อัปเลเวลแบบก้าวกระโดด

"สี่สิบล้านเครดิต... แลกกับการฟื้นฟูสภาพเซลล์ให้กลับมาสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ บอสระดับภัยพิบัติเกรด S ตัวนั้นคงไม่คิดว่าตัวเองจะกลายเป็นบันไดไต่เต้าให้ฮีลเลอร์ขยะตัวหนึ่งหรอกนะครับ" เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องนิรภัยใต้ดิน กลิ่นคาวเลือดของอสูรกายกลายพันธุ์ยังคงลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ ตัดกับความหรูหราของไอเท็มระดับตำนานที่กองอยู่ระเกะระะ คีย์ยืนมองหน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า ตัวเลขค่าประสบการณ์พุ่งทะยานขึ้นราคาราวกับกราฟหุ้นในตลาดมืด ข้อมูลทางชีวภาพของเขาถูกเขียนทับด้วยรหัสสีทองอร่ามที่สั่นกระเพื่อมทุกครั้งที่พลังงานมหาศาลไหลเวียนเข้าสู่กระดูกสันหลัง เรนะที่ยืนพิงผนังหินแกรนิตอยู่ไม่ไกลนัก ถอนหายใจยาวออกมาเพื่อขับไล่ความตื่นตระหนกในอก ดวงตาสีไพลินของเธอจ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะบรรยาย เมื่อไม่กี่วันก่อน เขายังเป็นแค่ไส้ศึกราคาถูกที่กิลด์ทมิฬจงใจส่งไปเป็นเหยื่อล่อในดันเจี้ยนรกร้าง แต่ในเวลานี้... แค่ปลายนิ้วสัมผัสของคีย์ก็สามารถชุบชีวิตนักล่าระดับหัวแถวให้กลับมาจากความตายได้แล้ว "นายกำลังทำอะไรบ้าๆ อยู่นะคีย์ ค่าประสบการณ์ที่ทะลักเข้ามาขนาดนั้น ร่างกายมนุษย์ทั่วไปจะรับแรงกดดันจากมานาไตรมาสสุดท้ายไม่ไหวหรอก ระวังเส้นเลือดในสมองจะแตกตายเสียก่อนจะได้ไปตบหน้าพวกมัน" เรนะเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงที่เจือความกังวล แม้เธอจะพยายามรักษามาDดความเยือกเย็นของนักล่าแรงก์ S เอาไว้ แต่เม็ดเหงื่อที่ผุดพรายบนขมับก็ทรยศความตื่นกลัวต่อปรากฏการณ์ตรงหน้า "ร่างกายมนุษย์ทั่วไปเหรอครับ? น่าเสียดาย... ที่ตอนนี้ผมไม่ได้ถูกจำกัดด้วยสามัญสำนึกแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว" คีย์หันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้ รอยยิ้มที่เคยดูอ่อนโยนและไร้พิษภัยในอดีต บัดนี้กลับแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ ดวงตาคมกริบสะท้อนแสงเรืองรองของระบบฮีลเลอร์พระเจ้า ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังระรัวขึ้นในโสตประสาทติดต่อกันไม่ขาดสาย *[ติ๊ง! ตรวจพบการแปลงสภาพพลังงานจากการรักษาต่อเนื่อง]* *[ผู้เล่น 'คีย์' ทำการดูดซับค่าประสบการณ์ส่วนเกินจากเป้าหมายระดับ SSS สำเร็จ]* *[เงื่อนไขพิเศษบรรลุ: ปลดล็อกขีดจำกัดเลเวล 50 -> เลเวล 75 ในพริบตา]* *[อัปเกรดสกิลพื้นฐาน: 'ฟื้นฟูขั้นวิกฤต (Critical Heal)' วิวัฒนาการเป็น 'หัตถ์เทวะพลิกนรก (Divine Reversal)' - สามารถกำหนดความเป็นความตายของเป้าหมายได้ตามเจตจำนง]* แรงระเบิดจากคลื่นมานาสีครามเข้มพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานหิน แรงดันอากาศมหาศาลกดทับจนฝุ่นละอองบนพื้นลอยเคว้งคว้าง เรนะต้องยกแขนขึ้นตั้งการ์ดเพื่อป้องกันแรงกระแทก เธอกัดฟันแน่นเมื่อพบว่าแรงกดดันระดับนี้เทียบเท่ากับการเผชิญหน้ากับบอสใหญ่ร้อยตัวพร้อมกัน ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ใจกลางพายุมานานั้นกำลังก้าวข้ามผ่านเขตแดนระหว่างมนุษย์และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไปทีละขั้น "อึก... พลังนี่มันอะไรกัน..." เรนะพึมพำออกมาได้เพียงแค่นั้น คีย์หลับตาลงรับสัมผัสความเปลี่ยนแปลงภายในร่างกาย กล้ามเนื้อทุกมัดถูกหล่อหลอมขึ้นใหม่ด้วยพลังงานบริสุทธิ์ ความเจ็บปวดจากการถูกหักหลัง ทรยศ และทิ้งให้ตายอย่างไร้เยื่อใยในดันเจี้ยนวันนั้น ถูกหลอมรวมเป็นเชื้อเพลิงขับเคลื่อนความกระหายใคร่รู้ในอำนาจ เขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ประกายแสงสีทองวาววับในดวงตานั้นเยือกเย็นเสียจนแม้แต่สัตว์ประหลาดระดับสูงยังต้องหลบตา "เลเวล 75... น่าสนใจดีนี่ครับ" คีย์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ก่อนจะปรายตามองไปยังหน้าจอบันทึกภารกิจที่ซ้อนทับกันอยู่ "ดูเหมือนว่ากิลด์มาสเตอร์วอร์เรนจะจัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จในการกวาดล้างดันเจี้ยนในคืนนี้สินะครับ โดยที่พวกเขาคงคาดไม่ถึงเลยว่า... แขกรับเชิญที่พวกเขาไม่อยากเจอที่สุดกำลังจะเดินทางไปร่วมโต๊ะอาหารด้วย" เรนะหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อนั้น ความโกรธแค้นที่เคยถูกกดทับไว้ภายใต้สัญญาว่าจ้างเริ่มปะทุขึ้นอีกครั้ง "นายหมายความว่าจะบุกเข้าไปกลางงานเลี้ยงของกิลด์ใหญ่อภิมหาอำนาจอย่างนั้นเหรอ? ถึงนายจะมีเลเวล 75 แล้ว แต่วอร์เรนไม่ได้มีดีแค่กำลังพล เขามีทั้งกองกำลังอารักขา, ไอเท็มระดับเทพ และอิทธิพลที่คุมสภาฮันเตอร์ครึ่งหนึ่ง" คีย์หยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดขึ้นมาเช็ดคราบเลือดบนนิ้วอย่างใจเย็น ท่าทีของเขาช่างสุขุมราวกับกำลังจะไปงานจิบน้ำชา ไม่ใช่การไปทวงแค้นกับองค์กรยักษ์ใหญ่ที่พร้อมจะบดขยี้เขาให้แหลกคาเท้า "ความกลัวของมนุษย์เรา มักเกิดจากการประเมินคู่ต่อสู้สูงเกินไปเสมอครับคุณเรนะ... พวกมันคิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง และอำนาจจะปกป้องพวกมันจากบาปที่ก่อไว้ได้ แต่พวกมันลืมไปอย่างหนึ่ง..." คีย์หยุดพูดไปชั่วครู่ รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเด่นชัด ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิทแต่น่าเกรงขาม "...ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยฮันเตอร์และดันเจี้ยน ไม่มีใครมีค่ามากกว่า 'หมอเทวะ' ที่กำกลมหายใจของพวกมันไว้ในกำมือหรอกครับ" ทันใดนั้น เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อปที่จอดอยู่บนดาดฟ้าตึกนิรภัยก็ดังสนั่นหวั่นไหว แรงลมจากการหมุนวนพัดผ่านช่องระบายอากาศเข้ามาปะทะร่างของทั้งสองคน คีย์ปัดหน้าจอระบบทิ้งด้วยท่าทางสบายๆ ก่อนจะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง โดยมีเรนะมองตามด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนจากความเคลือบแคลง เป็นความศรัทธาอย่างหมดหัวใจโดยไม่รู้ตัว ตึกระฟ้าใจกลางมหานครในยามค่ำคืนประดับประดาด้วยแสงไฟระยิบระยับ แหล่งรวมความมั่งคั่งและอำนาจที่เหล่าชนชั้นสูงของสมาคมฮันเตอร์มารวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะบนคราบน้ำตาของผู้อื่น ภายในห้องจัดเลี้ยงหรูหรา กิลด์มาสเตอร์วอร์เรนกำลังยกแก้วไวน์ราคาแพงลิบลิ่วขึ้นดื่มฉลองด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่ง โดยไม่รู้เลยว่าความหายนะในคราบของสุภาพบุรุษกำลังลอยมาเคาะประตูห้องแล้ว *ก๊อก... ก๊อก...* เสียงเคาะประตูดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีคลาสสิกอันรื่นรมย์ วอร์เรนขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นบอดี้การ์ดคนสนิทเปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดราวกับเจอผีสาง "มีเรื่องอะไร? แกไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังคุยธุระสำคัญอยู่กับท่านประธานสภา?" วอร์เรนเอ่ยเสียงดุ บอดี้การ์ดกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่สั่นเทายื่นแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งมาตรงหน้าผู้เป็นนาย ภาพจากกล้องวงจรปิดที่ชั้นล่างปรากฏร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังก้าวเดินผ่านประตูเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัวใคร ด้านหลังของเขาคือเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่เปิดไฟกะพริบเตือน และข้อความแจ้งเตือนสถานะบัญชีธนาคารที่ถูกโอนเข้ามารัวๆ จนระบบล่ม *[แจ้งเตือนระบบ: ธุรกรรมโอนเงินจำนวน 5,000,000,000 เครดิตจาก 'หมอเทวะแรงก์ SSS' เพื่อซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์ทมิฬสำเร็จแล้ว]* วอร์เรนเบิกตากว้างจนแทบถลอกจากเบ้า แก้วไวน์ในมือหลุดร่วงตกลงกระทบพื้นพรมราคาแพงจนแตกกระจาย สีหน้าของราชาทรราชแห่งวงการฮันเตอร์ซีดเผือดลงในเสี้ยววินาที ขณะที่ประตูห้องจัดเลี้ยงถูกผลักเปิดออกด้วยแรงลมมหาศาล พร้อมกับร่างของคีย์ที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอันแสนสุภาพ "สวัสดีครับทุกท่าน... หวังว่าผมจะมาไม่รบกวนเวลาสนุกของพวกคุณเกินไปนะครับ" ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับตอนที่ 9 ของ "พลิกชะตาราชาทรราช ด้วยสกิลฮีลระดับพระเจ้าในวินาทีสุดท้าย" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ