ติวหนังสือหรือติวใจ

"ถ้าพี่ติวให้แล้วหนูยังสอบตกอีก หนูเอาปากกามาจิ้มตาพี่ได้เลยค่ะ... แต่ถ้าหนูสอบผ่าน พี่ขอรางวัลเป็นสิทธิ์พิเศษในการนั่งข้างหนูกินชาไข่มุกทุกวันอาทิตย์... ตกลงไหมคะ เด็กดื้อ" เสียงทุ้มต่ำที่เจือความขี้เล่นนั้นลอยละลิ่วมาปะทะโสตประสาทของเพลง พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ของเดือนคณะวิศวะฯ อย่าง 'อาทิตย์' ที่ตอนนี้กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พนักพิงในห้องสมุดคณะบริหารธุรกิจ บรรยากาศรอบตัวเขาราวกับมีออร่าสีชมพูฟรุ้งฟริ้งลอยฟุ้ง ทั้งที่นี่คือโซนเงียบสงบที่ควรจะมีแต่เสียงกระซิบกระซาบและเสียงพลิกกระดาษรายงานอันเคร่งเครียด ให้ตายเถอะ ชาพีชหวานน้อยขอร้องกรี๊ดดัง ๆ ให้กับความเจ้าเล่ห์ของพี่รหัสคนนี้ทีเถอะค่ะ! เพลงเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ดวงตากลมโตถลึงมองชีทสรุปวิชาสถิติธุรกิจในมือสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่กวนประสาทเสียเหลือเกินในสายตาเธอ ชีทสรุปที่ว่าหนาเตอะจนเหมือนสารานุกรมฉบับย่อม ๆ ตอนนี้กลับถูกร่างสูงจัดการย่อยเนื้อหายาก ๆ ให้กลายเป็นโน้ตสีสันสดใส มีทั้งรูปวาดการ์ตูนหน้าตาน่ารักปนตลกที่อาทิตย์วาดแซวเธอไว้ตามมุมกระดาษ แถมยังมีโพสต์อิตแปะโน้ตเตือนความจำด้วยลายมือเป็นระเบียบเรียบร้อยผิดลุควิศวกรดิบเถื่อนของเจ้าตัวลิบลับ "ใครเด็กดื้อของพี่คะ อย่ามาเนียนนะคะพี่อาทิตย์! หนูแค่... แค่ตามไม่ทันชีทอาจารย์ต่างหากเล่า วิชาอะไรก็ไม่รู้ ตัวเลขหยุกหยิกยิ่งกว่าหนอนชาตKยืด" เพลงโวยวายเสียงเบาแต่หน้าดำหน้าแดงด้วยความหงุดหงิด ปลายจรดนิ้วชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างลืมตัว "แล้วอีกอย่าง ใครตกลงเรื่องรางวัลบ้า ๆ นั่นกัน หูฝาดไปเองหรือเปล่าคะ!" "หูไม่ได้ฝาดหรอกค่ะ แต่ใจมันสั่งให้ได้ยินเสียงคนแถวนี้บ่นงึมงำว่า 'อยากกินชาไข่มุกจัง' ต่างหาก" อาทิตย์ยักคิ้วหลิ่วตาใส่ด้วยความกวนประสาทขั้นสุด ก่อนจะเอื้อมมือหนามาดีดหน้าผากมนเบา ๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว "เนี่ย ตั้งใจฟังที่พี่อธิบายหน่อยสิคะ ตัวแปรตัวนี้ถ้าหนูเอาไปแทนค่าผิดชีวิตเปลี่ยนเลยนะ เหมือนที่หนูชอบเข้าใจผิดว่าพี่ใจร้ายกับหนูนั่นแหละ ทั้งที่จริง ๆ แล้ว... พี่ใจดีกับหนูคนเดียวเลยนะ" *ตึก... ตึก... ตึก...* เสียงหัวใจบ้าคลั่งในอกข้างซ้ายของเพลงเต้นรัวราวกับมีคนมารัวกลองชุดใหญ่ในงานวัด ชะรอยว่าอากาศในห้องสมุดติดแอร์เย็นฉ่ำนี่คงจะเสียแน่ ๆ เพราะทำไมอยู่ดี ๆ แก้มใสของเธถึงได้ร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อ ๆ ล่ะเนี่ย! เพลงรีบเบือนหน้าหนีไปมองออกนอกหน้าต่างกระจกใสเพื่อหลบสายตาพราวระยับคู่นั้น มือเล็กแกล้งทำเป็นเปิดชีทหน้าถัดไปเสียงดังสวบสาบเพื่อกลบเกลื่อนอาการรวนเรในอกที่เริ่มควบคุมยากขึ้นทุกที ให้ตายสิ ผู้ชายคนนี้อันตรายต่อระบบประสาทและหัวใจของเธอเกินไปแล้ว! จังหวะนั้นเอง หน้าจอโทรศัพท์มือถือวางคว่ำอยู่บนโต๊ะก็สั่นครืดคราดพร้อมกับแสงไฟแจ้งเตือนที่กะพริบถี่ ๆ เพลงเหลือบไปเห็นชื่อไลน์กลุ่ม 'สามสาวซ่อนกลิ่น' ที่เพื่อนซี้อย่างเจเจกำลังสาดข้อความรัวเข้ามาไม่ยั้งราวกับปืนกล *(แชทกลุ่ม: สามสาวซ่อนกลิ่น)* **เจเจจอมยุ่ง:** @Pleng_Pleng เป็นไงบ้างแกรรร ยัยน้องรหัสผู้เงียบขรึม (เหรอ) โดนท่านประธานชมรมคนคลั่งรักติวให้จนตับไตไส้พุงสั่นสะเทือนไปถึงดาวอังคารหรือยังจ๊ะ? **เจเจจอมยุ่ง:** แอบเห็นรูปแอบถ่ายจากวงใน... พี่อาทิตย์เอานมชมพูมาล่ออีกแล้วใช่ไหม ยอมรับมาซะดี ๆ นะแกรร **เพลง:** ยัยเจเจ! แกว่างมากเหรอ ถึงได้ส่งสายสืบมาส่องฉันเนี่ย! ช่วยด้วย ยัยนี่น่ารำคาญมากกกก เอาเขากลับคณะวิศวะไปที! **เจเจจอมยุ่ง:** อุ๊ย ๆ ปากบอกว่าน่ารำคาญ แต่พิมพ์ตัว ก.ไก่ ล้านตัวขนาดนี้ เขินจนตับจะแตกแล้วมั้งยัยเพลง หึๆ ระวังเถอะ ติวไปติวมาจะได้ 'ติวใจ' สมชื่อตอนเขานะยะ! เพลงหน้าแดงแจ๋ขึ้นไปอีกขั้นเมื่ออ่านข้อความยัยเจเจ เธอรีบคว่ำโทรศัพท์มือถือลงทันทีด้วยความร้อนรน กลัวเหลือเกินว่าคนตัวสูงที่นั่งฝั่งตรงข้ามจะแอบเห็นข้อความแซวบ้า ๆ นั่น แต่พอเงยหน้าขึ้นก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อพบว่าดึงดูดสายตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองมาอยู่ก่อนแล้ว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนริมฝีปากหยักลึกอีกครั้ง "คุยอะไรกับเจเจอยู่เหรอคะ หรือว่า... กำลังนินทาความหล่อของพี่ให้เพื่อนฟังอยู่?" อาทิตย์เอียงคอมองอย่างหยอกเย้า ข้อศอกทั้งสองข้างเท้าโต๊ะประสานกันไว้ใต้คาง ดวงตาแพรวพราวฉายแววเอ็นดูกระจ่างชัด "ไหน ลองบอกพี่ซิคะว่าข้อความไหนที่ทำให้หน้าแดงแจ๋ขนาดนี้ หืม?" "เปล่าสักหน่อย! ใครนินทาพี่กัน บ้าอำนาจ เพ้อเจ้อ!" เพลงรีบเสียงดังใส่เพื่อกลบเกลื่อนพิรุธ มือเล็กคว้าปากกาเน้นข้อความมาถือไว้แน่นจนสั่นระริก "ติวต่อเลยค่ะ! อย่ามานอกเรื่อง วิชาสถิตินี่มันยากจะตายอยู่แล้วนะ ถ้าสอบตกขึ้นมา พี่นั่นแหละต้องรับผิดชอบ!" "รับผิดชอบแน่นอนค่ะ..." เสียงทุ้มตอบรับนุ่มนวล ทว่าสายตาที่ทอดมองมากลับลึกล้ำจนน่าใจหาย ร่างสูงขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ฝั่งเธออีกนิด กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจาง ๆ เจือกลิ่นกระดาษหนังสือสะอาด ๆ ลอยมาแตะจมูกจนเพลงต้องกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ "พี่รับผิดชอบทั้งในห้องสอบ... และรับผิดชอบหัวใจหนูไปตลอดชีวิตเลย... ดีไหมคะ?" สิ้นคำพูดกำกวมชวนใจสั่นนั้น อาทิตย์ก็โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนหน้าผากเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มใสที่ขึ้นสีเรื่อ เพลงเบิกตากว้าง สมองประมวลผลไม่ทันกับจังหวะรุกฆาตที่รวดเร็วปานพายุหมุน หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก จะถอยหนีก็ติดพนักพิงเก้าอี้ จะโวยวายก็ติดที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายอยู่ใกล้แค่เอื้อมจนพูดไม่ออก ในวินาทีที่บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกหยุดเวลาไว้ด้วยความเงียบงันและแรงดึงดูดประหลาด เพลงตัดสินใจเงยหน้าขึ้นเพื่อจะต่อว่าคนฉวยโอกาส แต่ทว่า... สายตากลับปะทะเข้ากับเงาร่างคุ้นเคยที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะอ่านหนังสือ พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของบุคคลที่สามที่เอ่ยแทรกขึ้นทำลายบรรยากาศสีชมพูลงอย่างไม่เกรงใจใคร "ขอโทษนะครับ... พอดีผมได้รับมอบหมายจากอาจารย์ที่ปรึกษา ให้มาตามตัว 'น้องเพลง' ไปพบที่ห้องพักอาจารย์ด่วนที่สุดตอนนี้เลยครับ" เพลงหันขวับไปมองต้นเสียงทันทีด้วยความตกใจ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเมื่อพบว่าเป็น 'รุ่นพี่กรณ์' ประธานสโมสรนักศึกษาหนุ่มหล่อดีกรีนักเรียนนอกคู่ปรับตัวฉกาจของอาทิตย์ที่มักจะมีเรื่องเขม่นกันอยู่บ่อยครั้ง และที่สำคัญ... สีหน้าของรุ่นพี่กรณ์ในตอนนี้ไม่ได้ฉายแววเป็นทางการอย่างที่พูดเลยสักนิด แต่กลับจ้องมองมาที่เธอด้วยสายตาแปลกประหลาดราวกับมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่! อาทิตย์หุบยิ้มทันที บรรยากาศรอบตัวที่เคยอบอุ่นฟีลกู๊ดแปรเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกขึ้นมาในพริบตาเดียว กรามคมขบเข้าหากันแน่น ดวงตาคมกริบหันไปจ้องมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาดุดันที่แม้แต่เพลงยังไม่เคยเห็นมาก่อน "มีธุระอะไรด่วนขนาดนั้น ถึงต้องมารบกวนเวลาน้องเขากำลังติวหนังสือสอบ?" อาทิตย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่น่ากลัว ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างนึกฉุน กรณ์ส่งยิ้มมุมปากกลับมาอย่างไม่เกรงกลัว ทว่าประโยคถัดมาที่ออกจากปากเขากลับทำให้ลมหายใจของเพลงหยุดชะงักไปทันที— "ก็ไม่เชิงเรื่องเรียนหรอครับพี่อาทิตย์... แต่พอดีอาจารย์ท่านบอกว่า มีพัสดุลึกลับจ่าหน้าซองถึงน้องเพลงส่งตรงมาจาก 'ใครบางคน' ที่เพิ่งสารภาพรักกลางลานคณะเมื่อสัปดาห์ก่อน... และตอนนี้ซองจดหมายฉบับนั้นกำลังเปิดอ่านอยู่บนโต๊ะทำงานของอาจารย์ต่อหน้าทุกคนเลยล่ะครับ!" ชาพีชหวานน้อยขอแปะมือส่งต่อความระทึกขวัญให้รี้ดเดอร์ไปลุ้นต่อในตอนหน้าด้วยกันนะคะ! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะเวียนมาเติมความหวานใจให้ "ชาพีชหวานน้อย" เสมอนะคะ!