คำสัญญาต่อกัน

แฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานกระจกใสถูกปิดลงด้วยแรงที่พอเหมาะ เสียงนั้นดังทึบสะท้อนความตึงเครียดที่อบอวลอยู่ในห้องทำงานเพนต์เฮาส์ส่วนตัวของรณกร ร่างสูงในชุดสูทสีเทาเข้มไร้รอยยับยืนหันหลังให้ประตู โดยทอดสายตามองทัศนียภาพยามค่ำคืนของกรุงเทพมหานครที่ระยิบระยับราวกับดวงดาวบนพื้นดิน ทว่าในอกของเขาเวลานี้กลับมืดมนและหนาแน่นไปด้วยความกังวล ลลินขยับตัวเข้าใกล้ชิดอีกนิด ปลายส้นสูงกระทบกับพื้นพรมเนื้อนุ่มไร้เสียง เธอวางถ้วยชาคาโมมายล์อุ่นกรุ่นกลิ่นละมุนลงบนโต๊ะข้างโซฟา ก่อนจะเอื้อมมือเรียวไปแตะที่ข้อศอกของเขาเบาๆ เป็นสัมผัสที่อบอุ่นและเปี่ยมด้วยความหมาย "ธันวาไม่ได้แค่ขู่ค่ะคุณกร..." เสียงหวานเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ความกังวลในแววตาของเธอไม่ได้ซ่อนเร้น แต่มันถูกกลบด้วยความเด็ดเดี่ยวที่พร้อมจะเผชิญหน้าทุกอย่างเคียงข้างเขา "เอกสารชุดนั้นที่เขาถืออยู่... ต่อให้เราจัดการรอยรั่วเรื่องงบประมาณโครงสร้างใหม่ได้ทันเวลา แต่เขาก็จ้องจะใช้มันเป็นเครื่องมือทำลายชื่อเสียงของคุณในที่ประชุมใหญ่ผู้ถือหุ้นสัปดาห์หน้าอยู่ดี" รณกรหมุนตัวกลับมาอย่างช้าๆ นัยน์ตาคมกริบที่เคยเยือกเย็นและฉายแววควบคุมทุกอย่างได้เสมอ บัดนี้กลับไหววูบเมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของหญิงสาวตรงหน้า ความกลัวที่ลึกที่สุดของเขาไม่ใช่การสูญเสียบริษัท ไม่ใช่การล่มสลายของอาณาจักรธุรกิจที่เขาสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อ... แต่คือการที่เขาต้องพาผู้หญิงคนนี้มารับเคราะห์ และความหวาดกลัวที่จะต้องสูญเสียเธอไปจากชีวิต มือใหญ่เอื้อมไปกุมมือของลลินไว้แน่น ราวกับกลัวว่าหากเผลอคลายออกเพียงนิดเดียว เธอจะสลายหายไปกับความมืด "ผมไม่น่าดึงคุณเข้ามาเสี่ยงในวังวนนี้เลย ลลิน..." น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความเจ็บปวดที่หาได้ยากยิ่ง "ธันวาเล่นสกปรก และผมไม่อาจทนเห็นคุณต้องเดือดร้อนไปด้วยเพราะผม" "มองฉันสิคะคุณกร" ลลินไม่ยอมหลบสายตา มืออีกข้างยกขึ้นประคองแก้มสากของชายหนุ่ม นิ้วโป้งลูบไล้ร่องรอยความเครียดบริเวณขมับของเขาอย่างอ่อนโยน "คุณคิดว่าฉันอยู่ตรงนี้ในฐานะเลขาฯ ที่รอรับคำสั่งเท่านั้นหรือคะ? ตลอดเวลาที่ผ่านมา หัวใจของฉันอยู่ที่นี่... อยู่กับคุณ ตั้งแต่วันที่เราเรียนรู้ที่จะเปิดใจให้กันและกัน ฉันไม่ใช่คนนอกที่จะให้คุณผลักไสไล่ส่งไปไหนได้อีกแล้วนะคะ" ความอบอุ่นจากฝ่ามือและน้ำเสียงจริงใจของเธอ ทำให้น้ำแข็งที่เกาะกุมหัวใจอันโดดเดี่ยวของรณกรมาเนิ่นนานค่อยๆ ละลายลง เขาโน้มใบหน้าลงซบฝ่ามือของเธอ หลับตาลงสูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคย เพื่อซึมซับพลังใจอันยิ่งใหญ่ที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้มอบให้ "ผมมีปมในใจเรื่องครอบครัวมาตลอด... ผมกลัวความผูกพัน กลัวการสูญเสีย จนบางครั้งผมคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับความรักที่ดีของคุณเลย ลลิน" รณกรยอมเปิดเปลือยความอ่อนแอที่สุดในชีวิตออกมา เสียงของเขาพร่าเลือนเล็กน้อย "แต่พอคิดว่าโลกนี้อาจไม่มีคุณยืนอยู่ข้างๆ ผม... ความกลัวนั้นมันกลับน่ากลัวยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด" ลลินยิ้มทั้งน้ำตาคลอเบ้า หัวใจของเธอพองโตจนแทบระเบิด ความรักที่ซ่อนเร้นในใจมานานบัดนี้ได้รับการเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ เธยขยับเข้าประชิดตัวเขาจนแผ่นอกกว้างแนบชิดกับกายสาว ร่างบางโอบกอดรอบคอแกร่งไว้แน่น ฝังใบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างที่เคยแบกรับภาระอันหนักอึ้ง "งั้นเรามาทำสัญญาด้วยกันนะคะคุณกร" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่หนักแน่นดังก้องอยู่ข้างหูของชายหนุ่ม "สัญญาว่าไม่ว่าธันวาจะขุดคุ้ยอะไรขึ้นมา หรือโลกใบนี้จะพยายามเหวี่ยงอุปสรรคอะไรมาทดสอบเรา... เราจะไม่ปล่อยมือจากกันอีก ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นทั้งนั้น" รณกรกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ราวกับต้องการหลอมรวมร่างของเธอให้เป็นเนื้อเดียวกับเขา ลมหายใจอุ่นร้อนปัดป่านซอกคอขาวผ่อง หัวใจสองดวงเต้นประสานเป็นจังหวะเดียวกันท่ามกลางความเงียบงันของราตรี "ผมสัญญา..." เสียงทุ้มต่ำเอמהสัญญาอย่างหนักแน่นและจริงจังที่สุดในชีวิต "ต่อหน้าความมืดและความจริงทั้งหมดนี้ ผมรณกรขอสัญญาว่า ไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนพรากคุณไปจากผมได้ ต่อให้ต้องแลกด้วยทุกสิ่งที่มี ผมก็จะปกป้องคุณและเราเอาไว้ให้ได้ ลลิน" ริมฝีปากอุ่นร้อนประทับลงบนหน้าผากเนียนอย่างทะนุถนอม ก่อนจะเลื่อนลงมาซับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นขอบตาของหญิงสาว และประทับจุมพิตลงบนเรียวปากนุ่มอย่างลึกซึ้งและเย้ายวน เป็นจูบที่ไม่ได้มีเพียงแค่ความปรารถนาทางกาย หากแต่เต็มไปด้วยพันธะทางใจ คำสัญญาที่ร้อยรัดวิญญาณของคนทั้งสองเข้าไว้ด้วยกันอย่างไม่มีวันเสื่อมคลาย ลลินตอบรับสัมผัสนั้นด้วยความเต็มใจ มือเรียวขยุ้มปกเสื้อสูทของเขาแน่นขึ้น สะท้อนความรักและความเชื่อมั่นที่ไร้เงื่อนไข แต่ในขณะที่อุณหภูมิความอบอุ่นกำลังโอบล้อมทั้งสองไว้ในห้วงเวลาแห่งความโรแมนติกนั้นเอง... เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของรณกรที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานก็แผดเสียงกังวานขึ้นทำลายบรรยากาศ หน้าจอเรืองแสงวาบพร้อมกับชื่อเบอร์แปลกปลอมที่โทรเข้ามากลางดึก และเมื่อรณกรกดรับสาย เสียงปลายสายที่ลอดผ่านเข้ามาด้วยน้ำเยียบเย็นและหัวเราะในลำคอ ก็ทำให้เลือดในกายของเขากลายเป็นน้ำแข็งทันที—"คุณรณกรครับ... เอกสารลับชุดสุดท้ายที่เซฟไว้ในห้องทำงานของคุณตอนนี้ มาอยู่บนโต๊ะของผมเรียบร้อยแล้วนะครับ สนุกไหมล่ะกับการเล่นเกมรักในขณะที่บริษัทกำลังจะพินาศ?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและโอบกอดตัวละครไปด้วยกันเสมอนะคะ