แผนที่ดินและกำไรก้อนแรก

เสียงกระแทกเบรกของรถยนต์หรูยี่ห้อดังที่ดังสนั่นขึ้นหน้าเรือนพักไม้ปลายนา ทำให้ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ รินรดาไม่ได้สะดุ้งตกใจ เธอยังคงใช้ช้อนไม้คนน้ำซุปสมุนไพรในหม้อดินเผาด้วยความนิ่งสงบ ใบหน้ารูปไข่เปื้อนเขม่าจางๆ ขับให้ดวงตากลมโตมีความคมปนดื้อรั้นอย่างชัดเจน ประตูกระจกฝั่งคนขับเปิดออก พร้อมกับร่างสูงสง่าของ "ศิลา" ที่ก้าวลงมาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองไปรอบไร่ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบางของภรรยาที่กำลังยืนรับลมอย่างใจเย็น "ริน คุณยังใจเย็นอยู่ได้ยังไง ท่านประธานใหญ่กำลังจะมาถึงที่นี่ในอีกไม่ถึงสิบนาที" ศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความกังวลอย่างปิดไม่มิด แม้ปกติเขาจะเป็นวิศวกรผู้เยือกเย็นและคำนวณทุกอย่างอย่างแม่นยำ แต่สถานการณ์นี้มันเกินคาดเดาไปมาก ผลตรวจแล็บที่ชี้ว่าน้ำซุปบ้านๆ มีสารต้านอนุมูลอิสระสูงกว่ายาบำรุงราคาแพงถึงสิบเท่า นั่นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ตระกูลใหญ่ของเขาไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ให้เงียบหายไปแน่ รินรดาวางช้อนไม้ลง เธอหันกลับมาสบตากับสามี มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือไว้ด้วยความมั่นใจที่ทำให้ศิลาถึงกับชะงักไปชั่วขณะ "ตกใจอะไรคะคุณศิลา ของดีอยู่ที่ไหน ย่อมดึงดูดแมลงเม่าเข้ากองไฟเป็นธรรมดา" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด เธอเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม เอื้อมมือเรียวไปจัดปกเสื้อเชิ้ตที่ยับย่นเล็กน้อยให้อย่างเบามือ "พวกเขากำลังวิ่งเข้ามาหาผลกำไรที่เรากำลังจะสร้างต่างหากล่ะคะ" ศิลามองภรรยาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ตั้งแต่แต่งงานกันมา ผู้หญิงตรงหน้าเปลี่ยนไปราวกับคนละคน จากคุณหญิงจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ใจตัวเอง กลายเป็นนักวางกลยุทธ์ที่เฉียบคมและมองการณ์ไกล เขายกมือขึ้นกุมมือเย็นเฉียบของเธอไว้เบาๆ แว่นสายตาไหววับด้วยความรักและปกป้อง "ถ้าใครกล้าทำอะไรคุณ ผมเอาเรื่องถึงที่สุดแน่" "ฉันดูแลตัวเองได้ค่ะ แต่เรื่องโฉนดที่ดินสามแปลงที่เราคุยกันเมื่อคืน... จัดการเรียบร้อยดีแล้วใช่ไหมคะ?" รินรดาเปลี่ยนเรื่องเข้าสู่ประเด็นสำคัญทันที ศิลาพยักหน้ารับ พร้อมกับหยิบม้วนแผนที่กระดาษไขขนาดใหญ่ออกมาจากใต้แขน กางมันลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ กลางสวน สมุดบันทึกและดินสอถูกวางทับไว้เพื่อกันลม "เรียบร้อยครับ ที่ดินโซนเหนือติดลำห้วยธรรมชาติ โซนกลางที่เป็นดินร่วนปนทรายเหมาะแก่การเพาะปลูกสมุนไพร และโซนใต้ที่ติดถนนใหญ่สำหรับสร้างจุดกระจายสินค้า ทั้งหมดอยู่ในมือเราแล้ว... ด้วยชื่อของคุณ" ดวงตาส่อประกายความพึงพอใจ รินรดากวาดสายตาสำรวจเส้นทางในแผนที่ สมองของเธอกำลังประมวลผลการจัดสรรพื้นที่อย่างรวดเร็ว การฟื้นฟูสวนในครั้งนี้จะไม่ใช่แค่การปลูกผักกินเองตามมีตามเกิด แต่มันคือการปักหมุดอาณาจักรเกษตรอินทรีย์ที่จะสั่นคลอนตลาดทุนใหญ่ให้สะเทือน เสียงเครื่องยนต์คันที่สองแล่นเข้ามาจอดเทียบ ท่าทีของคนขับรถและบอดี้การ์ดที่ก้าวลงมาเปิดประตูรถคันหรูคันนั้น ทำให้บรรยากาศรอบไร่เย็นเยียบลงทันที ร่างท้วมใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวลงมา ใบหน้าถมึงทึงและแววตาดุดันกวาดมองสภาพไร่ปลายนาด้วยความดูแคลน "นี่น่ะเหรอ... รังหนูที่พวกเธอซุกหัวอยู่ แล้วกล้าดียังไงถึงเอาสมบัติลับของตระกูลไปทำการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต!" เสียงทุ้มต่ำตวาดก้อง ประธานใหญ่แห่งตระกูลก้าวเข้าประชิดด้วยท่าทีคุกคาม รินรดายืนนิ่งไม่ไหวติ่ง เธอยกมือห้ามศิลาที่กำลังจะก้าวขึ้นมาบังหน้าเธอไว้ ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเชิดหน้าสบตากับผู้อาวุโสอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนเรียวปากสวย "สมบัติลับเหรอคะคุณอา... ฉันเรียกว่า 'เศษดินที่พวกท่านเคยเขี่ยทิ้ง' ต่างหากล่ะคะ" รินรดาเอ่ยเสียงใส แต่ทุกคำพูดกลับเชือดเฉือนจนคนฟังหน้าชา "ในเมื่อท่านประธานอุตส่าห์ลงทุนขับรถมาถึงที่นี่ด้วยตัวเองทั้งที... เชิญชิมน้ำซุปหม้อนี้ให้หายข้องใจก่อนดีไหมคะ เผื่อว่าสมองที่เสื่อมถอยไปตามอายุ จะได้กลับมาคิดทบทวนดูใหม่ว่า ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายถือไพ่เหนือกว่าในเกมนี้" สิ้นคำพูดของรินรดา บรรยากาศรอบบริเวณก็เงียบกริบลงทันที ประธานใหญ่หน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัด ขณะที่ศิลายืนมองภรรยาด้วยหัวใจที่เต้นระทึก ทว่าก่อนที่ใครจะได้ทันเอ่ยคำใดออกมา เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาจากทางท้ายสวน... พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้เด็ดขาด! รดารินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใครกำลังเดินตรงเข้ามา... และนั่นทำให้แผนการทั้งหมดของเธอต้องสั่นคลอนในเสี้ยววินาที! *(โปรดติดตามตอนต่อไป)* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางสร้างอาณาจักรไปกับรินรดานะคะ