ความเชื่อใจที่สั่นคลอน

กระดาษแผ่นบางในมือของรินลดากำลังสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงอารมณ์ที่อัดแน่นจนจุกอก ทว่าในสายตาของพายุ อัครเดโช เอกสารแผ่นนั้นกลับเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่ง—เครื่องมือที่ถูกปรุงแต่งขึ้นโดยฝีมือของคนที่เขาเริ่มจะไม่แน่ใจเสียแล้วว่า ตนเองรู้จักดีแค่ไหน "หลักฐานงั้นเหรอ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสความเยียบเย็นที่บาดลึกถึงกระดูกดำ ประธานหนุ่มไม่ได้แม้แต่จะชายตามองกระดาษในมือเธอ ร่างสูงสง่าในสูทสั่งตัดพิเศษยังคงยืนกอดอก สายตาคมกริบมองตรงไปยังหญิงสาวราวกับกำลังมองทะลุผ่านเปลือกนอกเข้าไปถึงความลวงโลกที่เขาคาดคิดไว้ "พายุ... นายตั้งใจฟังฉันก่อนส-..." "พอที รินลดา" พายุสวนขึ้นทันควัน น้ำเสียงของเขาไม่ได้ตวาดลั่น แต่มันทรงพลังพอที่จะหยุดคำพูดทุกคำของเธอให้ค้างเติ่งอยู่ในลำคอ "เธอคิดว่าเกมตื้นๆ แบบนี้จะใช้หลอกฉันได้กี่ครั้ง? หรือคิดว่าความใจอ่อนของฉันในห้องนี้ มันมีไว้ให้เธอเหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า?" "นายกำลังเข้าใจผิด! กวินทร์ต่างหากที่..." "หยุดพูดชื่อมัน!" คราวนี้เสียงของพายุตวาดกร้าวขึ้น ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะที่ถูกสุมจนปะทุ "รู้ไหมว่าฉันเกลียดอะไรที่สุดในชีวิต? ฉันเกลียดคนโกหก รินลดา... และยิ่งเกลียดคนที่พยายามทำตัวเป็นผู้บริสุทธิ์ ทั้งที่มือของตัวเองเปื้อนโคลนอยู่เต็มสองข้าง!" คำพูดนั้นรุนแรงเสียจนรินลดาต้องสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อประคับประคองสติ หัวใจดวงน้อยกระหน่ำซัดด้วยความเจ็บปวด เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและอคติเต็มเปี่ยม ผู้ชายคนนี้... คนที่บางครั้งเคยอ่อนโยนจนเธอเกือบเผลอใจ แต่ในยามนี้เขากลับเลือกที่จะเชื่อคำพูดของคนอื่น มากกว่าหลักฐานที่เห็นตำตา "นายไม่แม้แต่จะมองมันด้วยซ้ำ..." เสียงของเธอบาดเครือเล็กน้อย ยามเมื่อก้มลงมองกระดาษแผ่นสำคัญในมือ "นายเลือกที่จะเชื่อกวินทร์ เลือกที่จะเชื่อภาพที่เขาสร้างขึ้น... เพราะอะไรล่ะพายุ? เพราะนายไม่เคยคิดจะเชื่อใจฉันตั้งแต่แรกอยู่แล้วใช่ไหม?" คำถามนั้นทำให้แววตาของพายุไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาที แต่ความทิฐิอันแรงกล้าก็รีบเข้ามาปิดกั้นความรู้สึกนั้นไว้อย่างรวดเร็ว เขายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยัน—รอยยิ้มที่ทำร้ายจิตใจคนมองยิ่งกว่าคำด่าทอใดๆ "ความเชื่อใจ? ของแบบนั้นมันมีไว้ให้คนที่มีค่าพอจะได้รับต่างหาก รินลดา" พายุแค่นหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวเธอทีละก้าวอย่างคุกคาม จนหญิงสาวต้องถอยหลัง1ก้าวชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงาน "เธอเข้ามาในชีวิตฉันด้วยสัญญาบ้าๆ เธอกลบเกลื่อนตัวตน และตอนนี้... เธอยังกล้าเอาเอกสารปลอมๆ นี่มาบอกว่าเพื่อนสนิทที่ฉันคบมาเป็นสิบปีเป็นคนทรยศงั้นเหรอ? เธอคิดว่าตัวเองฉลาดนักหรือไง?" "ถ้าฉันโกหก... แล้วเอกสารการโอนเงินก้อนนี้จากบริษัทคู่แข่งล่ะ คืออะไร!" รินลดาหมดความอดทน เธอยื่นกระดาษแผ่นนั้นเข้าใกล้ใบหน้าคมคายของเขาอีกครั้ง หยาดน้ำตาคลอหน่วยในดวงตากลมโตแต่มันไม่ยอมร่วงหล่นลงมาสักหยด "นายอ่านมันสิพายุ! อ่านให้เต็มตาว่าเพื่อนรักของนายมันขายบริษัทไปเท่าไหร่!" พายุก้มลงมองตามสัญชาตญาณ แวบหนึ่งที่สายตาปะทะเข้ากับตัวเลขและชื่อบัญชีปลายทาง หัวใจของประธานหนุ่มกระตุกวูบอย่างแรง ชื่อนั้น... มันเป็นชื่อบริษัทสาขาในเครือที่จดทะเบียนลับเฉพาะกาล ซึ่งมีเพียงไม่กี่คนในระดับบริหารเท่านั้นที่ล่วงรู้ ตัวเลขมหาศาลที่ระบุไว้นั้นมันตรงกับรอยรั่วของข้อมูลที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อนไม่มีผิดเพี้ยน! ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานกว้างชั่วขณะ บรรยากาศตึงเครียดเสียจนแทบจะหยิบจับเป็นรูปเป็นร่างได้ ลมหายใจของคนทั้งคู่ผสานกันในระยะประชิด รินลดายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา รอคอยปฏิกิริยาที่จะยืนยันว่าเขายังมีเหตุผลมากพอ ทว่า ในวินาทีที่พายุกำลังจะเอ่ยปากอะไรบางอย่าง เสียงเคาะประตูก็กระแทกเข้ามาทำลายสมาธิทั้งหมด *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* ยังไม่ทันที่เจ้าของห้องจะอนุญาต ประตูบานหรูสีเข้มก็ถูกผลักเปิดออกอย่างถือวิสาสะ ร่างสูงโปรดของกวินทร์ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มราวกับผู้ชนะ ในมือถือแฟ้มเอกสารบางอย่างพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่แฝงความเย้ยหยันไว้อย่างแนบเนียน "พายุ... นายยังคุยกับรินลดาไม่เสร็จอีกเหรอ? พอดีเลย ฉันมีหลักฐานอีกชิ้นที่ท่านประธานน่าจะอยากดูเกี่ยวกับ 'ที่มา' ของเอกสารในมือเธอนะ... ว่ามันถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร" รินลดาเบิกตากว้าง หันขวับไปมองหน้าเพื่อนสนิทจอมปลอมที่ตีหน้าซื่อตาใสได้อย่างแนบเนียน ทันทีที่กวินทร์ก้าวเข้ามาใกล้และส่งยิ้มให้พายุ ความระแวงที่สุมอยู่ในใจของประธานหนุ่มก็ถูกจุดชนวนขึ้นอีกครั้งอย่างรุนแรง พายุหันกลับมามองหน้ารินลดาอีกรอบ คราวนี้แววตาของเขาไม่ได้มีความลังเลหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความเย็นชาและดุดันราวกับราชสีห์ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ "ส่งมันมา กวินทร์" พายุเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่ละสายตาไปจากหญิงสาว "และเธอก็เตรียมตัวอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เคลียร์... ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนกับความสตอเบอร์รีของเธอจริงๆ" มหายุทธ์ไร้เทียมทานขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและอินไปกับตัวละครด้วยกันเสมอนะครับ