ใบลาออกที่มาพร้อมกับความฉิบหาย

"ฉันถามว่า นายแน่ใจแล้วใช่ไหม คีย์?" เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีดังสนั่นห้องประชุมใหญ่ของกิลด์ 'ทอร์นาโด' กิลด์แนวหน้าแรงก์ A ที่ควบคุมเศรษฐกิจใต้ดินของเขตตะวันตก แรงสั่นสะเทือนนั้นมากพอจะทำให้กาแฟดำในแก้วเซรามิกราคาแพงกระฉอกออกมาเล็กน้อย วอร์เรน กิลด์มาสเตอร์ผู้มีใบหน้าบึ้งตึงและดวงตาดุจเหยี่ยว จ้องมองชายหนุ่มร่างโปร่งที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาสมเพชระคนหงุดหงิด เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนาทาบลงบนขอบโต๊ะโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อสร้างแรงกดดัน คีย์ไม่ได้สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขายังคงยืนเอามือซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกง ใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น ราวกับว่าเอกสารแผ่นบางที่วางอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ "ใบลาออก" ของฮีลเลอร์ที่แบกรับภาระของกิลด์มาตลอดสามปีเต็ม แต่เป็นเพียงเศษกระดาษทิชชูที่ใช้แล้วทิ้ง "ผมคิดทบทวนดีแล้วครับ กิลด์มาสเตอร์วอร์เรน" คีย์ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ราบเรียบ เย็นชาจนคนฟังรู้สึกหนสันหลังวาบ "สัญญาทาสฉบับนี้หมดอายุลงเมื่อเที่ยงคืนที่ผ่านมา และผม... ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต่อสัญญากับกิลด์ที่มองคนเป็นแค่เครื่องมือใช้แล้วทิ้งอีกต่อไป" บรรยากาศในห้องประชุมอึมครึมลงทันตาเห็น ฮันเตอร์ระดับท็อปอีกสามคนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะต่างส่งเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ หนึ่งในนั้นคือ "ลุค" นักดาบแรงก์ A ผู้เคยหัวเราะเยาะเย้ยในวันที่คีย์เกือบเอาชีวิตไม่รอดในดันเจี้ยนระดับนรก เขายกขาขึ้นไขว่ห้างแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "เฮ้ย คีย์ แกเพ้อเจ้ออะไรวะ? สมองกระทบกระเทือนจากดันเจี้ยนครั้งก่อนจนเพี้ยนไปแล้วหรือไง? แกมันก็แค่ฮีลเลอร์แรงก์ F ขยะที่ไม่มีใครเอา ถ้าออกจากกิลด์เราไป แกก็เป็นได้แค่ศพข้างถนนที่รอวันเน่าเปื่อยเท่านั้นแหละวะ!" ลุคหัวเราะรơiรื่น ชอบใจกับคำพูดดูถูกของตัวเอง ทว่าคีย์เพียงแค่ชายตามองเขาด้วยหางตา แววตานั้นว่างเปล่า ไร้ซึ่งความโกรธเกลียด ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนอย่างไร้ความหมาย วอร์เรนแค่นAเสียงทางจมูก เขาผายมือออกกว้างราวกับกำลังเล่นละครเวที "ได้ยินที่เพื่อนร่วมทีมพูดไหม คีย์? ฉันเมตตาให้แกอยู่ในกิลด์นี้ในฐานะเบ๊คอยเก็บกวาดขยะและฮีลยามฉุกเฉิน ก็นับว่าบุญหัวแค่ไหนแล้ว อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย เซ็นใบต่อสัญญาซะ แล้วฉันจะถือว่าเรื่องวันนี้ไม่เคยเกิดขึ้น" บนโต๊ะมีปากกาหมึกซึมทองคำแท้ถูกดันมาตรงหน้าคีย์ นี่คือจิตวิทยาที่วอร์เรนใช้ควบคุมคนมานับครั้งไม่ถ้วน สร้างความกดดัน ข่มขู่ และทำลายความมั่นใจ จนกว่าเหยื่อจะคุกเข่าขอร้องอ้อนวอน แต่ทว่า... ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว คีย์หยิบปากกาคันนั้นขึ้นมา หมุนเล่นในมือช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับวอร์เรนตรงๆ รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากทำให้กิลด์มาสเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่รู้สึกใจหายวาบอย่างประหลาด "ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะครับ... แต่ผมเกรงว่า 'มูลค่า' ของพวกคุณในตอนนี้ มันต่ำเกินกว่าที่ผมจะเสียเวลาด้วยแล้วล่ะครับ" ซวบ! คีย์ไม่ได้เซ็นต่อสัญญา แต่เขาใช้ปลายปากกาขีดฆ่าชื่อตัวเองออกจากสำเนาใบลาออกอีกฉบับอย่างเด็ดขาด เสียงกระดาษฉีกขาดก้องกังวานในความเงียบ ก่อนที่เขาจะโยนมันลงบนกองเอกสารของวอร์เรนอย่างไร้เยื่อใย "นาย... แกกล้าดียังไง?!" วอร์เรนตบโต๊ะเสียงดังลั่น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธเกรี้ยว "แกคิดว่าแกแน่มาจากไหนวะ! ออกไปจากที่นี่แล้วจำไว้ให้ดีว่า ต่อไปนี้ไม่มีกิลด์ไหนในเมืองนี้กล้าจ้างฮีลเลอร์ชั้นต่ำอย่างแกแน่!" "ผมไม่ได้สนใจจะทำงานให้ใครหรอกครับ..." คีย์หมุนตัวหันหลังให้พวกเขาทั้งหมด ก้าวเดินอย่างมั่นคงไปที่ประตู "เพราะจากนี้ไป... พวกคุณต่างหากที่จะต้องเป็นฝ่ายวิ่งมาหาผม" ประตูกระจกนิรภัยปิดลงเบื้องหลัง ทิ้งให้ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงัน วอร์เรนหายใจหอบกระزากด้วยความโกรธ ขณะที่ลุคและคนอื่นๆ เริ่มรู้สึกถึงลางสังหรณ์ประหลาดที่เกาะกุมหัวใจ อย่างไรก็ตาม ความสนใจทั้งหมดถูกดึงกลับมาทันทีเมื่อเสียงนาฬิกาปลุกดิจิทัลบนผนังห้องเตือนเวลา... 13.00 น. เวลาที่กองกำลังจู่โจมหลักของกิลด์ทอร์นาโด ต้องเคลื่อนพลเข้าสู่ดันเจี้ยนระดับ S "รังอสรพิษเพลิงทมิฬ" ดันเจี้ยนเรดที่รัฐบาลอนุมัติงบสนับสนุนนับร้อยล้านเครดิต! สิบนาทีต่อมา ณ ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวของกิลด์ วอร์เรนในชุดเกราะเวทมนตร์ชั้นยอดก้าวขึ้นมาบนลานบิน สีหน้าของเขายังคงหงุดหงิดไม่หายจากเหตุการณ์เมื่อครู่ แต่ความโลภและกระหายในชื่อเสียงก็กลบความกังวลนั้นไปจนหมดสิ้น รอบตัวเขามีฮีลเลอร์สำรองแรงก์ C สองคนที่ถูกเรียกตัวมาแทนที่คีย์ในนาทีสุดท้ายยืนตัวสั่นด้วยความกลัว "พวกแกสองคนจำไว้ ถ้าทำให้ฉันบาดเจ็บแม้แต่รอยข่วนเดียว ฉันจะตัดแขนพวกแกทิ้งซะ!" วอร์เรนคำรามขู่ "ค... ครับ กิลด์มาสเตอร์!" ฮีลเลอร์สำรองหน้าซีดเผือด ในจังหวะนั้นเอง เสียงวิทยุสื่อสารฉุกเฉินบนข้อมือของลุคก็ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง สัญญาณสีแดงกระพริบเตือนรัวๆ พร้อมกับเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของเจ้าหน้าที่ควบคุมศูนย์ปฏิบัติการ [กิลด์มาสเตอร์! รองหัวหน้าลุค! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!] ลุคขมวดคิ้วยกนาฬิกาสื่อสารขึ้นมาพูดด้วยความหงุดหงิด "มีอะไรวะ เสียงดังโวยวายอยู่ได้ ดันเจี้ยนยังไม่ทันเริ่มเลย!" [ไม่ใช่เรื่องดันเจี้ยนครับ! แต่... แต่ตอนนี้ สมาคมฮันเตอร์นานาชาติเพิ่งอนุมัติคำสั่งระงับใบอนุญาตปฏิบัติการของกิลด์เราอย่างเป็นทางการแล้วครับ!] วอร์เรนชะงักกึก หันขวับมามองลุคทันที "ว่าไงนะ? ระงับใบอนุญาต? เป็นไปได้ยังไง! เราจ่ายส่วยให้สมาคมไปหมดแล้วนี่!" [ะ... ยังไม่หมดแค่นั้นครับ!] เสียงในวิทยุสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ [ธนาคารกลางและกลุ่มทุน 'โอเรียนタル' ประกาศถอนทุนทั้งหมดออกจากกิลด์เราในวินาทีนี้ หนี้สินสามพันล้านเครดิตถูกเรียกเก็บคืนทันทีภายใน 24 ชั่วโมง... และ... และ...] ลุคหน้าถอดสี เหงื่อกาฬไหลท่วมหลัง "และอะไรวะ! พูดมาให้จบสิ!" [และผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ที่เพิ่งกว้านซื้อหุ้น 51% ของกิลด์เราเมื่อห้านาทีก่อน... เขาเพิ่งส่งคำสั่งปลดกิลด์มาสเตอร์วอร์เรนออกจากตำแหน่ง และเตรียมเข้ายึดทรัพย์สินทั้งหมดของกิลด์เพื่อชดใช้หนี้แล้วครับ!] หัวใจของวอร์เรนหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมาทับร่าง ในวินาทีแห่งความโกลาหลนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวอีกลำ—ลำที่หรูหราและมีสัญลักษณ์รูป "งูอูโรโบรอสสีทอง" สลักข้างลำตัว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของมหาเศรษฐีลึกลับผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งโลก—ก็ร่อนลงจอดบนลานบินอย่างนุ่มนวล ประตูห้องโดยสารเปิดออก รองเท้าหนังราคาแพงก้าวลงมาสัมผัสพื้น ร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ปลดกระดุมเม็ดบนออกเล็กน้อย ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี... คีย์ เดินทอดน่องออกมาท่ามกลางแสงแดดยามบ่าย โดยมีบอดี้การ์ดแรงก์ S แถวหน้าสBนสี่คนเดินตามประกบซ้ายขวาอย่างจงรักภักดี คีย์หยุดยืนห่างจากวอร์เรนและลุคเพียงไม่กี่ก้าว เขายกนาฬิกาข้อมือราคาแพงขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับอดีตกิลด์มาสเตอร์ที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตะลึง "ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของทอร์นาโดนะครับ... อดีตกิลด์มาสเตอร์วอร์เรน" คีย์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทขอบทองคำฝังเพชร (Black Card ไร้ขีดจำกัดวงเงิน) ออกมาคั่นเล่นระหว่างนิ้ว แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนขนลุก "ตอนนี้... นายจะเลือกคุกเข่ากราบร้องขอชีวิตตรงนี้ หรือจะให้ฉันปล่อยให้พวกนายตายอย่างหมาข้างถนนในดันเจี้ยนนั้นดีล่ะ?" ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับตอนที่ 5 ของ "พลิกชะตาราชาทรราช ด้วยสกิลฮีลระดับพระเจ้าในวินาทีสุดท้าย" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ