คำสั่งที่ไม่ยอมทำตาม

“เอาปืนลงเดี๋ยวนี้ ถ้าคุณไม่อยากให้ห้องประชุมมูลค่าร้อยล้านแห่งนี้เปื้อนเลือดหัวหน้าแผนกไอทีอย่างฉัน” เสียงเรียบเฉยแต่หนักแน่นของพิมพ์มาดาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับจนแทบหายใจไม่ออก เธอไม่ได้ขยับหนีไปไหน แม้ปลายกระบอกปืนของบอดี้การ์ดคนหนึ่งจะจ่ออยู่ที่ขมับของเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวของชายหนุ่มร่างสูงสง่าที่เพิ่งก้าวเข้ามา—คิรากร ซีอีโอผู้มีข่าวลือว่าเขาสามารถสั่งปิดบริษัทคู่แข่งได้เพียงแค่ดีดนิ้ว คิรากรเหยียดยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยว แต่มันกลับเต็มไปด้วยความบันเทิงใจ เขาปัดมือให้บอดี้การ์ดลดอาวุธลง ก่อนจะก้าวเดินช้าๆ ไปยังเก้าอี้หัวโต๊ะที่รินรดากำลังนั่งตัวสั่นด้วยความกลัวผสมความสะใจที่ศัตรูหัวใจกำลังจะถูกกำจัด “ในแฟ้มเอกสารตรงหน้าคุณ... คือคำสั่งปลดออกและฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากการทำโปรเจกต์ล้มเหลว” คิรากรเอ่ยเสียงเย็นชืด น้ำเสียงของเขามีอำนาจดุจจักรพรรดิ “พิมพ์มาดา คุณมีเวลาสามนาทีในการเซ็นชื่อยอมรับความผิด แล้วไสหัวไปจากที่นี่ซะ” รินรดาที่เพิ่งได้สติรีบโพล่งขึ้นทันที “ใช่ค่ะคุณคิรากร! พิมพ์มาดาเธอแอบใส่โค้ดเถื่อนลงในระบบอัลกอริทึม ทำให้มูลค่าหุ้นตกลงมหาศาล เธอเป็นตัวปัญหาของบริษัทตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาแล้วค่ะ” พิมพ์มาดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือกจนคนทั้งห้องต้องขนลุก เธอไม่ได้หันไปมองรินรดา แต่จ้องตรงไปที่คิรากรด้วยท่าทีที่ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย “คุณคิรากรคะ ถ้าคุณมั่นใจว่าฉันทำลายอัลกอริทึม ทำไมคุณไม่ตรวจสอบ Log File ในเซิร์ฟเวอร์หลักที่ฉันเพิ่งทำเสร็จเมื่อห้านาทีก่อนล่ะคะ?” พิมพ์มาดาเดินไปที่หน้าจอโปรเจกเตอร์ มือเรียวรัวแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วสูงจนมองตามแทบไม่ทัน “หรือว่า... การตัดสินใจของคุณ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับความจริง แต่ขึ้นอยู่กับว่าใครมีผลประโยชน์กับคุณมากกว่ากัน?” รินรดาหน้าถอดสี รีบโวยวายขึ้น “คุณคิรากร อย่าไปฟังมันค่ะ! มันกำลังจะแก้โค้ดเพื่อทำลายหลักฐาน!” “หุบปาก” คิรากรเอ่ยคำเดียวสั้นๆ แต่ทำเอารินรดาถึงกับสะอึกไปทันที สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่นิ้วมือของพิมพ์มาดาที่กำลังรัวคำสั่งผ่านหน้าจอ command line สีดำมืด “ฉันไม่เซ็น” พิมพ์มาดากด Enter ครั้งสุดท้าย หน้าจอโปรเจกเตอร์ปรากฏผังโครงสร้างของอัลกอริทึมที่ถูกแก้ไขโดย ‘บุคคลภายนอก’ พร้อมระบุ IP Address ที่เชื่อมโยงตรงไปยังคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของรินรดา “นี่คือหลักฐานว่าใครกันแน่ที่พยายามจะฉ้อโกงบริษัท และถ้าคุณจะไล่ฉันออกเพราะความผิดของคนอื่น ก็เชิญค่ะ... แต่เตรียมตัวรับหมายศาลจากทนายฉันได้เลย เพราะฉันเตรียมบันทึกทุกอย่างไว้ในคลาวด์ส่วนตัวที่ไม่มีใครแตะต้องได้” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง คิรากรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับค่อยๆ เดินเข้ามาหาพิมพ์มาดา เขาหยุดยืนต่อหน้าเธอ ห่างกันเพียงลมหายใจกั้น สายตาของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความใคร่รู้แบบที่ทำเอาพิมพ์มาดาแอบใจสั่น แต่เธอก็ยังคงเชิดหน้าท้าทาย “กล้าหาญดีนี่” คิรากรกระซิบใกล้ใบหูของเธอ เสียงเขาทุ้มต่ำจนเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ “รินรดา... เธอทำเสียเรื่องจริงๆ” รินรดาหน้าซีดเผือด “คุณคิรากร! ฉันทำเพื่อคุณนะ!” “แต่ฉันไม่ได้ต้องการคนโง่ที่ทำลายทรัพย์สินของฉัน” คิรากรหันไปมองรินรดาด้วยสายตาที่เปรียบเสมือนกำลังมองขยะ “ไปจากสายตาฉัน แล้วอย่าได้กลับมาเหยียบที่นี่อีก ไม่งั้นฉันจะทำให้ตระกูลของคุณล้มละลายภายในข้ามคืน” รินรดาหน้าหงายรีบวิ่งหนีออกไปทันที เหลือเพียงพิมพ์มาดาที่ยืนจังก้าอยู่หน้าจอด้วยสีหน้าเรียบเฉย “จบแล้วใช่ไหมคะ? งั้นฉันขอตัวไปทำงานต่อ” พิมพ์มาดาทำท่าจะเดินเลี่ยงผ่านเขาไป แต่คิรากรกลับคว้าข้อมือเธอไว้แน่น “ใครบอกว่าเรื่องของเราจบแล้ว?” คิรากรกระชากเธอเข้าหาตัวจนแผ่นหลังบางปะทะกับอกแกร่งของเขา “เธอทำฉันเสียเวลาไปหลายชั่วโมง และที่สำคัญ... เธอทำให้ฉันสนใจในตัวเธอมากกว่าตัวเลขในบัญชีเสียอีก พิมพ์มาดา” เขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิดริมฝีปากเธอ พิมพ์มาดากัดฟันแน่น หัวใจเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ “คุณต้องการอะไรกันแน่?” “ต้องการให้เธอมาเป็น ‘อัลกอริทึม’ ส่วนตัวของฉัน” เขากดเสียงต่ำก่อนจะควักบัตรเครดิตสีดำสนิทวางลงบนมือเธอ “นี่คือค่าเสียเวลา และเป็นค่าจ้างสำหรับการย้ายของเข้าไปอยู่ในคอนโดของฉันคืนนี้ ห้ามปฏิเสธ เพราะถ้าเธอปฏิเสธ... ฉันจะเปลี่ยนสถานะจาก ‘ซีอีโอที่น่ารัก’ กลายเป็น ‘เจ้าหนี้ที่โหดร้าย’ ทันที” ยังไม่ทันที่พิมพ์มาดาจะได้อ้าปากค้าน ประตูกระจกห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับเสียงของบอดี้การ์ดที่ตะโกนเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก “ท่านคิรากรครับ! ระบบรักษาความปลอดภัยหลักถูกแฮ็ก! ตอนนี้ทุกคนในตึก... ถูกล็อกไว้ในห้องประชุมและสำนักงานทั้งหมดครับ!” คิรากรยังคงไม่ปล่อยมือจากพิมพ์มาดา แต่เขากลับยิ้มกริ่ม “ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนไม่พอใจกับการที่เธอรอดไปได้นะพิมพ์มาดา... หรือบางที แฮ็กเกอร์คนนี้อาจจะเป็นเธอจริงๆ?” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้เมล่อนโซดานะคะ!