ท่านประธานครับ... เลิกซึนแล้วมาเป็นโบ้ซะดีๆ•ตอนที่ 27

ศึกแม่ยายและอดีตคู่หมั้น

ผลงานโดย กำมะหยี่สีแดง
“ถ้าคิดจะมาเพื่อเล่นละครน้ำเน่าเรื่อง ‘คุณแม่ไม่ปลื้ม’ ฉันแนะนำให้ไปหาซื้อบทประพันธ์ราคาถูกตามแผงหนังสือเก่าจะดีกว่าค่ะ เพราะที่นี่... ไม่มีพื้นที่ให้คนไร้มารยาทมายืนป่าวประกาศความน่าสมเพชของตัวเอง” น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราายใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งของพิมพ์พิชาดังขึ้น ท่าaningความเงียบงันที่เพิ่งถูกกระชากให้ขาดวิ่น บานประตูห้องทำงานหรูหราของประธานบริษัทถูกผลักเปิดออกโดยแขกที่ไม่ได้รับเชิญ รินลดาก้าวเข้ามาพร้อมกับคุณหญิงรัตนา มารดาผู้ให้กำเนิดของภาคิน สองแม่ลูกเดินเคียงคู่กันเข้ามาด้วยท่าทีเชิดหยิ่ง ราวกับกำลังย่างก้าวเข้าสู่รันเวย์แฟชั่นโชว์ ไม่ใช่ห้องทำงานของประธานบริหารบริษัทระดับประเทศ ภาคินที่ยืนอยู่ใกล้กับร่างบางของพิมพ์พิชาขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นชัดเจน แววตาคมกริบฉายประกายความเยียบเย็นจนน่ากลัว เขาก้าวเท้าหมายจะขยับเข้าไปบังร่างของคนรักไว้ด้านหลัง ทว่าพิมพ์พิชากลับยกมือขึ้นแตะแขนแกร่งไว้เบาๆ เป็นเชิงปราม ดวงตากลมโตคู่สวยหันกลับไปสบตากับอดีตคู่หมั้นและมารดาของชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย “อุ๊ย ปากคอเราะร้ายสมคำร่ำลือจริงๆ นะคะคุณแม่ รินถึงบอกแล้วไงคะว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มีความเหมาะสมที่จะยืนเคียงข้างพี่คินเลยสักนิด” รินลดาแสแสร้งยกมือขึ้นทาบอก น้ำเสียงดัดจริตนั้นจงใจกรีดแทงบรรยากาศให้ตึงเครียดขึ้นไปอีก หญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงกวาดสายตามองไปรอบห้องทำงานด้วยความเหยียดหยาม ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าสวยเฉี่ยวของพิมพ์พิชา คุณหญิงรัตนากวาดสายตามองสภาพภายในห้องด้วยความไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด ปลายคเชนเชิดขึ้นเล็กน้อยตามวิสัยของคนถือตัว ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังแท้สีเข้มโดยไม่รอรับคำอนุญาตจากเจ้าของห้องแม้แต่น้อย “ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังเธอนั่งต่อปากต่อคำกับว่าที่ลูกสะใภ้ที่ฉันเลือกให้หรอกนะตาคิน” คุณหญิงรัตนาเปิดฉากปะทะทันที สายตาดุดันตวัดมองพิมพ์พิชาหัวจรดเท้าด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ “ผู้หญิงคนนี้มีดีอะไร ถึงทำให้ลูกหลงหัวปักหัวปำจนไม่ยอมกลับเข้าบ้านเข้าช่อง ข่าวฉาวเรื่องผู้หญิงคนนี้ทำให้ตระกูลเราต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงมากแค่ไหน รู้ตัวบ้างไหม!” “คุณแม่ครับ!” ภาคินตวาดกร้าว เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังก้องไปทั่วห้องทำงานจนเลขาหน้าห้องที่ยืนหลบมุมอยู่ด้านนอกถึงกับสะดุ้ง ร่างสูงก้าวเข้ามาขวางกลางระหว่างมารดากับคนรักทันที “ถ้าจะมาเพื่อพูดจาดูถูกคนของผม เชิญกลับไปซะดีกว่าครับ ที่นี่คือบริษัท ไม่ใช่สนามเด็กเล่นให้ใครมาอาละวาด” “แกกล้าไล่แม่เหรอคิน!” คุณหญิงรัตนาตบโต๊ะทำงานเสียงดังลั่น ใบหน้าฉาบเครื่องสำอางราคาแพงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว “เพราะผู้หญิงร่านๆ คนนี้ใช่ไหม ที่ทำให้ลูกเปลี่ยนไปขนาดนี้ กล้าขึ้นเสียงใส่แม่ผู้ให้กำเนิดเพื่อปกป้องผู้หญิงหน้าเงินเนี่ยนะ!” บรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงทันทีจนแทบติดลบ พิมพ์พิชาที่ยืนนิ่งมาตลอดค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากด้านหลังของชายหนุ่ม ใบหน้าสวยเชิดขึ้น รอยยิ้มเยาะหยันแต้มอยู่ที่มุมปากอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจมืดของคุณหญิงเลยแม้แต่น้อย “คำก็หน้าเงิน สองคำก็ผู้หญิงร่านๆ... หูของคุณหญิงสะอาดดีหรือเปล่าคะ ถึงได้เอาแต่ฟังข่าวโคมลอยที่เด็กฝึกงานในตึกยังส่ายหน้าหนี หรือว่าอายุที่มากขึ้นมันทำให้ความสามารถในการกลั่นกรองข้อมูลของสมองเสื่อมถอยลงไปตามกาลเวลาด้วยคะ?” “กรี๊ด! นังเด็กนี่! แกกล้าดียังไงมาว่าฉัน!” คุณหญิงรัตนาหวีดร้องลั่น ยกมือขึ้นชี้หน้าพิมพ์พิชาด้วยความสั่นเทาจากความโกรธ “พิม!” ภาคินหันมาปรามเสียงเข้ม แม้ในใจจะแอบสะใจกับความฝปากกล้าของคนรักไม่น้อย แต่สถานการณ์ตอนนี้มันลุกลามเกินกว่าจะปล่อยให้ควบคุมไม่ได้ “ทำไมล่ะคะเฮียคิน ให้พิมพูดความจริงบ้างเถอะค่ะ” พิมพ์พิชาหันไปสบตากลับร่างสูงด้วยแววตาแน่วแน่ “ในเมื่อพวกท่านเลือกที่จะเดินเข้ามาหาเรื่องเราถึงถิ่น ก็ต้องยอมรับผลของการโดนตบหน้ากลับด้วยความจริงให้ได้สิคะ” รินลดาเห็นท่าทีได้ใจของพิมพ์พิชาจึงรีบเปลี่ยนแผน แสร้งทำเป็นบีบน้ำตารื้นเบ้า แล้วทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าออดอ้อนคุณหญิงรัตนาข้างๆ โซฟา ภาพลักษณ์เหยี่ยวสาวผู้มั่นใจเมื่อครู่หายวับไปกับตา เหลือเพียงเด็กสาวน่าสงน่าสงสารที่ถูกรังแก “คุณแม่คะ... รินสงสารคุณแม่จังเลยค่ะ พี่คินเปลี่ยนไปมากจริงๆ ตั้งแต่มันเข้ามาในชีวิต... ฮือ... รินแค่อยากกลับมาช่วยกอบกู้ชื่อเสียงของครอบครัวเรา ไม่อยากให้ใครมองว่าตระกูลเราต้องมาตกต่ำเพราะผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าคนนี้เลยค่ะ” คำว่า ‘ไร้หัวนอนปลายเท้า’ ทำเอาภาคินหน้าชา รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างหนาทันที มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ชายหนุ่มกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยถ้อยคำที่เจ็บแสบยิ่งกว่า ทว่าโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของเขากลับแผดเสียงกรีดร้องแทรกขึ้นมาท่ามกลางความตึงเครียด *ริงงงงง—!* เสียงเรียกเข้าทำลายสมาธิของทุกคนในห้อง ภาคินปรายตามองหน้าจอเครื่องหรูที่ปรากฏชื่อของ ‘ธามัน’ เพื่อนสนิท ก่อนจะตัดสินใจกดรับสายแล้วเปิดสปอตเกอร์โฟนทันที เพราะเขามีลางสังหรณ์บางอย่างว่าสายนี้อาจเกี่ยวข้องกับการบุกมาอาละวาดของคุณหญิงแม่ในครั้งนี้ “ว่าไงวะตาธาม” ภาคินกรอกเสียงลอดไรฟันด้วยความหงุดหงิด (เฮียคิน! แย่แล้ววะ!) ปลายสายละล่ำละลักด้วยความร้อนรนจนจับใจความแทบไม่ได้ (แกเช็คข่าวหน้าโซเชียลหรือยังวะ ตอนนี้แม่แกกับยัยรินดาตัวแสบปล่อยคลิปตัดต่อใส่ร้ายพิมลงเพจซุบซิบดาราแล้ว แถมยังเอานักข่าวมาออกันรออยู่ที่ล็อบบี้ตึกแกเต็มไปหมดเลยตอนนี้!) สิ้นคำพูดของธามัน รินลดาที่แสร้งบีบน้ำตาอยู่เมื่อครู่ก็หลุดยิ้มมุมปากออกมาอย่างลืมตัว แววตาคมกริบฉายประกายความสะใจที่แผนการขั้นแรกสำเร็จลุล่วงด้วยดี “อ้าวเหรอคะ... เพิ่งรู้ว่าคนมีการศึกษาดี ตระกูลผู้ดีตีนแดง ถึงกับต้องลงทุนจ้างนักข่าวมาปั่นกระแสทำลายชื่อเสียงผู้หญิงตัวคนเดียวแบบนี้” พิมพ์พิชาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความเกรงกลัว ทำให้คุณหญิงรัตนาหน้าชาดลด้วยความอับอาย “แกไม่มีสิทธิ์มาท้าทายฉัน ยัยเด็กกาลกิณี!” คุณหญิงรัตนากัดฟันกรวด ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประכולประคองความหยิ่งยโสไว้ “ถ้าไม่อยากให้อับอายขายขี้หน้าไปมากกว่านี้ ก็ไสหัวออกไปจากชีวิตลูกชายฉันซะ! แล้วเซ็นใบยกเลิกสัญญาแต่งงานนี่ซะ!” ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานกระจกใสเสียงดัง *ปึก!* ภาคินพุ่งเข้าไปปัดซองเอกสารนั้นร่วงลงพื้นทันทีด้วยความโมโหสุดขีด ดวงตาคู่คมแดงก่ำจ้องมองมารดาบังเกิดเกล้าด้วยความผิดหวังระคนโกรธเกรี้ยว “แม่ทำแบบนี้กับผมกับพิมไม่ได้นะ! ผมรักของผม... และผมจะไม่มีวันแต่งงานกับใครนอกจากผู้หญิงคนนี้คนเดียวเท่านั้น!” ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องทำงานทันที คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของประธานหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าซึ้งชาและไร้หัวใจ ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับชะงัก รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะกล้าประกาศกร้าวต่อหน้ามารดาของตัวเองขนาดนี้ พิมพ์พิชานิ่งอึ้ง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบกระเด็นหลุดออกมานอกอก ดวงตากลมโตหันไปมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่ยืนหายใจหอบกระชั้นด้วยความโกรธ ทว่า... ก่อนที่ใครจะได้ทันพูดอะไรแก้สถานการณ์ ประตูห้องทำงานที่เพิ่งถูกปิดสนิท ก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งด้วยแรงผลักมหาศาลจากภายนอก! ร่างสูงโปรดปรานของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก เอกสารในมือถูกชูขึ้นสูงท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่หันไปมองเป็นตาเดียว “ขอโทษทีนะครับที่ขัดจังหวะครอบครัวกำลังอบอุ่น... แต่พอดีว่าผมมี ‘หลักฐานชิ้นใหม่’ ที่จะทำให้เกมพลิกแบบยกรังเลยล่ะครับ” … ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ รี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่าน!
สารจากนักเขียน (กำมะหยี่สีแดง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ท่านประธานครับ... เลิกซึนแล้วมาเป็นโบ้ซะดีๆ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%