พยานคนสำคัญ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและคราบเลือดสีเข้มที่เจิ่งนองพื้นคอนกรีตเย็นเยียบ คือสิ่งแรกที่ต้อนรับเร็นเข้าสู่พื้นที่รกร้างหลังเขตอุตสาหกรรมเก่า เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของเขาหยุดนิ่งสนิท ดวงตาคมกริบใต้ฮู้ดสีดำสนิทกวาดมองไปรอบห้องโถงกว้างที่เต็มไปด้วยซากหุ่นยนต์รบพังเสียหาย แรงกดดันจากจิตสังหารระดับสูงที่ยังหลงเหลืออยู่ในอากาศหนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออก หน้ากากเงินบนโต๊ะเหล็กกลางห้องยังคงสะท้อนแสงไฟนีออนกะพริบสลัว และเสียงหัวใจที่เต้นรัวระรัวในอกของเร็นไม่ได้เกิดจากความกลัว แต่มันคือเปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยวที่ถูกจุดขึ้นจนถึงขีดสุด "เจอตัวแล้ว… ของเล่นชิ้นโปรดของท่านเร็น" คำพูดเย้ยหยันจากลำโพงเมื่อครู่ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท เร็นไม่รอช้า เขาก้าวเท้าผ่านซากปรักหักพังด้วยความเร็วระดับที่ฉีกกระชากมิติอากาศ เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นดัง *ก๊อก... ก๊อก...* เป็นจังหวะที่เยือกเย็นและทรงพลังราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตายของใครบางคน ลึกลงไปในมุมมืดของโกดัง ร่างบอบบางที่คุ้นเคยกำลังทรุดฮวบพิงกำแพงปูนเปลือย "เซร่า!" เร็นพุ่งเข้าไปประคองร่างนั้นทันที ลมหายใจของเขาติดขัดไปชั่วขณะเมื่อได้เห็นสภาพของฮันเตอร์สาวระดับ S ผู้เคยองอาจและสง่างาม ชุดเกราะสีเงินอันเป็นเอกลักษณ์บิดเบี้ยว แตกละเอียดจนเผยให้เห็นผิวเนียนนุ่มที่บadเจ็บเป็นรอยไหม้จากเวทมนตร์ธาตุสายฟ้า รอยแผลลึกฉกรรจ์พาดผ่านตั้งแต่หัวไหล่ซ้ายยาวลงมาถึงสีข้าง เลือดสีแดงสดไหลซึมย้อมชุดสีขาวของเธอกลายเป็นสีคล้ำ ลมหายใจของเซร่าแผ่วเบาและติดขัด ดวงตาคู่วันที่เคยคมปราบและเย็นชาต่อโลก ตอนนี้กลับปรือปรอยแทบปิดสนิท "ร... เร็น...?" เสียงของเธอแหบพร่า เลือดสีแดงเอ่อล้นมุมปากทุกครั้งที่ขยับริมฝีปาก "ฉันอยู่นี่แล้ว เซร่า เธอปลอดภัยแล้ว" เร็นเอ่ยเสียงนุ่ม แต่น้ำเสียงนั้นสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความเจ็บปวดที่เห็นคู่คิดผู้ร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกันต้องมานอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้า มือหนาสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่เอื้อมไปแตะหน้าผากชื้นเหงื่อของเธอ ความเย็นเฉียบแผ่ซ่านจากตัวเธอทำให้หัวใจของเร็นกระตุกวูบ นี่ฝีมือของพวกกิลด์ ‘อิมพีเรียล’… กิลด์ใหญ่อันดับหนึ่งที่เซร่าเคยสังกัดและยอมหักหลังเพื่อมาอยู่เคียงข้างเขา พวกมันใช้เธอเป็นเหยื่อล่อเพื่อลากเขาเข้ามาในกับดัก เซร่ากัดริมฝีปากแน่น ฝืนรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายใช้ปลายนิ้วที่สั่นเทาแตะที่แขนเสื้อของเร็น ดวงตาที่พร่ามัวมองลึกเข้ามาในดวงตาของเขา ราวกับต้องการย้ำเตือนความจริงบางอย่างที่เธียรยอมแลกด้วยชีวิตเพื่อส่งมอบให้เขา "พวกมัน... รู้แผนทั้งหมดแล้ว... เร็น... ผลึกศิลาทิพย์... ในห้องนิรภัยใต้ดิน... ถูกสับเปลี่ยน..." เสียงกระซิบขาดช่วงพร้อมกับร่างที่กระตุกเกร็งด้วยความเจ็บปวด เร็นรีบส่งพลังมานาบริสุทธิ์สายหนึ่งเข้าไปในร่างของเธอเพื่อประคับประคองชีวิตและระงับอาการบาดเจ็บสาหัสทันที ระบบในหัวของเร็นส่งเสียงเตือนรัวเร็วจนน่าหนวกหู [แจ้งเตือน: ตรวจพบค่ามานาในร่างกายของเป้าหมายลดลงต่ำกว่าขั้นวิกฤต!] [คำเตือน: หากไม่ทำการรักษาด้วย 'น้ำอมฤตแห่งราชา' ภายใน 3 นาที เป้าหมายจะเสียชีวิตถาวร!] เร็นขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ความโกรธแค้นแผ่พุ่งออกจากร่างจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกมานาสีดำสนิทรอบตัว เศษฝุ่นและเศษปูนรอบกายลอยเคว้งคว้างในอากาศ ความกดดันระดับมหาศาลบีบอัดจนบรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งราวกับแรงโน้มถ่วงเพิ่มขึ้นร้อยเท่า "ฉันจะไม่ยอมให้เธอเป็นอะไรไปเด็ดขาด เซร่า" เร็นสูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมสติ ความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ของโอเวอร์ลอร์ดกลับคืนสู่ดวงตาของเขาอีกครั้ง เขาไม่ได้เป็นแค่อั้นเตอร์ระดับต่ำที่ไร้ทางสู้ในวันวานอีกต่อไปแล้ว ระบบผู้กล้าที่หลับใหลถูกปลดล็อกขีดจำกัดสูงสุดในพริบตา นิ้วเรียวยาวกดลงไปที่หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว [ท่านได้ทำการปลดล็อกฟังก์ชันพิเศษ: 'คลังแสงแห่งราชันมิติ'] [ยอดวงเงินเครดิตไร้ขีดจำกัด: เปิดใช้งาน] [รายการที่เลือก: 'น้ำอมฤตแห่งราชา' (ระดับ EX) จำนวน 1 ขวด - มูลค่า: 500,000,000 เจน] เสียงระบบตอบรับดังขึ้นอย่างราบเรียบ ทว่าสิ่งที่สั่นสะเทือนยิ่งกว่าคือเสียงทุ้มต่ำของฝีเท้าจำนวนนับร้อยที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาปิดล้อมโกดังร้างแห่งนี้จากทุกทิศทุกทาง แสงไฟจากรถหุ้มเกราะนับสิบคันสาดส่องทะลุกระจกใสที่แตกละเอียดเข้ามาภายในตัวอาคาร เงาร่างของฮันเตอร์ระดับสูงนับร้อยชีวิตปรากฏขึ้นพร้อมกับอาวุธครบมือ ผู้นำกลุ่มคนใหม่ก้าวออกมาจากแถวหน้า สวมชุดสูทหรูหราพร้อมรอยยิ้มเย่อหยิ่งที่จำฝังใจ—รองหัวหน้ากิลด์อิมพีเรียล 'กิตติ' "แหมๆ ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริงครับ ท่านเร็น" กิตติหัวเราะในลำคอ สายตากวาดมองเร็นและเซร่าด้วยความสมเพชระคนเหยียดหยาม "คิดจริงๆ หรือครับว่าหนูสกปรกอย่างพวกคุณจะล้มยักษ์ใหญ่อย่างพวกเราได้? ส่งผลึกศิลาทิพย์มาซะ แล้วฉันจะเมตตาให้พวกแกตายอย่างสบาย..." เร็นค่อยๆ วางร่างของเซร่าพิงผนึกอย่างทะนุถนอม เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เงาของเขาแผ่ขยายทาบทับร่างของกิตติจนอีกฝ่ายเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ดวงตาสนิทคู่นั้นมองตรงไปยังกิตติราวกับมองมดปลวกไร้ค่า มือขวาของเร็นล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ด หยิบบัตรสีดำขลิบทองอร่ามที่เปล่งประกายแสงออร่าลึกลับออกมา เสียงแจ้งเตือนจากเครื่องรูดบัตรนิรภัยที่กิตติถืออยู่ดังขึ้น *ติ๊ด!* ตามด้วยเสียงระบบประกาศก้องกังวานไปทั่วบริเวณที่รายล้อมด้วยกองกำลังนับร้อย [การทำธุรกรรมสำเร็จ: ชำระค่าบริการ 'กองทัพจักรกลพิฆาตระดับเทพ' และ 'เขตอาคมกักขังนิรันดร์' เรียบร้อยแล้ว] [ยอดเงินคงเหลือในบัญชี: อนันต์] เร็นยกย่องมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่ทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงจนติดลบ ก่อนที่เขาจะเอ่ยประโยคเรียบง่ายที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของกิตติแข็งค้างในทันที "แกบอกว่าใครนะ... ที่จะเป็นฝ่ายตายก่อนกัน?" ขอบคุณที่ติดตามอ่านผลงานของโอเวอร์ลอร์ดซีโร่ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ