ความลับที่ยังไม่เปิดเผย

"คุณคิดจะปิดบังผมไปถึงไหน... รินลดา" เสียงทุ้มต่ำที่ลอดผ่านไรฟันของพายุ อัครเดโช เต็มไปด้วยกระแสความขุ่นเคืองที่ถูกกดทับไว้จนน่ากลัว ในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้า บรรยากาศรอบตัวชายหนุ่มราวกับถูกแช่แข็งด้วยความเย็นเยียบจากแอร์และความตึงเครียดที่เขาสร้างขึ้นมาเอง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปประชิดหญิงสาวทีละก้าวอย่างคุกคาม จนรินลดาต้องถอยหลังไปจนแผ่นหลังบางชนเข้ากับผนังกระจกใสที่สะท้อนภาพแสงไฟยามค่ำคืนของเมืองหลวงเบื้องล่าง หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้หัวใจในอกจะเต้นระรัวราวกับกลองศึก ดวงตากลมโตฉายแววพยศและดื้อรั้น เธอเกลียดนักเวลาที่เขาทำตัวราวกับเป็นเจ้าชีวิตของเธอ แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าสายตาดุจพญาอินทรีย์คู่นั้น คือเอกสารในมือของเขา... เอกสารการทวงหนี้จากสถาบันการเงินนอกระบบที่พายุเพิ่งกระชากมาจากกระเป๋าถือของเธอเมื่อครู่ "มันไม่ใช่เรื่องของคุณค่ะ... เอ้ย! ไม่ใช่เรื่องของคุณครับ!" รินลดาเกือบหลุดปากพูดภาษาถนัดออกไปเพราะความโมโห แต่ก็รีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทันเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอกำลังอยู่ในสถานะลูกหนี้จำยอมตามสัญญาบ้าๆ ที่เขาเป็นคนร่างขึ้นมา พายุแค่นAเสียงหึในลำคอ รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความขบขัน "ไม่ใช่เรื่องของผมอย่างนั้นหรือ? สามล้านบาท... รินลดา คุณเอาเงินจำนวนมหาศาลขนาดนั้นไปละลายเล่นกับอะไรในเวลาสั้นๆ แค่นี้ หึ หรือว่า... คุณมีผู้ชายคอยปรเปรอให้อย่างนั้นสิ ถึงได้กล้าทำตัวอวดดีใส่ผมไม่เว้นแต่ละวัน" เพี๊ยะ! ถึงมือเรียวจะไม่ได้ตบลงบนใบหน้าหล่อเหลา แต่มือของเธอคว้าแฟ้มเอกสารบนโต๊ะปาใส่หน้าอกกว้างเต็มแรงด้วยความเหลืออด ความโกรธพุ่งพล่านจนขอบตาร้อนผ่าว รินลดาจ้องมองเขาด้วยสายตาร้าวราญแต่ยังคงความแข็งกร้าวเอาไว้ "อย่าเอาความคิดสกปรกของคุณมาตัดสินฉันนะ พายุ! ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว!" เสียงหวานสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความคับแค้นใจ เธอยอมรับว่าเธอจน เธอยอมรับว่าเธอมีปัญหาเรื่องเงิน จนต้องยอมเซ็นสัญญาเป็นผู้หญิงขัดดอกให้เขาหยามเกียรติ แต่เธอไม่เคยขายศักดิ์ศรีให้ใครหน้าไหนทั้งสิ้น พายุชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นหยาดน้ำใสคลอหน่วยอยู่ในดวงตาคู่สวยที่มักจะแข็งกร้าวใส่เขาเสมอ ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นริ้วเข้ามาในอก หัวใจข้างซ้ายกระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ เขายื่นมือออกไปหมายจะคว้าข้อมือเล็กมาบีบไว้ตามความเคยชินเพื่อระงับอารมณ์ แต่รินลดากลับเบี่ยงตัวหลบได้อย่างรวดเร็ว ราวกับรังเกียจสัมผัสของเขา ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ภาพเหตุการณ์จากเมื่อช่วงหัวค่ำก็ผุดขึ้นมาในหัวของพายุ... ผู้หญิงในชุดเดรสหรูหราสง่างามคนนั้น คนที่ยืนมองพวกเขาทั้งสองคนด้วยแววตาตกตะลึงและริษยาอย่างปิดไม่มิดที่ล็อบบี้โรงแรมหรู ‘มัทนา’ คู่หมั้นสาวที่ผู้ใหญ่ทางครอบครัวจัด The Match ให้เขาอย่างไร้ทางเลือก และตอนนี้... เรื่องราวทั้งหมดมันกำลังเชื่อมโยงกันอย่างน่าประหลาด "ถ้าไม่ได้เอาไปปรเปรอตัวเอง แล้วเงินสามล้านนั่นมันไปอยู่ที่ไหน ทำไมชื่อผู้รับโอนล่าสุดถึงเป็นชื่อของ... กวินทร์?" ชื่อของชายหนุ่มอีกคนที่ถูกเอ่ยออกมาทำให้รินลดาร่างแข็งทื่อ ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ปิดบังความพิรุธไว้ไม่มิด ความลับที่เธอพยายามปกปิดสุดชีวิตกำลังจะถูกกระชากออกมากลางแสงแดดแล้วหรือนี่? พายุสังเกตเห็นปฏิกิริยานั้นชัดเจน ดวงตาคมกริบหรี่ลงด้วยความอันตราย ความหึงหวงและโทสะพุ่งพล่านจนแทบคลั่ง เมื่อนึกถึงเพื่อนสนิทตัวดีของเขาที่คอยวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวคนนี้ไม่ห่าง "ว่ายังไงล่ะ รินลดา... ทำไมคุณต้องเอาเงินที่ผมจ้างคุณมาขัดดอก ไปโปะหนี้ให้ไอ้กวินทร์เพื่อนรักของผมด้วย หรือว่าพวกคุณ... มีความลับอะไรที่ผมยังไม่รู้!" ห้องทำงานทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของคนทั้งคู่ที่ยืนประจันหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร รินลดาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด สมองกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็วว่าจะหาคำแก้ตัวใดมากลบเกลื่อนความจริงข้อนี้ดี ความจำเป็นเรื่องเงินของเธอมีปมซ่อนเร้นที่หนักหนาเกินกว่าจะให้ผู้ชายปากร้ายอย่างพายุล่วงรู้ มิฉะนั้น... ชีวิตของคนสำคัญที่สุดในครอบครัวเธออาจพังทลายลงในพริบตา แต่ก่อนที่รินลดาจะทันได้อ้าปากแก้ตัวใดๆ ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท! "พายุคะ... มัทนาว่าคุณต้องอธิบายเรื่องผู้หญิงคนนี้ให้มัทนาฟังเดี๋ยวนี้เลยนะ!" เสียงแหลมสูงที่คุ้นเคยดังแทรกขึ้นมา พร้อมกับการก้าวเข้ามาอย่างไร้ความเกรงใจของมัทนา ในมือของเธอถือโทรศัพท์มือถือหน้าจอสว่างวาบ ที่กำลังเปิดคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดมุมหนึ่งในร้านอาหารหรู ซึ่งบันทึกภาพตอนที่พากย์กำลังโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ชิดกับรินลดาอย่างแนบชิดเมื่อสัปดาห์ก่อนไว้ได้อย่างชัดเจนทุกมุมมอง! พายุหันขวับไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาดุดลาน รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างสูงจนมัทนาต้องชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อยด้วยความหวาดกลัว แต่ความริษยาในอกก็มีมากกว่าทำให้เธอกัดฟันเชิดหน้าขึ้น ในขณะที่รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อหันไปสบตากับมัทนาที่จ้องมองมาด้วยแววตาดั่งจะกินเลือดกินเนื้อ และในวินาทีวิกฤตินั้นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความไลน์จากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของพายุก็สั่นเตือนขึ้นมาเสียงดังลั่นท่ามกลางความเงียบ พายุก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์แวบหนึ่ง ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะถอดสีลงทันทีเมื่อเห็นชื่อผู้ส่ง และประโยคข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ... *"ถ้าไม่อยากให้คลิปฉาวของคุณกับเด็กนั่นหลุดออกไปพรุ่งนี้เช้า... โอนเงินสิบล้านมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ พายุ!"* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ