั้น พวกมันไหวตัวทันและทำลายหลักฐานชุดสำรองแน่ เราต้องตลบหลัง... ให้พวกมันตายใจในที่ประชุมพรุ่งนี้ แล้วค่อยปล่อยหมัดน็อกทีเดียวตอนเซ็นสัญญาโครงการ" พายก้มมองข้อมือตัวเองที่ถูกกุมไว้ ผิวเนื้ออุ่นจัดจากอีกฝ่ายส่งผ่านความร้อนวาบเข้ามาจนต้องรีบชักมือกลับ พวงแก้มเนียนแอบขึ้นสีระเรื่ออย่างไม่รู้ตัว แต่ปากก็ยังคงความแซ่บไว้ไม่เลิก "แหม... มือไมไวเหมือนกันนะคะท่านประธาน จับจังเลย มีสิทธิ์อะไรมาจับมือลูกน้องคะเนี่ย?" คิมหันต์หัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นแหบพร่าและชวนใจสั่น เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่น ๆ รดรินอยู่ข้างแก้มสถาปนิกหนุ่ม ปลายจมูกโด่งเกือบจะแตะโดนเส้นผมของอีกฝ่ายอยู่รอมร่อ "อยากรู้ไหมล่ะครับว่ามีสิทธิ์อะไร..." น้ำเสียงกระซิบแผ่วเบาข้างหูทำเอาพายขนลุกซู่ สมองที่เคยประมวลผลเรื่องงานได้อย่างเฉียบคมกลับตื้อตันไปหมด "ถ้าโปรเจกต์นี้ผ่าน... ผมจะบอกคุณคนแรกเลยดีไหม ว่าผมมีสิทธิ์อะไรเหนือคุณบ้าง" สายตาที่คิมหันต์ใช้มองลงมาในวินาทีนั้นเต็มไปด้วยแรงดึงดูดมหาศาล มันไม่ใช่สายตาของเจ้านายกับลูกน้อง แต่มันคือสายตาของนักล่าที่กำลังรอจังหวะขย้ำเหยื่อให้จนมุม พายกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะความหวานปนอันตรายในห้องประชุม ราวกับเสียงระฆังช่วยชีวิต พายรีบผุดลุกขึ้นถอยหลังกรูดไปสามก้าว จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ในขณะที่คิมหันต์ส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างหัวเสียที่สุดที่โดนขัดจังหวะ ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกโดยมีนารา เพื่อนสนิทตัวแสบเดินยิ้มร่าเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ แต่รอยยิ้มนั้นกลับค้างเติ่งเมื่อเห็นสภาพของเพื่อนรักกับประธานหนุ่มยืนหายใจรดต้นกันอยู่ "อุ๊ย! ฉันมาขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าเนี่ย?" มีนาราลากเสียงยาว ตาโตเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น "พอดีฉันเอาข้อมูลลับสุดยอดมาส่ง... แต่ดูท่าทางแล้ว พวกแกสองคนน่าจะกำลังเคลียร์ 'เรื่องส่วนตัว' กันมากกว่าเรื่องงานนะเนี่ย!" คิมหันต์ปั้นหน้าขรึมกลับสู่โหมดประธานผู้เคร่งขรึมในเสี้ยววินาที แต่แววตากลับยังคงมีความกรุ่นโกรธจาง ๆ ที่มีคนมาขัดเวลาส่วนตัว "มีอะไรก็ว่ามามีนารา..." คิมหันต์เอ่ยเสียงเรียบ มีนารายื่นซองเอกสารให้พาย ก่อนจะหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่คิมหันต์แล้วกระซิบเสียงดังฟังชัด "ฉันได้ข่าววงในมาว่า... พรุ่งนี้ตอนประชุมบอร์ดบริหาร ฝั่งรองประธานวิชัยเตรียมแผนลับที่จะใช้ 'ไม้ตาย' เล่นงานคุณคิมโดยเฉพาะเลยนะคะ... และไม้ตายที่ว่านั่น..." มีนาราเว้นจังหวะ หันไปสบตากับพายที่กำลังขมวดคิ้วสงสัย "...คือการแบล็กميلคุณพายด้วยภาพถ่ายในอดีตค่ะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนตุ๊กตาโบราณมาโดยตลอดนะคะ