"ถ้าคุณยังขยับตัวช้าแบบนี้ ผมขอแนะนำให้คุณเตรียมคำสั่งเสียไว้ในใจได้เลยครับ เพราะไอ้พวกทหารรับจ้างนั่นไม่ได้มีจุดประสงค์จะมาเจรจาด้วยการดื่มชาอยู่แล้ว"
คีธ อาร์คานัส กระชากแขนของเอลาร่าให้ก้าวผ่านรอยแยกของประตูเหล็กที่บิดเบี้ยวจากการระเบิด เสียงโลหะครูดกันดังกึกก้องไปทั่วโถงทางเดินที่ไฟกะพริบถี่เป็นจังหวะเหมือนหัวใจที่กำลังจะวาย กลิ่นโอโซนและไอความร้อนจากวงจรที่ช็อตไหม้ตลบอบอวลอยู่ในอากาศจนแสบจมูก
เอลาร่าสะบัดแขนออก เธอไม่ได้โกรธเคือง แต่ดวงตาของเธอมีร่องรอยของความตึงเครียดที่อ่านยาก "ฉันรู้คีธ! แต่ข้อมูลในไดรฟ์นี้... ถ้ามันตกไปอยู่ในมือซาเล็ค ต่อให้เราหนีไปจนสุดขอบจักรวาล เราก็ไม่มีที่ให้ซ่อนตัวหรอกครับ"
"งั้นก็เก็บมันไว้ให้ดี แล้วตามผมลงไปข้างล่าง" คีธตัดบท เสียงของเขาเรียบสนิทจนน่ากลัว เขาไม่ได้หันกลับมามอง แต่ปลายนิ้วที่สั่นเทาเล็กน้อยขณะกดรหัสผ่านที่แผงควบคุมผนังข้างทางเดินบ่งบอกถึงสภาวะจิตใจที่ตึงเครียดถึงขีดสุด
สถานีไซลอสในยามนี้เปรียบเสมือนสัตว์ร้ายที่กำลังตายลง ทุกย่างก้าวที่พวกเขาเหยียบย่ำลงบนพื้นเหล็กกล้า เสียงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของสถานีดังครืนครั่นราวกับเสียงคำรามของปีศาจที่ถูกขังไว้ในกรงลึก ชั้นใต้ดิน—หรือที่คนในสถานีเรียกกันว่า 'หลุมฝังศพ'—เป็นที่ที่ไม่มีใครอยากย่างกรายเข้าไป ไม่ใช่เพราะสัตว์ประหลาดหรือปีศาจ แต่เพราะที่นั่นคือเขาวงกตของระบบระบายอากาศและท่อพลังงานที่เสื่อมสภาพ ซึ่งหากพลาดเพียงนิดเดียว นั่นหมายถึงการถูกแรงดันอากาศอัดร่างจนแหลกเหลว
"ประตูเปิดแล้ว" คีธพึมพำ เมื่อแผ่นเหล็กหนาเลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นบันไดลิงที่ทอดยาวลงไปในความมืดมิดที่ไร้ที่สิ้นสุด
เอลาร่ามองลงไปในความมืดนั้นพลางกลืนน้ำลาย "เรากำลังจะลงไปในนรกจริงๆ สินะคะ"
"มันคือนรกที่เราสร้างขึ้นเองครับเอลาร่า" คีธตอบพลางก้าวลงไปเป็นคนแรก "บางทีการลงไปข้างล่าง อาจจะปลอดภัยกว่าการถูกซาเล็คไล่ล่าอยู่ข้างบนนี้"
ทั้งคู่เคลื่อนที่ลงไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ด้านบน เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกองกำลังทหารรับจ้างเริ่มดังใกล้เข้ามา เสียงฝีเท้าเหล่านั้นไม่ได้รีบร้อน มันเป็นเสียงของนักล่าที่รู้ดีว่าเหยื่อไม่มีทางหนีพ้น
เมื่อเท้าแตะพื้นในระดับใต้ดินชั้นล่างสุด กลิ่นเหม็นอับของน้ำมันเครื่องเก่าและสนิมก็เข้าจู่โจมประสาทสัมผัส ทัศนวิสัยมืดมิดจนต้องพึ่งพาแสงจากไฟฉายคาดหัวของคีธเพียงเล็กน้อย เขาหยิบเครื่องสแกนความร้อนขึ้นมาตรวจสอบรอบข้าง พบว่าโครงสร้างแถบนี้เปราะบางเกินกว่าที่ควรจะเป็น รอยร้าวตามผนังเหล็กดูเหมือนเส้นเลือดที่เต้นตุบๆ ตามจังหวะของพลังงานที่ไหลเวียนอยู่เบื้องหลัง
"ฟังผมให้ดี" คีธหันมาหาเอลาร่าในที่มืด ดวงตาของเขาฉายแววเย็นชาทว่าจริงจัง "ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉิน คุณต้องตัดการเชื่อมต่อไดรฟ์นี้ทันที อย่าให้ซาเล็คได้เข้าถึงแกนกลางข้อมูล"
"แล้วคุณล่ะ?" เอลาร่าถามเสียงสั่น "ถ้าฉันตัดการเชื่อมต่อ ระบบรักษาความปลอดภัยของสถานีทั้งหมดจะชัตดาวน์ รวมถึงระบบประคองชีพในโซนที่คุณอยู่ด้วยนะ"
คีธยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ปราศจากความอบอุ่น "ผมเป็นวิศวกรครับเอลาร่า ผมรู้ดีว่าต้องทำยังไงให้ตัวเองรอด แต่สำหรับคุณ... หน้าที่ของคุณคือรักษาความลับนั้นไว้ให้ถึงมือพันธมิตรของเรา"
ทันใดนั้น เสียงบางอย่างกระแทกเข้ากับประตูนิรภัยด้านบนจนสั่นสะเทือนถึงฐานราก ซาเล็คมาถึงแล้ว และดูเหมือนเขาจะไม่ได้มาคนเดียว เขาใช้ระเบิดพลาสมาเจาะทะลวงชั้นป้องกันลงมาโดยตรง
"มันพบเราแล้ว!" เอลาร่าตะโกน
คีธคว้ามือเธอแล้ววิ่งไปตามทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยท่อไอน้ำพุ่งกระจาย เสียงโลหะฉีกขาดดังสนั่นเมื่อวิถีกระสุนปืนแม่เหล็กไฟฟ้าของพวกทหารรับจ้างกราดไล่หลังมา คีธกดสวิตช์ปิดระบบระบายอากาศฉุกเฉินเพื่อหวังจะใช้แรงดันอากาศต้านทานศัตรู แต่ทว่า... สิ่งที่เขาพบไม่ใช่การหยุดชะงักของพวกทหาร
เบื้องหน้าของพวกเขาไม่ใช่ทางตัน แต่เป็นห้องควบคุมพลังงานหลักที่ถูกปิดตายมานานหลายทศวรรษ และที่นั่นเอง มีร่างหนึ่งยืนรออยู่ท่ามกลางแสงไฟกะพริบ ร่างที่คีธจำได้ดีว่าควรจะตายไปพร้อมกับความล้มเหลวครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขาที่สถานีฐานดวงดาวเทอร์ร่า
ร่างนั้นค่อยๆ หันกลับมา แสงจากไฟฉายของคีธสาดกระทบใบหน้าที่เต็มไปด้วยแผลเป็นและดวงตาข้างหนึ่งที่ถูกแทนที่ด้วยเลนส์ไซเบอร์เนติกส์สีแดงฉาน
"สวัสดี คีธ... ดีใจที่ได้เจอนายอีกครั้งนะ" เสียงนั้นแหบพร่าและเย็นเยียบยิ่งกว่าความหนาวเหน็บในอวกาศ คีธชะงักฝีเท้าจนแทบจะล้มลง เอลาร่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นปืนในมือของชายปริศนาเล็งมาที่พวกเขาทั้งคู่โดยไม่มีความลังเล
"แก... แกไม่ควรอยู่ที่นี่" คีธเค้นเสียงออกมาจากลำคอ
"ไม่มีที่ไหนที่ฉันอยู่ไม่ได้ โดยเฉพาะในที่ที่นายกำลังจะตาย" ชายคนนั้นกล่าวพร้อมกับเหนี่ยวไกปืนขึ้นเล็กน้อย และในวินาทีนั้นเอง เสียงระเบิดตูมใหญ่ก็ดังขึ้นจากด้านหลังสถานี ทำให้พื้นใต้เท้าของพวกเขาทั้งสามคนถล่มลงสู่ความว่างเปล่าที่ลึกกว่าเดิม!
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์ครับ
นรกไซลอส: ปฏิบัติการกู้ชีพสถานีร้างขอบจักรวาล•ตอนที่ 18
รอยร้าวในกำแพงเหล็ก
ผลงานโดย ไฮเปอร์ไดรฟ์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไฮเปอร์ไดรฟ์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นรกไซลอส: ปฏิบัติการกู้ชีพสถานีร้างขอบจักรวาล นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!