พายุที่กำลังก่อตัว

"ลบมันทิ้งซะ เดี๋ยวนี้" เสียงทุ้มต่ำของคินน์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้องแต่งตัวส่วนตัว เขาไม่ได้ตะคอก แต่ความเย็นเยียบในน้ำเสียงนั้นกลับบาดลึกยิ่งกว่าใบมีด พริมาที่กำลังเลื่อนดูหน้าจอสมาร์ทโฟนเงยหน้าขึ้น สายตาของเธอปะทะกับแววตาดุดันที่วาวโรจน์อยู่ภายใต้คิ้วเข้มขุ่นมัว พริมาแค่นยิ้ม มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน "ทำไมล่ะคะ? ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง รินรดาถึงเนื้อถึงตัวคุณขนาดนั้นในงานเลี้ยงเมื่อคืน คนเขาถ่ายไว้ได้ชัดเจนทุกมุมมอง... หรือว่าซุปตาร์ตัวร้ายอย่างคุณกลัวเสียลุคหนุ่มโสดโปรไฟล์หรู?" "พริมา!" คินน์ก้าวเข้ามาประชิด ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดเหลือเพียงคืบ กลิ่นน้ำหอมยี่ห้อโปรดของเขาที่ผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ปะทะเข้าที่ปลายจมูกของเธอจนใจสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ เขาใช้มือหนายันผนังห้องขังร่างบางไว้ตรงกลาง "ฉันบอกให้ลบก็คือลบ อย่าหาเรื่องให้ตัวเองเดือดร้อนด้วยการไปต่อปากต่อคำกับพวกเพจขยะพวกนั้น" "เพจขยะหรือความจริงที่ถูกตีแผ่กันแน่คะ?" เธอเงยหน้าท้าทาย แววตาของเธอไม่มีความกลัว แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยความรู้สึกที่ตีกันยุ่งเหยิง "เมื่อคืนฉันเห็นเต็มสองตา ตอนที่เธอคนนั้นโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูคุณ คุณก็ไม่ได้ผลักไส แถมยัง... หัวเราะ" คินน์ชะงัก ลมหายใจของเขาติดขัดไปชั่วขณะ เขาก้มมองใบหน้าหวานที่กำลังเชิดขึ้นอย่างถือดี ความดื้อรั้นของพริมาคือสิ่งที่ทำให้เขาคลั่งจนเกือบเสียสติ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ ‘มีชีวิต’ มากกว่าใครที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต "หึงเหรอ?" เขาเลิกคิ้ว ถามเสียงพร่า "อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย" พริมาสวนกลับทันควัน แม้แก้มจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ "แค่รู้สึกสมเพชที่เห็นคนมีชื่อเสียงต้องใช้เรื่องส่วนตัวมาสร้างกระแสกลบข่าวลือเรื่องสัญญาพรีเซนเตอร์ที่กำลังจะหลุดมือไปต่างหาก" คินน์มองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก ความซึนเดเระในตัวเขาทำงานหนักจนแทบจะระเบิดออกมา เขารู้สึกหงุดหงิดที่เธอทำเป็นไม่สนใจ ทั้งที่เขารู้ดีว่าลึกๆ แล้วเธอคงเจ็บปวดกับภาพข่าวที่กำลังลามเป็นไฟลามทุ่งในโซเชียลมีเดียตอนนี้ "ถ้าฉันบอกว่าภาพพวกนั้นมันคือเกมของรินรดาที่วางแผนไว้ล่วงหน้าล่ะ?" เขาเอ่ยเบาๆ มือที่ยันผนังเริ่มเลื่อนไปแตะที่ปลายคางของเธอ แผ่วเบาแต่เปี่ยมด้วยอำนาจการครอบครอง "เธอจะเชื่อใจฉันไหม... พริมา" หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ คำถามนั้นเหมือนกับดักที่เขาวางไว้ให้เธอเดินลงไปเอง พริมาเม้มปากแน่น ความฉลาดทันคนบอกให้เธอถอยห่าง แต่สัญชาตญาณลึกๆ กลับอยากจะพุ่งเข้าหาอ้อมกอดนี้ "ฉันไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น โดยเฉพาะคนที่ชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ทั้งที่ตัวเองยังมีพันธะพันตอไม่จบสิ้น" เธอตอบพลางพยายามเบนสายตาหนี แต่คินน์กลับเชยคางเธอให้กลับมาสบตาเขาอีกครั้ง "งั้นก็ดูนี่" คินน์คว้ามือถือของเขาเองขึ้นมา กดเปิดหน้าจอแอปพลิเคชันหนึ่งที่กำลังได้รับความนิยมสูงสุด พาดหัวข่าวซุบซิบเรื่องเขากับรินรดากำลังติดเทรนด์อันดับหนึ่ง แต่ใต้ภาพเหล่านั้น กลับมีบัญชีอวตารปริศนาหลายบัญชีที่พยายามปล่อยข้อมูลด้านลบเกี่ยวกับตัวพริมาโดยเฉพาะ พริมาเบิกตากว้าง "นี่มันอะไรกัน..." "ไม่ใช่แค่เรื่องของเราพริมา" คินน์กดปิดหน้าจอด้วยความหงุดหงิด แววตาเปลี่ยนเป็นคมกริบ "รินรดากำลังเล่นเกมสกปรก เธอไม่ได้อยากได้แค่ตัวฉัน แต่เธออยากกำจัดเธอออกไปจากเส้นทางนี้ให้สิ้นซาก" ยังไม่ทันที่พริมาจะเอ่ยถามอะไรต่อ ประตูห้องแต่งตัวก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง! รินรดาเดินนวยนาดเข้ามาด้วยท่าทางที่ดูมั่นใจเกินเหตุ ดวงตาที่กรีดอายไลเนอร์คมกริบตวัดมองพริมาด้วยความรังเกียจก่อนจะหันไปยิ้มหวานให้คินน์ "คินน์คะ ทำไมไม่ออกไปเตรียมตัวข้างนอกล่ะคะ? แฟนคลับรอกันเต็มแล้วนะ ส่วนเรื่องข่าว... รินจัดการให้เรียบร้อยแล้วค่ะ พริมา... เรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อยไหมคะ?" พริมาแค่นหัวเราะในลำคอ เธอไม่ได้ถอยหลัง แต่กลับก้าวออกไปเผชิญหน้ากับรินรดาอย่างไม่เกรงกลัว "เรื่องที่เธอแอบจ้างแอคเคาท์อวตารมาปั่นหัวคนอื่นน่ะเหรอคะ?" รินรดาชะงัก หน้าซีดเผือดลงในเสี้ยววินาที แต่ความแสบคันในตัวเธอก็สั่งให้เธอตอบโต้อย่างไร้ยางอาย "หลักฐานไม่มี อย่าพูดจาเลื่อนลอยนะพริมา เธอมันก็แค่ตัวประกอบที่โชคดีได้มาอยู่ใกล้คินน์ อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลย" คินน์ขยับตัวเข้ามาคั่นกลาง เขากระชากแขนรินรดาให้ถอยห่างออกไปจนอีกฝ่ายเซถลา "ออกไปจากห้องนี้ซะรินรดา ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนแล้วแฉว่าภาพที่เห็นเมื่อคืนมันเป็นแค่การเซตฉากของเธอ!" รินรดาสั่นเทิ้มด้วยความโกรธแค้น เธอจ้องมองคินน์ที่ยืนปกป้องพริมาด้วยสายตาอาฆาต ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดส่งข้อความบางอย่าง ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากมือถือของคินน์และพริมาก็ดังขึ้นพร้อมกัน... เป็นภาพถ่ายในมุมมืดที่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ภาพของคินน์กับรินรดา หากเป็นภาพของพริมาที่กำลัง ‘รับเงิน’ จากชายปริศนาในลานจอดรถเมื่อสองวันก่อน! คินน์ก้มมองหน้าจอแล้วใบหน้าของเขาก็เย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง เขาเงยหน้ามองพริมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม... คำถามที่เธอเองก็ยังไม่ทันได้อธิบายอะไรด้วยซ้ำ "พริมา... นี่มันเรื่องอะไร?" คินน์ถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าไปด้วยความไม่มั่นใจ รินรดาแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ "ดูเหมือนว่า... เรื่องฉาวของคินน์จะกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลยนะคะ ถ้าเทียบกับข่าวฉาวของ 'ผู้หญิงคนนี้' ว่าไหมคะคินน์?" ขอบพระคุณนักอ่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่พายุใหญ่กำลังจะโหมกระหน่ำ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนหน้าว่าพริมาจะแก้เกมนี้อย่างไรนะคะ!