คำลวงของผู้นำ

เสียงกระบอกปืนพลาสม่าที่ถูกชาร์จประจุจนสั่นสะเทือนอยู่ในมือของทหารรับจ้างสองนายข้างหลังซาเล็ค คือดนตรีประกอบที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในยามนี้ คีธ อาร์คานัส ยืนนิ่งอยู่กลางโถงทางเดินที่ไฟกะพริบถี่ๆ ดั่งหัวใจที่กำลังเต้นผิดจังหวะ สายตาของเขาจับจ้องไปยังใบหน้าอันเรียบเฉยของผู้บัญชาการกองกำลังทหารรับจ้างผู้นี้ “ปิดงานทั้งหมดงั้นหรือครับ?” คีธถามพลางลดปืนในมือลงช้าๆ ไม่ใช่เพราะเขายอมแพ้ แต่เพราะเขาตระหนักดีว่าการยิงในระยะประชิดท่ามกลางระบบควบคุมอากาศที่รั่วไหลคือการฆ่าตัวตายหมู่ ซาเล็คเดินก้าวเข้ามาใกล้ แสงไฟสีส้มจากเพดานที่ห้อยตกลงมาสาดกระทบใบหน้าที่เต็มไปด้วยแผลเป็นของเขา “คุณคีธครับ ผมชอบความมุ่งมั่นของคุณนะ แต่การถือครอง ‘ด็อกซิส’ (Doxis) ข้อมูลที่คุณแลกมาด้วยชีวิตลูกเรือของคุณนั้น... มันน่าเสียดายที่ต้องบอกว่า มันเป็นเพียงเศษกระดาษที่ถูกปรุงแต่งขึ้นมาใหม่” เอลาร่าที่ยืนอยู่ข้างหลังคีธเกร็งตัวขึ้นจนเห็นได้ชัด เธอเป็นอดีตหน่วยข่าวกรอง เธอรู้อยู่เต็มอกว่าคำพูดของซาเล็คหมายความว่าอย่างไร แต่คีธยังคงรักษาความเย็นชาไว้ภายใต้สีหน้าที่เรียบสนิท “คุณกำลังบอกว่ารหัสผ่านที่ผมถอดจากหน่วยความจำของไอวอร์เป็นของปลอม?” คีธถามน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าในใจเขากำลังประมวลผลอัลกอริทึมทั้งหมดที่เขาเพิ่งถอดรหัสมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน “ถ้ามันเป็นของปลอม คุณคงไม่เสียเวลาพาทหารนับสิบมาล้อมเราในจุดที่ลึกที่สุดของสถานีร้างแห่งนี้หรอกครับ” ซาเล็คหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบแห้งเหมือนเศษเหล็กเสียดสีกัน “คุณเป็นวิศวกรที่เก่งกาจ แต่น่าเสียดายที่คุณเป็นนักวางแผนที่แย่ คุณคิดว่าข้อมูลที่สถานีสื่อสารส่งมาให้คุณนั้น ใครเป็นคนอนุมัติการปล่อยสัญญาณ? คีธครับ... ข้อมูลชุดนั้นถูกแก้ไขและวาง ‘ประตูกล’ (Backdoor) ไว้ตั้งแต่ตอนที่มันยังอยู่ในเซิร์ฟเวอร์หลักของสหพันธ์แล้ว” คีธนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แล่นผ่านสันหลัง ไม่ใช่เพราะกลัวตาย แต่เพราะความจริงที่ว่าเขาสูญเสียความมั่นใจในตรรกะที่เขาเทิดทูนมาตลอดชีวิต หากข้อมูลนี้เป็นของปลอม นั่นหมายความว่าแผนการทั้งหมดที่เขาใช้กู้ชีพสถานีนี้คือความว่างเปล่า “คุณต้องการอะไรกันแน่ครับ?” คีธเค้นเสียงถาม “ผมต้องการให้คุณมองดูนี่” ซาเล็คกดปุ่มบนอุปกรณ์ข้อมือ โฮโลแกรมขนาดเล็กปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันไม่ใช่แผนผังสถานี แต่เป็นภาพบันทึกเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อน บนดาวดวงหนึ่งที่คีธเคยทำผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต—เหตุการณ์ที่ทำให้เขาสูญเสียทุกคนที่เขารักไป ภาพนั้นแสดงให้เห็นว่าคีธไม่ได้เป็นคนตัดสินใจพลาด แต่เป็นระบบ ‘อัตโนมัติ’ ที่ถูกแฮ็กจากภายใน โดยใครบางคนที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี “คุณไม่ได้กู้ชีพสถานีเพื่อชดเชยความผิดพลาดหรอกคีธ” ซาเล็คก้าวเข้ามาจนชิด ระยะห่างเพียงไม่กี่เซนติเมตรทำให้คีธได้กลิ่นน้ำมันเครื่องและดินปืนจากอีกฝ่าย “คุณถูกล่อลวงมาที่นี่เพื่อเป็น ‘กุญแจ’ ในการปลดล็อกเซิร์ฟเวอร์แม่ข่ายของจักรวาลด้วยลายนิ้วมือทางชีวภาพของคุณ... และตอนนี้ ข้อมูลที่คุณคิดว่าคือทางรอด มันคือระเบิดเวลาที่กำลังนับถอยหลังเพื่อทำลายดวงดาวที่เหลือทั้งหมด” เอลาร่าหน้าถอดสี เธอหันไปมองคีธด้วยสายตาที่สั่นไหว “คีธ อย่าฟังเขา... นี่คือแผนการปั่นหัวคนครับ” “แล้วคุณล่ะ เอลาร่า?” ซาเล็คหันไปมองเธอด้วยแววตาเหยียดหยาม “คุณคิดว่าคุณเป็นคนเดียวที่รู้ความลับของสภาดวงดาวหรือ? ความจริงก็คือ ข้อมูลที่คุณถืออยู่... มันคือส่วนเติมเต็มชุดสุดท้ายที่ผมต้องการเพื่อสั่งการให้สถานีนี้ระเบิดออกในรูปแบบซูเปอร์โนวา” ความเงียบเข้าปกคลุมสถานีร้าง มีเพียงเสียงมอเตอร์ของระบบหล่อเย็นที่ทำงานหนักเกินกำลัง คีธรู้สึกถึงความปั่นป่วนในระดับโมเลกุลในใจ เขาเหลือบมองหน้าจอโฮโลแกรมที่ซาเล็คเปิดทิ้งไว้ นิ้วมือของเขาสั่นเล็กน้อยภายใต้ถุงมือวิศวกร หากซาเล็คพูดจริง การกระทำของเขาที่ผ่านมาคือการช่วยศัตรูทำลายจักรวาล “ถ้าอย่างนั้น” คีธเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาฉายแวววาวด้วยความมุ่งมั่นที่เปลี่ยนไป “เรามาดูกันว่าระเบิดของคุณจะทำงานได้ดีแค่ไหน เมื่อผมเป็นคนถือสิทธิ์ขาดในการควบคุมระบบไฟฟ้าหลักของสถานีนี้” คีธไม่รอให้ซาเล็คตอบโต้ เขาตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาพุ่งตัวเข้าใส่แผงควบคุมหลักที่อยู่ด้านหลังของซาเล็คและกระชากสายเคเบิลนำสัญญาณทั้งหมดออกด้วยมือเปล่า ทันใดนั้น ไฟทั้งสถานีดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดที่กดทับพร้อมเสียงร้องของระบบเตือนภัยที่ดังระงมไปทั่วโถงทางเดิน ท่ามกลางความมืด เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดตามด้วยเสียงโลหะกระทบพื้นดังสนั่น “คุณโง่มากคีธ” เสียงของซาเล็คดังขึ้นจากความมืดข้างหลังเขา “เพราะการตัดสายไฟนั่น ไม่ได้หยุดการทำงานของมัน... แต่มันคือการยืนยัน ‘คำสั่งทำลายตัวเอง’ ครั้งสุดท้าย” คีธรู้สึกถึงปลายกระบอกปืนที่จ่อเข้าที่ขมับ แต่ในจังหวะนั้นเอง เขาก็สัมผัสได้ว่าบางสิ่งที่เขาแอบติดตั้งไว้ในแผงวงจรเมื่อครู่กำลังทำงาน มันไม่ใช่การระเบิด... แต่เป็นการถ่ายโอนข้อมูลบางอย่างที่ซาเล็คไม่มีวันคาดถึง “ไม่หรอกครับซาเล็ค” คีธกระซิบเบาๆ ในความมืด “เพราะผมไม่ได้ตัดสายสัญญาณ... ผมแค่เปลี่ยนปลายทางของมันไปหาหน่วยสืบสวนกลางของสหพันธ์ที่กำลังจับสัญญาณเราอยู่ตอนนี้ต่างหาก” ทันใดนั้น เสียงเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงของยานรบที่กำลังปะทะกับเปลือกนอกของสถานี ซาเล็คชะงักไปครู่หนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้คีธต้องเบิกตากว้างไม่ใช่การมาถึงของหน่วยสืบสวน... แต่เป็นเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่ก้าวออกมาจากเงามืดด้านหลังซาเล็ค พร้อมกับเสียงปืนที่ดังลั่นทะลุร่างของซาเล็คไป บุคคลปริศนาในชุดคลุมสีเงินก้าวออกมาจากเงามืด ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำให้หัวใจของคีธแทบหยุดเต้น “ขออภัยที่มาสายครับคุณคีธ... แต่ข้อมูลที่คุณส่งออกไปน่ะ มันเป็นของปลอมตั้งแต่แรกแล้ว ผมคือคนเขียนโค้ดนั้นขึ้นมาเอง” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในความมืดมิดของห้วงอวกาศนะครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์ครับ