ความลับของพลังที่โลกต้องตะลึง

"ติ๊ง! อนุมัติวงเงินจำนวนแปดหลักเรียบร้อยแล้วครับ... ยินดีต้อนรับท่านประธานสูงสุดเข้าสู่ระบบบัญชีไร้ขีดจำกัด" เสียงสังเคราะห์จาก AI ภายในหุ่นยนต์รบอัตโนมัติรุ่น 'Goliath-IV' เปล่งออกมาด้วยโทนเสียงเรียบสนิท ทว่าก้องกังวานเสียจนผนังคอนกรีตเสริมเหล็กของห้องโถงกิลด์สั่นสะเทือน ลำแสงสีแดงฉานนับร้อยสายจากปากกระบอกปืนพลาสมาพาดผ่านความมืด กวาดต้อนร่างของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงของกิลด์ทมิฬให้ถอยร่นเข้าไปมุมห้องด้วยความหวาดกลัว ขาของพวกมันสั่นเทาจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อเผชิญหน้ากับเครื่องจักรสงครามที่พร้อมจะเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นฝุ่นผงภายในเสี้ยววินาที เรนะ ซึ่งยืนอยู่เบื้องหลังคีย์ กลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ดวงตากลมโตเบิกกว้างจ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ครั้งหนึ่งเธอเคยคิดว่าเป็นเพียง 'ฮีลเลอร์ไร้ค่า' ที่ถูกซื้อตัวมาเป็นกระสอบทรายรับดาเมจในดันเจี้ยนระดับ S แต่ในวินาทีนี้... แผ่นหลังนั้นกลับดูยิ่งใหญ่ราวกับภูเขาผาที่ค้ำจุนท้องฟ้าไว้ "เป็นไปไม่ได้..." กิลด์มาสเตอร์วอร์เรนกัดฟันกรอด เลือดสีแดงสดไหลซึมออกจากมุมปากจากการที่เขาพยายามฝืนยืนหยัดท่ามกลางแรงกดดันมหาศาลจากหุ่นยนต์รบ "แกเป็นแค่เศษขยะแรงก์ F! แกเอาเงินจากไหนมาซื้อกองกำลังระดับตำนานพวกนี้! สกิลของแกมันควรจะเป็นแค่เวทมนตร์รักษาตื้นเขินไม่ใช่หรือไงวะ!" คีย์ไม่ได้หันกลับไปมอง เขายังคงยืนไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพงที่ยึดมาด้วยอำนาจเงิน สายตาคู่คมกริบภายใต้กรอบแว่นไร้ขอบทอดมองลงมายังวอร์เรนด้วยความเวทนา ราวกับกำลังมองดูแมลงตัวหนึ่งที่ดิ้นรนอยู่ใต้ฝ่าเท้า "โลกนี้น่ะวอร์เรน... มันไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยพลังกล้ามเนื้อบ้าๆ ของพวกแกหรอกนะครับ" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเยือกเย็นเสียจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน "แต่มันขับเคลื่อนด้วย 'ทุนนิยม' และ 'อำนาจ' ที่แกไม่มีปัญญาเอื้อมถึงต่างหากล่ะ" "แก..." วอร์เรนกำหมัดแน่น เส้นเลือดปูดโปーンขึ้นตามขมับ ความโกรธแค้นแผดเผาจนสติแทบหลุด "ต่อให้แกมีเงินซื้อหุ่นยนต์พวกนี้ แต่น้องชายฉัน... รองหัวหน้ากิลด์ที่เพิ่งถูกแกฆ่าตายไปเมื่อกี้ล่ะ! มันตายไปแล้ว! ต่อให้แกเก่งแค่ไหน แกก็ไม่มีวันชุบชีวิตคนที่ตายสนิทไปแล้วให้ฟื้นคืนขึ้นมาได้หรอก! ความตายในโลกนี้มันคือที่สิ้นสุด!" คำพูดของวอร์เรนเรียกสติของเหล่าฮันเตอร์ที่เหลือให้พยักหน้ารับด้วยความหวาดผวา พวกเขาต่างรู้ดีว่ากฎเหล็กของโลกฮันเตอร์คือ 'ความตายคือจุดจบ' ฮีลเลอร์เก่งแค่ไหนก็ทำได้แค่รักษาอาการบาดเจ็บ ไม่ทางรักษาศพที่ไร้วิญญาณให้กลับมาหายใจได้ ทว่า... คีย์กลับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน "ใครบอกล่ะครับ ว่าผมทำไม่ได้?" สิ้นคำพูดนั้น คีย์ก็ดีดนิ้วขึ้นหนึ่งครั้ง 'เป๊าะ!' บรรยากาศในห้องเงียบสงบลงในพริบตา กองกำลังหุ่นยนต์รบหยุดการเคลื่อนไหว ทุกสายตาจับจ้องไปยังร่างไร้วิญญาณของรองหัวหน้ากิลด์ที่นอนจมกองเลือดอยู่กลางห้อง ร่างนั้นถูกคมกระสุนเจาะทะลวงจนพรุน หัวใจหยุดเต้นไปนานกว่าสิบนาทีแล้ว ผิวหนังเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำตามสภาพของศพที่ไร้ซึ่งการไหลเวียนของเลือด คีย์ก้าวเดินเข้าไปช้าๆ รองเท้าหนังราคาแพงกระทบกับพื้นผิวคอนกรีตเกิดเสียงก้องกังวาน เขาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าร่างไร้ลมหายใจนั้น ก่อนจะยกมือขึ้นเหนือศพ ฝ่ามือเรียวยาวเปล่งแสงสีทองสว่างวาบ... ไม่ใช่แสงสีเขียวอ่อนแบบฮีลเลอร์ทั่วไป แต่เป็นแสงสีทองเจิดจ้าที่บริสุทธิ์และทรงพลังราวกับแสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณ แสงนั้นแผ่ขยายออกเป็นรูปวงแหวนเวทมนตร์โบราณที่สลักลวดลายซับซ้อนเกินกว่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ "[สกิลลับขั้นสูงสุด: หัตถ์เทวะพลิกนรก (Divine Rebirth)]" เสียงทุ้มกังวานเอמהชื่อสกิลออกมาอย่างแผ่วเบา ทว่าก้องกังวานอยู่ในจิตวิญญาณของทุกคนในห้อง *วูบบบบบ—!* คลื่นพลังงานสีทองมหาศาลพัดกระหน่ำกวาดเอาฝุ่นละอองในห้องให้ลอยเคว้งคว้าง เรนะถึงกับต้องยกแขนขึ้นบังสายตาจากแสงสว่างที่เจิดจ้าจนแสบตา เธอมองผ่านร่องนิ้วด้วยความตกตะลึงจนหัวใจแทบหยุดเต้น ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวผสมกับความทึ่ง นี่มันไม่ใช่เวทมนตร์รักษาธรรมดา... นี่มันคือการ 'ฝืนกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ' ชัดๆ! แสงสีทองไหลทะลักเข้าสู่บาดแผลฉกรรจ์ทั่วร่างของรองหัวหน้ากิลด์ รูปร่างของบาดแผลที่เคยเหวอะหวะค่อยๆ สมานตัวเข้าหากันอย่างน่าอัศจรรย์ กระดูกที่หักละเอียดเชื่อมต่อกันด้วยเสียงกรอบแกรบ ผิวหนังที่เคยม่วงคล้ำกลับมามีเลือดฝาด และที่สำคัญที่สุด... หน้าอกที่สงบนิ่งสนิทมานาน กลับกระเพื่อมขึ้นลงเบาๆ! *เฮือกกกกก—!* ร่างของรองหัวหน้ากิลด์สะดุ้งเฮือกใหญ่ ดวงตาเบิกโพงด้วยความตื่นตระหนก เขากระอักเลือดก้อนใหญ่ออกมาบนพื้น ก่อนจะสูดอากาศหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ราวกับคนที่กำลังจะจมน้ำตายแต่รอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ "อ... แค่กๆ... ฉัน... ฉันยังไม่ตาย?" รองหัวหน้ากิลด์พึมพำด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือสั่นเทากุมหน้าอกตัวเองที่ตอนนี้กลับมาเต้นเป็นปกติอย่างแข็งขัน ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องโถงกิลด์อีกครั้ง เป็นความเงียบที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงปืนพลาสมา ทุกคนอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลอกจากเบ้า วอร์เรนทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง สมองของเขาขาวโพลนจนประมวลผลอะไรไม่ออก การชุบชีวิตคนตาย... สิ่งที่ถูกบันทึกไว้ว่าเป็นไปไม่ได้ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ บัดนี้มันเกิดขึ้นจริงแล้วต่อหน้าต่อตาเขา! เรนะหันมามองคีย์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความเคารพในฐานะผู้มีพระคุณ บัดนี้มันได้ยกระดับกลายเป็นความ 'ยำเกรง' และ 'ศรัทธา' ดั่งเทพเจ้าผู้กุมความเป็นความตาย คีย์ลดมือกลวoscลง ปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนเสื้อสูทของตนอย่างใจเย็น เขาก้มมองวอร์เรนที่กำลังสั่นเทาอยู่แทบเท้า ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงสุภาพแฝงความเหี้ยมเกรียม "เห็นไหมครับ... ความตายในโลกนี้ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดหรอ... เพราะถ้าผมไม่อนุญาตให้ตาย ต่อให้พวกแกอยากตายแค่ไหน ก็ไม่มีทางตายได้หรอกนะครับ" วอร์เรนตัวสั่นเทิ้ม น้ำตาไหลพรูออกมาจากดวงตาที่เคยหยิ่งผยอง เขารู้ซึ้งแล้วว่าในวันนี้... ตนเองไม่ได้แค่พ่ายแพ้ แต่กำลังเผชิญหน้ากับปีศาจที่แท้จริง ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังขึ้นลั่นห้อง พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมฉุกเฉินที่เด้งขึ้นตรงหน้าคีย์อัตโนมัติ *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* "[แจ้งเตือนภัยระดับวิกฤต: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของ 'สมาคมฮันเตอร์สากล' และกองกำลังพิเศษระดับ SS กำลังปิดล้อมอาคารกิลด์จากภายนอก... และบุคคลที่คุณกำลังรอคอย... ได้มาถึงแล้วครับ]" คีย์ชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากที่เคยเยือกเย็นกลับเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มลึกลับที่ยากจะคาดเดา เขากวาดสายตามองหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏภาพของบุคคลปริศนาผู้ก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว --- รี้ดเดอร์ที่รักครับ ตอนนี้ความลับเริ่มเปิดเผยแล้ว มาร่วมลุ้นกันต่อในตอนหน้าว่าใครคือบุคคลปริศนาที่ก้าวเข้ามานะครับ!