ศัตรูหัวใจปรากฏตัว

ไอ้ความเงียบงันที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ระหว่างเราสองคนมันน่าหงุดหงิดเสียจนรินรดานึกอยากจะคว้าแจกันดอกไม้แถวนั้นฟาดใส่หัวตัวเองสักที ข้อหาที่ดันไปเผลอใจเต้นแรงกับยัยคุณหนูน้ำแข็งพาร์ทเนอร์จำเป็นคนนี้—คริสตัลกำลังใช้ปลายนิ้วเรียวสวยปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยออกจากกรอบหน้าของฉันด้วยความเบามืออย่างน่าหมั่นไส้ ดวงตาสีอำพันคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายความสนุกสนานปนเย้ยหยันนิดๆ แบบที่เห็นแล้วอยากจะยื่นมือไปหยิกแขนให้เขียวชะอุ่มสักทีสองที แต่ทว่า... วินาทีที่บานประตูกระจกนิรภัยถูกผลักเปิดออกพร้อมกับเสียงทักทายหวานเลี่ยนที่จงใจลากเสียงยาว บรรยากาศกึ่งหวานกึ่งฟินในห้องทำงานส่วนตัวก็พลันถูกแช่แข็งจนติดลบในทันทีทันใด "ตายจริง... ขัดจังหวะอะไรสำคัญอยู่หรือเปล่าคะเนี่ย?" รอยยิ้มพิมพ์ใจที่เคลือบยาพิษมาเต็มพิกัดปรากฏอยู่บนใบหน้าสะสวยของ 'เมษา' อดีตคู่หมั้นสาวพ่วงตำแหน่งลูกสาวนักธุรกิจอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่ เธอก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีราวกับเป็นเจ้าของพื้นที่ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยฟุ้งเข้ามาปะปนกับอากาศเย็นฉ่ำ ยัยนี่ไม่เคยเคาะประตูก่อนเข้าห้องเลยสักครั้ง และเจตนาในการมาเยือนวันนี้ก็คงหนีไม่พ้นการมาหาเรื่องกวนใจตามประสาคนว่างงานที่ชอบทำตัวเป็นปลิงเกาะติดชีวิตคนอื่น รินรดาแอบกลอกตาขึ้นฟ้าด้วยความเบื่อหน่าย แต่สมองกลับหมุนเร็วจี๋ราวกับติดสปีด เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นคริสตัลที่กำลังขมวดคิ้วมุ่น ความเย็นชาและรังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างระหงของคุณหนูตระกูลดังจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็งแห้ง ยัยคุณหนูจอมซึนกำลังแสดงอาการหงุดหงิดอย่างชัดเจนที่ถูกขัดจังหวะความเป็นส่วนตัว แถมยังทำท่าจะอ้าปากไล่แขกไม่ได้รับเชิญด้วยถ้อยคำเชือดเฉือนตามสไตล์ *หึ... อยากเล่นบทนางพญาเหวี่ยงใส่ศัตรูหัวใจนักใช่ไหมคะคุณคริสตัล? งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ... ฉันขอหยิบยืมตัวคุณมาใช้เป็นเครื่องมือแก้เบื่อหน่อยก็แล้วกัน!* รินรดาแกล้งทำเป็นสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะขยับตัวเข้าชิดร่างบางของคริสตัลมากกว่าเดิม จนแผ่นหลังของเธอเกือบจะแนบสนิทกับอกอุ่นๆ ของอีกฝ่าย มือเรียวแกล้งยกขึ้นไปโอบรอบเอวสอบของคริสตัลไว้หลวมๆ อย่างจงใจ พร้อมกับส่งยิ้มหวานหยดย้อยไปให้เมษาที่ยืนอ้าปากค้างทำหน้าไม่ถูกอยู่ตรงหน้าประตู "อุ๊ย! เมษาเองเหรอคะ? เกือบจะตกใจหมดเลยแน่ะ" รินรดาแกล้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอเซาะชนิดที่ตัวเองฟังเองยังขนลุกซู่ "พอดีฉันกับคุณคริสตัลกำลัง... เอ่อ ปรึกษาเรื่องงานกันอย่าง 'แนบชิด' เป็นพิเศษอยู่พอดีเลยค่ะ พอดีงานโปรเจกต์นี้มันละเอียดอ่อนมาก ต้องใช้ความเข้าใจระดับอินทิเมท... คุณเมษาคงไม่ถือสาใช่ไหมคะที่พวกเราจะสวีท เอ๊ย! จะคุยงานกันต่อ" คริสตัลสะดุ้งเฮือก ร่างบางแข็งทื่อไปในทันที ดวงตาสีอำพันเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจระคนคาดไม่ถึงกับจู่โจมกะทันหันของรินรดา ไอความเย็นชาที่เคยแผ่ออกมารอบตัวเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น กลายเป็นความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วขึ้นมาบนพวงแก้มเนียนใสอย่างรวดเร็ว คุณหนูผู้เย่อหยิ่งและรักความสมบูรณ์แบบถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อให้อีกฝ่ายกอดเอวไว้โดยไม่กล้าขยับเขยื้อน เพราะกลัวว่าจะหลุดฟอร์มต่อหน้าผู้หญิงน่ารำคาญอย่างเมษา "นี่เธอ...!" คริสตัลพึมพำลอดไรฟันด้วยเสียงเบาหวิว ช้อนสายตาดุๆ มามองรินรดาที่กำลังลอยหน้าลอยตากวนประสาทอย่างไม่เกรงกลัว "เล่นบ้าอะไรของเธอเนี่ย รินรดา?" "เปล่าสักหน่อยค่ะคุณคริสตัล ก็เรากำลัง... 'เคลียร์' กันให้ชัดเจนอยู่จริงๆ นี่คะ" รินรดาจงใจเน้นเสียงคำว่าเคลียร์ พร้อมกับกระชับวงแขนที่โอบเอวอีกฝ่ายให้แน่นขึ้นอีกนิด จนสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่เกร็งตัวขึ้นภายใต้เสื้อผ้าเนื้อดี รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปากของสาวมั่นอย่างเธอก่อนจะหันไปสบตากับเมษาที่ตอนนี้ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เมษาจิกเล็บลงบนกระเป๋าแบรนด์เนมในมือจนแทบทะลุ ดวงตาคู่สวยฉายแววริษยาและเกลียดชังพุ่งตรงมาที่รินรดาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เธอกวาดสายตามองท่าทางสนิทสนมเกินเลยระหว่างคุณหนูเย็นชาผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร กับยัยตัวแสบปากเก่งที่กล้าดีอย่างไรมาแตะต้องของๆ เธอ แล้วความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดก็ขาดผึ่งลง "นี่แก! กล้าดียังไงถึงได้ทำตัวร่าน..." เมษาหลุดเสียงแหลมออกมาด้วยความลืมตัว แต่ยังไม่ทันจะพ่นคำด่าทอที่น่าเกลียดออกมาจนจบประโยค คริสตัลก็ส่งเสียงตวาดขัดขึ้นมาเสียก่อนด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นเสียจนอุณหภูมิในห้องดิ่งฮวบลงอีกรอบ "เมษา! พูดจาให้มันระวังปากหน่อย ที่นี่ห้องทำงานฉัน และคนที่เธอพนักงานกำลังยืนกอดอยู่... ก็เป็นพาร์ทเนอร์คนสำคัญที่ฉัน 'อนุญาต' ให้ทำแบบนั้นได้!" น้ำเสียงเด็ดขาดและแววตาดุดันที่ส่งตรงมาจากคุณหนูคริสตัลทำเอาเมษาหน้าซีดเผือดลงทันที ส่วนรินรดาถึงกับชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างไม่ทันตั้งตัว คำพูดของคริสตัลเมื่อครู่... มันไม่ใช่แค่การปกป้องหน้าตาตัวเอง แต่มันมีรังสีความหวงก้างแบบชัดเจนเคลือบอยู่เต็มเปี่ยม! รินรดาลอบยิ้มมุมปาก นึกสนุกที่จะหยอกเย้าคนปากแข็งต่อให้สุดทาง เธอยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างใบหูขาวสะอาดของคริสตัลด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจงใจให้ได้ยินกันแค่สองคน "แหม... ปกป้องเก่งจังเลยนะคะคุณคริสตัล กลัวฉันโดนรังแกหรือว่ากลัวคนอื่นจะเข้าใจผิดว่าเราเป็นแฟนกันจริงๆ ล่ะคะ?" คริสตัลหันขวับมามองหน้าคนที่กล้าต่อปากต่อคำในระยะประชิด ปลายจมูกของเราเกือบจะชนกันอยู่แล้วหากไม่มีระยะห่างขั้นไว้เพียงนิด ดวงตาสีอำพันสั่นไหววับด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งเขินอาย โกรธเคือง และบางสิ่งที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูด คุณหนูผู้เย่อหยิ่งเม้มริมฝีปากแน่นอย่างคนเสียอาการ พยายามจะถอยหลังหนีแต่ก็ถูกวงแขนของรินรดาบล็อกไว้ได้อย่างรู้ทัน บรรยากาศระหว่างเราสองคนกำลังพุ่งทะยานสู่จุดที่อันตรายและชวนใจเต้นระทึกเสียจนเมษากลายเป็นธาตุอากาศไปในปริยาย ทว่า... ในจังหวะที่หัวใจของรินรดากำลังเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมานอกอก และคริสตัลกำลังจะอ้าปากเถียงกลับด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงก่ำจนน่ารัก เสียงเคาะประตูก็กรีดดังขึ้นอีกครั้งอย่างไม่มีมารยาท ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ก่อนที่ใครจะทันได้อนุญาต ประตูกระจกบานเดิมก็ถูกเปิดผางออกอย่างไร้การเกรงใจ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดของใครบางคนก้าวเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีเข้มคู่คมกริบกวาดตามองภาพที่คนทั้งคู่กำลังยืนกอดกันกลมอยู่ในระยะประชิดอย่างตกตะลึง ก่อนที่มุมปากจะได้รูปจะยกยิ้มเหยียดหยันออกมาอย่างเยือกเย็น "ขอโทษที่ขัดจังหวะความสุข... แต่ดูเหมือนฉันจะพลาดข่าวใหญ่สินะคะว่า 'คู่หมั้น' ของฉัน กับ 'ว่าที่ภรรยา' ที่ป๊ากับม้าเพิ่งหามาให้ กำลังนัวเนียกันออกหน้าออกตาขนาดนี้!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและจิกหมอนไปด้วยกันในตอนนี้นะคะ!