มหาเศรษฐีผู้ไร้หัวใจ กับวิศวกรผู้ทำลายล้าง•ตอนที่ 18

การสูญเสียที่ไม่คาดฝัน

ผลงานโดย ต้นไม้ริมระเบียง
หน้าจอคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานของลินินสะท้อนแสงสีฟ้าสว่างวาบ ตัดกับความมืดมิดของห้องทำงานในยามวิกาล ภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดบนดาดฟ้าตึกสูงยังคงฉายวนซ้ำ เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวสีดำสนิทไร้สัญลักษณ์ระบุตัวตนลำนั้นจอดสนิท ใบพัดขนาดใหญ่ค่อยๆ ลดความเร็วลงจนหยุดนิ่ง ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของวิศวกรสาวเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ไม่ใช่ยานพาหนะราคาแพงลิบลิ่วเหล่านั้น หากแต่เป็นเงาร่างในชุดสูทสากลสีดำสนิทที่ก้าวลงมา พร้อมกับแฟ้มเอกสารหนังแท้สีเข้ม—เอกสารที่ระบุรายชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่อีกคนของบริษัทธันวา บุคคลที่ลินินจำได้แม่นยำว่าควรจะนอนสงบนิ่งอยู่ใต้ดินมานานกว่าสิบปีแล้ว "เป็นไปไม่ได้..." ลินินพึมพำกับความว่างเปล่า เสียงของเธั่นสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่ ปลายนิ้วเรียวยาวที่เคยจับต้องแต่แปลนอาคารและโครงสร้างเหล็กกล้า กลับเย็นเฉียบราวน้ำแข็งเมื่อกวาดสายตาอ่านชื่อบนสำเนาเอกสารที่ถูกส่งตรงเข้ามาทางอีเมลนิรนาม ธันวาที่ยืนกอดอกอยู่เบื้องหลัง ปราศจากรอยยิ้มเยาะหยันเช่นเคย แววตาคมกริบของมหาเศรษฐีหนุ่มไร้หัวใจฉายแวววับด้วยประกายแห่งความเหี้ยมเกรียม รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงใหญ่จนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงราวกับอยู่ในห้องแช่แข็ง เขารู้ดีกว่าใคร... ว่าเกมนี้ไม่ได้มีแค่เขากับเหยื่อที่กำลังรอเวลาถูกเชือด แต่ยังมี "เงา" อีกสายหนึ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความพินาศของตระกูลเมื่ออดีต "ฉันเตือนคุณแล้วว่าโลกใบนี้ไม่มีคำว่าบังเอิญ ลินิน" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ มันราบเรียบ เย็นชา และบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "คนที่คุณไว้ใจที่สุด มักจะเป็นคนแรกที่ถือมีดแทงข้างหลังคุณเสมอ" "คุณหมายความว่ายังไง... ธันวา" ลินินหันขวับกลับมาจ้องหน้าเขา ดวงตาคู่สวยคลหน่วยน้ำตาแต่เต็มไปด้วยความดื้อรั้น เธอยังไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่เธอนับถือเหมือนพี่ชายแท้ๆ และคอยช่วยเหลือโปรเจกต์วิศวกรรมของเธอมาตลอด จะเป็นคนเดียวกับชื่อในเอกสารมรณะฉบับนั้น ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะดังขึ้น ทำลายความตึงเครียดในห้องให้แตกกระจาย ลินินสะดุ้งสุดตัว รีบคว้าเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาเปิดดูด้วยความร้อนรน หน้าจอแสดงผลเป็นวิดีโอคอลจากเบอร์แปลก เมื่อเธอกดรับ ภาพที่ปรากฏทำให้วิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง ห้องสี่เหลี่ยมสีขาวโพลน ปรากฏร่างของ "กร" เพื่อนร่วมงานและรุ่นน้องคนสนิทที่เธอเพิ่งให้ช่วยตรวจทานแบบแปลนโครงสร้างเมื่อช่วงเย็น ถูกมัดติดไว้กับเก้าอี้เหล็ก สภาพสะביมสะบอม ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและคราบเลือด โดยมีชายฉกรรจ์สวมหน้ากากอนามัยยืนค้ำหัวอยู่พร้อมกับประแจขันนอตเหล็กขนาดใหญ่ในมือ *(“รุ่นพี่ครับ... ช่วยผมด้วย! พวกมันบอกว่าถ้าคุณไม่ยอมเซ็นโอนสิทธิ์โปรเจกต์โครงสร้างสะพานให้—”)เสียงกรตะโกนลั่นด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะถูกกระชากผมให้เงยขึ้น พร้อมกับเสียงฟาดของโลหะหนักๆ กระแทกเข้าที่ซี่โครงอย่างจังจนเกิดเสียงดังสนั่น* "อย่านะ! หยุดเดี๋ยวนี้!" ลินินกรีดร้องลั่นห้อง น้ำตาหยดใสไหลทะลักออกมาด้วยความคับแค้นใจ มือไม้สั่นเทาจนแทบถือโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่ เธอมองหน้าจอด้วยความรู้สึกเจ็บปวดราวน้ำตาร่วงเป็นสายเลือด คนใกล้ชิดที่บริสุทธิ์ต้องมากลายเป็นเครื่องมือในการชำระแค้นของผู้มีอำนาจอย่างไร้ความปราณี ธันวาเดินเข้ามาใกล้ ลินินเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความโกรธเกรี้ยวและผิดหวังระคนกัน ประหนึ่งว่ามหาเศรษฐีหนุ่มคือผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ "ฝีมือคุณใช่ไหม... ธันวา คุณใช้คนไปจับตัวกรใช่ไหม!" เธอตวาดลั่น พลางใช้กำปั้นทุบเข้าที่อกแกร่งของเขาอย่างแรง ทว่าร่างสูงกลับยืนนิ่งสนิทราวกับภูผา ไร้ซึ่งความสะทกสะทะต่อแรงอารมณ์ของหญิงสาว "ฉันใจร้ายพอที่จะทำลายศัตรูทุกคนที่ขวางทาง... แต่ฉันไม่เคยเล่นสกปรกกับเด็กฝึกงานต๊อกต๊อกแบบนั้นหรอก ลินิน" ธันวาก้มลงมองเธอ สายตาคู่นั้นไม่ได้มีความเยาะเย้ย หากแต่ฉายแววตระหนักรู้บางอย่างที่น่ากลัวยิ่งกว่า "คนที่เล่นเกมนี้... คือคนเดียวกับที่ส่งเอกสารบนหน้าจอนั่นต่างหาก" สิ้นคำพูดของธันวา ประตูห้องทำงานนิรภัยก็ถูกถีบกระเด็นเปิดออกด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก้าวเข้ามาล้อมกรอบพวกเขาไว้ ชายในชุดสูทสีดำสนิทผู้ก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์เมื่อครู่ ปลดหมวกและแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นลากยาวจากขมับลงมาถึงคาง รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายแปลกหน้า ผู้ซึ่งกุมชะตากรรมของคนใกล้ชิดลินินไว้ในอุ้งมือ "ไม่ได้เจอกันนานนะ... คุณธันวา ลูกชายคนเล็กผู้โชคร้ายแห่งตระกูลอัครเดชากุล" เสียงแหบพร่าเอ่ยทักทาย พร้อมกับโยนโทรศัพท์มือถืออีกเครื่องลงแทบเท้าลินิน บนหน้าจอนั้นฉายภาพโกดังร้างแห่งหนึ่งที่กำลังถูกจุดไฟเผาอย่างช้าๆ โดยมีร่างของกรถูกทิ้งไว้ข้างในกองเพลิง! "กร!" ลินินหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ความสูญเสียที่ไม่ได้ตั้งตัวกำลังพุ่งเข้าชนเธออย่างจัง จนโลกทั้งใบมืดดับลงในชั่วพริบตา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับเกมแห่งการแก้แค้นนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ
สารจากนักเขียน (ต้นไม้ริมระเบียง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง มหาเศรษฐีผู้ไร้หัวใจ กับวิศวกรผู้ทำลายล้าง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%