กับดักของโชคชะตา

เสียงระเบิดก้องกังวานต่ำๆ สะท้านผ่านโครงสร้างเหล็กกล้าไร้สนิมของสถานีอวกาศร้าง ภาคผนวก 7 สะพานทางเดินแคบๆ ที่ทอดยาวเหนือหลุมดำจำลองสั่นสะเทือนจนคราบสนิมร่วงหล่นราวกับหิมะสีแดงฉาน เอเลียสกดฝ่ามือแนบกับแผงวงจรหลัก แสงสีฟ้าจากโฮโลแกรมสะท้อนในดวงตาคู่คมที่ฉายแววเหนื่อยล้า แต่สมองยังคงคำนวณอัลกอริทึมการหลบหนีด้วยความเร็วสูง ภาพนิมิตของโครงสร้างเวลาแวบผ่านเข้ามาในห้วงความคิด—เขาเห็นอีกสามวินาทีข้างหน้า ผนังโลหะเบื้องหลังจะถูกเจาะทะลุด้วยกระสุนพลาสมาแรงดันสูง "ให้ตายสิ..." พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวหลบวิถีกระสุนที่เจาะทะลุกำแพงเข้ามาเฉียดหัวไหล่ไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แรงปะทะทำให้เศษเหล็กกระเด็นบาดแก้มจนมีเลือดซึมออกมาบางๆ หน่วยพิทักษ์กฎแห่งศูนย์บัญชาการดวงดาวปรากฏตัวขึ้นที่ปลายทางเดิน เงาสีดำทะมึนของชุดเกราะยุทธวิธีรุ่นล่าสุดสะท้อนแสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉาน พวกมันเคลื่อนไหวอย่างเป็นระบบไร้ที่ติ ไร้ซึ่งความลังเล และนั่นคือลายเซ็นอันเป็นเอกลักษณ์... รูปแบบการจู่โจมที่เขาเองเคยเป็นผู้ออกแบบรหัสยุทธวิธีให้มันเมื่อสามปีก่อน น่าขันสิ้นดี ยุทโธปกรณ์ที่เขาบรรจงสร้างขึ้นเพื่อให้องค์กรผดุงความยุติธรรม บัดนี้กลับถูกหันปากกระบอกปืนมาเพื่อปลิดชีพผู้สร้างมันขึ้นมาเอง "เอเลียส คุณไม่มีทางหนีพ้นหรอก" เสียงทุ้มต่ำผ่านระบบสื่อสารเข้ารหัส ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท เสียงนั้นเยือกเย็น ไร้ความปรานี และคุ้นเคยยิ่งกว่าเสียงหัวใจของตนเอง วาเลน... วิศวกรหนุ่มกัดฟันแน่น มือเรียวยาวกุมเครื่องมือช่างคู่ใจแน่นขึ้น เขารู้ดีว่าวาเลนไม่ได้มาด้วยอารมณ์ส่วนตัว แต่มาด้วยหน้าที่ หน้าที่ที่ถูกขับเคลื่อนด้วยระเบียบวินัยเหล็กกล้า ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่วาเลนยึดถือมาตลอดชีวิต "คุณนี่มันซื่อตรงจนน่ารำคาญจริงๆ วาเลน" เอเลียสพึมพำตอบกลับผ่านช่องสัญญาณเปิด ขณะที่เท้าก้าวถอยหลังเข้าสู่ความมืดของอุโมงค์ระบายอากาศ "ส่งสุนัขล่าเนื้อมาไล่ล่าฉันถึงที่นี่ คิดว่าฉันจะยอมจำนนเพราะความหลังหรือไง" "ความหลังไม่มีค่าเท่ากับกฎหมาย เอเลียส" เสียงของวาเลนตอบกลับมาทันที น้ำเสียงนั้นเรียบนิ่ง แต่หากเงี่ยหูฟังให้ดี จะสัมผัสได้ถึงความสั่นไหวเล็กๆ ที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความสมบูรณ์แบบ "คุณรู้ดีว่าโครงสร้างเวลาที่คุณกำลังจะแก้ไขมันจะทำลายล้างเซกเตอร์นี้ทั้งเซกเตอร์ หยุดดื้อรั้นแล้วมอบตัวซะ" "คุณมองเห็นแค่กฎ แต่ไม่เคยเห็นอนาคต!" เอเลียสตะโกนกลับ เสียงสะท้อนก้องไปทั่วอุโมงค์แคบๆ "ถ้าปล่อยให้ศูนย์บัญชาการควบคุมทุกอย่าง มนุษยชาติก็จะกลายเป็นแค่เฟืองจักรกลไร้จิตวิญญาณ... เหมือนที่คุณกำลังเป็นอยู่ตอนนี้ไง!" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาและเสียงสัญญาณเตือนภัยของสถานีที่ดังเป็นจังหวะ ในความมืดของอุโมงค์ระบายอากาศ เอเลียสใช้มือข้างหนึ่งเช็ดเลือดที่ข้างแก้ม ดวงตาสะท้อนแสงไฟสีแดงสลับเขียวจากแผงควบคุม เขารู้ว่าเวลาเหลือน้อยเต็มที วาเลนและหน่วยพิทักษ์กำลังปิดล้อมทุกทางออก ระบบสกัดกั้นแรงโน้มถ่วงกำลังจะทำงาน และถ้าเขาไม่ทำอะไรสักอย่างภายในสองนาทีนี้ เขาจะกลายเป็นแค่วัตถุดิบจำพวกอินทรีย์ที่ลอยเคว้งอยู่ในสุญญากาศ แต่ในจังหวะที่เขากำลังจะกดรหัสเพื่อตัดการเชื่อมต่อสะพานทางเดิน แสงไฟฉุกเฉินทั้งหมดก็ดับวูบลง ความมืดสนิทกลืนกินทุกสิ่ง มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งที่ก้าวเข้ามาใกล้... ใกล้เสียจนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากเกราะยุทธวิธี วาเลนไม่ได้ส่งลูกน้องเข้ามา แต่เขาเดินเข้ามาด้วยตัวเอง "เราจบกันแค่นี้เถอะ เอเลียส" เสียงกระซิบดังขึ้นข้างใบหู พร้อมกับความเย็นเฉียบของปากกระบอกปืนที่จ่อเข้าที่ท้ายทอยอย่างแม่นยำ เอเลียสชะงักค้าง ร่างกายหยุดนิ่งโดยอัตโนมัติ ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อความตาย แต่เป็นเพราะกลิ่นอายเฉพาะตัวที่คุ้นเคย—กลิ่นจางๆ ของสนิมเหล็กผสมกับความเย็นเยียบของอวกาศที่ติดตัววาเลนเสมอมา เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย แม้สถานการณ์จะคับขันถึงขีดสุด มือที่ถือเครื่องมือช่างค่อยๆ ผ่อนคลายลง แต่ในขณะเดียวกัน นิ้วอีกข้างกลับแอบเลื่อนไปสัมผัสกับปุ่มสำรองสีแดงบนแผงควบคุมที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้า "คุณมั่นใจเหรอวาเลน..." เอเลียสเอ่ยกระซิบเบาๆ น้ำเสียงเจือความเย้าหยวนที่ทำให้อีกฝ่ายต้องขมวดคิ้วในความมืด "...ว่าคนที่กำลังจนมุมอยู่ตอนนี้คือฉันจริงๆ?" นิ้วเรียวของเอเลียสกดลงบนปุ่มสีแดงนั้นทันที แสงไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องควบคุมลับที่ซ่อนอยู่หลังผนังอุโมงค์—ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังของศูนย์บัญชาการดวงดาว และบนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ปรากฏข้อมูลลับสุดยอดชิ้นหนึ่งขึ้นมา... รายชื่อผู้บัญชาการระดับสูงของศูนย์ฯ ที่เป็นผู้สั่งทำลายล้างเซกเตอร์ของเอเลียสด้วยมือของตนเองตั้งแต่แรกเริ่ม และหนึ่งในชื่อนั้น... มีลายเซ็นอนุมัติของวาเลนปรากฏอยู่อย่างเด่นชัด วาเลนชะงัก ปากกระบอกปืนที่เคยจ่อท้ายทอยเอเลียสค่อยๆ ลดระดับลงอย่างช้าๆ เมื่อดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงยามมองเห็นหลักฐานที่พลิกผันทุกความจริงที่เขาเคยเชื่อมั่น ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางท่องห้วงสุญญากาศและลุ้นระทึกไปกับความลับที่เพิ่งถูกเปิดเผยนี้ด้วยนะครับ