คนดื้อกับคนคุมเกม

เสียงแฟ้มเอกสารหนาปึึกที่ถูกกระแทกลงบนโต๊ะประชุมกระจกใสเงาวับดังสนั่น เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงที่ทุกคนในห้องประชุมใหญ่ของ ‘ธาม กรุ๊ป’ รู้ดีว่าแปลว่าอะไร บรรยากาศรอบโต๊ะยาวที่ถูกรายล้อมด้วยผู้บริหารระดับสูงและคณะกรรมการบริษัทเงียบกริบลงทันที ราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียง ไอร้อนระอุแผ่ซ่านออกมาจากตัวประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลอย่าง ธาม แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงกำลังจดจ้องร่างโปร่งของเลขาคนสนิทด้วยประกายไฟที่พร้อมจะเผาทุกอย่างให้เป็นจุล "คุณน่านกำลังจะอธิบายให้ฉันฟังใช่ไหมคะ ว่าทำไมตัวเลขโปรเจกต์ไตรมาสนี้ถึงมีรอยรั่วที่ผู้บริหารฝ่ายกลยุทธ์อย่างคุณกวิน ถึงกล้าเอามาใช้เป็นเครื่องมือโจมตีเราในสื่อสาธารณะได้" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่กดต่ำลงจนน่ากลัวเอ่ยขึ้น ทว่าคนถูกพาดพิงและตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งห้องอย่าง น่าน กลับไม่มีท่าทีสะดุ้งสะเทือนเลยแม้แต่น้อย ร่างบางในชุดสูทเข้ารูปนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม มุมปากหยักสวยยกยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่ธามเกลียดนักเกลียดหนา เพราะมันเป็นรอยยิ้มที่บ่งบอกว่า... อีกฝ่ายกำลังสนุกกับการเล่นกับเส้นประสาทของเขาอยู่ "ท่านประธานใจเย็นก่อนสิคะ ดิฉันหมายถึง... ดิฉันคิดว่าคุณธามน่าจะมองเกมนี้ขาดลึกซึ้งกว่าใครเสียอีก ทำไมถึงตื่นตระหนกกับแค่หมากตัวเดียวที่คู่แข่งส่งมาเดินตัดหน้าล่ะคะ?" น่านจงใจเน้นเสียงคำว่า 'ท่านประธาน' ด้วยน้ำเสียงหวานหยาดเยิ้มแต่เฉียบคม บาดลึกจนผู้บริหารอาวุโสหลายคนต้องแอบกลืนน้ำลาย เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้นรอบห้องประชุม ไม่มีใครในบริษัทกล้าต่อปากต่อคำกับธามด้วยความมั่นใจระดับนี้มาก่อน น่านไม่เพียงแต่สวนกลับ แต่ยังเลือกที่จะท้าทายอำนาจมืดของเจ้านายกลางที่ประชุมต่อหน้าบอร์ดบริหารนับสิบชีวิต ธามแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบหรี่ลงอย่างอันตราย กลไกจิตวิทยาที่เขาใช้ควบคุมคนอื่นมาตลอดชีวิตใช้ไม่ได้ผลกับเลขาคนนี้เลยสักครั้ง ยิ่งน่านดื้อแพ่งและทำตัวท้าทาย หัวใจที่เคยถูกแช่แข็งด้วยความเย็นชาของเขาก กลับยิ่งเต้นระรัวด้วยความคลั่งรักที่ถูกกดทับไว้ภายใต้มาดนิ่ง "ความมั่นใจของคุณมันล้นเหลือจนเกินคำว่า 'เลขาที่ดี' ไปไกลแล้วนะคะ คุณน่าน หรือว่า... การที่คุณยอมปล่อยให้ข้อมูลหลุดไปถึงมือกวิน มันมีเบื้องหลังอะไรที่คุณยังไม่ได้รายงานฉันกันแน่?" ธามจงใจโยนคำถามเชือดเฉือนเพื่อต้อนอีกฝ่ายให้จนมุม เขารู้ดีว่าน่านไม่มีทางขายความลับของบริษัท แต่เขาแค่อยากเห็นรอยร้าวบนใบหน้ามั่นอกมั่นใจนั่น อยากเห็นความตื่นตระหนก หรืออย่างน้อยที่สุด... อยากให้อีกฝ่ายหันมาสนใจความหึงหวงที่ซ่อนอยู่หลังข้อหาฉกรรจ์นี้ แต่น่านไม่ใช่ผู้หญิง (หรือคน) ที่จะยอมจำนนใครง่ายๆ ดวงตากลมโตไหวระริกด้วยประกายท้าทายยิ่งกว่าเดิม ร่างบางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือเรียวประสานกันไว้ที่หน้าท้องอย่างสุภาพเรียบร้อย แต่คำพูดที่หลุดออกจากริมฝีปากสีพีชนั้นกลับเผ็ดร้อนจนพริกยกสวน "ถ้าท่านประธานจะกรุณาใช้สมองส่วนหน้าวิเคราะห์สถานการณ์ให้ดีกว่าการใช้อารมณ์ตัดสินดิฉัน ท่านก็น่าจะมองออกนะคะว่า... รอยรั่วที่ว่าน่ะ มันคือ 'เหยื่อล่อ' ที่ดิฉันจงใจหยิบยื่นให้คุณกวินคาบไปต่างหากล่ะคะ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ราวกับเข็มสักเล่มตกพื้นก็ยังได้ยิน บอร์ดบริหารอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง น่านกล้าใช้คำว่า 'ใช้อารมณ์' กับประธานผู้ไร้พ่ายเนี่ยนะ! ธามนิ่งงันไปชั่ววินาที สมองที่ชาญฉลาดประมวลผลคำพูดของน่านอย่างรวดเร็ว ก่อนที่มุมปากหยักลึกของเขาจะกระตุกยิ้มขึ้นอย่างเหี้ยมเกรียม ทว่าในแววตากลับฉายประกายความเร่าร้อนที่พุ่งพล่านจนน่ากลัว *ที่แท้... เจ้าตัวแสบนี่ก็กำลังเดินเกมซ้อนเกม โดยไม่ยอมบอกเขาก่อนสินะ* ธามก้าวช้าๆ เดินอ้อมโต๊ะประชุมยาวเข้ามาประชิดร่างโปร่งที่ยืนหยัดสู้สายตา กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมผสานกับความกดดันทางจิตวิทยาที่แผ่ออกมาจากตัวประธานหนุ่มทำเอาคนรอบข้างไม่กล้าหายใจแรง ร่างสูงโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมหูของน่านด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน ทว่าสั่นสะท้อนไปถึงขั้วหัวใจ "เก่งมากนะคะ... กล้าเล่นเกมใหญ่โดยไม่ปรึกษาฉันแบบนี้ กลับไปที่ห้องทำงานเมื่อไหร่ ฉันจะ 'อบรม' มารยาทในการเป็นเลขาของคุณให้สาสมกับการที่คุณกล้าหักหน้าฉันกลางที่ประชุมเลยทีเดียว" ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอทำให้น่านขนลุกซู่ แม้จะพยายามปั้นหน้าิ่งและเชิดหน้าสู้แค่ไหน แต่หัวใจในอกกลับเต้นรัวเร็วจนแทบหลุดออกมานอกอก รอยยิ้มของธามในตอนนี้ไม่ใช่รอยยิ้มของผู้บริหารที่กำลังโกรธ... แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้จมเขี้ยว ในจังหวะที่น่านกำลังจะอ้าปากสวนกลับเพื่อรักษาฟอร์ม ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิด... กวิน ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะและแฟ้มเอกสารในมือ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศในห้องพลิกคว่ำในพริบตา "ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับท่านประธาน... พอดีผมเอา 'หลักฐานสำคัญ' ที่เลขาของคุณแอบส่งให้ผมมาคืนให้ถึงมือ เพื่อยืนยันว่าคนของคุณ... กำลังจะทรยศคุณในไม่ช้า" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาติดกับดักจิตวิทยาบทนี้ และเตรียมตัวพบกับการปะทะคารมที่ร้อนแรงยิ่งกว่าเดิมในตอนถัดไปนะคะ!