ความลับใต้ฐานกิลด์

"ถ้าแกยังกะน้ำหนักพลาดอีกแค่ตารางมิลลิเมตรเดียว ฉันจะเอาโล่กระแทกหน้าแกให้หายง่วงเลย เรย์" เสียงกระซิบที่เจือด้วยความหงุดหงิดนิดๆ ลอยลอดผ่านความอับชื้นของชั้นใต้ดินกิลด์ อาเรียยืนกอดอกพิงผนังอิฐมอญเก่าคร่ำคร่า แสงจากคบเพลิงเวทมนตร์สีฟ้าอ่อนสะท้อนบนเกราะเหล็กกล้าของเธอให้เห็นเงาดำที่ทอดตัวยาว น่าแปลกที่สถานที่ซึ่งควรจะเต็มไปด้วยหยากไย่และซากปรักหักพังแห่งนี้ กลับมีกลิ่นอายบางอย่างที่สะอาดสะอ้านผิดคาด—กลิ่นอายของเวทมนตร์โบราณที่ถูกผนึกมานานนับร้อยปี ผม หรือ "เรย์" กำลังนั่งยองๆ อยู่หน้ากำแพงศิลาแกร่ง มือข้างหนึ่งถือคทากระดูกที่สลักตัวเลขบัญชีและผังโครงสร้างวิญญาณย่อยๆ ไว้จนพรุน ดวงตาของผมหรี่ลงเพ่งมองเส้นแสงมานาสีม่วงจางๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ร่องยาแนวของหิน แต่ละเส้นเชื่อมโยงกันอย่างซับซ้อนราวกับงูพิษที่ขดตัวหลับใหล "ใจเย็นก่อนสิครับคุณอชาตศัตรู... เอ๊ย อาเรียผู้ใจบุญ" ผมพึมพำตอบโดยไม่ละสายตาจากโครงสร้างเวทมนตร์ "ระบบรักษาความปลอดภัยของชั้นใต้ดินนี้ไม่ใช่ระบบกระจอกๆ ที่ใช้พลังดิบทำลายได้ ถ้าผมคำนวณสูตรมานาผิดไปแม้แต่ทศนิยมตำแหน่งที่สาม กลไกป้องกันภัยอัตโนมัติคงเปลี่ยนพวกเราให้กลายเป็นเนื้อบดละเอียดไปนานแล้วครับ" ตรรกะและการคำนวณคืออาวุธที่ดีที่สุดของเนโครแมนเซอร์มือใหม่อย่างผม ในโลกที่เต็มไปด้วยความแฟนตาซีและพลังดิบเถื่อนนี้ ผมพบว่าทักษะการตรวจสอบบัญชีและการบริหารจัดการทรัพยากรที่เคยร่ำเรียนมาในอดีตชาติ ช่างมีประโยชน์เหลือเกินเมื่อต้องมาจัดระเบียบโครงกระดูกและแกะรอยวงเวทย์โบราณ "แล้วนั่น... นายกำลังทำอะไรกับซากกระดูกโครงที่สามแล้วนะ" อาเรียเลิกคิ้วมองกองกระดูกโครงกระดูกนักรบยามเฝ้าประตูที่เพิ่งถูกผมแยกชิ้นส่วนด้วยเวทมนตร์สายควบคุมวิญญาณ "ฉันเห็นนายเอาแต่จดตัวเลขลงสมุดหนังแกะ ตั้งแต่ลงมาข้างล่างนี่เราเสียเวลาไปสามชั่วโมงเต็มๆ แล้วนะ เรย์" "ไม่ได้เสียเวลาเปล่าหรอกครับ" ผมลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามกางเกงเบาๆ พลางชูสมุดบัญชีที่เต็มไปด้วยตัวเลขยึกยือให้อาเรียดู "คุณลองดูสถาปัตยกรรมของผนังด้านนี้สิครับ มันถูกสร้างขึ้นในยุคก่อนสงครามมหามتي (Magi-War) เสียอีก หินแต่ละก้อนไม่ได้วางเรียงตามความสวยงาม แต่วางตาม 'อัตราส่วนทองคำ' ของการไหลเวียนมานา... พูดง่ายๆ คือ ที่นี่ไม่ใช่ห้องเก็บของใต้ดินธรรมดา แต่มันคือ 'ห้องสมุดลับ' หรือห้องนิรภัยส่วนตัวของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งกิลด์ไร้พ่ายในตำนานต่างหากล่ะครับ" ดวงตาของอดีตหัวหน้ากิลด์สาวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ตัว ความหงุดหงิดเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจ "บรรพบุรุษ?... กิลด์ของเรามีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ? ตอนที่ฉันรับช่วงต่อจากรุ่นก่อน ฉันไม่เคยเห็นเอกสารเกี่ยวกับห้องนี้เลยนะ" "ก็เพราะว่ามันถูกลบออกจากบันทึกทางการไงครับ" ผมก้าวเข้าไปใกล้กำแพงศิลาที่สลักสัญลักษณ์รูป 'กางเขนไขว้กับดวงตาอีกา' ซึ่งเป็นตราสัญลักษณ์ดั้งเดิมของกิลด์ที่สูญหายไป "คนรุ่นก่อนอาจจะจงใจซ่อนมันไว้ เพื่อไม่ให้ความลับบางอย่างตกไปอยู่ในมือของกิลด์คู่อริ หรืออาจจะเพราะ... สิ่งที่อยู่หลังกำแพงนี้ มันอันตรายเกินกว่าที่คนยุคนี้จะรับไหว" ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายของความเก่าแก่และฝุ่นผงโบราณคละคลุ้งอยู่ในโพรงจมูก นิ้วมือข้างขวาของผมเปล่งแสงสีม่วงเรืองรองขึ้นมาตามคำสั่งของจิตใต้สำนึก ทักษะ [การบัญญัติวิญญาณ - Soul Ledger] ถูกเรียกใช้งานอย่างเต็มรูปแบบ ตัวเลขค่ามานาและรหัสผ่านปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของผมราวกับหน้าจอโปรแกรมเอ็กเซลล์ขนาดยักษ์ *คำเตือน: ตรวจพบรหัสผ่านชีวมิติ (Biometric Password) กำลังตรวจสอบสิทธิ์...* *สถานะ: ผู้ครอบครองสายเลือดแห่งกิลด์ไร้พ่าย (ผ่านการยืนยันจากอาเรีย)* *คำนวณความเสถียร: 98.4%* "อาเรียครับ มายืนตรงนี้หน่อย" ผมกวักมือเรียก อาเรียขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ยอมเดินเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างผมอย่างว่าง่าย "ให้ฉันทำอะไร?" "ยื่นมือขวาของคุณมาแตะที่สัญลักษณ์ดวงตาอีกานั่นครับ... ใช้เลือดของคุณสักหยดเป็นกุญแจเปิดประตู" แม้จะมีความระแวงฉายชัดในแววตา แต่หญิงสาวก็พยักหน้ารับ เธอกัดปลายนิ้วตัวเองเบาๆ จนมีเลือดสีแดงสดซึมออกมา แล้วกดลงไปบนร่องสลักรูปดวงตาอีกาบนศิลาแกร่งทันที *กริ๊ก... คร....ื...ด!* เสียงกลไกมงกุฎเฟืองขนาดมหึมาที่ฝังอยู่ลึกใต้พื้นดินดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นละอองหนาทึบร่วงกราวลงมาจากเพดานจนอาเรียต้องยกแขนขึ้นบังใบหน้า กำแพงศิลาหนาทึบค่อยๆ แยกตัวออกจากกันอย่างช้าๆ เผยให้เห็นทางเดินแคบๆ ที่ทอดยาวลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง และทันทีที่อากาศจากภายในห้องลับไหลย้อนออกมา กลิ่นอายพลังเวทมนตร์อันเข้มข้นจนแทบจะกลายเป็นของเหลวก็พัดเข้าปะทะร่างของเราจนขนลุกซู่ "นี่มัน..." อาเรียอุทานออกมาเบาๆ ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน ภายในห้องลับนั้นไม่ได้มืดมิดอย่างที่คิด ผนังทุกด้านถูกประดับด้วยผลึกมานาบริสุทธิ์ที่ยังคงส่องแสงเรืองรองราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน ตรงกลางห้องมีแท่นหินสีดำสนิทตั้งตระหง่านอยู่ บนแท่นนั้นมีคัมภีร์หนังมังกรเล่มหนาวางอยู่ พร้อมกับกล่องไม้โบราณที่สลักลวดลายวิจิตรบรรจง และที่น่าตกใจที่สุดคือ... มีเงาร่างของมนุษย์คนหนึ่งกำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าแท่นหินนั้น ร่างนั้นสวมชุดคลุมนักบวชสีดำสนิท ใบหน้าถูกซùmไว้ใต้ฮู้ด แต่สิ่งที่ทำให้ผมต้องก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว คือออร่าความตายที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น มันไม่ใช่ความตายที่เกิดจากซากศพไร้จิต1วิญญาณแบบที่ผมควบคุม แต่มันคือ 'เจตจำนง' อันทรงพลังที่ยังคงหลงเหลืออยู่แม้กาลเวลาจะผ่านไปนับร้อยปี "ระวังตัวครับอาเรีย!" ผมเอ่ยเตือนเสียงเครียด พร้อมกับเรียกฝูงโครงกระดูกทาสรับใช้ขึ้นมาตั้งแนวป้องกันทันที เงาร่างในชุดคลุมสีดำค่อยๆ เงยหน้าขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นดวงตาสีฟ้าครามที่เปล่งประกายราวกับห้วงอวกาศภายใต้ความมืดมิด ริมฝีปากที่แห้งผากขยับขึ้นเล็กน้อย ส่งเสียงแหบพร่าราวกับมาจากก้นบึ้งของหลุมศพ *"ในที่สุด... ผู้สืบทอดสายเลือดแห่งกิลด์ และผู้ถือครองสมุดบัญชีแห่งความตายก็มาถึงเสียที..."* ร่างนั้นลุกขึ้นยืนช้าๆ แรงกดดันระดับมหาศาลแผ่กระจายไปทั่วห้องจนอากาศแทบจะหยุดนิ่ง *"ข้าคือนามิเกล... ผู้นำกิลด์รุ่นแรก และผู้ที่กุมความลับที่แท้จริงของการล่มสลายของโลกใบนี้..."* ก่อนที่ผมจะได้ทันอ้าปากถามคำถามใดๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นในหัวของผมอย่างกะทันหัน เสียงนั้นแหลมสูงและสั่นเครือราวกับระบบกำลังรวน *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS]: ตรวจพบ 'โปรแกรมความทรงจำตกค้าง' ของผู้ก่อตั้งระดับตำนาน* *[ภารกิจลับเปิดเผย]: สืบทอดเจตจำนงแห่งความมืด และเปิดผนึก 'สมุดบัญชีเล่มที่ศูนย์' (Book of Zero)* *[คำเตือนจากระบบ]: จงระวัง... สิ่งที่คุณกำลังจะอ่านต่อไปนี้ จะเปลี่ยนแปลงความจริงทั้งหมดที่คุณเคยรู้เกี่ยวกับกิลด์ไร้พ่ายไปตลอดกาล* ดวงตาสีฟ้าครามของนามิเกลจ้องตรงมาที่ผม รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นที่มุมปาก ก่อนที่เขาจะยื่นมือขาวซีดราวกับศพมาข้างหน้า... *"เรย์... เจ้าพร้อมที่จะคำนวณราคาที่ต้องจ่าย เพื่อกอบกู้กิลด์นี้ด้วยวิญญาณของเจ้าเองหรือยัง?"* --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดคนนี้เสมอนะครับ