เปิดโปงกลโกงที่ดิน

"อยากเห็นไร่กุหลาบของฉันกลายเป็นกองขี้เถ้าขนาดนั้นเลยหรือคะ คุณลูกพี่ลูกน้อง?" น้ำเสียงของรินรดาราบเรียบทว่าเย็นเยียบราวกับสายน้ำใต้ธารน้ำแข็ง ใบหน้าหวานล้ำสะท้อนเงาของรถแทรกเตอร์คันใหญ่ที่กำลังคำรามก้องอยู่เบื้องหน้า เธอไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม แววตาคู่คมกลับทอประกายรู้เท่าทันจนคนที่ถือรีโมทคอนโทรลอยู่ในมือถึงกับชะงักรอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้า ลูกสาวคนเล็กของป้าสะใภ้หน้าถอดสีไปวูบหนึ่งเมื่อเห็นว่าเหยื่อไม่ได้วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนอย่างที่วาดฝันไว้ แต่กลับยืนกอดอกมองนางด้วยสายตาสมเพชเวทนาเสมือนกำลังมองตัวตลกในโรงละครสัตว์ "แก... แกยังจะมายิ้มอะไรอยู่อวะอาริน! ดูนั่นสิ! อีกไม่กี่วินาทีนี้ ที่ดินแปลงติดกันที่พวกแกอุตส่าห์ไปกว้านซื้อมาทำแปลงเกษตรอินทรีย์ จะถูกรถแทรกเตอร์ของบริษัทรับเหมาถางทิ้งจนไม่เหลือชิ้นดี! โฉนดในมือพวกแกมันก็แค่กระดาษไร้ค่า!" เสียงกรีดร้องแหลมสูงด้วยความสะใจดังแข่งกับเสียงเครื่องยนต์คำราม ลูกสาวป้าสะใภ้กดปุ่มสีแดงซ้ำ ๆ ด้วยความตื่นเต้น ราวกับเด็กได้ของเล่นใหม่ ทว่า... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เครื่องจักรกลหนักที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้แนวรั้วจู่ ๆ ก็สะดุดกึก ควันดำโขมงพวยพุ่งออกมาจากท่อไอเสียก่อนที่เครื่องยนต์จะดับสนิทลงอย่างกะทันหัน ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ยกเว้นเสียงหอบหายใจของหญิงสาวผู้ถือรีโมทที่เริ่มหน้าซีดเผือก "อะ... ทำไมไม่เดินเครื่องล่ะ? พังเหรอ? เป็นไปไม่ได้สิฉันเพิ่งจ่ายเงินมัดจำก้อนโตไปนะ!" เธอพึมพำกับตัวเองอย่างลนลาน นิ้วจิ้มปุ่มรัว ๆ จนรีโมทแทบพัง รินรดาค่อย ๆ ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ เสียงรองเท้าผ้าใบกระทบพื้นดินแห้งดังชัดเจนในความเงียบ เธอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับผู้หญิงที่กำลังสติแตกตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่รื่นรมย์ราวกับกำลังพูดคุยเรื่องลมฟ้าอากาศ "มองหาคนขับรถอยู่หรือเปล่าคะ? เกรงว่าตอนนี้พวกเขาคงกำลังนั่งจิบชาเย็น ๆ อยู่ที่สถานีตำรวจภูธรตำบลแล้วล่ะค่ะ พอดีว่าสามีของฉัน... คุณศิลา เขาค่อนข้างรอบคอบเรื่องเอกสารสิทธิ์เป็นพิเศษน่ะนะคะ" สิ้นคำพูดนั้น ร่างสูงสง่าของศิลาในชุดช่างสีเข้มก็ก้าวออกมาจากแนวต้นไม้ใหญ่ มือหนาทั้งสองข้างถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลหนาปึ้ก แววตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นโลหะดูเยือกเย็นและเฉียบคมจนน่ากลัว เขาเดินมาหยุดยืนเคียงข้างภรรยา พร้อมกับยกมือขึ้นโอบไหล่บางไว้หลวม ๆ เป็นการแสดงออกถึงความมั่นคงและพร้อมปกป้องอย่างเต็มเปี่ยม "เอกสารสัญญาว่าจ้างบริษัทรับเหมาเถื่อน ใบเสร็จรับเงินใต้โต๊ะเพื่อบุกรุกพื้นที่สาธารณะ และหลักฐานการปลอมลายมือชื่อในโฉนดที่ดินเพื่อขออนุญาตขุดเจาะ..." ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่กังวานชัดเจน เขายื่นแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งไปตรงหน้าลูกสาวป้าสะใภ้ หน้าจอแสดงภาพกล้องวงจรปิดมุมสูงที่บันทึกเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่การเจรจาต่อรองใต้โต๊ะเมื่อสามวันก่อน จนถึงวินาทีที่เธอยื่นเงินสินบนให้กับหัวหน้าคนงาน "คุณ... คุณแอบถ่ายคลิปฉันไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่!" เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจกลัวดังขึ้น พร้อมกับที่ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ "ไม่ได้แอบค่ะ เรียกว่า 'เก็บหลักฐานไว้มัดตัวคนชั่ว' ต่างหากล่ะคะ" รินรดายิ้มหวานหยาดเยิ้ม แววตาคมกริบดุจกุหลาบที่มีหนามแหลมคมพร้อมทิ่มแทงผู้ที่บังaอาจมารุกราน "ตระกูลพวกคุณสูบเลือดสูบเนื้อครอบครัวฉันมามากพอแล้ว ตั้งแต่สมัยพ่อแม่จนถึงรุ่นเรา คิดว่าฉันจะยอมโง่ให้เหยียบย่ำซ้ำสองจริง ๆ หรือคะ? โฉนดที่ดินในมือคุณศิลา ไม่ใช่แค่กระดาษธรรมดา... แต่มันคือตั๋วเดินทางเที่ยวเดียวเข้าคุกต่างหากล่ะค่ะ" ในวินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังแว่วมาแต่ไกล แสงไฟสีแดงน้ำเงินสาดส่องผ่านแนวต้นยูคาลิปตัสเข้ามาในไร่ ปลุกความหวาดกลัวขีดสุดให้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคนที่เคยได้ใจมาตลอดชีวิต แต่เรื่องราวยังไม่จบลงเพียงแค่นั้น... ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียด ศิลาเหลือบมองโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อที่สั่นเตือน ข้อความสั้น ๆ จากสายสืบในอำเภอถูกส่งเข้ามา ทำให้มุมปากหยักลึกของวิศวกรหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างมีความหมาย เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูภรรยาด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "รินครับ... ทางกองปราบส่งข่าวมาแล้ว บัญชีลับที่ป้าสะใภ้ใช้ฟอกเงินจากการฮุบที่ดินสาธารณะ ถูกอายัดเรียบร้อยแล้วครับ และตอนนี้... มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญอีกคนกำลังขับรถตรงมาที่นี่" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสนใจ ดวงตากลมโตเป็นประกายวับวับ เธอหันไปมองตามเส้นทางถนนลูกรังที่ฝุ่นตลบอบولจากรถยนต์ราคาแพงคันหนึ่งที่กำลังมุ่งตรงมายังไร่ปลายนา รถคันนั้นจอดสนิทอย่างกะทันหัน ประตูฝั่งคนขับเปิดออก พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะกล้าเหยียบย่ำมาที่นี่ในสภาพแบบนี้— ป้าสะใภ้ผู้หิวกระหายทรัพย์สิน ยืนหอบหายใจสะท้าน เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยว มือเหี่ยวย่นชี้มาที่รินรดาพร้อมกับตะโกนลั่นด้วยเสียงอันแหบพร่า "นังตัวดี! แกกล้ามากนะที่กล้าแจ้งจับ... แกคิดว่าแกชนะแล้วงั้นเหรอ? แกยังไม่รู้หรอกว่าที่ดินตรงแปลงสุดท้ายที่แกอยากได้ที่สุดน่ะ... ตอนนี้มันตกเป็นของใคร!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "กุหลาบหนามเงิน" มาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!