เมื่อความซึนแพ้ทางความแสบ

แก้วกาแฟเซรามิกราคาแพงถูกวางกระแทกบนโต๊ะเครื่องแป้งด้วยแรงที่มากพอจะทำให้ขอบแก้วร้าว แต่คินน์ไม่สนใจ ร่างสูงโปรดปรานการสร้างความอึดอัดให้รอบตัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว และในตอนนี้... เขากำลังหงุดหงิดจนแทบอยากจะทึ้งทึ้งเส้นผมตัวเอง สายตาที่ทรยศของเขาเมื่อคืนนี้ มันยังคงหลอกหลอนอยู่ในโสตประสาท ภาพที่เขามองพริมาด้วยความรู้สึกที่เกินเลยกว่าคำว่า 'คู่กัด' หรือ 'เพื่อนร่วมงาน' มันชัดเจนเกินกว่าจะหาข้อแก้ตัวใดๆ มากลบเกลื่อน และสิ่งที่แย่ยิ่งกว่าความจริงข้อนั้นก็คือ... แม่ตัวดีกำลังทำเป็นมองไม่เห็นเขาเลยสักนิด เสียงเปิดประตูห้องแต่งตัวดังขึ้นเบาๆ พริมาในชุดเดรสผ้าทวีตเข้ารูปสีชาแนลเดินฮัมเพลงเข้ามาอย่างอารมณ์ดี ราวกับโลกใบนี้มีแค่เธอกับความสุขส่วนตัว เธอหยิบลิปสติกขึ้นมาทาซ้ำโดยไม่ชายตาแลเงาสะท้อนของซุปตาร์หนุ่มที่นั่งไขว่ห้างทำหน้ายักษ์อยู่บนโซฟาเลยแม้แต่น้อย "นี่" คินน์เปิดฉากด้วยน้ำเสียงห้วนจัด หวังจะทำลายความเงียบที่ชวนประสาทกินนี่เสีย พริมาเพียงแค่เหลือบมองกระจกเงา ส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้ตัวเองแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงลอยชาย "อุ๊ย เสียงอะไรเหรอคะ เหมือนเสียงแมวตัวผู้แถวนี้กำลังหงุดหงิดเพราะแย่งอาณาเขตไม่ได้เลยแฮะ" "พริมา!" เขาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอในสามก้าว รัศมีกดดันแผ่ซ่านจนบรรยากาศในห้องแคบลงถนัดตา "เธอเป็นบ้าอะไร ถึงได้ทำเป็นเมินฉันมาตั้งแต่กองถ่ายเมื่อเช้า" พริมาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววท้าทาย เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อยอย่างคนที่ไม่เคยคิดจะยอมก้มหัวให้ใคร "เมินเหรอคะ? เปล่าสักหน่อย ฉันแค่ไม่มีความจำเป็นต้องเอาสายตาไปเสียเวลากับคนที่... เอ่อ เขาเรียกว่าอะไรนะ คนที่ชอบทำตัวน่ารำคาญล่ะมั้งคะ" คำพูดนั้นบาดลึกเข้า Z จิตใจของซุปตาร์หนุ่มจนเขาต้องขบกรามแน่น สันกรามคมชัดขึ้นจนเห็นเป็นรอยนูน คินน์จ้องมองริมฝีปากที่ขยับเจรจาพาทีด้วยความหมั่นไส้ปนระ108ความหมั่นเขี้ยว ผู้หญิงคนนี้มีวิธีทำให้เส้นความอดทนของเขาขาดผึ่งได้ภายในเวลาไม่ถึงสามวินาทีเสมอ "ปากเก่งนักนะ" คินน์โน้มใบหน้าลงไปใกล้ จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มเนียนใส พริมาสะดุ้งเล็กน้อยแต่นางเอกสาวก็ฝืนยืนนิ่ง ไม่ยอมถอยหลังหนีแม้แต่เซนติเมตรเดียว "เมื่อคืนเธอก็เห็นไม่ใช่เหรอ... สายตาฉัน" พริมาหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยประกายความแสบสัน "อ๋อ สายตาที่ฟ้องว่าคุณกำลังแพ้ทางฉันราบคาบเหรอคะ? จำได้แม่นเลยล่ะค่ะ" ให้ตายเถอะ... เธอมันปีศาจชัดๆ! คินน์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์บางอย่างที่กำลังตีรวนอยู่ในอก หัวใจดวงโตเต้นรัวรากับกลองเพล ไม่ใช่เพราะความโกรธ แต่มันคือความคลั่งไคล้ที่ถูกกดทับไว้ภายใต้มาดขรึมและฟอร์มจัด เขาอยากจะกักขังคนตรงหน้านี้ไว้ในอ้อมแขนแล้วบังคับให้เธอเลิกพูดจายั่วโมโหเสียที แต่ทิฐิที่ค้ำคออยู่ก็ทำให้ทำได้เพียงแค่ใช้สายตาดุดันคาดคั้น "ถ้าคิดว่าฉันแพ้... ทำไมเธอถึงยังกล้าเล่นเกมนี้กับฉันอีก พริมา" น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นทุ้มต่ำและแหบพร่าลงอย่างกะทันหัน ความดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเว้าวอนลึกซึ้งที่ซ่อนอยู่ใต้ความซึนเดเระแบบสุดขั้ว พริมานิ่งงันไปชั่วขณะ รอยยิ้มเย้าแหย่บนเรียวปากอิ่มสะดุดลงเมื่อได้สบเข้ากับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความจริงจัง ความใกล้ชิดนี้มันอันตรายเกินไป... อันตรายต่อหัวใจที่พยายามสร้างกำแพงหนาเตอะขึ้นมาป้องกันตัวเอง "เพราะฉัน..." พริมากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือเพื่อเรียกสติ "ฉันไม่ได้เล่นเกมค่ะ คินน์" ทว่า ก่อนที่บทสนทนาอันเปี่ยมด้วยเคมีคุกรุ่นจะได้ดำเนินไปสู่จุดเปลี่ยนสำคัญ เสียงเคาะประตูก็รัวเร็วขึ้นสามครั้งตามด้วยการผลักเข้ามาอย่างถือวิสาสะ "พี่คินน์ขา รินอยู่นี่เอง..." รินรดาก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหวานเชื่อม แต่สายตากลับกวาดมองความชิดใกล้ของคนทั้งคู่ด้วยประกายไฟริษยาที่ปิดไม่มิด พริมาผละถอยหลังออกมาทันทีอย่างรู้จังหวะ เธอยกมุมปากยิ้มเยาะให้คินน์เบาๆ เป็นเชิงบอกว่า *'จบฉากละครฉากนี้แล้วนะคะซุปตาร์'* ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปทางประตูหลังอย่างไม่ไยดี คินน์กำมือแน่นด้วยความหัวเสีย ดวงตาคมกริบตวัดกลับไปมองผู้มาใหม่ด้วยความเย็นชาที่ติดลบยิ่งกว่าเดิม รินรดากำลังก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับรอยยิ้มเสแสร้งที่เขาเกลียดแสนเกลียด แต่ในจังหวะที่เธอยื่นมือมาแตะแขนเขาเพื่อจะเอ่ยคำหวานออดอเซาะนั่นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของคินน์ก็สั่นขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดูด้วยความรำคาญ ทว่าเพียงแค่เห็นชื่อผู้ส่งบนหน้าจอ... หัวใจที่กำลังเดือดดาลของซุปตาร์หนุ่มก็กระตุกวูบ *[[พริมา: คืนนี้ถ้ายังไม่อยากโดนเมินใส่รอบสอง... เลิกยุ่งกับยัยงูพิษนั่น แล้วมาเคลียร์กับฉันที่ห้องแต่งตัววีไอพีหลังเลิกกองซะ]]* รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาอย่างรวดเร็ว ความหงุดหงิดหายเป็นปลิดทิ้ง ถูกแทนที่ด้วยประกายตาเจ้าเล่ห์ที่พร้อมจะพุ่งชนทุกกติกาที่เธอเป็นคนขีดขึ้นมาเอง ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกคนสำหรับการติดตามตอนนี้นะคะ!