ถูกจับได้แล้ว

“ถอยไป กวินทร์” เสียงของพายุเยือกเย็นจนเกือบจะแข็งเป็นน้ำแข็ง แต่ในแววตาที่จ้องมองไปยังผู้บุกรุกกลับมีเปลวเพลิงแห่งโทสะเต้นเร่า เขาไม่ได้ขยับกายจากตำแหน่งที่ยืนอยู่ เพียงแค่ปรายตาคมกริบมองไปยังมือของกวินทร์ที่ยังจับขอบประตูแน่น รินลดาที่ยืนอยู่เบื้องหลังพายุสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม เธอรับรู้ได้ทันทีว่า ‘สัญญา’ ที่พวกเขาสร้างขึ้นท่ามกลางเงามืดของความสัมพันธ์ กำลังสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่อมีพยานรู้เห็น “ถอย? ทำไมผมต้องถอย ในเมื่อสิ่งที่ผมเห็นมันคือหลักฐานชั้นดีว่า ‘ประธานบริษัทผู้สูงส่ง’ กำลังทำเรื่องลับลมคมในกับพนักงานของตัวเอง” กวินทร์แค่นยิ้มที่มุมปาก สายตาของเขาไม่ได้มองเพียงแค่พายุ แต่มันจาบจ้วงไปที่รินลดาที่ยืนหน้าซีดเผือด “นายกำลังเข้าใจผิด...” รินลดาพยายามเอ่ยแทรก แต่เสียงของเธอกลับเบาหวิวเกินกว่าจะกลบความกดดันในอากาศ “เข้าใจผิดงั้นเหรอ?” กวินทร์ก้าวเข้ามาในห้องหนึ่งก้าว ความมืดสลัวทำให้ใบหน้าของเขาดูบิดเบี้ยวในสายตาของพายุ “เอกสารนั่น... สัญญาที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของรินลดา ผมบังเอิญ ‘เห็น’ มันเข้าตอนที่เธอรีบออกไปข้างนอก ข้อมูลที่ผมมีมันชัดเจนพอจะทำให้หุ้นของบริษัทร่วงได้เลยนะ พายุ” บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัว พายุขยับตัวเพียงเล็กน้อย แรงกดดันมหาศาลจากมาดนักธุรกิจผู้ไร้ปรานีก็แผ่ออกไปจนกวินทร์ต้องชะงัก “นายคิดว่าการขู่คนอย่างฉันจะได้ผลรึไง?” พายุแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูน่าขนลุก “คนอย่างฉันไม่เคยกลัวการถูกเปิดโปง สิ่งที่ฉันกลัวคือการที่มี ‘ขยะ’ มาเดินป้วนเปี้ยนอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของฉันต่างหาก” “พายุ!” รินลดาร้องปราม เธอรู้ดีว่าหากพายุระเบิดอารมณ์ใส่กวินทร์ตอนนี้ ทุกอย่างที่เธอพยายามปกปิดมาตลอดจะพังพินาศทันที “ไม่ต้องห่วงรินลดา” พายุหันกลับมามองเธอ สายตาของเขาเปลี่ยนจากความเกรี้ยวกราดเป็นความนิ่งลึกที่อ่านยาก “ในเมื่อเพื่อนเก่าของเธออยากรู้เรื่องนัก เราก็ควรให้เขารู้ไปเลยว่า ‘อำนาจ’ ที่แท้จริงมันสั่งการกันอย่างไร” พายุเดินเข้าไปหากวินทร์ช้าๆ ทุกย่างก้าวเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่น่าเกรงขาม เขาหยุดยืนประจันหน้ากับอีกฝ่ายจนปลายจมูกแทบจะแตะกัน “อยากแฉงั้นเหรอ? เอาสิ เอาหลักฐานที่นายมีไปโพสต์ลงโซเชียล ไปบอกสื่อ หรือไปบอกบอร์ดบริหารให้พังกันไปข้างหนึ่ง” พายุลดเสียงลงต่ำจนแทบจะเป็นกระซิบที่อันตราย “แต่จำไว้กวินทร์ ถ้าพรุ่งนี้เช้าชื่อของฉันหรือชื่อของรินลดาปรากฏในหน้าข่าวเสียหายเพียงบรรทัดเดียว... ฉันจะทำให้นายหายไปจากวงการนี้แบบที่ไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีกเลย” กวินทร์ชะงัก ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธจัดที่ถูกข่มขู่ต่อหน้ารินลดา “นายมันก็แค่เผด็จการที่เอาความรักมาเป็นเกมธุรกิจ!” “แล้วนายล่ะ?” พายุสวนกลับทันควัน “ถ้าไม่ใช่เพราะความอิจฉาที่รินลดาไม่เคยมองนายเลย นายคงไม่ดิ้นรนถึงขนาดมาขโมยดูเอกสารส่วนตัวของคนอื่นแบบนี้หรอก ใช่ไหม?” ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง กวินทร์กัดฟันแน่น มือของเขากำหมัดจนสั่น แต่เขาก็รู้ดีว่าพายุไม่ได้แค่พูดเล่น อำนาจในมือของชายตรงหน้าสามารถบดขยี้เขาได้ภายในข้ามคืน “เรายังคุยกันไม่จบหรอก พายุ” กวินทร์ถอยหลังไปหนึ่งก้าว สายตาอาฆาตตวัดมองรินลดาก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไปอย่างพ่ายแพ้ ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่บีบคั้น รินลดาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง พายุหันกลับมามองเธอ แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนแสงลงเล็กน้อย แต่ทว่ามันยังคงมีความเคร่งขรึมแฝงอยู่ “คุณควรจะบอกผมว่าเขารู้เรื่องสัญญา” พายุเอ่ยเสียงเรียบพลางเดินเข้าไปใกล้ เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ มือหนาเอื้อมไปเกลี่ยไรผมที่ปรกหน้าอย่างแผ่วเบา “ฉัน... ฉันกลัว พายุ ถ้าคนอื่นรู้ ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” รินลดาสบตากับเขา น้ำตาคลอเบ้าอย่างสุดกลั้น “คนอื่นไม่สำคัญเท่าความรู้สึกของผมหรอกนะ” พายุเชยคางเธอขึ้นมา “แต่เรื่องนี้มันเริ่มบานปลายแล้ว กวินทร์ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้แค่คำขู่... เขาต้องมีแผนสำรองแน่” รินลดาสั่นสะท้าน เธอรู้ดีว่าสิ่งที่พายุพูดคือความจริง แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าการถูกเปิดโปง คือการที่ความสัมพันธ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นของพวกเขากำลังถูกจับจ้องจากดวงตาหลายคู่ที่พร้อมจะทิ่มแทง “เราต้องทำยังไงต่อไปคะ?” เธอถามเสียงสั่น พายุไม่ได้ตอบทันที เขาสบตาเธอนิ่งนานก่อนจะก้มลงประทับจุมพิตที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน เป็นการปลอบประโลมที่ทำให้ใจของรินลดาเต้นผิดจังหวะ ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะผละออก เสียงเตือนจากสมาร์ทโฟนของพายุก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เขาหยิบมันขึ้นมาดู ก่อนที่ใบหน้าคมเข้มจะเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดถึงขีดสุด เขาหันหน้าจอให้รินลดาดู ข้อความนับร้อยแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาพร้อมกับภาพถ่ายที่เธอและพายุกำลังยืนใกล้ชิดกันในห้องทำงานถูกแชร์ไปทั่วกรุ๊ปไลน์ของพนักงานบริษัท “ถูกจับได้แล้ว...” พายุพึมพำเสียงต่ำ ขณะที่เสียงฝีเท้าจำนวนมากกำลังเดินตรงมาที่ห้องของเขาด้วยความเร่งรีบ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางของมหายุทธ์ไร้เทียมทานในทุกบรรทัดนะครับครับ