พันธสัญญาแห่งคมดาบ

"แกบอกว่าใครนะ... ที่จะเป็นฝ่ายตายก่อนกัน?" คำถามนั้นยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ คละเคล้าด้วยกลิ่นคาวเลือดจางๆ และละอองฝุ่นที่ร่วงหล่นจากเพดานอุโมงค์ดันเจี้ยนระดับ A ที่เพิ่งผ่านพ้นมหันตภัยมาหมาดๆ เร็นยืนนิ่งสนิท ดวงตาคมกริบภายใต้เงาฮู้ดจ้องมองร่างไร้วิญญาณของหัวหน้าหน่วยกวาดล้างแห่งสมาคมที่นอนจมกองเลือดอยู่เบื้องหน้า รองเท้าคอมแบตเหยียบย่ำลงบนเศษซากอาวุธเวทมนตร์ที่แตกละเอียดอย่างไร้ความปรานี ในมือของเขายังคงกำด้ามดาบสั้นที่สลักลวดลายระบบเอาไว้แน่น ไอร้อนจากพลังงานเลเวลอัปยังคงแผ่ซ่านระอุอยู่รอบกายราวกับเปลวเพลิงที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางทาง ข้างกายเขา เซร่ายืนพิงผนังหินเย็นเฉียบ ปลายดาบยาวในมือหยาดหยดด้วยโลหิตสีเขียวเข้มของมอนสเตอร์ระดับสูง ดวงตาสอบสวนคู่สวยเหลือบมองมาที่เร็นเพียงเสี้ยววินาที ความเย็นชาที่เธอมักใช้ปิดกั้นโลกภายนอกมลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความภักดีอันลึกซึ้งและประกายความอบอุ่นที่มอบให้ชายหนุ่มผู้พลิกชะตาชีวิตของเธอจากหน้ามือเป็นหลังมือ "สมาคมคงไม่ปล่อยเรื่องนี้ไว้แน่" เสียงของเซร่าราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความกังวลที่เจือความเด็ดเดี่ยว "พวกมันส่งหน่วยล่าสังหารมาถึงที่นี่ แปลว่าพวกมันเริ่มรู้ตัวแล้วว่านายไม่ใช่ฮันเตอร์ไร้แต้มคนเดิม" "ปล่อยให้พวกมันมาสิครับ" เร็นหันกลับมา มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความขบขัน หากแต่เป็นความเยือกเย็นของนักล่าผู้กุมไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์ "ยิ่งพวกมันส่งคนมามากเท่าไหร่ ทางเราก็ยิ่งมีหลักฐานสาวไปถึงต้นตอของพวกเบื้องบนที่เน่าเฟะได้เร็วขึ้นเท่านั้น... การล้างบางสมาคมฮันเตอร์ ไม่ได้เริ่มจากข้างบนลงล่างหรอกครับเซร่า แต่มันเริ่มจากการตัดแขนตัดขาพวกมันทีละข้างต่างหาก" สัญชาตญาณของอดีตฮันเตอร์ระดับต่ำผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น 'จุดด่างพร้อย' ของสมาคมในวันนั้น บัดนี้ถูกหล่อหลอมด้วยระบบมหาศาลจนกลายเป็นเครื่องจักรแห่งการพิพากษา ทุกย่างก้าวที่เร็นเดิน ไม่ใช่การหลบหนีอีกต่อไป แต่เป็นการเดินเกมรุกเพื่อทวงคืนทุกสิ่งที่ถูกแย่งชิงไปในคืนวันอันมืดมิดที่สูญเสียครอบครัว เซร่าขยับตัวเล็กน้อย รอยแผลจางๆ ที่ต้นแขนจากการปะทะเมื่อครู่ส่งผลให้เธอขมวดคิ้ว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เร็นสังเกตเห็นอาการนั้นทันที เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ก้าวเข้าไปประชิดตัวอย่างรวดเร็ว มือหนายื่นขวดน้ำยาฟื้นฟูระดับพรีเมียมที่เพิ่งกดซื้อมาจากร้านค้าระบบออกมาตรงหน้า "ดื่มซะครับ" น้ำเสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ "บาดแผลแค่นี้ ถึงจะสมานเองได้ แต่ผมไม่อยากให้มันทิ้งรอยแผลเป็นไว้บนตัวคุณ" เซร่าชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมไหววับ เธอมองหน้าเร็นนิ่งก่อนจะรับขวดน้ำยามาดื่มโดยไม่เอ่ยคำปฏิเสธ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างบรรเทาความเจ็บปวดในทันที หัวใจที่ด้านชามานานนับปีของเธอกลับมาเต้นระรัวอีกครั้งภายใต้เกราะป้องกันอันแข็งแกร่ง ไม่ใช่เพราะฤทธิ์ของยาฟื้นฟู แต่เป็นเพราะสัมผัสทางสายตาและความห่วงใยที่จริงใจจากผู้ชายคนนี้ "ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอกนะ เร็น" เซร่ากระซิบเบาๆ พลางเก็บขวดน้ำยา "แต่... ขอบคุณ" "เราคือพาร์ทเนอร์กันครับเซร่า เป้าหมายของเราคือการโค่นลบัลลังก์พวกที่อยู่เบื้องหลังความอยุติธรรมทั้งหมด เพราะฉะนั้น... อย่าฝืนจนเกินไป" เร็นกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สายตาทอดยาวไปoutเทลอุโมงค์มืดเบื้องหน้า "ตอนนี้ ได้เวลาที่เราต้องไปเยือนสถานที่ที่พวกมันคาดไม่ถึงที่สุดแล้ว" "ที่ไหน?" เร็นหยิบการ์ดสีดำสนิทไร้ลวดลายออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันคือบัตรผ่านเข้าสู่เขตหวงห้ามระดับสูงสุดของตลาดมืดฮันเตอร์ สถานที่ที่รวบรวมข้อมูลลับทุกอย่างเกี่ยวกับตระกูลใหญ่และผู้มีอิทธิพลที่ชักใยสมาคมอยู่เบื้องหลัง มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นอีกครั้งอย่างมีความหมาย "คฤหาสน์ตระกูลวาล칸... สถานที่ที่พวกมันคิดว่าปลอดภัยที่สุดจากการตรวจสอบของสมาคม" เร็นหันไปมองเซร่าด้วยแววตาดุดั่งพญาอินทรี "ไปกันเถอะครับ ไปทวงบัญชีแค้นที่ค้างคาให้จบในคืนนี้" เซร่าพยักหน้ารับอย่างรู้ใจ ดาบยาวถูกเก็บเข้าฝัก เสียงฝีเท้าของทั้งคู่ก้าวเดินเคียงข้างกันอย่างมั่นคง มุ่งตรงไปยังความมืดเบื้องหน้าเพื่อเปิดฉากบทใหม่แห่งการชำระแค้น ทว่า ในขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวพ้นปากทางออกดันเจี้ยน เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็พลันดังสนั่นหวั่นไหว แสงไฟฉุกเฉินกะพริบถี่รัว พร้อมๆ กับเสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาปิดล้อมเส้นทางทุกด้านอย่างรวดเร็ว "เรียนท่านฮันเตอร์เร็น... ทางเราตรวจพบการเคลื่อนไหวผิดปกติ คุณถูกคำสั่งจับตายจากท่านประธานสมาคมโดยตรงแล้วครับ!" เสียงประกาศจากเครื่องขยายเสียงดังสะท้อนก้องอุโมงค์ ตามมาด้วยร่างของกองกำลังพิเศษนับสิบนายที่พุ่งทะยานลงมาจากเพดานด้วยสลิงเวทมนตร์ ปิดกั้นทางหนีทีไล่จนหมดสิ้น เซร่าชักดาบออกจากฝักในพริบตา ไอสังหารพวยพุ่งออกจากร่างของเธอเพื่อเตรียมรับมือกับการปะทะครั้งใหญ่ แต่เร็นกลับยกมือขึ้นห้ามไว้เบื้องหน้าอย่างใจเย็น ชายหนุ่มไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากลับควักสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมากดหน้าจออย่างสบายอารมณ์ นิ้วเรียวยาวกดแตะหน้าจอระบบโอนเงินปลายทาง ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ที่ทำเอาทหารหน่วยพิเศษชะงักฝีเท้าด้วยความงุนงง เร็นกดปุ่มยืนยันคำสั่งสุดท้ายบนหน้าจอระบบ พร้อมกับเอ่ยพึมพำเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคนกับเซร่า "น่าเสียดาย... ที่พวกมันยังไม่รู้ว่า เงินซื้อได้ทุกอย่าง... แม้กระทั่งชีวิตของพวกมันเอง" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนการทำธุรกรรมวงเงินระดับเอ็กซ์คลูซีฟดังขึ้นก้องสมาร์ตโฟน พร้อมกับเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะส่วนตัวรุ่นล่าสุดของบริษัทเอกชนมหาเศรษฐีที่บินแหวกเพดานดันเจี้ยนลงมาจอดสนิทตรงหน้าพวกเขาพอดี! โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอดนะครับ!