เมื่ออดีตเริ่มตามหา

“คุณรินรดาคะ... ดูเหมือนว่าเราจะมี ‘แขก’ ที่ไม่ได้รับเชิญมาเยือนถึงไร่ในวันพักผ่อนนะคะ” เสียงของแม่บ้านคนสนิทดังขึ้นแผ่วเบาที่ข้างหู ในขณะที่ฉันกำลังบรรจงจดบันทึกยอดจำหน่ายพืชผักออร์แกนิกในสมุดบัญชีเล่มโปรด มือของฉันชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาเรียวสวยเงยขึ้นมองผ่านหน้าต่างบานเกล็ดออกไปยังลานหน้าบ้าน ที่นั่น ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดสูทราคาแพงระยับที่ดูแปลกแยกอย่างสิ้นเชิงกับบรรยากาศไร่ปลายนา กำลังยืนปัดฝุ่นออกจากรองเท้าหนังขัดมันด้วยท่าทางถือตัว เขามีใบหน้าที่ฉันจำได้แม่น... ไม่ใช่เพราะความหล่อเหลา แต่เพราะมันคือใบหน้าที่เคยสั่งให้คนฉุดกระชากลากถูร่างของฉันไปทิ้งไว้ในซอกตึกเมื่อชาติภพก่อน ชายคนนี้คือ 'อิทธิ' เลขาธิการคนสนิทของอดีตคู่หมั้นผู้ที่เคยผลักไสฉันลงสู่ขุมนรก “ให้เขาเข้ามาที่ศาลาริมน้ำค่ะ อย่าให้ถึงตัวบ้านหลัก” ฉันสั่งเสียงเรียบ แม้หัวใจจะเต้นระรัวราวกับมีใครมาตีกลองรบอยู่ข้างใน ความแค้นที่เคยกดทับไว้เริ่มสั่นคลอน แต่ฉันไม่ใช่ 'รินรดา' คนเดิมที่ไร้ทางสู้แล้ว เมื่อเดินไปถึงศาลาริมน้ำ ศิลาสามีของฉันยืนกอดอกรออยู่ก่อนแล้ว แววตาของเขาดุจเหยี่ยวที่พร้อมจะขย้ำศัตรูทันทีที่อีกฝ่ายแสดงท่าทีคุกคาม เขาขยับมาบังร่างฉันไว้ครึ่งหนึ่งด้วยสัญชาตญาณของการปกป้อง “คุณรินรดาจำผมได้ใช่ไหมครับ?” อิทธิเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นหน้าฉัน มุมปากเขากระตุกยิ้มที่ดูเสแสร้ง “นานแค่ไหนแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน... นับตั้งแต่คืนที่เกิดอุบัติเหตุครั้งนั้นที่เมืองกรุง” “อุบัติเหตุที่ทำให้ชีวิตของฉันเปลี่ยนไปตลอดกาลน่ะหรือคะ?” ฉันถามกลับ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความคมกริบดุจปลายมีด “คุณมาที่นี่ทำไม อิทธิ? ที่นี่คือไร่ส่วนบุคคล ถ้าไม่มีธุระธุระสำคัญ อย่ามาเหยียบที่นี่อีก” อิทธิหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาวางบนโต๊ะไม้สัก “ผมไม่ได้มาเพื่อรื้อฟื้นความหลังครับ แต่ผมมาเพื่อมอบข้อเสนอ... คุณคงไม่รู้ว่าที่ดินผืนนี้ที่คุณกำลังทำฟาร์มอยู่อย่างมีความสุขเนี่ย แท้จริงแล้วมันกำลังจะถูกเวนคืนเพื่อสร้างนิคมอุตสาหกรรมในเครือข่ายของนายเก่าผม และโชคดีเหลือเกินที่ผมเป็นคนถือโฉนดฉบับร่างเหล่านั้นไว้ในมือ” ศิลาขยับตัวก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รัศมีอำนาจของวิศวกรหนุ่มผู้ถือครองโฉนดที่ดินตัวจริงแผ่ออกมา “เวนคืนอย่างนั้นหรือ? โฉนดที่นี่ผ่านการตรวจสอบและขึ้นทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายทุกตารางนิ้ว หากคุณคิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมแบบเดิมๆ กับภรรยาของผม ผมบอกได้เลยว่าคุณคิดผิดมหันต์” บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดลงทันที ได้ยินเพียงเสียงน้ำไหลกระทบฝั่ง เสียงนกร้องยามบ่ายที่ฟังดูวังเวงขึ้นถนัดตา อิทธิหุบยิ้ม ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัดเมื่อเห็นท่าทีไม่สะทกสะท้านของพวกเรา “งั้นลองดูนี่หน่อยเป็นไง...” อิทธิเปิดซองเอกสารออกช้าๆ เผยให้เห็นภาพถ่ายชุดหนึ่ง เป็นภาพของฉันในชาติก่อนที่กำลังยืนอยู่ในสถานที่ที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับการทุจริตที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน “ถ้าภาพพวกนี้หลุดออกไปถึงสื่อ หรือถึงมือผู้มีอำนาจในพื้นที่นี้ คุณคิดว่าชีวิตเกษตรกรแสนสงบของคุณจะพังพินาศในกี่วัน? รินรดา... คุณหนีอดีตไม่พ้นหรอก ไม่ว่าจะในร่างนี้ หรือร่างไหนก็ตาม” มือของฉันเย็นเยียบ แต่ฉันกลับหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างใจเย็น กลิ่นหอมของชาดอกมะลิช่วยประคองสติให้มั่นคง ฉันวางถ้วยลงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะจ้องหน้าเขาด้วยสายตาที่ทำให้คนตรงหน้าต้องชะงัก “คุณคิดว่าคนอย่างฉันจะปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยหรือคะ?” ฉันยิ้มที่มุมปาก “ข้อมูลในภาพนั้นมันเก่าเกินไปค่ะ และที่สำคัญ... ฉันได้เตรียม ‘ของขวัญ’ ไว้ต้อนรับแขกแบบคุณไว้แล้ว” ทันใดนั้น เสียงรถยนต์หลายคันก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าไร่ ชายในเครื่องแบบสีเข้มก้าวลงมาพร้อมกับเอกสารในมือหลายชุด อิทธิหน้าถอดสี ทันทีที่เห็นหัวหน้าหน่วยงานตรวจสอบที่ดินและเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ศิลาประสานงานไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วันที่เริ่มระแคะระคายเรื่องการสวมสิทธิ์ “นี่หมายค้นและหมายเรียกตัวคุณอิทธิในข้อหาพยายามกรรโชกทรัพย์และปลอมแปลงเอกสารทางราชการค่ะ” ฉันกล่าวเบาๆ ขณะที่อิทธิเริ่มก้าวถอยหลังอย่างลนลาน “อดีตน่ะตามมาทักทายได้ค่ะ แต่ฉันเลือกได้ว่าจะต้อนรับด้วยวิธีไหน... และดูเหมือนว่าวันนี้ ทางออกเดียวของคุณคือห้องขัง ไม่ใช่การเจรจา” ทว่าในขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังจะเข้าชาร์จตัว อิทธิกลับแค่นหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งขึ้นมาแล้วกดส่งข้อความบางอย่าง “คุณคิดว่าผมมาคนเดียวหรือไง? ลองดูที่หน้าจอของไร่คุณสิ... ระเบิดเวลาที่ถูกฝังไว้ใต้แปลงผักออร์แกนิกที่คุณหวงนักหวงหนาน่ะ มันเริ่มนับถอยหลังตั้งแต่ผมก้าวเข้ามาในไร่นี้แล้ว!” หัวใจของฉันกระตุกวูบเมื่อเห็นไฟสีแดงกะพริบถี่ขึ้นจากใต้ผืนดินที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร ศิลาพุ่งตัวมาคว้ามือฉันไว้แน่น สายตาของเขาเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความวิตกอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ในขณะที่อิทธิอาศัยจังหวะชุลมุนชักปืนออกมาจ่อที่ขมับตัวเองพร้อมหัวเราะลั่น! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและใจฟูไปกับความรักของศิลาและรินรดานะคะ กุหลาบหนามเงินสัญญาว่าจะพาไปลุ้นต่อในตอนหน้าให้จุใจแน่นอนค่ะ!