ข้อแลกเปลี่ยนที่ปฏิเสธไม่ได้

"เงื่อนไขของท่าน... มันไม่ใช่การทำพันธสัญญา แต่มันคือการสยบวิญญาณให้เป็นทาสไปตลอดกาลต่างหาก" เสียงของเรนะสั่นเครือเล็กน้อย ขณะที่หยดเลือดสีสดจากปลายนิ้วเรียวของเธอกำลังหยดลงบนแผ่นศิลาสีดำสนิทที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ ศิลาชิ้นนั้นเปล่งแสงสีม่วงอมแดงเรืองรอง สะท้อนใบหน้าอันซีดเซียวของหญิงสาวผู้เป็นถึงนักล่าแรงก์ S สายแทงค์ผู้เกรียงไกร แต่ในยามนี้ เธอกลับเหลือเพียงลมหายใจที่รวยรินและร่างกายที่ถูกกัดกินด้วยพิษมรณะจากดันเจี้ยนระดับนรก คีย์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพงลิบลิ่วในห้องพักฟื้นวีไอพี รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของคนทั้งอาณาจักร ดวงตาคมกริบมองร่างที่กำลังสั่นเทาของเรนะด้วยความเย็นชา ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ ราวกับเธอมistake เป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่ง "คุณพูดถูกครึ่งเดียวนะครับคุณเรนะ..." คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "พันธสัญญาเลือดบทนี้ไม่ได้ทำมาเพื่อให้เราเป็นพันธมิตรกัน แต่ทำขึ้นเพื่อให้คุณตระหนักว่า ชีวิตที่เหลืออยู่ของคุณในตอนนี้ ไม่ได้เป็นของคุณอีกต่อไปแล้ว... แต่มันเป็นของ 'หมอเทวะแรงก์ SSS' คนนี้ต่างหากล่ะครับ" คำพูดนั้นราวกับค้อนเหล็กทุบลงกลางใจของเรนะ ภาพความทรงจำเมื่อครั้งอดีตไหลย้อนกลับมาอย่างไม่หยุดหย่อน ภาพที่เธอยืนอยู่บนจุดสูงสุดของกิลด์ มองลงมายังร่างของฮีลเลอร์แรงก์ F ที่กำลังนอนหายใจรวยรินจมกองเลือดอยู่ในดันเจี้ยนอย่างไร้ค่า ภาพที่เธอเคยปฏิเสธแม้กระทั่งจะชายตามองคำขอร้องของเขา... ใครจะไปคิดเล่าว่า วันหนึ่ง ผู้หญิงที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขา จะต้องมาคุกเข่าก้มหัว อ้าแขนรับพันธสัญญาที่จะผูกมัดวิญญาณของเธอไว้ใต้ฝ่าเท้าของเขาเช่นนี้ ความเจ็บปวดจากการถูกพิษกัดกินเนื้อเยื่อภายในทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ เรนะกัดริมฝีปากจนห่อเลือด รสชาติคาวคลุ้งเต็มปาก ความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีของแรงก์ S กำลังถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี หากเธอปฏิเสธ... ความตายที่ทรมานยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็นคือสิ่งเดียวที่รออยู่เบื้องหน้า แต่หากเธอยอมรับ... อิสรภาพของเธอจะถูกพรากไปตลอดกาล "ถ้าฉันยอมเซ็นสัญญา... ท่านจะแน่ใจได้อย่างไรว่าพิษในตัวฉันจะหายไปทั้งหมด และกิลด์วอร์เรนจะไม่ตามล่าฉัน?" เรนะเค้นเสียงถามออกไปอย่างยากลำบาก เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้าสวย คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายของชายหนุ่มแผ่รังสีอำมหิตที่กดดันจนอากาศภายในห้องแทบจะหยุดนิ่ง เขาก้าวเข้าไปใกล้เรนะทีละก้าวอย่างเชื่องช้า เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นห้องดังสะท้อนก้อง กลิ่นอายความเหนือกว่าแผ่ซ่านจนเรนะแทบจะหายใจไม่ออก "กิลด์วอร์เรนเหรอครับ?" คีย์ย่อตัวลงให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับเธอ ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นระริกของเธอ "ชายคนที่คุณเคยภักดีนักหนา ตอนนี้เขากำลังสั่งคนออกตามล่าคุณเพื่อปิดปาก เพราะกลัวว่าความลับเรื่องการทดลองมนุษย์ในดันเจี้ยนจะรั่วไหล... สำหรับเขา คุณเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่หมดประโยชน์แล้ว แต่สำหรับผม..." คีย์ยื่นนิ้วเรียวยาวไปแตะที่ปลายคางของเธอ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตา "...คุณคือผลงานชิ้นเอกที่ผมจะชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ เพื่อใช้ตบหน้าไอ้สารเลววอร์เรนและพรรคพวกของมันให้จมดินยังไงล่ะครับ" หัวใจของเรนะกระตุกวูบ ความรู้สึกหลากหลายประเดั้งประเดเข้ามา ทั้งความแค้น ความสิ้นหวัง และประกายแห่งความหวังอันริบหรี่ที่ถูกจุดขึ้นในอก ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว... เรนะหลับตาลง หยดน้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ไหลรินอาบแก้ม เธอกำหนดจิตอธิษฐานแล้วกดปลายนิ้วที่ชุ่มเลือดลงบนแผ่นศิลาสีดำสนิททันที! *เปรี้ยง!* เสียงอสนีบาตคำรามกึกก้องทั้งที่ท้องฟ้าด้านนอกแจ่มใส แผ่นศิลาสีดำระเบิดแสงสีเลือดสาดส่องไปทั่วห้อง ลวดลายอักขระโบราณพุ่งเข้าสู่ร่างของเรนะผ่านทางปลายนิ้ว ความเจ็บปวดราวดวงวิญญาณกำลังถูกฉีกกระชากทำให้เธอหวีดร้องลั่นออกมาอย่างสุดเสียง ร่างกายของเธอกระตุกเกร็งก่อนจะทรุดฮวบลงสู่อ้อมแขนของคีย์ คีย์รับร่างอันไร้เรี่ยวแรงนั้นไว้ด้วยมือข้างเดียว สายตาของเขายังคงนิ่งสงบ ดั่งผิวน้ำในบึงลึกที่ไม่มีวันกระเพื่อม เขายกมืออีกข้างขึ้นเหนือร่างของเธอ ทันใดนั้น แสงสีทองอร่ามสว่างจ้าตาก็ระเบิดออกมาจากฝ่ามือของเขา—สกิลฮีลระดับพระเจ้า! ละอองแสงสีทองบริสุทธิ์ซึมซาบเข้าสู่เซลล์ทุกอณูในร่างกายของเรนะ พิษสีดำที่กัดกินอวัยวะภายในถูกชำระล้างออกจนหมดสิ้นในพริบตา แผลฉกรรจ์สมานเข้าหากันอย่างน่าอัศจรรย์ ลมหายใจที่เคยติดขัดกลับมาสม่ำเสมอและทรงพลังยิ่งกว่าเดิม พลังเวทมนตร์ระดับแรงก์ S ที่เคยเหือดแห้งกลับทะลักทลายขีดจำกัดเดิม พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดที่สูงกว่าเดิมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน! เรนะเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เธอมองมือของตัวเองที่เต็มไปด้วยพลังอันเปี่ยมล้น ความเจ็บปวดหายไปสิ้นอย่างไร้ร่องรอย ร่างกายของเธอกลับมาสมบูรณ์แบบ... ไม่สิ ดีเยี่ยมยิ่งกว่าตอนที่เธออยู่จุดสูงสุดเสียอีก เธอมองหน้าคีย์ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะบรรยาย ชายหนุ่มผู้ที่เธอเคยเหยียบย่ำ บัดนี้ได้กลายเป็นพระเจ้าผู้ให้ชีวิตใหม่แก่เธออย่างแท้จริง "ยินดีต้อนรับสู่การเกิดใหม่นะครับ ข้ารับใช้คนแรกของผม" คีย์ยิ้มมุมปาก พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ทรงอำนาจ ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังเงียบสงบลงนั้นเอง... เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นที่ชั้นล่างของอาคาร แรงสั่นสะเทือนทำให้กระจกหน้าต่างห้องพักฟื้นแตกละเอียดเป็น2ท่อน เสียงฝีเท้าจำนวนมากพร้อมกับเสียงตะโกนก้าวร้าวของหน่วยจู่โจมพิเศษจากกิลด์วอร์เรนดังขึ้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ตามทางเดิน "ท่านคีย์ครับ! พวกมันมาเร็วกว่าที่คาดไว้..." เรนะรีบดีดตัวลุกขึ้นยืนด้วยสัญชาตญาณนักล่าแรงก์ S แววตาของเธอกลับมาดุดันและพร้อมจะฆ่าฟันเพื่อปกป้องเจ้านายใหม่ทันที คีย์เพียงแค่ยกมือขึ้นห้ามปรามเบาๆ เขาไม่ได้มีทีท่าตกใจแม้แต่น้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาขณะที่มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทลวดลายทองคำขาวไร้ขีดจำกัดวงเงินออกมาควงเล่นอย่างสบายอารมณ์ ประตูกระจกนิรภัยหน้าห้องถูกพังกระเด็นด้วยแรงระเบิด ร่างของรองกิลด์มาสเตอร์แห่งกิลด์วอร์เรนพร้อมลูกน้องระดับท็อปนับสิบชีวิตพุ่งพรวดเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ สายตากราดมองมายังคีย์และเรนะด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม "เจอตัวแล้ว... นึกว่าจะหนีพ้นนะยัยทรพี ส่วนแก ไอ้ฮีลเลอร์ขยะ วันนี้คือวันตายของแก!" รองกิลด์มาสเตอร์คำรามลั่น คีย์ถอนหายใจเบาๆ อย่างนึกรำคาญ เขามองหน้ากลุ่มมือสังหารเหล่านั้นด้วยสายตาเวทนา ก่อนจะหันไปหากล้องวงจรปิดมุมห้องแล้วกดปุ่มเปิดใช้งานระบบโอนเงินฉุกเฉิน และในวินาทีที่คมดาบของศัตรูกำลังพุ่งตรงเข้ามาที่ลำคอของเขา นิ้วเรียวของชายหนุ่มก็กดลงบนเครื่องรูดบัตรอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับระบบเครือข่ายการเงินทั่วโลก... *ติ๊ด! (ยอดเงินหักสำเร็จ: 1,000,000,000 เครดิต)* ...เสียงอนุมัติวงเงินดังขึ้น พร้อมกับกองกำลังหุ่นยนต์รบอัตโนมัติระดับตำนานนับร้อยตัวที่ถูกซื้อและอัญเชิญมาล้อมรอบห้องไว้ในพริบตาเดียว! ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนที่ 11 "ข้อแลกเปลี่ยนที่ปฏิเสธไม่ได้" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ