ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

“ถ้าคิดว่าฝีมือกระจอกงอกง่อยแบบนี้ จะเอาชนะฉันได้ในโปรเจกต์ระดับประเทศ ก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าไสหัวออกจากวงการนี้ได้เลยค่ะ รินรดา” เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเมษาดังแทรกผ่านเครื่องปรับอากาศอุณหภูมิสิบแปดองศาเซลเซียสในห้องประชุมใหญ่โตมโหฬารของ *Kira Group* มันเย็นเยียบจนบาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ แต่รินรดากลับเลือกที่จะแย้มยิ้ม—รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่คมกริบเสียยิ่งกว่าใบมีดโกนที่เคลือบยาพิษ ดีไซเนอร์สาวในชุดสูทโอเวอร์사이즈สีเทาเข้มขยับแว่นตากรอบบางเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวเคาะโต๊ะกระจกนิรภัยเป็นจังหวะเนิบนาบ ท่าทีสุขุมนุ่มลึกของเธอกำลังแผ่ซ่านความกดดันใส่คู่สนทนาอย่างแนบเนียน จนเมษาที่กำลังเชิดหน้าชูตาเริ่มหุบยิ้มลงทีละน้อย “คำก็กระจอก สองคำก็ไสหัว... เมษาคะ กระจกในห้องน้ำชั้นสามของตึกนี้ราคาแพงมากนะคะ รบกวนเดินไปส่องดูหนังหน้าตัวเองให้ดีก่อนจะมาวิจารณ์งานของคนอื่น งานเปิดคอลเลกชันฤดูใบไม้ร่วงที่ผ่านมาของคุณน่ะ ดีไซน์ออกมาได้อารมณ์เหมือนผ้าปูโต๊ะร้านส้มตำแถวตลาดนัดสวนจตุจักร ไม่มีผิดเพี้ยน ลูกค้าวีไอพีเขายังกระซิบบอกฉันเลยนะคะว่าใส่แล้วคันคะเยอเหมือนโดนตัวบุ้งไต่” “นี่แก! นังปากจัด!” เมษาหน้าถอดสี กรีดเสียงแหลมสูงจนเกือบหลุดมามาดนางแบบเบอร์ต้นของประเทศ มือเรียวที่เพิ่งทำเล็บราคาครึ่งแสนจิกเข้าหากันแน่นจนสั่นระริก “พอได้แล้วค่ะเมษา” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจที่ดังขึ้นจากหัวโต๊ะประชุม หยุดทุกสรรพเสียงลงในทันที คิรากร... ซีอีโอหนุ่มผู้กุมชะตาชีวิตของคนครึ่งค่อนวงการแฟชั่น เอนกายพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงระยับ ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีจับจ้องมองรินรดาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น แต่เต็มไปด้วยเกมการเมืองทางธุรกิจที่พร้อมจะขยี้คู่ต่อสู้ให้แหลکคามือ รินรดาสบตากับเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจดวงน้อยจะเต้นรัวระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความทรงจำอันเจ็บปวดจากอดีตที่เคยถูกคนใจร้ายเหยียบย่ำความฝันผุดวาบขึ้นมาครู่หนึ่ง แต่เธอก็ใช้ความหยิ่งทะนงผลักมันลงไปในหลุมพลางอย่างรวดเร็ว ไม่มีวัน... เธอไม่มีวันยอมก้มหัวให้ผู้ชายเผด็จการคนนี้เป็นครั้งที่สองเด็ดขาด “ปากเก่งไม่เบานี่รินรดา หวังว่าฝีมือของเธอจะคมคายเหมือนฝีปากนะ” คิรากรเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่น่าเกรงขาม “ฝีมือฉันไม่เคยทำให้ใครผิดหวังค่ะ ยกเว้นเสียแต่ว่า... คนสั่งงานจะตาถ่อมองไม่ออกว่าเพชรกับกรวดมันต่างกันตรงไหน” รินรดาตอบกลับทันควัน ไม่ยอมลดละความได้เปรียบแม้แต่นินทาเดียว เมษาแค่น “หึ” ออกมาทางจมูก ก่อนจะรีบหันไปออดออเซาะซีอีโอหนุ่มทันที “คุณคิราคะ เมว่าเราอย่าไปเสียเวลากับดีไซเนอร์ตกอับคนนี้เลยค่ะ ให้เมดูแลโปรเจกต์ *Global Runway* นี้คนเดียวดีกว่า รับรองว่ายอดขายถล่มทลายแน่นอนค่ะ” คิรากรปรายตามองเมษาเพียงชั่วพริบตาเดียว ก่อนจะปัดมือนางแบบสาวออกอย่างไม่ไยดี ราวกับเธอกำลังรังควานสมาธิของเขา การกระทำนั้นเด็ดขาดและเย็นชาจนเมษาหน้าชาดิก กลืนไม่เข้าคายไม่ออก “ฉันเป็นนักธุรกิจเมษา ไม่ใช่การกุศล” คิรากรเอ่ยเสียงเย็น เยเยือกจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงอีกหลายองศา “ในเมื่อรินรดาบอกว่าตัวเองเก่งนัก ก็ต้องพิสูจน์ให้เห็นคาตา... เกมนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เท่านั้น” ร่างสูงสง่าของซีอีโอหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเก้าอี้ที่รินรดานั่งอยู่ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์นิชราคาแพงปะปนกับความกดดันอันหนักอึ้งแผ่เข้าโอบล้อมตัวเธอไว้ รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา เม้มริมฝีปากแน่นอย่างไม่ยอมแพ้ “โปรเจกต์ *‘Eclipse of Love’* คอลเลกชันพิเศษที่จะใช้เปิดตัวในงานแฟชั่นวีคปารีสอีกสามเดือนข้างหน้า...” คิรากรโน้มตัวลงมาเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงกระชับก้องกังวานที่ได้ยินกันเพียงสองคน “โจทย์หินที่ไม่มีดีไซเนอร์คนไหนกล้ารับ เพราะเวลาสามเดือนกับเงื่อนไขที่ต้องใช้วัสดุรีไซเคิลร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ต้องดูหรูหราไฮโซระดับลักชูรี... ถ้าเธอทำไม่ได้ตามเป้า ไม่ใช่แค่เธอต้องไสหัวออกจากบริษัทฉัน แต่ร้าวดอกไม้จันทน์ของบริษัทเธอจะต้องถูกยึดมาเป็นของฉันทั้งหมด” รินรดาสะอึกไปเล็กน้อย ข้อเสนอนี้มันไม่ใช่แค่การท้าทาย แต่มมันคือการเดิมพันด้วยเลือดเนื้อและจิตวิญญาณ ร้านตัดเยื้อและห้องเสื้อเล็กๆ ที่เธอฟูมฟักมากับมือตั้งแต่ศูนย์ คือหยาดเหงื่อทั้งชีวิตของเธอ แต่ทว่า... ในดวงตากลมโตคู่นั้นกลับลุกโชนไปด้วยประกายแห่งความท้าทายที่น่าหลงใหล เธอไม่เคยกลัวความยากลำบาก ยิ่งอีกฝ่ายพยายามจะบดขยี้เธอมากเท่าไหร่ เลือดนักสู้ในตัวเธอก็ยิ่งสูบฉีดแรงกล้ามากขึ้นเท่านั้น รินรดาเหยียดยิ้มกว้างขึ้น เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจจนคิรากรถึงกับชะงักไปชั่ววินาที หัวใจในอกข้างซ้ายของซีอีโอหนุ่มกระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ เมื่อได้เห็นแววตาดื้อรั้นที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนใจคู่นั้น “รับคำท้าค่ะ!” รินรดาตอบเสียงดังฟังชัด เธอผุดลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขาโดยมีความสูงต่างกันเพียงคืบเดียว ใบหน้าสวยเชิดขึ้นอย่างถือดี “แต่ถ้าฉันทำสำเร็จ... ฉันไม่ได้ต้องการเงินรางวัลอะไรมากมายหรอกนะคะคุณคิรากร” “แล้วเธอต้องการอะไร?” คิรากรหรี่ตามอง หูผึ่งขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความสนใจ รินรดาโน้มตัวเข้าไปใกล้เขาจนปลายจมูกเกือบจะชนกัน เธอกระซิบด้วยน้ำเสียงยั่วยวนที่จงใจกวนประสาทเขาให้คลั่งเล่น “ฉันต้องการให้คุณ... ถอนหมั้นกับแม่คุณเมษาคนนี้ แล้วมากราบขอโทษฉันกลางงานแถลงข่าวค่ะ!” ความเงียบกริบเข้าปกคลุมห้องประชุมทันที เมษาอ้าปากค้างจนแมลงวันแทบบินเข้า ส่วนคิรากรถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนที่ดวงตาคมกริบคู่นั้นจะเปลี่ยนเป็นลẫกซึ้งและดุดันขึ้นมาทันที ราวกับเสือร้ายที่กำลังเจอเหยื่อท้าทายอำนาจ “กล้ามากนะรินรดา...” คิรากรเค้นเสียงลอดไรฟัน รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่เจอของเล่นชิ้นโปรด “จำคำพูดของเธอไว้ให้ดี เพราะฉันจะไม่ยอมให้เธอกลับคำเด็ดขาด!” พูดจบ คิรากรก็ควักกระเป๋าสตางค์หนังแท้ออกมาอย่างรวดเร็ว บัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดวงเงิน (*Black Centurion Card*) ถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้ารินรดานิ่งสนิท เสียงกระทบเบาๆ แต่ทรงพลัง “เอาบัตรนี่ไปใช้ซะ อยากได้วัสดุอะไร ผลาญเงินฉันให้เต็มที่...” คิรากรโน้มหน้ากระซิบชิดใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่ทำเอาขนลุกซู่ “เพราะถ้าเธอทำพัง... ฉันจะคิดบัญชีกับเธอ ‘ทุกเม็ด’ บนเตียงของฉันแน่” ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือของรินรสดาดังขึ้นขัดจังหวะ เธอก้มลงมองหน้าจอเพียงแวบเดียว... ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด ข้อความจากธนาคารแจ้งยอดเงินโอนเข้าบัญชีบริษัทของเธอจำนวนห้าสิบล้านบาทถ้วน จากบุคคลปริศนาที่ใช้นามแฝงว่า ‘K.K.’ พร้อมกับข้อความสั้นๆ แนบมาด้วยว่า... *“ค่ามัดจำงวดแรก... ยินดีต้อนรับสู่เกมของฉัน ที่รัก”* หัวใจของรินรดากระตุกวูบอย่างแรง ร่างบางสะท้านเฮือกด้วยความตื่นตะลึง เธอมองหน้าซีอีโอหนุ่มที่ตอนนี้กำลังยิ้มเยาะด้วยความเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด เกมนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องงานเสียแล้ว แต่มันกำลังลากเธอลงไปในหลุมพรางที่อันตรายและเร่าร้อนที่สุดในชีวิต ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความแสบสันของยัยตัวแสบกับซีอีโอขาโหดในตอนนี้นะคะ!