ความลับที่รณกรซ่อนไว้

“คุณรณกรครับ เรามีหมายจับกุมตัวคุณในข้อหาฉ้อโกงประชาชนและฟอกเงิน ขอเชิญคุณไปกับเราด้วยครับ” เสียงเย็นเยียบของเจ้าหน้าที่ตำรวจตัดผ่านความเงียบงันภายในห้องทำงานหรูชั้นบนสุดของบริษัท เสียงนั้นคมกริบราวกับใบมีดที่กรีดลงบนความราบรื่นที่รณกรพยายามประคับประคองมาตลอด ลลินยืนนิ่งอยู่ตรงมุมห้อง หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก สองมือที่ถือแฟ้มเอกสารกำแน่นจนนิ้วซีดเผือด รณกรไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขานั่งลงบนเก้าอี้หนังตัวเก่ง ประสานมือวางบนโต๊ะไม้โอ๊กสีเข้ม ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นจ้องมองไปยังเจ้าหน้าที่ด้วยความสงบที่น่าประหลาดเสียจนลลินรู้สึกเย็นสันหลัง “หมายจับ... คุณมั่นใจนะครับว่านี่ไม่ใช่ความผิดพลาด” รณกรเอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์ “หลักฐานมัดตัวแน่นหนาครับคุณรณกร ทั้งเส้นทางการเงินที่ถูกส่งเข้าบัญชีลับ และรายชื่อผู้เสียหายที่เข้าแจ้งความเช้านี้ เชิญครับ” ลลินมองเห็นรณกรคลี่ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่ความโอหัง แต่เป็นความขมขื่นที่ซ่อนลึกอยู่ภายใต้หน้ากาก CEO ผู้ไร้หัวใจ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ปรับปกสูทที่เนี้ยบกริบให้เข้าที่ ก่อนจะหันมาสบตาเลขาคู่ใจด้วยสายตาที่ลลินอ่านไม่ออก “ลลิน... ฝากจัดการเอกสารบนโต๊ะด้วย อย่าให้ใครเข้ามาในห้องนี้จนกว่าผมจะกลับมา” สั่งเพียงแค่นั้นเขาก็เดินนำเจ้าหน้าที่ออกไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่คุ้นเคยกับความเงียบงันที่น่าอึดอัดใจ เมื่อประตูห้องทำงานปิดสนิท ลลินไม่รีรอ เธอพุ่งตัวไปที่โต๊ะทำงานของรณกรทันที ความไว้ใจที่เธอมีให้เขามาตลอดถูกสั่นคลอนด้วยคำว่า 'ฟอกเงิน' รณกรคนนี้คือคนที่เธอรู้จักอย่างนั้นหรือ? คนที่ทำงานหนักดุจเครื่องจักรและดูอบอุ่นกับเธอในยามที่เธออ่อนแอที่สุด จะเป็นอาชญากรได้จริงๆ หรือ? ลลินเปิดลิ้นชักชั้นล่างสุดที่รณกรมักจะล็อกไว้เสมอ เธอจำได้ว่าเคยเห็นเขาเผลอวางกุญแจไว้บนโต๊ะเมื่อสัปดาห์ก่อน มือสั่นระริกไขกุญแจจนเสียง 'คลิก' ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา สิ่งที่อยู่ข้างในไม่ใช่เงินทองหรือเอกสารทางธุรกิจ แต่เป็นสมุดบันทึกเล่มหนาสีน้ำตาลเก่าคร่ำคร่า เธอเปิดหน้าแรกออก ลายมือหวัดๆ ของรณกรในวัยหนุ่มสะท้อนให้เห็นถึงความกดดัน *‘20 มิถุนายน... พ่อทำลายชีวิตคนอื่นมามากพอแล้ว ผมจะหยุดเรื่องนี้เอง แม้จะต้องแลกด้วยทุกอย่างที่เขาสร้างมาก็ตาม’* ลลินขมวดคิ้ว บันทึกไม่ได้พูดถึงเรื่องฟอกเงินเพื่อความมั่งคั่ง แต่มันพูดถึงการ 'หยุด' อะไรบางอย่าง เธอพลิกหน้าต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเจอรูปถ่ายใบหนึ่งร่วงหล่นลงมา ในรูปเป็นภาพของชายสูงวัยคนหนึ่งกำลังกอดคอเด็กชายตัวเล็กๆ... เด็กชายคนนั้นมีแววตาแบบเดียวกับรณกรไม่มีผิดเพี้ยน “คุณรณกร... คุณกำลังปกป้องใครกันแน่?” ลลินพึมพำ น้ำตาเอ่อคลอเบ้า ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากหน้าประตู ลลินรีบยัดสมุดลงในลิ้นชักแล้วกลับไปยืนทำตัวปกติ แต่ทว่าคนที่เปิดประตูเข้ามากลับไม่ใช่รณกร... หากแต่เป็นธันวา คู่แข่งทางธุรกิจที่จ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้รณกรมาตลอด “ไง... เลขาสาวแสนสวย” ธันวายิ้มเยาะ กวาดสายตามองไปรอบห้อง “เจ้านายของเธอน่ะจบเห่แล้วล่ะ ไม่ต้องรอให้เขากลับมาหรอก” “คุณธันวาคะ ที่นี่คือพื้นที่ส่วนตัวกรุณาออกไปด้วยค่ะ” ลลินเชิดหน้าขึ้น แม้ในใจจะหวาดหวั่น ธันวาเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นซิการ์ราคาแพง “ฉันแค่จะมาบอกข่าวดี... รู้ไหมว่าใครเป็นคนส่งหมายจับพวกนั้นไปให้ตำรวจ? ก็คนที่ต้องการ 'ทวงคืน' ความยุติธรรมจากตระกูลที่รณกรพยายามจะปิดบังตัวตนที่แท้จริงไงล่ะ ลลิน... เธอคิดว่ารณกรเป็นคนดีสินะ? ลองถามตัวเองดูสิว่าทำไมเขาถึงไม่เคยพูดถึงพ่อของเขาเลย ทำไมในบริษัทนี้ถึงไม่มีใครรู้จักคนในครอบครัวของเขา?” ธันวาโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู “เพราะว่าครอบครัวของเขาน่ะ คืออาชญากรตัวจริงที่รณกรพยายามขังไว้ในกรง... แต่ตอนนี้ กรงนั้นกำลังจะแตก และเธอนั่นแหละที่จะเป็นคนแรกที่ถูกทำลายถ้ายังคงเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเขา” เขาวางซองเอกสารสีน้ำตาลทิ้งไว้บนโต๊ะแล้วหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้ลลินยืนตัวสั่นอยู่ลำพัง เธอรวบรวมความกล้าหยิบซองเอกสารนั้นขึ้นมาเปิดดู ข้างในไม่ใช่บันทึกของรณกร แต่มันคือใบมรณบัตรของชายที่อยู่ในรูปถ่ายใบนั้น... และที่สำคัญที่สุดคือชื่อผู้ลงนามในฐานะญาติผู้จัดการศพ ไม่ใช่ชื่อของรณกร แต่เป็นชื่อของแม่เธอเองที่เสียชีวิตไปนานแล้ว มือของลลินเย็นเฉียบ หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะเมื่ออ่านบรรทัดสุดท้ายของเอกสาร *‘ผู้รับผิดชอบทรัพย์สินและหนี้สินทั้งหมดหลังการตาย: รณกร [นามสกุลที่แท้จริงของครอบครัวเขา]’* และนั่นไม่ใช่แค่นามสกุลเดียวกับที่แม่ของเธอนามสกุลก่อนแต่งงาน... แต่มันคือชื่อของตระกูลที่ทำลายธุรกิจครอบครัวของเธอจนล้มละลายเมื่อสิบปีก่อน! ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับรอยน้ำตาและความลับที่เริ่มเปิดเผยในบทนี้ไปพร้อมกับละอองดาวเดือนเก้านะคะ