รักครั้งนี้ของจริง

เสียงกระดาษแผ่นบางที่ถูกสะบัดเบาๆ ในอากาศ ราวกับเสียงกิโยตินที่ตกลงมาตัดขั้วหัวใจของห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหรา เมษายืนแย้มยิ้มอยู่หลังกรอบประตู ดวงตาสีน้ำตาลคู่คมกริบพราวระยับด้วยชัยชนะ เธอกวาดตามองกระดาษตราครุฑในมือสลับกับร่างของสองคนที่ยืนเคียงคู่กัน บรรยากาศรอบตัวอึมครึมจนแทบได้กลิ่นความฉิบหายที่ลอยคละคลุ้งมากับแอร์เย็นเฉียบ "ตกใจอะไรกันคะ คุณรินรดา คุณคริสตัล" น้ำเสียงหวานหยดของเมษาบาดลึกเข้าประสาทสัมผัส "หรือว่า... ไม่คิดว่า 'คนใกล้ตัว' ที่สุด จะเป็นคนเซ็นชื่อมอบอำนาจทั้งหมดนี้ให้ดิฉัน" รินรดาขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อสันกรามขึ้นเป็นรอยนูน ดวงตาคู่สวยหรี่ลงอย่างใช้ความคิด สมองเธอกำลังประมวลผลด้วยความเร็วสูง เอกสารอายัติทรัพย์สินและหุ้นของตระกูลคริสตัล ไม่ใช่ใครจะทำได้ง่ายๆ หากไม่มีลายเซ็นจากบุคคลในกองมรดก หรือ... หมับ! มือเรียวยาวของคริสตัลคว้าข้อมือรินรดาไว้แน่น แรงบีบนั้นไม่ได้เจ็บ แต่สั่นระริกด้วยความโกรธที่อัดแน่นจนระเบิดออกมาทางนัยน์ตาคู่คมกริบที่มักจะเย็นชาเสมอ แต่ตอนนี้มันกลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสีชาด คุณหนูตระกูลใหญ่ก้าวขึ้นมาบังร่างของรินรดาไว้ครึ่งหนึ่ง สัญชาตญาณการปกป้องพุ่งพล่านยิ่งกว่าตอนที่เธอปกป้องหุ้นบริษัทเสียอีก "คิดว่ากระดาษแผ่นเดียว จะล้มฉันได้เหรอ เมษา" คริสตัลแค่นหัวเราะ น้ำเสียงเยียบเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ปากร้ายๆ เม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรงก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในงานถึงกับกลั้นหายใจ "เธอคงลืมไปสินะ ว่าอำนาจที่แท้จริงในตระกูลนี้ ไม่เคยอยู่ที่ตัวเลขบนกระดาษ... แต่อยู่ที่ฉัน" "อุ๊ย ปากเก่งจังเลยนะคะ" เมษาเชิดหน้าขึ้น เลิกคิ้วเรียวสวยอย่างเย้ยหยัน "แต่ปากเก่งไปก็เท่านั้นแหละค่ะ เพราะคนทุจริตที่เซ็นเอกสารฉบับนี้ ไม่ใช่ใครอื่นไกล... แต่เป็น 'คุณป้า' ของคุณเอง!" ฮือฮา! เสียงกระซิบกระซาบจากบรรดาแขกเหรื่อและนักข่าวที่แอบซุ่มอยู่รอบงานดังระเบิดขึ้นทันที รินรดาเบิกตากว้าง หันขวับไปมองหน้าคริสตัลที่ตอนนี้สีหน้าถอดสีลงชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาเรียบตึงด้วยความเย็นชาที่น่ากลัวกว่าเดิม การหักหลังในครอบครัวคือบาดแผลลึกที่สุด และเมษาก็กำลังเอามีดกรีดซ้ำลงตรงกลางแผลนั้นอย่างเลือดเย็น "หุบปากซะ เมษา" รินรดาเป็นฝ่ายก้าวสวนขึ้นมาบ้าง น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังดึงความสนใจทั้งหมดกลับมาที่เธอ รินรดาสบตากับเมษาอย่างไม่เกรงกลัว "คิดว่าเอาเอกสารปลอมๆ มาขู่ แล้วพวกเราจะก้มหัวให้เหรอ? ตื้นเขินไปหน่อยนะ สำหรับคนที่พยายามแย่งของคนอื่นมาทั้งชีวิต" "รินรดา!" เมษาหน้าตึงขึ้นมาทันที รอยยิ้มเสแสร้งหลุดหายไป เหลือเพียงความริษยาที่ฉาบอยู่เต็มใบหน้า "เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน! เป็นแค่เด็กกะโปโลที่เกาะคุณคริสตัลกินไปวันๆ คิดเหรอว่าจะแตะต้องฉันได้!" "อ๋อเหรอคะ?" คริสตัลสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเย้ยหยันแต่แฝงความคลั่งรักแบบไม่ปิดบัง "คนที่เธอกำลังดูถูกอยู่เนี่ย คือคนที่ฉัน 'เลือก' และประกาศให้โลกรู้ว่าสำคัญที่สุด... ส่วนเธอ เมษา เป็นได้แค่เศษขยะที่ฉันเคยพลาดไปเก็บมาคบแค่นั้นแหละ" คำพูดเจ็บแสบพริบตาเดียวทำเอาเมษาหน้าชาดิก กำเอกสารในมือจนยับยู่ยี่ รินรดาเหลือบมองคนข้างๆ แวบหนึ่ง หัวใจเต้นแรงผิดจังหวะกับคำว่า *'คนสำคัญ'* ที่หลุดออกมาจากปากคุณหนูจอมซึน ถึงสถานการณ์จะตึงเครียดแค่ไหน แต่เคมีกัดกันแบบดุเดือดนี้กลับทำให้เธอรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในอกอย่างประหลาด "ปากดีให้ตลอดเถอะค่ะ!" เมษาตวาดลั่นด้วยความเหลืออด โบกเอกสารในมือส่งสัญญาณให้ใครบางคนด้านหลัง "ในเมื่อพวกเธอยังดึงดัน งั้นก็เตรียมตัวรับหมายศาลและออกจากคฤหาสน์หลังนี้ภายใน..." ปัง! เสียงประตูบานใหญ่ด้านหลังห้องโถงถูกผลักเปิดออกอย่างแรง จนทุกคนสะดุ้งเฮือก แรงลมเย็นเยียบพัดกรรโชกเข้ามาพร้อมกับร่างสูงโปรดของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้ ร่างของทนายความประจำตระกูลก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารสีดำสนิทในมือ ใบหน้าเคร่งเครียดไร้รอยยิ้ม และสายตาที่กวาดมองไปรอบห้องก่อนจะมาหยุดอยู่ที่คริสตัล เมษายิ้มกริ่มทันที หันไปมองหน้าทนายความเสมือนรอคอยเวลานี้มานาน "มาพอดีเลยค่ะคุณทนาย... จัดการแจ้งข้อหาและยึดทรัพย์ตามคำสั่งได้เลยค่ะ" แต่ทนายความกลับไม่ได้สนใจเมษาแม้แต่น้อย เขาก้าวผ่านเธอไปอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะมาหยุดยืนตรงหน้าคริสตัลและรินรดา พร้อมกับโค้งตัวลงทำความเคารพอย่างนอบน้อมที่สุด จนเมษาถึงกับหุบยิ้มค้าง "คุณคริสตัลครับ..." ทนายความเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานชัดเจน ท่ามกลางความเงียบกริบของทุกคนในงาน "เอกสารที่ท่านนี้ถืออยู่... เป็นโมฆะครับ เพราะทางเราเพิ่งได้รับคำสั่งศาลสูงสุด ให้ระงับสิทธิ์ของผู้อนุมัติคนก่อน เนื่องจากตรวจพบหลักฐานการฟอกเงินและการทุจริตยักยอกทรัพย์... และผู้ถืออำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดคนใหม่ของตระกูลทั้งหมดในตอนนี้ คือ..." ทนายความเว้นจังหวะ หันไปมองข้างกายคริสตัลด้วยแววตาเทิดทูน ก่อนจะเอ่ยชื่อออกมาเสียงดังฟังชัด "...คุณรินรดา ครับ!" เพล้ง! แก้วไวน์ในมือของเมษาหลุดร่วงลงพื้นแตกกระจาย รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันขวับไปมองหน้าคริสตัลที่ตอนนี้กำลังระบายยิ้มมุมปาก ยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ คลั่งรัก และท้าทายโลกทั้งใบในเวลาเดียวกัน ก่อนที่คุณหนูเย็นชาจะเอื้อมมือมาโอบเอวบางของเธอไว้แนบชิด กระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำชวนใจสั่น "ทีนี้... ใครกันแน่ที่จะต้องออกไปจากชีวิตฉัน เมษา?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บนี้ด้วยกันเสมอนะคะ