กับดักของยอดมนุษย์

กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ลอยอวลอยู่ในห้องรับรองวีไอพีชั้นสิบห้าของสมาคมฮันเตอร์ ไม่ได้ทำให้เร็นรู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าเรียบเฉยทอดมองไปยังชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษราคาแพงลิบลิ่ว เบื้องหน้าของเขาคือ 'กอร์ดอน' ฮันเตอร์ระดับ A แถวหน้าผู้ครองฉายา 'หอกเพลิงทมิฬ' มือขวาคนสนิทของรองประธานสมาคม บรรยากาศรอบกายของกอร์ดอนแผ่ไอความร้อนระอุออกมาเป็นระลอก ๆ จนอากาศบิดเบี้ยว แรงกดดันระดับฮันเตอร์ระดับสูงพรั่งพรูออกมาเพื่อกดให้สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอกว่าต้องคุกเข่า แต่นั่นใช้ไม่ได้ผลกับเร็น "แกสินะ... เร็น ฮันเตอร์ไร้แต้มที่บังอาจลูบคมสมาคมของเรา" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากของกอร์ดอน "คิดจริง ๆ หรือว่าการกวาดล้างดันเจี้ยนระดับ C ด้วยตัวคนเดียว จะทำให้แกกลายเป็นฮันเตอร์ของจริงขึ้นมาได้ เด็กน้อย... โลกใบนี้มันกว้างใหญ่เกินกว่าที่คนไร้พลังอย่างแกจะจินตนาการออก" เซร่าที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังเร็นขยับตัวเพียงเล็กน้อย มือเรียวเรีย3เรียวซ้ายแตะอยู่ที่ด้ามดาบคาตานะข้างเอว ชั่วพริบตานั้น ไอเย็นยะเยือกก็พวยพุ่งเข้าปะทะกับไอความร้อนของกอร์ดอนจนเกิดเสียงดัง 'ซี่...' เบา ๆ ดั่งน้ำหยดลงบนเตาไฟ สายตาสีฟ้าครามของเธอดุจดั่งใบมีดที่พร้อมจะปลิดชีพใครก็ตามที่กล้าคุกคามชายหนุ่มเบื้องหน้า "ถอยไปก่อน เซร่า" เร็นยกมือขึ้นปรามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบขาด เขาสบตากับกอร์ดอนโดยตรงอย่างไร้ความหวาดกลัว "ผมไม่มีเวลามารuเล่นขายของกับสุนัขรับใช้ของสมาคม ถ้าจะมาเพื่อพูดจาไร้สาระ เชิญกลับไปบอกเจ้านายของแกซะว่า... หนี้เลือดที่ติดค้างกันไว้ ถึงเวลาต้องชำระคืนแล้ว" รอยยิ้มบนใบหน้าของกอร์ดอนหายวับไปในพริบตา ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงระคนโกรธเกรี้ยว แรงกดดันระดับ A ถูกปลดปล่อยออกมาจนกระจกหน้าต่างห้องรับรองสั่นสะเทือน "สามห่าว! แกคิดว่ากำลังพูดอยู่กับใคร!" *เปรี้ยง!* เปลวเพลิงสีดำสนิทพุ่งทะยานออกจากฝ่ามือของกอร์ดอนเข้าใส่เร็นด้วยความเร็วสูง ทว่าในวินาทีที่เปลวเพลิงกำลังจะแผดเผาร่างของเร็นจนเป็นจุล ร่างของเซร่าก็หายวับไปจากจุดเดิม ดาบในฝักสะบัดออกเพียงครึ่งนิ้วคลื่นพลังดาบน้ำแข็งบริสุทธิ์ก็เข้าปะทะและบดขยี้เปลวเพลิงสีดำจนสลายกลายเป็นละอองไอเย็นในพริบตา กอร์ดอนกัดฟันกรอด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความตกใจอย่างถึงที่สุด "นั่นมัน... วิถีดาบเจตంటาน้ำแข็งไร้ลักษณ์! เซร่า! แกทรยศสมาคมเพื่อปกป้องเศษขยะตัวนี้เนี่ยนะ!" "เขาไม่ใช่เศษขยะ" เซร่าเอ่ยเสียงเย็นเยียบ ดวงตาคมปลาบจ้องมองกอร์ดอนรากับมองศัตรูที่ตายไปแล้ว "และคนที่กำลังจะกลายเป็นศพ... ก็คือแก" เร็นยิ้มมุมปาก เขาหยิบบัตรสีดำสนิทที่ปราศจากลวดลายใดๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจเย็น นิ้วเรียวกดสัมผัสเบาๆ บนหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เสียงระบบแจ้งเตือนระดับตำนานดังก้องกังวานในโสตประสาทของเขาคนเดียว [ติ๊ง! ตรวจพบความตั้งใจในการใช้สิทธิ์ 'ประกาศิตโอเวอร์ลอร์ด'] [ทำการหักล้างกฎเกณฑ์สมาคมฮันเตอร์... สำเร็จ] [ปลดล็อกสถานะพิเศษ: เจ้าของกรรมสิทธิ์ตึกสมาคมฮันเตอร์ทั้งหมด] เร็นก้าวไปข้างหน้าร่วมก้าวหนึ่ง ดวงตาส่องประกายแสงสีทองจางๆ ภายใต้ความมืดของห้อง "กอร์ดอน แกบอกว่าฉันเป็นฮันเตอร์ไร้แต้มสินะ..." เร็นเอ่ยเสียงนุ่ม ทว่าก้องกังวานบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "งั้นลองบอกฉันทีสิว่า... เจ้าของตึกที่แกกำลังยืนเหยียบอยู่ตอนนี้ มีสิทธิ์สั่งไล่หัวสุนัขอย่างแกออกไปได้หรือยัง?" สิ้นเสียงคำพูดนั้น ประตูห้องรับรองก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของประธานสมาคมใหญ่และเหล่าคณะกรรมการบริหารระดับสูงที่ก้าวเข้ามาด้วยใบซีดเผือด พวกเขาพากันคุกเข่าลงกับพื้นทันทีโดยไม่สนศักดิ์ศรี พร้อมกับเสียงสั่นเทาที่เอ่ยเรียกชื่อของเร็น "ยินดีต้อนรับครับ... ท่านประธานเร็น ผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของสมาคมฮันเตอร์แห่งนี้" กอร์ดอนหน้าถอดสี เข่าอ่อนยวบลงจนแทบทรุดกับพื้นเมื่อหันไปมองหน้าจอประกาศสิทธิ์การถือครองที่ลอยเด่นอยู่เหนือหัวเร็น รอยยิ้มของเร็นแย้มกว้างขึ้นเล็กน้อย มือซ้ายยื่นออกไปข้างหน้าพร้อมกับกดปุ่มอนุมัติคำสั่งสุดท้ายบนหน้าจอโฮโลแกรมอย่างไม่ลังเล [ยืนยันคำสั่ง: ยกเลิกใบอนุญาตฮันเตอร์ระดับ A ของกอร์ดอน และเนรเทศออกจากพื้นที่สมาคมถาวร] แสงสีแดงวาบขึ้นจากพื้นเบื้องใต้เท้าของกอร์ดอนพร้อมกับเสียงระบบแจ้งเตือนที่ดังลั่นทะลุเพดานตึก— ขอบคุณทุกการติดตามและแรงสนับสนุนที่เหนียวแน่นครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้ากับความสะใจที่ทวีคูณยิ่งกว่าเดิมนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่