ไพ่ตายของบอสหนุ่ม

"ถ้าร่างดีไซน์ชิ้นนี้หลุดออกไปสู่สาธารณชนก่อนกำหนด... ฉันเกรงว่าชื่อเสียงของห้องเสื้อ 'Lyn & Co.' ที่คุณรินรดาเพียรสร้างมากับมือ คงกลายเป็นแค่เศษกระดาษไร้ค่าในพริบตาเดียวนะคะ" เสียงหัวเราะเยาะหยันของเมษาดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมใหญ่ แรงกดดันจากบรรดากรรมการอาวุโสและตัวแทนกลุ่มทุนใหญ่กำลังพุ่งเป้ามาที่รินรดาอย่างพร้อมเพรียง ดีไซเนอร์สาวกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาถึงขั้วหัวใจเมื่อมองเห็นแฟลชไดรฟ์สีเงินในมือของนางแบบสาว—นั่นคือต้นฉบับคอลเลกชันใหม่ล่าสุดที่เธอเพิ่งโหมงานหนักติดต่อกันสามวันสามคืนเพื่อมันโดยเฉพาะ เมษาฉีกยิ้มกว้างด้วยความสะใจยามที่เห็นคู่ปรับคนสำคัญไร้ทางสู้ หล่อนกวาดสายตามองเอกสารสิทธิ์ในมือด้วยความลำพองใจ "ทางออกมีทางเดียวนะคะคุณรินรดา... แค่ประกาศถอนตัวจากการประมูลโปรเจกต์นี้ซะ แล้วยกสิทธิ์ทั้งหมดให้แบรนด์ของฉัน เรื่องนี้ก็จะจบลงด้วยดีแบบไม่ต้องอับอายขายหน้าใคร" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแววพยศดุจลูกแมวป่าที่ต่อให้มุมอับจนแค่ไหนก็ไม่มีวันยอมจำนน เธอก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สลัดความตื่นตระหนกทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเย่อหยิ่งทระนงที่หลอมรวมอยู่ในสายตา "ความสามารถในการลอกเลียนแบบผลงานคนอื่นจนเป็นสันดานนี่... ยกให้คุณเมษาเป็นที่หนึ่งในวงการเลยนะคะ" รินรดาเชิดหน้าขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่วาร์ปบาดลึกถึงกระดูกดำ "น่าเสียดายนะคะที่ของปลอม ต่อให้พยายามเอาเพชรเม็ดโตมาประดับแค่ไหน มันก็ยังเป็นแค่เศษกรวดราคาถูกวันยังค่ำ" "แก!" เมษาหน้าถอดสี กรีดร้องออกมาด้วยความเหลืออด "ปากดีนักนะ! งั้นก็เชิญนั่งมองโปรเจกต์นี้หลุดลอยไปต่อหน้าต่อตาเถอะค่ะ เพราะอีกหนาทีเดียว ประธานกรรมการบริหารจะเซ็นอนุมัติให้แบรนด์ฉันเป็นผู้ชนะแต่เพียงผู้เดียว!" บรรยากาศในห้องประชุมตึงเครียดจนแทบหยุดหายใจ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิต่างพากันพยักหน้าเห็นพ้องกับฝั่งเมษา เอกสารสัญญาถูกเลื่อนไปตรงหน้าประธานที่กำลังจรดปากกาลงบนกระดาษ รินรดารู้สึกเหมือนหัวใจตกลงไปที่ตาตุ่ม แม้เธอจะพยายามเข้มแข็งแค่ไหน แต่ความพยายามนับแรมปีกลับกำลังจะพังทลายลงเพราะเล่ห์เหลี่ยมสกปรกแค่นี้หรือ ทว่า... ก่อนที่ปลายปากกาจะแตะลงบนแผ่นกระดาษ เสียงผลักประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว! *ปัง!* แรงกระแทกนั้นรุนแรงเสียจนทุกคนต้องสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองผู้มาใหม่เป็นตาเดียว ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีเทาเข้มก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและทรงพลัง ออร่าความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านกดทับบรรยากาศในห้องให้ลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรสลักแต่ไร้รอยยิ้มคู่นั้นกวาดตามองรอบห้องด้วยแววตาดุจพญาอินทรีล่าเหยื่อ คิรากร... ซีอีโอหนุ่มผู้กุมอำนาจเศรษฐกิจครึ่งหนึ่งของประเทศ ปรากฏตัวขึ้น ณ ที่นี้แบบที่ไม่มีใครคาดคิด! เมษาเบิกตากว้างด้วยความตกใจระคนดีใจ หล่อนรีบปรับสีหน้าให้หวานหยาดเยิ้มทันที เพราะคิดว่าประธานหนุ่มคงมาร่วมแสดงความยินดีกับความสำเร็จของตน "ท่านประธานคิรากรคะ มาพอดีเลยค่ะ ทางเรากำลังจะสรุป—" "หุบปากซะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลกหลุดออกมาจากริมฝีปากหยัก คิรากรไม่ได้ปรายตามองเมษาเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบกวาดผ่านเอกสารบนโต๊ะ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางของรินรดาที่ยืนตัวตรงท้าทายอยู่ไม่ไกล แววตาของเขาไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาที—มีความห่วงใยที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเกรี้ยวกราด และความคลั่งรักที่พร้อมจะแผดเผาทุกคนที่กล้าแตะต้องเธอ รินรดากะพริบตาปริบๆ ด้วยความคาดไม่ถึง เธอขยับริมฝีปากจะเอ่ยทักท้วง แต่ชายหนุ่มกลับเดินผ่านเธอไปอย่างไร้เยื่อใย... ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ประธานกรรมการด้วยท่าทางองอาจราวกับเจ้าชีวิต "ท่านประธานครับ คือว่าการอนุมัติสิทธิ์..." กรรมการอาวุโสคนหนึ่งเอ่ยทักอย่างกล้าๆ กลัวๆ คิรากรยกมือขึ้นปัดกลางอากาศเพียงเล็กน้อย สัญญาณนั้นทรงพลังพอที่จะทำให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบกริบในทันที เขาประสานมือเข้าหากัน นัยน์ตาดุดันจ้องมองไปยังแฟลชไดรฟ์ในมือของเมษาก่อนจะแค่นหัวเราะ "บอกฉันทีสิครับ... ว่าบริษัทขยะพลาสติกอย่างพวกคุณเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงกล้าขโมยทรัพย์สินทางปัญญาของภรรยาผมมาเสนอขายหน้าในที่นี่" *เปรี้ยง!* ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางห้องประชุม ทุกคนอ้าปากค้างจนแทบจะกลืนคางตัวเอง เมษาหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้สีเลือดแต่งแต้ม หล่อนสั่นเทาไปทั้งตัว "คะ... ภรรยา? คุณคิรากรพูดเรื่องอะไรกันคะ ผู้หญิงคนนี้เป็นแค่—" "เป็นภรรยาตามกฎหมาย และเป็นเจ้าของสิทธิ์ที่แท้จริงร้อยเปอร์เซ็นต์ของ 'Lyn & Co.'" คิรากรพูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม เขาล้วงสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดออกมา วางคว่ำลงบนโต๊ะก่อนจะกดเชื่อมต่อระบบโปรเจกเตอร์ส่วนกลางทันที ภาพวิดีโอวงจรปิดจากห้องทำงานส่วนตัวของรินรดาปรากฏขึ้นบนจอใหญ่ยักษ์—ภาพของเมษาที่แอบย่องเข้าไปคัดลอกไฟล์งานตอนดึกสงัดถูกฉายซ้ำอย่างชัดเจนทุกกระเบียดนิ้ว! "วิดีโอนี้ รวมถึงเส้นทางการเงินที่คุณแอบโอนเงินใต้โต๊ะให้พนักงานฝ่ายผลิตของเธอ ถูกส่งไปที่กองบังคับการปราบปรามอาชญากรรมทางเทคโนโลยีเรียบร้อยแล้วนะครับ" คิรากรเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นที่ชวนให้ขนหัวลุกที่สุดในชีวิตของเมษา "ในข้อหาลักทรัพย์ทางการค้าและละเมิดลิขสิทธิ์... หวังว่าคุณจะมีทนายฝีมือดีพอที่จะช่วยให้ไม่ต้องติดคุกหัวโตนะ" เมษาเข่าทรุดฮวบร่วงลงไปกองกับพื้น หล่อนกรีดร้องออกมาด้วยความสติแตก พยายามจะคลานเข้ามาหาคิรากรเพื่อกอดขาอ้อนวอน แต่บอดี้าร์ดร่างยักษ์สองคนก้าวเข้ามาขวางไว้ทันทีราวกับกำแพงเหล็ก รินรดายืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในอก ทั้งสะใจ โล่งอก และ... แปลกประหลาดใจ เธอมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น 'ซีอีโอขาโหด' ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป เขาจัดการทุกอย่างให้เธออย่างเด็ดขาดโดยไม่ต้องเอ่ยปากขอร้องสักคำเดียว คิรากรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสบตากับรินรดาที่ยืนนิ่งค้างอยู่ตรงนั้น ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะก้าวยาวๆ เข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววพยศอยู่เสมอ "มองหน้าฉันทำไมครับ?" คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้ กระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ได้ยินกันแค่สองคน "จัดการปัญหาให้เธอขนาดนี้... ทีนี้ ถึงตาเธอต้องชดใช้ 'ค่าเสียหาย' ให้ฉันบ้างแล้วล่ะมั้งครับ คุณดีไซเนอร์ตัวแสบ" รินรดาเม้มปากแน่น หัวใจเจ้ากรรมเต้นรัวระรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอกเมื่อลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปัดป้ายอยู่ข้างแก้ม "ฉัน... ฉันยังไม่ได้บอกให้คุณมาช่วยสักหน่อยนี่คะ!" "ปากแข็งจังนะ..." คิรากรหัวเราะในลำคออย่างนึกเอ็นดู มือหนายื่นออกไปคว้าข้อมือเรียวเล็กของเธอไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอถอยหนีไปไหน ก่อนที่เขาจะหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ไม่มีวงจำกัด (Black Card) ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทรarmani ยัดใส่มือของเธอทันที พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำเอาสติของรินรดาแทบกระเจิง "เอาบัตรนี่ไปรูดซื้อของปลอบใจตัวเองซะให้พอใจ... แล้วคืนนี้ เตรียมตัวไปเคลียร์เรื่อง 'ทะเบียนสมรส' ของเราที่ค้างคาให้จบที่เพนต์เฮาส์ของฉันได้เลย!" รินรดายังไม่ทันได้อ้าปากปฏิเสธ คิรากรก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ แล้วออกแรงดึงร่างบางให้เดินตามเขาออกไปท่ามกลางสายตานับสิบที่มองตามด้วยความอึ้งตะลึงพรึงเพริด! --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เมล่อนโซดา" มา ณ ที่นี้นะคะ!