อาชีพขยะกับหนี้ก้อนโต

"เจ็ดล้านจีเวล... คุณพูดว่าอะไรนะ?" เสียงของเรย์ราบเรียบจนเกือบจะเป็นเสียงกระซิบ แต่ปลายนิ้วที่กดลงบนแผ่นกระจกโฮโลแกรมกลับสั่นเทาเล็กน้อย หน้าจอสีฟ้าใสตรงหน้าไม่ได้แสดงตัวเลขเงินเดือนหรือโบนัสจากการทำงานล่วงเวลาที่เขาคุ้นเคย แต่มันคือตัวเลขสีแดงฉานของ 'หนี้สินรวม' ที่ระบบของเกม *Arbiter Online* โยนใส่หน้าเขาในวินาทีแรกที่ก้าวเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์จริง อาเรียขยับตัวอย่างหงุดหงิด ชุดเกราะเหล็กกล้าผสมหนังชั้นดีส่งเสียงกระทบกันเบื้องลึก หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีเพลิงสั้นกุดถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอกอดอกแล้วจ้องมองเด็กหนุ่มร่างโปร่งที่สวมชุดสามัญชนสีมอซอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "ก็ตามที่ระบบแจ้งนั่นแหละ นายท่านบัญชีมือหนึ่ง" อาเรียเค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงของเธอบ่งบอกความเหนื่อยล้าจนปิดไม่มิด "กิลด์ 'รุ่งอรุณนิรันดร์' ของเราไม่ได้ล้มละลายธรรมดา แต่พวกเรากู้เงินจากธนาคารหลวงมาอัปเกรดฐานทัพก่อนที่กิลด์ท็อปเทนจะเข้ามาตีป้อม และนาย... ในฐานะผู้เล่นคนที่สิบล้านและเป็น 'ผู้รับมอบอำนาจทางกฎหมาย' คนสุดท้ายที่ระบบสุ่มเลือกเข้ามา... นายต้องรับผิดชอบหนี้ก้อนนี้ร่วมกับฉัน" เรย์เงยหน้าขึ้นจากจอโฮโลแกรม ดวงตาหลังกรอบแว่นทรงเหลี่ยมกวาดมองสำนักงานกิลด์ที่ฝุ่นหนาเตอะ พื้นไม้ผุพัง และหน้าต่างที่แตกละเอียดจนลมหนาวพัดโชยเข้ามา นี่น่ะหรือกิลด์อันดับหนึ่งในตำนานที่เคยประกาศศักดาเมื่อปีก่อน? มันไม่ต่างอะไรจากซากปรักหักพังในสลัมชั้นต่ำเลยสักนิด "ถ้าผมจำไม่ผิด กฎของเกมระบุไว้ชัดเจนว่าผู้เล่นใหม่สามารถปฏิเสธมรดกหนี้ได้โดยการกดออกกิลด์ภายในสามนาทีแรก" เรย์แย้งขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าแววตากลับฉายแววคำนวณอย่างรวดเร็ว "กดซิ ลองกดดูสิ!" อาเรียพุ่งเข้ามาประชิดตัว นิ้วเรียวยาวชี้ไปที่ปุ่มสีแดงกระพริบปริบๆ บนหน้าต่างระบบของเรย์ "ถ้าคลาส 'อาชีพ' ของนายเป็นนักดาบ นักเวท หรือแม้แต่ขอทาน ฉันคงปล่อยให้นายไสหัวไปแล้ว... แต่ดูคลาสที่นายสุ่มได้เสียก่อนเถอะ เรย์!" เรย์ก้มมองหน้าต่างสถานะของตนเองอีกครั้ง ข้อความแจ้งเตือนสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นหลังผ่านพิธีเปลี่ยนอาชีพยังคงเด่นชัด *[ยินดีด้วย! คุณได้รับคลาสพิเศษระดับตำนาน: "เนโครแมนเซอร์ (Necromancer)" เนื่องจากความเข้ากันได้ของคลื่นสมองและจิตวิญญาณแห่งความตายระดับ 100%]* *[เงื่อนไขพิเศษ: คลาสนี้ถูกแบนจากเมืองหลวงและทุกเขตอภิสิทธิ์ หากคุณลบตัวละครหรือทิ้งกิลด์ ค่าสถานะทั้งหมดจะถูกรีเซ็ตและติดสถานะ "นักโทษประหาร" ตลอดกาล]* ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหวีดหิวผ่านรอยแตกของผนัง เรย์ถอดแว่นออกมาเช็ดด้วยชายเสื้อช้าๆ สมองที่ผ่านการฝึกฝนวิชาบัญชีและการบริหารความเสี่ยงมาอย่างโชกโชนกำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาลอย่างบ้าคลั่ง เนโครแมนเซอร์... อาชีพสายมืดที่ถูกขับไล่ ไม่สามารถเข้าเมืองหลวงได้ ต้องพึ่งพาทรัพยากรดิบจากสุสาน และที่สำคัญที่สุดคือ ไม่มีปาร์ตี้ไหนอยากร่วมงานด้วยเพราะกลัวติดมลثพิษทางวิญญาณ หากเป็นคนอื่นคงสติแตกและปาหมวกทิ้งไปแล้ว แต่สำหรับเรย์ ชายหนุ่มผู้เคยบริหารงบประมาณติดลบของบริษัทสตาร์ทอัพมาสามแห่งจนรอดพ้นจากการล้มละลายมาได้ เขากลับมองเห็น 'โอกาส' ซ่อนอยู่ใต้กองขยะมหึมานี้ "แปลว่า..." เรย์สวมแว่นกลับเข้าที่ รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากดูสุขุมจนอาเรียถึงกับขมวดคิ้ว "ผมไม่สามารถไปทำมาหากินในเขตปลอดภัยได้ และหนี้เจ็ดล้านจีเวลนี้ ก็ไม่มีทางใช้คืนได้ด้วยการไปรับจ้างตีมอนสเตอร์กระจ้อยร่อยแถวชานเมืองใช่ไหมครับ หัวหน้ากิลด์" "ฉลาดนี่" อาเรียแค่นยิ้ม "ทางเดียวที่เราจะรอดคือการพา *กิลด์ไร้พ่าย* กลับคืนสู่บัลลังก์ หรือพูดง่ายๆ คือเราต้องลงดันเจี้ยนระดับสูง กวาดลไอเทมแรร์มาขายเพื่อใช้หนี้ธนาคาร และนาย... ในฐานะเนโครแมนเซอร์คนเดียวในกิลด์ นายต้องเป็นคนสร้างกองทัพซอมบี้ขึ้นมาเพื่อเป็น 'แทงค์' และ 'แนวหน้า' ให้ฉัน" อาเรียพูดพลางใช้มือตบเข้าที่ไหล่ของเรย์เบาๆ แรงปะทะทำเอาชายหนุ่มเกือบเซ "เดี๋ยวสิครับ หัวหน้า" เรย์ยกมือปราด "คุณบอกว่าให้ผมสร้างกองทัพ แต่ลืมไปหรือเปล่าว่าเลเวลของผมตอนนี้คือ 'เลเวล 1' และในตัวผมไม่มีแม้แต่เศษเงินสักแดงเดียวที่จะไปซื้อ 'ศพ' หรือ 'วัตถุดิบตั้งต้น' มาทำการคืนชีพ?" อาเรียชะงักไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่เจื่อนลงเล็กน้อย เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงร้าง ก่อนจะกระแอมออกมาเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนความอבอัด "เอ่อ... เรื่องนั้น... ทางกิลด์เราก็พอมีทรัพยากรอยู่นิดหน่อยนะ" "ทรัพยากร?" เรย์ทวนคำ น้ำเสียงเริ่มติดแววเยارยัน "คุณหมายถึงกองกระดูกสุนัขป่าสามชิ้นที่มุมห้องนั่น หรือซากโครงกระดูกม้าที่ผุพังจนใช้ทำอะไรไม่ได้แล้วกันแน่ครับ?" "ไอ้นั่นมันของล้ำค่านะยะ!" อาเรียโวยวายหน้าแดงก่ำ "นั่นคือสมบัติชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่ก่อนที่พวกเราจะถังแตก!" เรย์ถอนหายใจยาวนาน เขาเดินผ่านร่างของหญิงสาวไปหยุดยืนอยู่หน้าหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นลานกว้างด้านนอกของกิลด์ ซึ่งตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทาจัด บรรยากาศยามค่ำคืนของโลก *Arbiter Online* เริ่มคุกรุ่น เสียงคำรามต่ำๆ ของมอนสเตอร์จากป่ารอบนอกดังแว่วเข้ามาเป็นระยะ ในฐานะนักบัญชี เรย์เกลียดความไม่แน่นอน แต่ในฐานะเนโครแมนเซอร์... เขารู้ดีว่าความตายคือสัจธรรมที่เที่ยงตรงที่สุด ไม่มีตัวเลขไหนจะซื่อตรงเท่ากับจำนวนซากศพที่นอนเรียงรายอยู่ตรงหน้าอีกแล้ว "ตกลงครับ หัวหน้า" เรย์หันกลับมาส่งยิ้มให้หญิงสาว ดวงตาสภายใต้กรอบแว่นเป็นประกายวาววับอย่างน่ากลัว "ในเมื่อเราไม่มีทุน เราก็ต้องใช้ 'ภูมิปัญญา' และ 'ทรัพยากรเฉพาะหน้า' ให้คุ้มค่าที่สุด" "นายจะทำอะไร?" อาเรียถามด้วยความระแวง เมื่อเห็นรอยยิ้มที่เรย์มักใช้เวลาก่อนจะเสนอแผนงานบ้าบิ่นให้เจ้านายเก่าฟัง เรย์ก้าวเท้าเดินนำไปยังประตูด้านหลังกิลด์ ซึ่งเชื่อมต่อกับ 'สุสานรกร้าง' เขตแดนต้องห้ามระดับย่อยที่ขึ้นชื่อเรื่องความน่ากลัว มือเรียวยาวผลักบานประตูไม้ผุออกไป เสียงเอี๊ยดอ๊าดบาดแก้วดังสะท้อนท่ามกลางความมืดมิด "เราจะไปเริ่มต้นธุรกิจรีไซเคิลกันครับ" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ราวกับกำลังพูดถึงการประชุมวางแผนกลยุทธ์ทางธุรกิจในสำนักงานติดแอร์ "คุณช่วยเคลียร์ทางให้ผมหน่อยนะ หัวหน้า... เพราะดูเหมือนว่า 'ลูกค้า' รายแรกของเรากำลังเดินมาต้อนรับเราด้วยความกระตือรือร้นแล้วล่ะครับ" เบื้องหลังม่านหมอกหนาทึบ ดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่ค่อยๆ สว่างวาบขึ้น พร้อมกับเสียงลากเท้าและเสียงคำรามแหบพร่าที่ดังระงมไปทั่วบริเวณ ในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนระบบสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นตรงหน้าเรย์อย่างกะทันหัน โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเงื่อนไขลับ "ผู้บัญชาการแห่งความตาย" สำเร็จ]* *[ภารกิจระดับ SSS ปรากฏขึ้น: "กวาดล้างสุสานรกร้างและปลุกชีพราชาโครงกระดูกแห่งปฐพี (0/1)" - หากล้มเหลว หนี้สินทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าและตัวละครจะถูกผนึกถาวร]* -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะมาร่วมเดินทางสู่เส้นทางธุรกิจสายมืดนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!