"คุณจะบอกว่าที่พวกเราเหนื่อยสายตัวแทบขาด ร่างแบบแทบตาย ทั้งหมดนี้มันไร้ความหมายเพราะธันวาชิงจดลิขสิทธิ์ไปแล้วงั้นเหรอครับ กวินท์?"
เสียงของรินรดาดังสะท้อนไปมาอยู่ในโถงทางเดินของโรงแรมเก่าแก่ที่กำลังปรับปรุง กลิ่นอับชื้นของไม้ผุผสมกับกลิ่นสีทาบ้านใหม่ไม่ได้ทำให้บรรยากาศที่คุกรุ่นระหว่างคนสองคนเบาบางลงเลยแม้แต่น้อย
กวินท์ยืนกอดอก พิงไหล่กับโครงเหล็กที่ยังติดตั้งไม่เสร็จ สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังกำแบบแปลนในมือแน่นจนยับยู่ยี่ เขาแค่นยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มที่ทำให้คนมองอยากจะกระโดดงับคอเขาเสียจริง
"ถ้าคุณใช้สมองที่ไม่ได้มีไว้แค่ประดับกะโหลกคิดสักนิด คุณจะรู้ว่าในธุรกิจนี้ คนที่ทำงานช้าคือผู้แพ้ครับ รินรดา" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความเผด็จการที่เธอก็รู้ดีว่ามันคือเกราะป้องกันความอ่อนไหวของเจ้าตัว
"ปากดีให้มันตลอดเถอะครับ!" รินรดาขว้างแบบแปลนลงบนโต๊ะไม้ตัวเก่า "คุณมันก็แค่สถาปนิกที่เก่งแต่สั่งงานคนอื่น แต่ไม่เคยรักษาหัวใจของโปรเจกต์นี้ไว้ได้เลย"
"หัวใจงั้นเหรอ?" กวินท์หัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่นั้นวูบไหวไปชั่วขณะก่อนจะกลับมาแข็งกร้าว "โรงแรมนี้มันก็แค่เศษเหล็กกับปูนที่รอวันถูกทุบ ธันวามันมองเห็นค่าของทำเล ส่วนผม... ผมก็แค่รับจ้างทำตามหน้าที่ อย่าได้หลงคิดว่าผมแคร์ไอ้ตึกพุๆ นี่นักเลยครับ"
รินรดาไม่ตอบโต้ด้วยวาจา เธอแค่นเสียงเหอะในลำคอแล้วเดินเลี่ยงไปทางมุมอับของโถงชั้นบน ที่ซึ่งแผ่นฝ้าเพดานถูกรื้อออกจนเห็นโครงสร้างเหล็กด้านใน เธอต้องการที่เงียบๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ แต่จังหวะที่ก้าวถอยหลัง ปลายเท้าของเธอกลับไปเตะเข้ากับกล่องไม้ใบเก่าที่ซุกซ่อนอยู่หลังเสาปูน
กล่องนั้นหล่นลงมา พื้นไม้เก่าส่งเสียงดัง *กึก* จนกวินท์ที่ยืนคุมเชิงอยู่ต้องหันมามอง
"ทำอะไรอีกครับคุณดีไซน์เนอร์?"
รินรดาไม่ได้สนใจคำเหน็บแนม เธอรีบทรุดตัวลงหยิบกล่องใบนั้นขึ้นมา มันถูกล็อกด้วยกุญแจเก่าที่สนิมเขรอะ เธอใช้สันมีดคัตเตอร์ในกระเป๋ากางเกงกระแทกเบาๆ จนกลอนหักออก กวินท์เดินเข้ามาใกล้ด้วยความสงสัยแต่ก็ยังวางท่าถือดีตามสไตล์
ภายในกล่องมีเพียงสมุดบันทึกปกหนังเก่าคร่ำคร่าหนึ่งเล่ม และแบบร่างลายเส้นด้วยมือที่ไม่ใช่สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
รินรดาเปิดหน้าสมุดออก ลายมือหวัดๆ ของคนยุคเก่าอ่านยากพอสมควร แต่ใจความสำคัญกลับชัดเจนจนน่าตกใจ เธออ่านออกเสียงช้าๆ "นี่มัน... บันทึกของเจ้าของโรงแรมคนแรก... กวินท์ คุณต้องมาดูนี่"
กวินท์ก้าวเข้ามาประชิดตัวโดยไม่รู้ตัว กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเขากระทบจมูกรินรดาจนใจสั่น เขาโน้มตัวลงมองสมุดในมือเธอ ระยะห่างที่ใกล้จนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกันทำให้บรรยากาศรอบข้างเงียบงันไปชั่วขณะ
"โครงการนี้ไม่ใช่แค่การสร้างโรงแรม..." รินรดาอ่านพลางไล่นิ้วไปตามตัวอักษร "แต่มันคือการสร้างหอคอยเพื่อเป็นหลักฐานความรักที่มีต่อเมืองนี้ และที่สำคัญ... ที่ดินผืนนี้ไม่ได้เป็นของธันวาตั้งแต่แรก แต่มันถูกยกให้เป็นสาธารณสมบัติโดยเจ้าของเดิมผ่านพินัยกรรมที่ไม่มีใครเคยเจอ"
กวินท์ชะงัก สายตาที่เคยดูแคลนโรงแรมนี้มาตลอดเปลี่ยนไปทันที เขาคว้าบันทึกไปจากมือรินรดา รอยยิ้มเย่อหยิ่งหายไปสิ้น เหลือเพียงความตกตะลึงที่ซ่อนไม่มิด
"มันเป็นไปไม่ได้..." กวินท์พึมพำ "ถ้าเอกสารนี้เป็นของจริง ธันวามันก็แค่โจรที่ปล้นที่ดินผืนนี้มาด้วยสัญญาปลอม"
"กวินท์ คุณต้องทำอะไรสักอย่างนะ" รินรดามองหน้าเขา "คุณไม่ได้แค่รับจ้างทำงานแล้วใช่ไหม? คุณเองก็มีอดีตที่ผูกพันกับที่นี่เหมือนกัน... ใช่ไหมครับ?"
กวินท์หันมามองเธอ แววตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความคลั่งรักที่ปิดไม่มิด มือหนาเอื้อมมาจับไหล่เธอไว้แน่น กระแสไฟฟ้าบางอย่างวิ่งผ่านรอยสัมผัสนั้น
"ถ้าผมจัดการเรื่องนี้ได้ เราจะไม่มีวันเสียโรงแรมนี้ไป" เขากระซิบ น้ำเสียงนุ่มลึกอย่างที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน "รินรดา... ถ้าผมทำสำเร็จ ผมขออะไรคุณอย่างหนึ่งได้ไหม?"
รินรดาใจเต้นรัว "ข...ขออะไรครับ?"
กวินท์โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าเธอ เขาขยับตัวเข้ามาจนเธอจนมุมชิดกับเสาปูน กวินท์กำลังจะเอ่ยคำที่ซ่อนไว้นานนับปี แต่ทันใดนั้น—
*ปัง!*
เสียงประตูห้องโถงถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนชุดดำที่เดินเข้ามาพร้อมกับชายร่างท้วมในสูทราคาแพงที่รินรดาคุ้นหน้าเป็นอย่างดี
"ดูเหมือนว่าพวกคุณจะเจอสิ่งที่ผมหามานานแล้วนะครับ" ธันวายกยิ้มกว้าง แต่นัยน์ตาไม่มีความปรานีแม้แต่น้อย "คืนบันทึกนั่นมาเถอะ กวินท์... ก่อนที่ความฝันของสถาปนิกปากดีอย่างนายจะพังลงพร้อมกับตึกที่นายรักนักรักหนา"
กวินท์กอดสมุดบันทึกไว้แน่น เขาไม่ได้ถอยหลัง แต่กลับก้าวไปบังรินรดาไว้ด้านหลัง สายตาเขาวาวโรจน์ด้วยความโกรธที่ธันวาบังอาจขัดจังหวะในช่วงเวลาที่เขากำลังจะยอมเปิดเผยความลับในใจ
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่ความเงียบของความโรแมนติก แต่มันคือความเงียบก่อนพายุใหญ่จะพัดถล่ม
ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของกวินท์และรินรดานะครับ ราชันย์หอกทมิฬจะทำให้ทุกท่านลุ้นจนนั่งไม่ติดแน่นอนครับ!
สถาปนิกปากจัดกับโปรเจกต์ท้าทายหัวใจ•ตอนที่ 9
ความลับใต้ฝ้าเพดาน
ผลงานโดย ราชันย์หอกทมิฬ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์หอกทมิฬ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สถาปนิกปากจัดกับโปรเจกต์ท้าทายหัวใจ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!