กิลด์ที่เหลือแต่ชื่อ

กลิ่นอายของกระดาษเก่าและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่บาดลึกยิ่งกว่าคือความเงียบงันภายในห้องโถงกิลด์ "สตาร์ไลท์" ที่บัดนี้เหลือเพียงแสงไฟสีส้มสลัวจากตะเกียงมานาใกล้หมดไส้ บนโต๊ะไม้สักตัวยาวซึ่งเคยใช้เป็นที่วางแผนยุทธศาสตร์พิชิตดันเจี้ยนระดับทวีป มีเพียงเอกสารทวงหนี้กองโตและตราประทับสีแดงฉานประทับคำว่า *“ยึดทรัพย์โดยธนาคารหลวงแห่งคาเมลล็อต”* เรย์กวาดสายตามองตัวเลขหนี้สินหลักสิบล้านเหรียญทองที่ปรากฏอยู่บนหน้าต่างระบบ สลับกับมองหญิงสาวเรือนผมสีเงินยวดยวงในชุดเกราะหนังสีดำสนิท ผู้กำลังนั่งกอดอกพิงพนักเก้าอี้ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นและเหนื่อยล้า อาเรีย—อดีตหัวหน้ากิลด์หญิงผู้เคยนำพาสตาร์ไลท์ขึ้นสู่จุดสูงสุด บัดนี้เหลือเพียงศักดิ์ศรีและหนี้สินที่เธอไม่ได้ก่อขึ้นเอง “นายเป็นใครกันแน่... พ่อมดฝึกหัด หน้าตาก็ดูเหมือนพวกเด็กจบใหม่จากสถาบันเวทมนตร์ ทำไมถึงเดินเข้ามาในกิลด์ที่กำลังจะถูกประมูลขายทอดตลาดในอีกสามชั่วโมงข้างหน้าล่ะครับ... อ๊ะ ขอโทษทีติดปากพูดตามความเคยชิน” อาเรียหรี่ตามองเขา น้ำเสียงของเธอนอกจากจะแหบพร่าแล้ว ยังแฝงความระแวงไว้อย่างชัดเจน เรย์คลี่ยิ้มบางๆ เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นทรง The Great Sage ที่สะท้อนแสงไฟมานาวับวาม นิ้วมือเรียวยาวของอดีตเด็กฝึกงานบัญชีเคาะลงบนโต๊ะไม้เป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับกำลังคำนวณงบดุลประจำไตรมาส “ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการอีกครั้งครับคุณอาเรีย ผม ‘เรย์’ เนโครแมนเซอร์ฝึกหัดผู้กำลังมองหาสำนักงานสาขา... และบังเอิญว่า ผมสนใจอาคารหลังนี้ รวมถึง ‘หนี้สิน’ ของพวกคุณด้วยครับ” อาเรียแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาสีฟ้าครามจ้องเขม็งราวกับจะทะลุร่าง “สนใจหนี้สินงั้นรึ? นายรู้หรือเปล่าว่าตึกนี้และสิทธิ์กิลด์แรงก์ A กำลังจะตกเป็นของกิลด์ ‘เฟลมฮาร์ท’ ผ่านทางการค้ำประกันหนี้เน่าของธนาคาร? ธนาคารไม่ได้ต้องการเงินสดหรอกนะ พวกมันต้องการที่ดินแปลงนี้เพื่อสร้างหอคอยการค้า นายไม่มีทางเคลียร์ตัวเลขสิบล้านโกลด์นี้ได้หรอก กลับไปซะเถอะ... ที่นี่ไม่มีสมบัติอะไรให้เนโครแมนเซอร์ฝึกหัดอย่างนายมาเก็บกวาดซากหรอกนะ” “นั่นคือมุมมองของนักรบผู้ใช้กำลังแก้ปัญหาครับคุณอาเรีย” เรย์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานอีกนิด ทิ้งระยะห่างที่พอดีเพื่อให้เกียรติแต่ก็แสดงออกถึงความมั่นใจ “แต่ในมุมมองของนักบัญชี... หนี้สินไม่ใช่จุดจบ มันคือตัวเลขที่รอการปรับโครงสร้าง และกิลด์ที่เหลือแต่ชื่ออย่างสตาร์ไลท์ ก็คือ ‘สินทรัพย์ undervalued’ ที่มีมูลค่ามหาศาลหากบริหารจัดการถูกวิธี” เรย์เรียกหน้าต่างโฮโลแกรมส่วนตัวขึ้นมา ข้อมูลตัวเลขและกราฟฟิกการบริหารจัดการพลังงานวิญญาณปรากฏขึ้นกลางอากาศ เขาลากนิ้วผ่านหน้าจออย่างคล่องแคล่ว พลางอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น “ตามกฎของระบบเกม หากกิลด์แรงก์ A ถูกยึดโดยธนาคาร ตัวละครและสิทธิ์การครอบครองทั้งหมดจะถูกรีเซ็ต แต่ถ้ามีผู้เล่นเซ็นสัญญาเข้ารับช่วงต่อ ‘ภารกิจฟื้นฟูกิลด์’ ภายในเวลาสามชั่วโมงนี้ หนี้สินทั้งหมดจะถูกแปลงสภาพเป็น ‘พันธบัตรกู้ชีพ’ ซึ่งมีอัตราดอกเบี้ยลดลงแปดสิบเปอร์เซ็นต์... และผมเดาว่า คุณเองก็มี ‘ตราสัญลักษณ์กิลด์โบราณ’ ซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งในห้องใต้ดิน เพื่อใช้ยื้อเวลาไม่ให้ระบบประกาศล้มละลายสมบูรณ์ใช่ไหมครับ?” ร่างของอาเรียชะงักกึก สีหน้าเรียบเฉยเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึงอย่างปิดไม่มิด มือเรียวภายใต้ถุงมือหนังเผลอกำพนักเก้าอี้แน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ข้อมูลระดับวงในของกิลด์เช่นนี้ แม้แต่รองหัวหน้ากิลด์ที่ทรยศหนีหายไปเมื่อสัปดาห์ก่อนก็ยังไม่รู้ล่วงหน้าละเอียดขนาดนี้ “นาย... รู้เรื่องตราสัญลักษณ์อาณาจักรโบราณได้ยังไง?” เสียงของอาเรียต่ำลง ความดื้อรั้นถูกแทนที่ด้วยความระแวดระวังขั้นสุดยอด “เพราะผมอ่าน ‘หมายเหตุท้ายหน้า’ ของสัญญาธนาคารฉบับนี้ครับ” เรย์ตอบพร้อมรอยยิ้มมุมปาก “คนส่วนใหญ่พอ่านเจอตัวเลขสิบล้านก็เป็นลมกันหมด จนลืมอ่านตัวอักษรขนาดจิ๋วที่ระบุไว้ว่า *‘หากกิลด์สามารถเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ SSS ที่เชื่อมต่อกับรากฐานของตึกได้ภายในเจ็ดวัน หนี้สินทั้งหมดจะถูกยกเลิกโดยปริยาย’*... น่าสนใจดีใช่มั้ยล่ะครับ?” ห้องโถงกิลด์กลับมาเงียบงันอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของอาเรียที่เริ่มถี่กระชั้นขึ้น เธอมองชายหนุ่มตรงหน้า เนโครแมนเซอร์หน้าใหม่ที่แต่งตัวเนี้ยบรากับผู้บริหารบริษัทข้ามชาติ มากกว่าจะเป็นพวกชอบคลุกคลีกับซากศพและกลิ่นเน่าเฟะ ความเจ้าเล่ห์ที่ฉาบอยู่ภายใต้ความสุภาพเรียบร้อยนั้นช่างอันตรายและน่าดึงดูดใจในเวลาเดียวกัน “นายกล้าเดิมพันกับกิลด์ที่กำลังจะล่มสลายเนี่ยนะ? นายรู้ตัวไหมว่าถ้าเราพลาด ดันเจี้ยนระดับ SSS ใต้ตึกนี้จะกลืนกินวิญญาณนายจนไม่เหลือแม้แต่ผงธุลี” อาเรียเอ่ยถาม พลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เผชิญหน้ากับเขาตรงๆ “ผมเป็นเนโครแมนเซอร์ครับคุณอาเรีย... สำหรับผมแล้ว ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่สูญเปล่า แม้แต่ความตายก็ยังสร้างผลกำไรได้ หากเรารู้วิธีบริหารจัดการมันให้ถูกวิธี” เรย์โค้งศีรษะลงเล็กน้อยอย่างสุภาพชน “ว่าอย่างไรครับ? เราจะเซ็นสัญญาหุ้นส่วน 50:50 เพื่อทวงคืนอาณาจักรของเรากลับมา... หรือจะนั่งรอให้พวกธนาคารมาขับไล่พวกเราออกไปทีละคน?” อาเรียจ้องมองแววตาสีเข้มที่ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนเลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะยอมพยักหน้าช้าๆ พร้อมยื่นมือขวาที่สวมเกราะเหล็กออกมา “ตกลง... นายชนะ เรย์ ถ้าเราต้องล่มจม อย่างน้อยฉันก็อยากเห็นเนโครแมนเซอร์บ้าบิ่นอย่างนายคำนวณบัญชีกับยมบาลดูสักตั้ง” เมื่อฝ่ามือทั้งสองสัมผัสกันเพื่อยืนยันข้อตกลง แสงสีฟ้าครามแห่งพันธสัญญาของระบบก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องโถงกิลด์สตาร์ไลท์ แรงสั่นสะเทือนเบาๆ จากพื้นใต้ฝ่าเท้าบ่งบอกว่าดันเจี้ยนโบราณที่หลับใหลมานานนับร้อยปีเริ่มรับรู้ถึงการตื่นขึ้นของเจ้านายคนใหม่ ทว่า... ในวินาทีที่ระบบกำลังประมวลผลการโอนย้ายสิทธิ์กิลด์ รอยยิ้มบนใบหน้าของเรย์ก็ต้องชะงักลง เมื่อเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยไม่ได้ดังขึ้นเพื่อยืนยันความสำเร็จ แต่กลับเป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่แหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับวิกฤต]* *[ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดลับจากภายนอก: "กิลด์เฟลมฮาร์ท" ได้ทำการซื้อสิทธิ์การท้าทายดันเจี้ยนใต้ดินตัดหน้าท่านแล้ว]* *[คำเตือน: บอสลับแห่งรากฐาน "มังกรกระดูกเพลิงทมิฬ" ได้ตื่นขึ้นก่อนกำหนดเนื่องจากความผิดพลาดของระบบบัญชีธนาคาร และมันกำลังมุ่งหน้าขึ้นสู่ชั้นใต้ดินของกิลด์ท่านในอีก 60 วินาที!]* อาเรียหน้าถอดสีทันทีเมื่ออ่านข้อความบนหน้าต่างโฮโลแกรม “บos มังกรกระดูกเพลิงทมิฬ?! มันเป็นบอสระดับตำนานที่ถูกผนึกไว้ในชั้นที่ลึกที่สุด... ทำไมมันถึงตื่นขึ้นตอนนี้ได้ล่ะ!” เรย์ถอดแว่นออกอย่างช้าๆ ใช้ผ้าเช็ดเลนส์เช็ดอย่างใจเย็น ทว่าเหงื่อกาฬเม็ดเล็กๆ กลับผุดขึ้นที่ขมับ แววตาที่เคยสุขุมนุ่มลึกบัดนี้ประกายแสงสีม่วงวาบด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด “ดูเหมือนว่าธนาคารไม่ได้แค่จะยึดตึกนี้เฉยๆ หรอกครับคุณอาเรีย...” เรย์สวมแว่นกลับเข้าที่ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปาก “...พวกมันตั้งใจส่งเราลงหลุมไปพร้อมกับบัญชีที่ปิดไม่ลงต่างหากล่ะครับ” โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมและร่วมเดินทางไปกับ "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" นะครับ