เสียงไซเรนเตือนภัยระดับวิกฤตกรีดแหลมเสียดแทรุกเข้าไปถึงโสตประสาท แสงสีแดงฉานสาดส่องกระทบกับใบหน้าเรียบนิ่งของธันวาจนราวกับเขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางทะเลเพลิงแห่งความตาย หน้าจอ LED ขนาดมหาสมหึมาที่เคยแสดงกราฟฟิกการเงินมูลค่ามหาศาล บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยข้อความข่มขู่จากโค้ดพรีเซทอันไร้ที่มา และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ประตูนิรภัยไฮเทคของห้องเพนต์เฮาส์ก็ปลดล็อกตัวเองออกด้วยเสียงระบบไฮดรอลิกที่ดังทึบ
ความเงียบก่อนพายุเริ่มทำงานอย่างแท้จริงค่ะ
ลินินไม่รอช้า นิ้วเรียวยาวของวิศวกรสาวพรวมลงบนแป้นพิมพ์สำรองในกระเป๋าโน้ตบุ๊กส่วนตัวอย่างแม่นยำ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงด้วยความเคร่งเครียด ท่ามกลางกระแสลมกระโชกที่เล็ดลอดเข้ามาทางช่องระบายอากาศ ซึ่งถูกระบบภายนอกแฮกเข้ามาควบคุม
"พวกมันไม่ได้แค่ต้องการตัดระบบไฟนะคะธันวา..." ลินินเอ่ยขึ้น เสียงของเธอเรียบสนิทแต่แฝงไว้ด้วยความเฉียบคมราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับ "นี่คือการส่งสัญญาณเตือนแบบเจาะจง... พวกมันกำลังบอกเราว่า ทุนทรัพย์นับแสนล้านที่คุณทุ่มลงไปซื้อหุ้นโครงสร้างพื้นฐานเมื่อเช้า กำลังจะกลายเป็นเศษกระดาษในอีกสามนาทีข้างหน้า"
ธันวายังคงยืนกอดอก แววตาคู่คมกริบสะท้อนแสงสีแดงของสัญญาณเตือนภัยโดยไม่มีความหวาดกลัวเจือปนแม้แต่น้อย ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่หากใครได้เห็นก็คงต้องรู้สึกหนสันหลังวาบ รอยยิ้มของผู้ชายที่มองความพินาศเป็นเพียงเกมกระดานราคาถูก
"ปล่อยให้พวกมันดิ้นรนไปก่อนค่ะลินิน..." ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่น่าเกรงขามจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลง "หมาที่จนตรอกมักจะกัดไม่เลือกที่เสมอ... และวิธีสกปรกที่พวกมันเลือกใช้ในวันนี้ จะเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะส่งพวกมันไปสู่จุดจบที่แม้แต่แผ่นดินก็ไม่กลบหน้า"
ย้อนกลับไปเมื่อสองชั่วโมงก่อนหน้านี้ ศัตรูทางธุรกิจกลุ่มใหญ่ นำโดยตระกูลผู้ทรงอิทธิพลที่เคยเหยียบย่ำครอบครัวของธันวาในอดีต ได้พยายามใช้เส้นสายทางการเมืองและกลุ่มทุนสีเทาเข้าฮุบสัมปทานโครงการสมาร์ทซิตี้ที่ลินินทุ่มเทแรงกายแรงใจออกแบบมากับมือ พวกเขาคิดว่าการใช้เล่ห์เหลี่ยมสกปรก ปล่อยข่าวลือโจมตีความปลอดภัยของระบบ และติดสินบนเจ้าหน้าที่รัฐ จะสามารถสยบวิศวกรสาวและมหาเศรษฐีหนุ่มผู้ไร้หัวใจคู่นี้ได้
แต่พวกเขาประเมินธันวาต่ำเกินไป... และมองข้ามความฉลาดล้ำของลินินไปสนิท
"ฉันตรวจพบร่องรอยการดึงข้อมูลแล้วค่ะ" ลินินเงยหน้าขึ้นจากจอคอมพิวเตอร์ รอยยิ้มมุมปากของเธอผุดขึ้นอย่างผู้กำชัย "พวกมันพยายามแฮกเข้ามาฝังมัลแวร์เรียกค่าไถ่ในเซิร์ฟเวอร์หลักของบริษัทในเครือ แต่โชคดีที่เราวาง 'กับดัก' ไว้ล่วงหน้า ตั้งแต่ตอนที่คุณให้ฉันออกแบบโครงสร้างสถาปัตยกรรมเครือข่ายเมื่อเดือนก่อน"
ธันวาก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาว กลิ่นอายความเป็นผู้นำและอำนาจอันล้นเหลือแผ่ซ่านออกมาจนลินินต้องละสายตาจากจอมาช้อนมองเขา ดวงตาของเขาทั้งมืดมนและลุ่มลึก "คุณเก่งมากเสมอ... ลินิน คุณคือผลงานชิ้นเอกที่ฉันภูมิใจที่สุด"
แม้จะเป็นคำชมท่ามกลางสถานการณ์ที่ระอุเป็นไฟ แต่หัวใจของลินินกลับเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว หากแต่เป็นเพราะเคมีอันรุนแรงที่พวกเขามีร่วมกัน—ความสัมพันธ์ที่ถูกหล่อหลอมด้วยความแค้น ความไว้ใจ และความฉลาดเฉลียวที่ทันกันทุกฝีก้าว
ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดับลงพรึบ!
ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่หลอดไฟฉุกเฉินสีขาวนวลจะสว่างขึ้นแทนที่ พร้อมกับหน้าจอ LED ขนาดยักษ์ที่กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง ทว่า... ข้อความบนหน้าจอไม่ได้แสดงผลคำขู่จากศัตรูอีกต่อไป แต่มันกลับแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดของคฤหาสน์ตระกูลศัตรูผู้บงการเกมสกปรกนี้!
ภาพบนจอเผยให้เห็นความโกลาหล ตำรวจปราบปรามการทุจริตและเจ้าหน้าที่ ป.ป.ช. จำนวนมากกำลังบุกเข้าตรวจค้นคฤหาสน์หลังงาม พร้อมกับหมายจับคดีฟอกเงินและติดสินบนเจ้าพนักงานที่ออกโดยศาลสูงสุดแบบเร่งด่วน!
เสียงทุบโต๊ะด้วยความโกรธเกรี้ยวและเสียงกรีดร้องผ่านระบบดักฟังที่ธันวาลักลอบเจาะเข้าไปดังสะท้อนก้องห้องเพนต์เฮาส์ มันคือเสียงเพลงแห่งการล้างแค้นที่ไพเราะที่สุด
ธันวาหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวแตะหน้าจอเพียงครั้งเดียวเพื่ออนุมัติคำสั่งซื้อขายหุ้นครั้งประวัติศาสตร์ เป็นการเทขายหุ้นทั้งหมดของตระกูลศัตรูในราคาต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เพื่อทำลายสภาพคล่องของพวกมันให้ย่อยยับในพริบตาเดียว
"เกมนี้... ใกล้จะจบลงในรูปแบบที่น่าสมเพชที่สุดแล้วค่ะ" ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ ขณะที่ลินินยืนมองภาพความพินาศของศัตรูผ่านหน้าจอด้วยแววตาที่สะใจไม่แพ้กัน
ทว่า... ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนอันสมบูรณ์แบบ เสียงแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยส่วนตัวที่ติดตั้งบริเวณดาดฟ้าตึกระฟ้ากลับดังขึ้นขัดจังหวะ
*ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!*
หน้าจอคอมพิวเตอร์ของลินินปรากฏภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดโซนดาดฟ้า เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวสีดำสนิทลำหนึ่งไร้สัญลักษณ์ระบุตัวตนกำลังบินวนเหนือลานจอด และสิ่งที่ทำให้ลมหายใจของทั้งคู่สะดุดกึก คือเงาร่างของบุคคลลึกลับในชุดสูทสهกสีดำสนิทที่กำลังก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ พร้อมกับเอกสารลับในมือที่ถูกส่งตรงมาจากต่างประเทศ—เอกสารที่ระบุชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่อีกคนของบริษัทธันวา... บุคคลที่ควรจะตายไปพร้อมกับครอบครัวเมื่อสิบปีก่อน!
ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเกมล้างแค้นนี้ด้วยกันนะคะ
มหาเศรษฐีผู้ไร้หัวใจ กับวิศวกรผู้ทำลายล้าง•ตอนที่ 17
ความเงียบก่อนพายุ
ผลงานโดย ต้นไม้ริมระเบียง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ต้นไม้ริมระเบียง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง มหาเศรษฐีผู้ไร้หัวใจ กับวิศวกรผู้ทำลายล้าง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!