เสียงกระซิบจากระบบ SSS

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในโพรงจมูกผสมปนเปไปกับเศษซากหินปูนและฝุ่นผงจากผนังดันเจี้ยนระดับ S ที่พังทลายลงมาครึ่งแถบ เรย์นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบ ร่างกายของเขาโชกไปด้วยเลือดสีสดที่ไหลทะลักออกจากบาดแผลเหวอะหวะบริเวณหน้าอก กระดูกซี่โครงหักทิ่มทะลุผิวหนังออกมาอย่างน่าสยดสยอง ลมหายใจของเขาแผ่วเบาลงทุกที ราวกับเปลวเทียนที่กำลังจะมอดดับลงในสายลมหนาว "ท่านเรย์... ยานพาหนะและกองกำลังพร้อมปฏิบัติการกวาดล้างแล้ว... โปรดสั่งการได้เลยค่ะ นายท่าน" เสียงรายงานผ่านอุปกรณ์สื่อสารไร้สายจากซีร่าดังแว่วเข้ามาในโสตประสาทที่พร่ามัว เรย์พยายามกระตุกมุมปากยิ้มอย่างขมขื่น ทว่าสิ่งที่ออกมามีเพียงลิ่มเลือดที่สำลักออกมาทางลำคอ ตรงหน้าของเขาคือ 'อสูรกายคลั่งเงา' บอสประจำดันเจี้ยนระดับ S ที่กลุ่มกิลด์อัศวินฟ้าครามจงใจหลอกลวงให้เขาเข้าไปรับหน้าเสื่อคนเดียว เพื่อชิงตั๋วเข้าสู่สภาสูงและผลงานในการกวาดล้าง เจ้าอสูรกายร่างมหึมายืนค้ำหัวเขา เงื้อมมืออันทรงพลังที่มีกรงเล็บแหลมคมเตรียมจะตะปบลงมาซิดซ้ำเพื่อปลิดชีพเขาให้สิ้นซาก แววตาของมันสะท้อนความเหยียดหยามและกระหายเลือด ราวกับกำลังมองดูแมลงตัวหนึ่งที่กำลังจะถูกบดขยี้ *นี่สินะ... จุดจบของฮีลเลอร์ที่พวกมันมองว่าเป็นแค่เครื่องมือใช้แล้วทิ้ง?* เรย์คิดในใจ ความทรงจำอันเจ็บปวดผุดขึ้นมาในหัว ราวกับภาพยนตร์ย้อนอดีต พวกมันหัวเราะเยาะตอนที่เขาคุกเข่าอ้อนวอนขอทรัพยากรเพื่อรักษาเพื่อนร่วมทีมที่บาดเจ็บ พวกมันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขา และผลักไสเขาลงมาสู่ขุมนรกแห่งนี้โดยไร้ซึ่งความปรานี ทว่า ในวินาทีที่ความมืดมิดกำลังจะกลืนกินสติสัมปชัญญะทั้งหมด เสียงสังเคราะห์อันเย็นเยียบและทรงพลังก็ดังขึ้นในหัวของเรย์ ราวกับเสียงก้องกังวานจากห้วงลึกของจักรวาล [ ตรวจพบชีพจรใกล้หยุดเต้น... เงื่อนไขลับของระบบ 'หมอเทวะแรงก์ SSS' ถูกกระตุ้นสมบูรณ์ ] [ ผู้เล่นเรย์ ได้รับสิทธิ์ในการใช้สกิลเฉพาะตัวระดับพระเจ้า: 'คืนชีพเทพสงคราม' ] [ คำเตือน: สกิลนี้จะทำการรีเซ็ตความเสียหายทางกายภาพทั้งหมด 100% พร้อมปลุกพลังธาตุศักดิ์สิทธิ์และจิตวิญญาณแห่งการทำลายล้างขั้นสูงสุด ยินยอมรับเงื่อนไขหรือไม่? (Y/N) ] เรย์ไม่ต้องใช้เวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว ดวงตาที่เคยไร้ประกายกลับเบิกVกว้างขึ้น ความโกรธแค้นแผดเผาไหม้สติปัญญาจนลุกโชนเป็นเปลวเพลิงสีทองอร่าม *ตกลง!* เขาคำรามก้องในใจ *ตูมมมมม!* คลื่นกระแทกสีทองมหาศาลระเบิดออกรอบตัวเรย์ แรงระเบิดนั้นรุนแรงจนอสูรกายคลั่งเงาถึงกับผงถอยหลังไปหลายก้าว เศษหินและฝุ่นควันถูกกวาดล้างด้วยรัศมีพลังงานอันศักดิ์สิทธิ์ บาดแผลเหวอะหวะทั่วร่างของเรย์สมานตัวเข้าหากันอย่างรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ กระดูกที่หักเชื่อมต่อกันสนิท ผิวหนังเรียบเนียนไร้รอยแผลเป็น ราวกับปาฏิหาริย์จากสรวงสวรรค์ เรย์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม ความสูงของเขาดูโดดเด่นท่ามกลางซากปรักหักพัง ออร่าสีทองเจิดจ้าผสมผสานกับจิตสังหารอันเย็นชาแผ่ซ่านออกไปกดดันบรรยากาศโดยรอบจนอสูรกายระดับ S ถึงกับสั่นสะท้าน มันส่งเสียงคำรามด้วยความหวาดกลัว สัญชาตญาณดิบของมันบอกให้รู้ว่า สิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ฮีลเลอร์อ่อนแอคนเดิมอีกต่อไปแล้ว "แก... แกมันตัวอะไรกันแน่?" เสียงคำรามต่ำๆ จากอสูรกายดังขึ้นในหัวของเรย์ แต่มันไร้ซึ่งความหมาย เรย์ยกมือขึ้นช้าๆ แสงสีทองรวมตัวกันเป็นดาบคาตานะโปร่งแสงที่แฝงไปด้วยพลังแห่งการพิพากษา เขาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไปบนพื้นหินสร้างรอยร้าวลึกราวน้ำแข็งแตก "ฉันคือคนที่พวกแกเคยเหยียดหยามไงล่ะ..." เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้ผู้ฟังหัวใจหยุดเต้น "และตอนนี้... ถึงเวลาที่พวกแกต้องชำระหนี้แล้ว" เขาสลายร่างหายไปจากจุดเดิมในพริบตา ความเร็วที่เหนือกว่าเสียงฉีกกระชากอากาศจนเกิดเป็นคลื่นโซนิกบูม อสูรกายคลั่งเงายังไม่ทันได้ขยับตัว ดาบสีทองในมือของเรย์ก็ฟันผ่านลำคอของมันอย่างไร้ความปราณี *ฉับ!* หัวใจและศีรษะของอสูรกายระดับ S แยกออกจากกันในดาบเดียว เลือดสีดำพวยพุ่งราวน้ำพุก่อนที่ร่างมหึมาจะล้มลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ดันเจี้ยนทั้งหลังสั่นสะเทือนราวกับจะพังทลายลงมาทับถมทุกสิ่ง เรย์ยืนมองซากศพของบอสด้วยแววตาที่ไร้ซึ่งความรู้สึก เขาปัดเศษฝุ่นที่ไหล่เสื้อเล็กน้อย ก่อนจะหยิบอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมาอีกครั้งด้วยท่าทางสุขุม "ซีร่า... เตรียมตัวให้พร้อม" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่ทรงพลัง "เราจะไปเยี่ยมพวกสภาสูงและกิลด์อัศวินฟ้าครามกัน... เปิดบัญชีดำและเตรียมเครื่องบินส่วนตัวได้เลยครับ" ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงตอบรับด้วยความเคารพอย่างสูงสุดจะดังกลับมา "รับทราบคำสั่งค่ะ นายท่าน... กองกำลังพร้อมออกเดินทางทันทีค่ะ" เรย์เก็บอุปกรณ์สื่อสารลงในกระเป๋าเสื้อ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก ขณะที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบ SSS ดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อรายงานยอดเงินและสิทธิพิเศษมหาศาลที่ถูกโอนเข้าสู่บัญชีของเขาอย่างไร้ขีดจำกัด แต่ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวเดินออกจากดันเจี้ยนนั้นเอง เสียงฝีเท้าปริศนาก็ดังขึ้นที่ปากทางเข้า พร้อมกับเงาดำของใครบางคนก้าวเข้ามาขวางทางไว้ "ไม่นึกเลยว่า... คนที่พวกเราคิดว่าตายไปแล้ว จะกลายเป็นกุญแจสำคัญดอกนี้ซะได้..." เสียงหัวเราะเยือกเย็นของผู้มาใหม่ดังขึ้น พร้อมกับแสงไฟฉายที่ส่องตรงมายังใบหน้าของเรย์ และเมื่อบุคคลนั้นก้าวพ้นความมืดออกมา เรย์ก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อพบว่าเป็นบุคคลที่เขาคาดไม่ถึงที่สุด ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความสะใจในครั้งนี้นะครับ